Απότιση φόρου τιμής στα Δωδ/νησα με την ευκαιρία της επετείου της Ενσωμάτωσης

Ειδική εκδή­λωση με θέμα «Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα: Ιστο­ρική ανα­δρομή – Ανα­πτυ­ξια­κές δυνα­τό­τη­τες και προ­ο­πτι­κές» πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε χθες στην αίθουσα Γερου­σίας της Βουλής των Ελλήνων. Κατά την έναρξη της εκδή­λω­σης, την οποία διορ­γά­νωσε η Ειδική Μόνιμη Επι­τροπή Περι­φε­ρειών της Βουλής, απηύ­θυνε χαι­ρε­τι­σμό ο πρό­ε­δρος του Κοι­νο­βου­λίου κ. Νικό­λαος Βούτσης.

Χαι­ρε­τι­σμούς απηύ­θυ­ναν επίσης ο υπουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής κ. Θεό­δω­ρος Δρίτσας, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Χατζη­μάρ­κος, ο πρό­ε­δρος της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου και δήμαρ­χος Ρόδου κ. Φώτιος Χατζη­διά­κος και ο πρό­ε­δρος της Ομο­σπον­δίας Δωδε­κα­νη­σια­κών Σωμα­τείων Αθηνών–Πει­ραιώς κ. Ιωάννης Φρα­γκού­λης.

Η εκδή­λωση συνε­χί­στηκε με ιστο­ρική ανα­δρομή στα γεγο­νότα της Ενσω­μά­τω­σης και ειση­γή­σεις των βου­λευ­τών Δωδε­κα­νή­σου σε θέματα ανα­πτυ­ξια­κής πολι­τι­κής.

Σημειώ­νε­ται ότι με αφορμή την 69η επέτειο της Ενσω­μά­τω­σης της Δωδε­κα­νή­σου στο ελλη­νικό κράτος, το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό και τη Δημο­κρα­τία, σε συνερ­γα­σία με τον Δήμο Κω εγκαι­νιά­ζουν την έκθεση «7 Μαρτίου 1948: η ολο­κλή­ρωση μιας πορείας» στο Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο του νησιού, τη Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016.

Ο πρό­ε­δρος της Βουλής, στον χαι­ρε­τι­σμό του τόνισε ότι με την εκδή­λωση στο Κοι­νο­βού­λιο, τιμάται ένα μεγάλο γεγονός της νεό­τε­ρης ελλη­νι­κής ιστο­ρίας:

«Μια ιερή στιγμή δικαί­ω­σης των αγώνων και των ελπίδων πολλών γενιών Δωδε­κα­νη­σίων που κρά­τη­σαν ζωντανή τη φλόγα της Ελευ­θε­ρίας και της Αντί­στα­σης απέ­να­ντι σε αλλε­πάλ­λη­λους κατα­κτη­τές στο διάβα πολλών αιώνων. Αυτοί οι αγώνες, μαζί με πολλούς άλλους του λαού μας, μας γεμί­ζουν με περη­φά­νια και με την πεποί­θηση ότι η πίστη και η διεκ­δί­κηση των δικαίων δεν είναι ποτέ μια χαμένη υπόθεση, όσες προ­σπά­θειες, κόποι και θυσίες κι αν χρεια­στούν για την πραγ­μά­τωσή του».

Ο πρό­ε­δρος της Βουλής μετά την ιστο­ρική αφήγηση και τους αγώνες των Ελλήνων ανα­φέρ­θηκε και στο σήμερα, δηλαδή στη μάχη που δίνει η κυβέρ­νηση με τους Θεσμούς, και μάλιστα ήταν απο­κα­λυ­πτι­κός.

«Στις συζη­τή­σεις με τους Θεσμούς υπήρχε η επιμονή στα όρια της τιμω­ρίας», είπε ο κ. Βούτσης, ξεκι­νώ­ντας την απα­ρίθ­μηση των γεγο­νό­των, και συνέ­χισε:

«Ήμουν μέλος της κυβέρ­νη­σης όταν έγιναν πολύ σοβαρές συζη­τή­σεις για το θέμα του ΦΠΑ στα νησιά. Ήταν μια απαί­τηση για την οποία ούτε ισο­δύ­ναμα δέχο­νταν. Γύρω από αυτήν την ιστορία πέρυσι τον Μάιο υπήρχε μεγάλη ένταση και πίεση από αυτήν την πλευρά. Θα πρέπει να αντι­λη­φθούν όλες οι πολι­τι­κές δυνά­μεις εδώ μέσα ότι, αν και όσο η χώρα δεν βγαίνει το συντο­μό­τερο δυνατόν από αυτό το πλαίσιο επι­τή­ρη­σης, δεσμεύ­σεων και επι­βο­λής τέτοιων πολι­τι­κών, δεν υπάρχει δυνα­τό­τητα για ανα­πτυ­ξιακή πρω­το­βου­λία. Δεν έρχο­νται απαι­τή­σεις για μεταρ­ρυθ­μί­σεις που να ακου­μπάνε στις πραγ­μα­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες. Δυστυ­χώς, μαζί με κάποιες από αυτές έρχεται και σειρά αιτη­μά­των, τα οποία απο­τε­λούν εμπόδια και δυσκο­λίες, και έχουν τιμω­ρη­τική διά­σταση, με απο­τέ­λε­σμα να οδη­γεί­ται η χώρα σε επεν­δυ­τική απο­τελ­μά­τωση».

«Όταν γινόταν η συζή­τηση για την ιδιω­τική εκπαί­δευση και η κυβέρ­νηση πρό­τεινε να κατα­γρα­φεί η φορο­λο­γη­τέα ύλη, η επιμονή που υπήρχε από την απέ­να­ντι πλευρά ήταν ή 0% ή 23%. Η κυβέρ­νηση προ­φα­νώς δεν μπο­ρούσε να πάει στο 23% και ανα­ζή­τησε ισο­δύ­ναμα στα κρασιά.

Θα πρέπει να τα απο­τι­νά­ξουμε το δυνατόν γρη­γο­ρό­τερα, με την έννοια να κλεί­σουν οι αξιο­λο­γή­σεις. Μέσα στην επόμενη διετία-τριετία η χώρα θα πρέπει να κλείσει αυτήν τη δια­δρομή και αυτόν τον κύκλο. Δια­φο­ρε­τικά θα κάνουμε απο­μνη­μο­νεύ­ματα που δεν αφορούν κανέναν», κατέ­ληξε ο πρό­ε­δρος της Βουλής.

Ο πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής, κ. Δημή­τρης Γάκης, δήλωσε πως η ειδική εκδή­λωση για τα Δωδε­κά­νησα στη Βουλή των Ελλήνων, απο­τε­λεί, ένα γεγονός εξέ­χου­σας σημα­σίας, που τιμά όλους τους Δωδε­κα­νή­σιους.

Θέτο­ντας το ερώτημα «Ανά­πτυξη: πως και για ποιούς», ο βου­λευ­τής κ. Ηλίας Καμα­τε­ρός μίλησε στη Βουλή για την ανα­πτυ­ξιακή πορεία της Δωδε­κα­νή­σου από την περίοδο της τουρ­κο­κρα­τίας έως σήμερα και πως η άνιση κατα­νομή του πλούτου στα νησιά επη­ρε­ά­ζει την κοι­νω­νική ανά­πτυξή τους.

Ανα­φέρ­θηκε στην ιστο­ρική εξέλιξη των νησιών τονί­ζο­ντας ότι ο πλούτος τους δια­νέ­μο­νταν σε όφελος των λίγων, ενώ οι πολλοί έκαναν αγώνα επι­βί­ω­σης ή ξενι­τεύ­ο­νταν.

«Ανά­πτυξη χωρίς τους νησιώ­τες δε γίνεται», τόνισε χαρα­κτη­ρι­στικά και ανα­φέρ­θηκε στα κύρια προ­βλή­ματα που συνι­στούν την έννοια της νησιω­τι­κό­τη­τας και απαι­τούν λύσεις, όπως είναι η συγκοι­νω­νία, η υγεία, η παιδεία και η διοί­κηση. Επι­πλέον επι­σή­μανε ότι δεν έχει γίνει κατα­νοητή η έννοια της νησιω­τι­κό­τη­τας, τονί­ζο­ντας ότι χρειά­ζε­ται αγώνας για αυτό και κάλεσε όλους να συμ­με­τά­σχουν στην προ­σπά­θεια, διε­ρω­τώ­με­νος «αν δε το κάνουμε εμείς, ποιοι θα το κάνουν»;

Στους πυλώνες οι οποίοι στή­ρι­ξαν επί σειράν ετών το θαύμα της δωδε­κα­νη­σια­κής οικο­νο­μίας, αλλά που σήμερα έχουν πάψει να υφί­στα­νται, αφιέ­ρωσε ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος την ομιλία του.

Με στόχο να ανα­δεί­ξει τους παρά­γο­ντες που έχουν ανα­κό­ψει την ανα­πτυ­ξιακή δυνα­τό­τητα και προ­ο­πτική της Δωδε­κα­νή­σου, πολύ δε περισ­σό­τερο σε μια περίοδο εξαι­ρε­τικά δύσκολη, όπου τα νησιά της βρί­σκο­νται ενώπιον ιστο­ρι­κών αλλαγών και προ­κλή­σεων, ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου ανέ­τρεξε στην «οικο­νο­μική ιστορία» της Δωδε­κα­νή­σου τις τελευ­ταίες δεκα­ε­τίες, για να παρου­σιά­σει ανά­γλυφα τις πολι­τι­κές που άλλοτε- όπως τόνισε – ήταν στη σωστή κατεύ­θυνση θωρά­κι­σης των νησιών μας και άλλοτε συντε­λού­σαν στην απο­δυ­νά­μωσή τους, με ό,τι αυτό συνε­πα­γό­ταν για τις εθνικές υπο­θέ­σεις, την εξω­τε­ρική πολι­τική και την διεθνή θέση και υπό­σταση της χώρας.Οι πυλώνες που στή­ρι­ξαν την οικο­νο­μία της Δωδε­κα­νή­σου ήταν:

– το ειδικό δασμο­λο­γικό καθε­στώς που είχε καθιε­ρώ­σει η ιταλική διοί­κηση στις 16/4/1938

– τα προ­νό­μια φορο­λο­γικά και πιστο­δο­τικά, που έπαψαν να ισχύουν με την επιβολή από 1ης Ιανουα­ρίου 1987 στα νησιά και την ηπει­ρω­τική χώρα, του φόρου προ­στι­θέ­με­νης αξίας (Φ.Π.Α.).

– οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ, που θεσπί­στη­καν για πρώτη φορά με το άρθρο 17 του Ν. 1642/1986 και ίσχυαν μέχρι το καλο­καίρι του 2015, οπότε καταρ­γή­θη­καν και

– η περιου­σία των Δωδε­κα­νη­σίων μετά το πέρας της ιτα­λι­κής κατοχής, την οποία βιαίως και παρα­νό­μως ιδιο­ποι­ή­θηκε το Ιταλικό Δημόσιο, για να εμφα­νί­ζε­ται σήμερα ως περιου­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, όρο που ο περι­φε­ρειάρ­χης απο­κα­τέ­στησε κατά την  ομιλία του, κάνο­ντας λόγο για «φερό­μενη περιου­σία του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου».

Αιχμές κατά της κυβέρ­νη­σης για τη βοήθεια που παρέχει στις τοπικές κοι­νω­νίες στην αντι­με­τώ­πιση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης, άφησε από την πλευρά του ο πρό­ε­δρος της Περι­φε­ρεια­κής Ένωσης Δήμων Νοτίου Αιγαίου και δήμαρ­χος Ρόδου, Φώτης Χατζη­διά­κος.

«Σήμερα δεί­χνουμε καθη­με­ρινά την αλλη­λεγ­γύη και τη φιλο­ξε­νία μας με το να υπο­δε­χό­μα­στε καθη­με­ρινά εκα­το­ντά­δες και χιλιά­δες πρό­σφυ­γες με ανύ­παρ­κτη στήριξη από το κεντρικό κράτος. Εμείς αρκού­μα­στε στο δάκρυ των ηλι­κιω­μέ­νων προ­σφύ­γων και το χαμό­γελο των μικρών παιδιών, όταν φεύγουν από τα νησιά μας με τη φράση «Ευχα­ρι­στώ Ελλάδα»», σημεί­ωσε με έμφαση ο κ. Χατζη­διά­κος, ενώ κατα­λή­γο­ντας τόνισε ότι τα Δωδε­κά­νησα ανα­μέ­νουν να τους δώσει το κράτος αυτό που τους αξίζει.

«Σε ένα μελ­λο­ντικό κόσμο ειρήνης, ο περή­φα­νος λαός της Δωδε­κα­νή­σου, για μια ακόμη φορά, θα συνει­σφέ­ρει με τις προ­σπά­θειές του, στην ανα­ζω­πύ­ρωση της παγκό­σμιας φλόγας του πολι­τι­σμού. Στη σύγ­χρονη εποχή τα Ελλη­νικά Δωδε­κά­νησα με την τόσο σημα­ντική αλλά και εθνικά ευαί­σθητη γεω­πο­λι­τική τους θέση ασκούν κυρί­αρχο και σπου­δαίο ρόλο διότι δίνουν στην πατρίδα μας το δικαί­ωμα να αξιώσει τον απαι­τού­μενο σεβασμό και την δύναμη του ρυθ­μι­στή των διεθνών εξε­λί­ξεων στην περιοχή» τόνισε, προ­σθέ­το­ντας ότι «η Δωδε­κά­νη­σος παρα­μέ­νει αλυ­σο­δε­μένη σαν τον Προ­μη­θέα. Χωρίς αντα­πό­δοση, με υπο­βαθ­μι­σμέ­νες υπο­δο­μές, αρνη­τικά κίνητρα ανά­πτυ­ξης με την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών Φ.Π.Α., δέσμια από το ΤΑΙΠΕΔ για ακίνητα που έχουν ποτι­στεί με αίμα και ιδρώτα των προ­γό­νων μας».

Ο συγ­γρα­φέας κ. Νικό­λαος Νικο­λάου, προέβη σε μια ιστο­ρική ανα­δρομή των 6 και πλέον αιώνων σκλα­βιάς της Δωδε­κα­νή­σου…

«Σπάνια ένας τόπος έχει δια­τρέ­ξει παρό­μοια ιστο­ρική δια­δρομή, όπως τα Δωδε­κά­νησα, με συνε­χείς συγκρού­σεις και αγώνες, στε­ρή­σεις και θυσίες, με προσ­δο­κίες και ανα­τρο­πές, μέχρι τη δικαί­ωση πόθων, ορα­μά­των και ελπίδων ενός λαού που μάτωσε, πάλεψε και στάθηκε πάντα όρθιος. Κάθε πέρασμα κατα­κτητή και μια δοκι­μα­σία, κάθε γύρισμα ιστο­ρι­κής σελίδας και μια απο­γο­ή­τευση, εξαι­τίας της αναλ­γη­σίας και την ανι­στό­ρη­της τακτι­κής των ισχυρών της γης», επε­σή­μανε στην ομιλία του, προ­σθέ­το­ντας, ότι η «αληθινή ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου δεν μπορεί να είναι η ιστορία των όποιων κατα­κτη­τών της. Είναι η ιστορία του ανώ­νυ­μου Έλληνα, του ανώ­νυ­μου χωρικού, που επι­βιώ­νει επί χιλιε­τίες ριζω­μέ­νος στη γη της, όσο κι αν για αιώνες ολό­κλη­ρους βρέθηκε έξω από τους προ­βο­λείς του ενδια­φέ­ρο­ντος των ιστο­ρι­κών, απα­σχο­λη­μέ­νων με τους άρχο­ντες και τους ισχυ­ρούς των εποχών. Αυτός ο ανώ­νυ­μος, ήταν ο μέγας πρω­τα­γω­νι­στής και λαμπα­δη­δρό­μος της ιστο­ρίας, που μέσα από τη δική του καρ­τε­ρι­κό­τητα και τη δική του δημιουρ­γία επι­βί­ωσε η ελλη­νική ιδέα. Έδωσε έναν τιτάνιο αγώνα και νίκησε».

Ανα­φέρ­θηκε παρα­πέρα στην φιλο­δο­ξία της Ρόδου να είναι η πολι­τι­στική πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης για το 2021, τονί­ζο­ντας ότι «τα νησιά, κλη­ρο­νό­μοι μιας πλού­σιας ιστο­ρίας και πολι­τι­σμού, είναι χώροι παγκό­σμιου αρχαιο­λο­γι­κού και του­ρι­στι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, τα περισ­σό­τερα, όμως, με μεγάλα μειο­νε­κτή­ματα από την έλλειψη ακόμη και βασικών υπο­δο­μών, με ένα απα­γο­ρευ­τικό κόστος μετα­φο­ρών που πλήττει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της τοπικής οικο­νο­μίας. Κι όμως, βρί­σκο­νται στην εμπρο­σθο­φυ­λακή της Ευρώπης στην αντι­με­τώ­πιση του τερά­στιου προ­σφυ­γι­κού και ανθρω­πι­στι­κού προ­βλή­μα­τος. Έδειξαν, έμπρα­κτα, περισσή ανθρω­πιά, σώζο­ντας και περι­θάλ­πο­ντας ανθρώ­πι­νες ψυχές, όπως και άλλα ακρι­τικά νησιά του Αιγαίου. Και τους αξίζει, να θωρα­κι­στούν από κάθε πλευρά, με βάση τις πραγ­μα­τι­κές τους ανάγκες, τη διαρκή τους προ­σφορά στην πατρίδα και τον δια­χρο­νικό ιστο­ρικό τους ρόλο».