Οι αλλαγές στους κανονισμούς των αγώνων

Τις κυ­ριό­τε­ρες τρο­πο­ποι­ή­σεις των επί­ση­μων κα­νο­νι­σμών πε­το­σφαί­ρι­σης που θα ισχύ­σουν από τη φε­τι­νή αγω­νι­στι­κή πε­ρί­ο­δο, τόσο στα εθνι­κά, όσο και στα το­πι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα, έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα η Τ.Ε. Ε.Ο.ΠΕ. Δω­δε­κα­νή­σου. Ανα­λυ­τι­κά:

Οδη­γία από FIVB (Μάϊος 2015):

Ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης επι­τρέ­πο­νται, αλλά πρέ­πει να είναι του ίδιου χρώ­μα­τος με τη στολή. Τα ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης στον πήχη του χε­ριού, δεν επι­τρέ­πο­νται να είναι «φου­σκω­μέ­να», αφού αυτό δίνει πλε­ο­νέ­κτη­μα στην από­δο­ση των παι­κτών. Ου­δέ­τε­ρα χρώ­μα­τα, όπως μαύρο ή λευκό, επι­τρέ­πο­νται. Τα ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης που χρη­σι­μο­ποιού­νται από όλους τους παί­κτες μιας ομά­δας πρέ­πει να είναι ομοιό­μορ­φα στο χρώμα και το σχέ­διο.

Στην πράξη:

-Ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης γε­νι­κά επι­τρέ­πο­νται. Κατά προ­τί­μη­ση να είναι ίδιο χρώμα με το αντί­στοι­χο μέρος της στο­λής, αλ­λιώς είτε μαύρο είτε λευκό (θε­ω­ρού­νται ου­δέ­τε­ρα).

-Ει­δι­κά για τα ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης στον πήχη του χε­ριού δεν επι­τρέ­πε­ται να είναι «φου­σκω­μέ­να» γιατί δί­νουν πλε­ο­νέ­κτη­μα.

-Αν φο­ρούν ελα­στι­κά συ­μπί­ε­σης 2 ή πε­ρισ­σό­τε­ροι παί­κτες μιας ομά­δας, αυτά πρέ­πει να είναι ομοιό­μορ­φα με­τα­ξύ τους στο χρώμα (το μαύρο και το λευκό θε­ω­ρού­νται ου­δέ­τε­ρα και επι­τρέ­πο­νται).

-Ισο­θερ­μι­κά επι­τρέ­πο­νται με τις χρω­μα­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που ανα­φέρ­θη­καν πα­ρα­πά­νω (δη­λα­δή όσοι τα φο­ρούν να είναι του ίδιου χρώ­μα­τος).

Επί­σης στα Εθνι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα οι κάλ­τσες των παι­κτών πρέ­πει να είναι ομοιό­μορ­φες σε χρώμα και μήκος.

Επαφή με το φιλέ:

Η επαφή ενός παί­κτη με το φιλέ ανά­με­σα στις αντέ­νες, κατά τη διάρ­κεια της ενέρ­γειας για παί­ξι­μο της μπά­λας, είναι σφάλ­μα. Η ενέρ­γεια για παί­ξι­μο της μπά­λας πε­ρι­λαμ­βά­νει (με­τα­ξύ άλλων), το άλμα, το χτύ­πη­μα (ή την προ­σπά­θεια) και την προ­σγεί­ω­ση.

Οι παί­κτες επι­τρέ­πε­ται να έρ­θουν σε επαφή με τον στυ­λο­βά­τη, τα σχοι­νιά ή οποιο­δή­πο­τε άλλο αντι­κεί­με­νο έξω από τις αντέ­νες, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του φιλέ, με την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι αυτή η ενέρ­γεια δεν απο­τε­λεί πα­ρέμ­βα­ση στο παι­χνί­δι. Όταν η μπάλα πη­γαί­νει στο φιλέ και αυτό προ­κα­λεί επαφή του φιλέ με κά­ποιον αντί­πα­λο, τότε δεν δια­πράτ­τε­ται σφάλ­μα.

Σφάλ­μα είναι όταν ένας παί­κτης:

-Ακου­μπά το φιλέ ανά­με­σα στις αντέ­νες ή την ίδια την αντέ­να κατά την ενέρ­γεια του να παί­ξει τη μπάλα

-Χρη­σι­μο­ποιεί το φιλέ ανά­με­σα στις αντέ­νες σαν βο­ή­θη­μα για να στη­ρι­χθεί ή να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί

-Δη­μιουρ­γεί κά­ποιο αθέ­μι­το πλε­ο­νέ­κτη­μα σε βάρος του αντι­πά­λου ακου­μπώ­ντας το φιλέ

-Κάνει ενέρ­γειες που πα­ρε­μπο­δί­ζουν την επι­τρε­πό­με­νη προ­σπά­θεια των αντι­πά­λων να παί­ξουν τη μπάλα

-Πιά­νει/κρα­τιέ­ται από το φιλέ.

Παί­κτες που βρί­σκο­νται κοντά στη μπάλα όσο αυτή παί­ζε­ται ή που προ­σπα­θούν να παί­ξουν τη μπάλα, θε­ω­ρεί­ται ότι βρί­σκο­νται στην ενέρ­γεια για παί­ξι­μο της μπά­λας, ακόμα και αν δεν έρ­θουν σε επαφή με τη μπάλα, αλλά έλ­θουν σε επαφή με το φιλέ, είναι σφάλ­μα. Ωστό­σο η επαφή με το φιλέ έξω από τις αντέ­νες δεν θε­ω­ρεί­ται σφάλ­μα (εκτός αν θε­ω­ρη­θεί υπο­βοη­θού­με­νο χτύ­πη­μα).

Σύν­θε­ση ομά­δας:

Οδη­γία ΚΕΔ/ΕΟΠΕ: Για να έχει δι­καί­ω­μα να δη­λώ­σει μια ομάδα 2 λί­μπε­ρο πρέ­πει να έχει 12 παί­κτες/παί­κτριες πα­ρό­ντες/πα­ρού­σες κατά την έναρ­ξη της επί­ση­μης προ­θέρ­μαν­σης στο φιλέ, δη­λα­δή αμέ­σως μετά την κλή­ρω­ση. Σε άλλη πε­ρί­πτω­ση (δηλ. 11, 10 κ.ο.κ. παί­κτες/παί­κτριες), θα μπο­ρεί να δη­λώ­σει έναν/μία λί­μπε­ρο. Συ­νο­πτι­κά για 12άδα:

12 παί­κτες + 0 λί­μπε­ρο ή 11 παί­κτες + 1 λί­μπε­ρο ή 10 παί­κτες + 2 λί­μπε­ρο.

Επι­τρέ­πε­ται μια ομάδα να δη­λώ­σει στη σύν­θε­ση της 14 παί­κτες/παί­κτριες. Αν η ομάδα πα­ρου­σια­στεί με 13 ή 14 παί­κτες/παί­κτριες η δή­λω­ση 2 λί­μπε­ρο στη σύν­θε­ση είναι υπο­χρε­ω­τι­κή. Συ­νο­πτι­κά για 14άδα ή 13άδα:

14άδα: 12 παί­κτες + 2 λί­μπε­ρο υπο­χρε­ω­τι­κά

13άδα: 11 παί­κτες + 2 λί­μπε­ρο υπο­χρε­ω­τι­κά

Αν μια ομάδα έχει δύο λί­μπε­ρο, τότε πρέ­πει να έχουν την ίδια εμ­φά­νι­ση με­τα­ξύ τους σε χρώμα και σχέ­διο.