«Εδώ ο παππάς, εκεί ο παππάς πού είναι ο δήμαρχος Ρόδου;» Φωνές απόγνωσης από τους Αγ. Αποστόλους

«Βρά­ζει» στην κυ­ριο­λε­ξία η Συ­νοι­κία των Αγίων Απο­στό­λων κατά του δη­μάρ­χου Φ. Χα­τζη­διά­κου, τον οποί­ον εγκα­λεί για πλήρη εγκα­τά­λει­ψη της πε­ριο­χής, ενώ ο εφη­μέ­ριος του Ναού, αρ­χι­μαν­δρί­της Πα­ΐ­σιος Φαρ­μα­κί­δης, του τα έψαλ­λε από άμ­βω­νος την Κυ­ρια­κή, μοι­ρά­ζο­ντας μά­λι­στα στους πι­στούς, την ομι­λία του, η οποία έχει, ως εξής:

«Μέσα σε αυτήν την άθλια πο­λι­τι­κή, οι­κο­νο­μι­κή, κοι­νω­νι­κή, πο­λι­τι­στι­κή κρίση, αλλά προ­πά­ντων μέσα σε αυτήν την ηθική κα­τά­πτω­ση, ο Ελ­λη­νας βιώ­νει την πλήρη εγκα­τά­λει­ψη σε όλα τα επί­πε­δα δομών, ορ­γά­νω­σης, φο­ρέ­ων, θε­σμών, αλλά και αν­θρώ­πων που ακο­λου­θούν ακρι­βώς μα­ζο­ποι­η­μέ­να μία γραμ­μή της πλή­ρους απο­χαύ­νω­σης του Έλ­λη­να με υπο­σχέ­σεις και δια­βε­βαιώ­σεις άκαι­ρες και άκυ­ρες, προ­σπα­θώ­ντας έτσι να δια­τη­ρη­θούν στις ψηλές και εύ­θραυ­στες κα­ρέ­κλες τους ως αν­δρεί­κε­λα και πρε­σβευ­τές της νέας πα­γκό­σμιας τάξης.

Είμαι   Ρό­διος,   Έλ­λη­νας   πο­λί­της,   και   ιε­ρω­μέ­νος   εδώ   και   18   συ­να­πτά   έτη, συ­νει­δη­το­ποι­η­μέ­νος Έλ­λη­νας και Χρι­στια­νός Ορ­θό­δο­ξος που έμαθα μέσα από το σχο­λείο και την οι­κο­γέ­νειά μου, αυτό που έμα­θαν και ξέ­χα­σαν οι πε­ρισ­σό­τε­ροι πο­λι­τι­κοί άρ­χο­ντες σε εθνι­κό και το­πι­κό επί­πε­δο που μας κυ­βερ­νούν. Έμαθα, δη­λα­δή, να πρε­σβεύω την αλή­θεια και να ανα­λαμ­βά­νω τις ευ­θύ­νες μου εκεί που μου ανα­λο­γούν!

Απευ­θύ­νο­μαι ως ιε­ρέ­ας του Ιερού Ναού των Αγίων Απο­στό­λων Ρόδου σε εσάς κύριε και καλέ μας δή­μαρ­χε. Αγαπώ την πε­ριο­χή των Αγίων Απο­στό­λων, αφού ζω σε αυτήν 30 ολό­κλη­ρα χρό­νια. Είμαι ενο­ρί­της αυτής, διε­τέ­λε­σα επί­τρο­πος στην Εκ­κλη­σία, των Αγίων Απο­στό­λων Ρόδου, είμαι θρέμ­μα αυτής της ενο­ρί­ας, στην οποία γα­λου­χή­θη­κα και έμαθα σε αυτήν τη συ­νοι­κία, την οποία εσείς εγκα­τα­λεί­ψα­τε, την αγιο­γρα­φία, την ψαλ­τι­κή και την ιε­ρο­σύ­νη, αφού έχω ιε­ρω­θεί και βρί­σκο­μαι σε αυτή την ευ­λο­γη­μέ­νη ενο­ρία ως ιε­ρέ­ας, κύριε και καλέ μας δή­μαρ­χε. Έμαθα να αγω­νί­ζο­μαι σε όλα τα επί­πε­δα από αν­θρώ­πους που γνώ­ρι­σα και αγω­νί­στη­καν για να δη­μιουρ­γη­θούν κα­λύ­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις εδώ και 30 χρό­νια για την ανά­πτυ­ξη αυτής της γει­το­νιάς. Μέσα από αυτήν την αγω­νι­στι­κό­τη­τα οι άν­θρω­ποι αυτοί μπό­ρε­σαν και δη­μιούρ­γη­σαν Εκ­κλη­σία και ενο­ρία, πρό­τυ­πο, σε ολό­κλη­ρη τη Ρόδο. Πώς λοι­πόν να μην αγω­νί­ζο­μαι για την πα­ρα­πέ­ρα ανά­πτυ­ξη και πρό­ο­δό της, αφού το θεωρώ κα­θή­κον μου ως Έλ­λη­νας πο­λί­της (πο­λι­τι­κό ον κατά τον Αρι­στο­τέ­λη) και ως ιε­ρω­μέ­νος σε αυτήν την ευ­λο­γη­μέ­νη συ­νοι­κία που σας ψή­φι­σε, σας στή­ρι­ξε και εσείς την προ­δώ­σα­τε! Τι σας εί­πα­με κύριε δή­μαρ­χε και δεν σας άρεσε; Φυ­σι­κά την αλή­θεια. Ότι βρω­μί­σα­με, μας έφα­γαν τα σκου­πί­δια και μας σκο­τώ­νουν τα ναρ­κω­τι­κά, χωρίς να νοιά­ζε­στε ακόμη και για το φω­τι­σμό αυτής της πε­ριο­χής, αφή­νο­ντας χωρίς λά­μπες τους φα­νούς της Δ.Ε.Η.. Θα μου πείτε πως όλη η πόλη έχει τα ίδια προ­βλή­μα­τα. Παλιά Πόλη, Ρο­δί­νι, Μαν­δρά­κι κ.λπ. Τι να γίνει; Ορ­θώ­σα­με το ανά­στη­μά μας και σας ζη­τή­σα­με βο­ή­θεια! Τι να κά­νου­με; Ομως εσείς εί­σα­στε δή­μαρ­χος έκτος αν το ξε­χά­σα­τε ή σας έκα­ναν να το ξε­χά­σε­τε κά­ποιοι  γλεί­φτες και εμε­τι­κοί κό­λα­κες, αντι­δή­μαρ­χοι, σύμ­βου­λοι και οδη­γοί του Δήμου που σας πε­ρι­τρι­γυ­ρί­ζουν και εξαι­τί­ας αυτών κό­πη­κε το συσ­σί­τιο φτω­χών αν­θρώ­πων στους Άγιους Απο­στό­λους. Στο δή­μαρ­χό μας απευ­θυν­θή­κα­με και μας αντι­με­τω­πί­σα­τε στα κα­νά­λια, στα οποία βγή­κα­τε, με εγω­πά­θεια, ναρ­κισ­σι­σμό, ωχα­δελ­φι­σμό και ως ρί­ψα­σπις, με­τα­κι­νή­σα­τε τις ευ­θύ­νες σας, αφού ζείτε στον από­λυ­το ιδε­α­τό σας κόσμο, στο κρά­τος, την Πε­ρι­φέ­ρεια, αλλά και σε μένα τον τα­πει­νό   και  φτωχό   ιερέα  της  φτω­χής  και   ευ­λο­γη­μέ­νης  ενο­ρί­ας  των   Αγίων Απο­στό­λων.

Ας σο­βα­ρευ­τού­με επι­τέ­λους κύριε και καλέ μας δή­μαρ­χε…,   τι άλλο μπο­ρεί να σας κάνει ένας ιε­ρέ­ας και μία ενο­ρία για να σας ξε­λα­σπώ­σει από τις δικές σας ευ­θύ­νες πε­ρισ­σό­τε­ρο από το να παίρ­νει την κα­τά­στα­ση στα χέρια της; Μέσα από το Πνευ­μα­τι­κό μας Κέ­ντρο τα­ΐ­ζα­με με το συσ­σί­τιο του κυ­ρί­ου Νι­κο­λα­ΐ­δη δι­κούς σας πο­λί­τες,  εκτός της συ­νοι­κί­ας των Αγίων Απο­στό­λων. Τρο­φο­δο­τού­σα­με  με το συσ­σί­τιο τα Κ.Η.Φ.Η. των ηλι­κιω­μέ­νων της πε­ριο­χής μας, αφού εσείς τους εί­χα­τε πα­ρα­τή­σει στην τύχη τους χωρίς κα­θη­με­ρι­νό φα­γη­τό. Με εθε­λο­ντές της Εκ­κλη­σί­ας συ­νε­χώς κα­θα­ρί­ζου­με τον έξω από την αυλή της εκ­κλη­σί­ας χώρο, αλλά και το μνη­μείο του συ­νοι­κι­σμού. Διορ­γα­νώ­νου­με εδώ και χρό­νια εθε­λο­ντι­κή δι­δα­σκα­λία μα­θη­μά­των   για   άπορα   παι­διά,   αφού   ανοί­ξα­με   και   ερ­γα­στή­ρια   εκ­μά­θη­σης αγιο­γρα­φί­ας και χει­ρο­τε­χνί­ας. Ετσι αντα­πο­κρι­νό­μα­στε ως εθε­λο­ντές εκεί όπου εσείς μουν­τζου­ρώ­νε­τε και κα­κο­ποιεί­τε την ει­κό­να της πε­ριο­χής μας! Προ­σπα­θού­με σαν να εί­μα­στε τα δικά σας μάτια στην πε­ριο­χή, να σας ευαι­σθη­το­ποι­ή­σου­με για την κα­τά­στα­ση των   ναρ­κω­τι­κών   και σκου­πι­διών της πε­ριο­χής μας, την οποία εγκα­τα­λεί­ψα­τε στο έλεός της! Ντρέ­πο­μαι και θλί­βο­μαι κύριε και καλέ μας δή­μαρ­χε που αντί να μας υπο­στη­ρί­ξε­τε και να μας έχετε δίπλα σας ως χέρι βοη­θεί­ας, αντί­θε­τα εγω­ι­στι­κά και ξι­πα­σμέ­να μας λοι­δο­ρεί­τε και μας συ­κο­φα­ντεί­τε. Μήπως κύριε δή­μαρ­χε μπλέ­ξα­τε τους ρό­λους, αφού ο παπ­πάς της ενο­ρί­ας θέ­λε­τε να μα­ζεύ­ει τους εμπό­ρους ναρ­κω­τι­κών, ο παπ­πάς να μα­ζεύ­ει τα σκου­πί­δια, ο παπ­πάς να πε­ρι­ποιεί­ται το πρά­σι­νο, ο παπ­πάς να αλ­λά­ζει τους φα­νούς της Δ.Ε.Η., ο παπ­πάς να σι­τί­ζει και να φρο­ντί­ζει τους πο­λί­τες σας, ο παπ­πάς να σι­τί­ζει τα Κ.Η.Φ.Η. ηλι­κιω­μέ­νων της πε­ριο­χής; Τε­λι­κά αυτός ο παπ­πάς τι είναι για εσάς;  Mήπως αντι­στρέ­ψα­τε κυ­ρί­ως τους ρό­λους και γί­να­τε εσείς παπ­πάς και εγώ δή­μαρ­χος; Τε­λι­κά εδώ παπ­πάς, εκεί παπ­πάς, πού είναι ο δή­μαρ­χος;».