Με απόφαση που εξέδωσε το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, με την τακτική διαδικασία, απορρίφθηκε η αγωγή που άσκησε εις βάρος ενός κατοίκου Αρχαγγέλου, ένας συντοπίτης του, αφού διαπιστώθηκε ότι ο τελευταίος του είχε χορηγήσει τοκογλυφικά δάνεια!
Ο εναγόμενος αντιμετώπιζε από το 2009 οικονομική δυσχέρεια από χρέη της επιχείρησης του, και ο ενάγων του δάνεισε χρήματα προκειμένου να μην ανακληθεί η άδεια λειτουργίας της επιχείρησης του.
Συγκεκριμένα, του δάνεισε τον Δεκέμβριο του 2009, 12.000 ευρώ. Επειτα στις 27 Απριλίου του 2011 του δάνεισε 35.000 ευρώ, συμφωνώντας μαζί του ότι θα αποπληρωνόταν το δάνειο, που ήταν έντοκο, με τόκο 1.500 ευρώ το μήνα, εφόσον ο λήπτης κατέβαλλε μηνιαίες δόσεις συνολικού ποσού 54.000 ευρώ, οπότε θα αποσβέννυτο οποιαδήποτε απαίτηση του ενάγοντος δανειστή.
Σε περίπτωση αδυναμίας του λήπτη να καταβάλει την μηνιαία δόση ή να μην ολοκληρώσει την καταβολή των 36 δόσεων, τότε ο ενάγων δανειστής θα δικαιούνταν να καταγγείλει τη σύμβαση και να απαιτήσει όλο το χρηματικό ποσό ή να απαιτήσει τη μεταβίβαση του 20% της άδειας της επιχείρησης του εναγόμενου οφειλέτη.
Δηλαδή, όπως αναφέρεται στην απόφαση, στην ως άνω σύμβαση, ο ενάγων έδωσε κεφάλαιο 35.000 ευρώ και συνομολόγησε τόκο 19.000 ευρώ, ήτοι με επιτόκιο 1,51% ενώ το νόμιμο επιτόκιο που καθορίζεται από την Τράπεζα της Ελλάδος για τον Απρίλιο του 2011 ανερχόταν σε 0,38 για τις καταθέσεις από επιχειρήσεις.
Συνεπώς το εν λόγω δάνειο που αποδεικνύεται ότι όντως εδόθη (όπως συνάγεται από το συνδυασμό της έγγραφης συμφωνίας που προσκομίζει ο εναγόμενος από την αυθόρμητη κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης και από τα σχετικά αντίγραφα του βιβλιαρίου τραπέζης που επικαλείται και προσκομίζει ο ενάγων στην προσθήκη-αντίκρουσή του) ήτοι 35.000 ευρώ, δόθηκε με τοκογλυφική αντιπαροχή, λόγω της επιχείρησής του προς αποφυγή ανάκλησης της άδειας της επιχείρησης του.
Από δε, τον Δεκέμβριο του 2012 έως τις 30 Ιουλίου 2013, ο ενάγων εργάσθηκε στην επιχείρηση του εναγόμενου, κατά τη μεταξύ τους συμφωνία, να λαμβάνει το 50% των κερδών της επιχείρησης.
Ωστόσο από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα ανταπόδειξης, αποδεικνύεται σαφώς ότι ο ενάγων εκμεταλλευόταν και καρπωνόταν επί 8 μήνες, ήτοι από 6 Δεκεμβρίου 2012 έως 30 Ιουλίου 2013 όλα τα κέρδη της επιχείρησης.
Επίσης αποδείχθηκε ότι τα κέρδη της επιχείρησης, ανέρχονταν κατά μέσο όρο σε 3.000 ευρώ τουλάχιστον εβδομαδιαίως, ήτοι για τους 8 μήνες που το εκμεταλλευόταν ο ενάγων, αυτός έλαβε 96.000 ευρώ.
Επομένως, όπως αποφάσισε το δικαστήριο, σε χρονικό διάστημα μικρότερο των 36 μηνών, ο ενάγων καρπώθηκε ποσό πολλαπλάσια μεγαλύτερο των 54.000 ευρώ, που ήδη κατά τα προαναφερόμενα, τοκογλυφικά συμφωνήθηκε να του αποδώσει ο εναγόμενος οφειλέτης έως τον Απρίλιο του 2014 (36 μήνες). Ως εκ των ανωτέρω, η οικονομική ανάγκη του εναγόμενου για ρευστότητα και επομένως τροφοδοσία του κύκλου εργασιών της επιχείρησης του, προς συνέχιση της λειτουργίας του και αποφυγή της ανάκλησης της άδειας λειτουργίας του, τον οδήγησε να δανειστεί από τον ενάγοντα που εκμεταλλευόμενος τον κατάφερε να συνομολογήσει και να πάρει περιουσιακά ωφελήματα που τελούν σε προφανή δυναναλογία παροχής και αντιπαροχής. Επισημαίνεται δε, στην απόφαση, ότι και από το αιτούμενο με την αγωγή ποσό σαφώς αποδεικνύεται έτερη ακόμη τοκογλυφικού χαρακτήρα σύμβαση δανείου, διότι μετά την προαναφερόμενη κάρπωση των εισπράξεων από τον ενάγοντα, ο τελευταίος προσκομίζει μετ’ επικλήσεως την από 12 Μαρτίου 2012 σύμβαση όπου φέρεται να μεταβιβάζει 79.000 ευρώ κεφάλαιο και να υποχρεούται ο εναγόμενος μετά 5 έτη, δηλαδή το επιτόκιο ανερχόταν σε 0,44 ευρώ.
Εξ όλων των ανωτέρω, όπως κρίθηκε, η σύμβαση μεταξύ των διαδίκων συνιστούσε καθ’ όλα τα προπαρατιθέμενα στοιχεία αισχροκερδή δικαιοπραξία και άρα απολύτως άκυρη κατ’ αρθ. 179 ΑΚ.
Επομένως η απαίτηση του ενάγονα δεν υφίσταται και η αγωγή του απορρίφθηκε ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη.
Τον εναγόμενο εκπροσώπησε ο δικηγόρος κ. Κώστας Σαρής.

Σχολιασμός άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ