Μην τρελαθούμε τελείως

Τον Σεπτέμβριο του 2014, ψηφίστηκε ο περίφημος «αντιρατσιστικός νόμος» Κάτι άλλο είχε στον νου του ο νομοθέτης τότε. Είναι προφανές όμως, ότι δεν κατάφερε να το πετύχει. Γιατί δεν είναι δυνατόν να μηνύονται άνθρωποι που έχουν βραβευτεί για την δράση τους και έχουν προσφέρει τόσα πολλά στην κοινωνία, εξαιτίας διατάξεων αυτού του νόμου. Κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστέψει πως ο πατέρας Αντώνιος της Κιβωτού του Κόσμου διακατέχεται από ρατσισμό και ξενοφοβία και να μηνύεται με αφορμή επιστολή στην οποία εκφράζει την αγωνία του για την προστασία και την ασφάλεια σπιτιού της Κιβωτού και το οποίο βρίσκεται κοντά σε προβλεπόμενο χώρο κλειστής δομής μεταναστών. Λες και αυτό δεν είναι ζητούμενο όλων. Η εξασφάλιση των συνθηκών εκείνων που θα παρέχουν ασφάλεια σε μετανάστες και κατοίκους. Αυτό, από το να κατηγορείς αυτόν τον άνθρωπο για ξενοφοβία έχει τεράστια απόσταση. Εναν άνθρωπο που ξεκίνησε την προσπάθειά του με αφορμή παιδιά ενός κατώτερου Θεού μεταναστών, Ρομά, διαλυμένων και φτωχών οικογενειών,  που έβλεπε να περιφέρονταν στους δρόμους. Ο άνθρωπος που έκλεισε τ’ αυτιά του σε όσους υποστήριζαν ότι οι προσπάθειές του θα πρέπει να εστιάζονται αποκλειστικά στους Έλληνες που έχουν ανάγκη και όχι στους αλλοδαπούς. Που απέρριψε χορηγίες ανθρώπων που ήθελαν μόνο Ελληνάκια στην «Κιβωτό». Που έμεινε πιστός στο στόχο του κι έτσι η αγκαλιά της «Κιβωτού» μέχρι και σήμερα δέχεται όλους όσους έχουν την ανάγκη της ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία. Για να μην τρελαθούμε πια σ’ αυτή τη χώρα.