Ο δημοτικός φόρος ανοίγει νέες «πληγές» – Οξύνεται η κόντρα ΟΤΑ- επιχειρηματιών

Ενα νέο κεφά­λαιο στην «κόντρα» των παρα­γω­γι­κών τάξεων με τις δημο­τι­κές αρχές των Δήμων Ρόδου και Κω, ανοίγει το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο του Επι­με­λη­τη­ρίου Δωδε­κα­νή­σου, μετά την δια­πί­στωση ότι συνε­χί­ζο­νται οι δεσμεύ­σεις των ΑΦΜ επι­χει­ρη­μα­τιών, για οφειλές παρελ­θό­ντων οικο­νο­μι­κών χρήσεων σε ΔΗΦΟΔΩ και παρα­πέρα για την επιβολή αντα­πο­δο­τι­κού φόρου του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης.

Όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», το Επι­με­λη­τή­ριο δέχτηκε καταγ­γε­λίες ότι ο Δήμος Ρόδου έχει δεσμεύ­σει τα ΑΦΜ επι­χει­ρη­μα­τιών του νησιού για οφειλές τους σε δημο­τικό φόρο παρά το γεγονός ότι η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας έχει κρίνει ορι­στικά και αμε­τά­κλητα αντι­συ­νταγ­μα­τικό τον φόρο και με διάταξη στο τρίτο μνη­μό­νιο προ­βλέ­πε­ται πέραν της κατάρ­γη­σής του, η μη ανα­δρο­μική αξίωση των ήδη κατα­βλη­θέ­ντων.

Η τακτική αυτή ακο­λου­θεί­ται ακόμη και σήμερα και διότι η δημο­τική αρχή, μετά την υπ’ αρίθμ. 138/2015 γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, της 11ης Ιουνίου 2015, δεν δεσμεύ­ε­ται να ακυ­ρώ­σει ταμεια­κές βεβαιώ­σεις για την κατα­βολή δημο­τι­κού φόρου, παρότι έχει κριθεί αντι­συ­νταγ­μα­τι­κός και επα­φί­ε­ται στην δια­κρι­τική ευχέ­ρεια του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου να κρίνει επί σχε­τι­κών αιτή­σεων δια­γρα­φής, με το βάρος του όρου ότι κάτι τέτοιο επι­τρέ­πε­ται για το δημόσιο συμ­φέ­ρον. Δηλαδή ότι η οικο­νο­μική κατά­σταση του Δήμου είναι τέτοια, που να επι­τρέ­πει δια­γρα­φές.

Το γεγονός αυτό έχει προ­κα­λέ­σει μείζονα προ­βλή­ματα σε επι­χει­ρη­μα­τίες, που βρί­σκο­νται ενώπιον του διλήμ­μα­τος να κατα­βά­λουν το 30% των ποσών που τους βεβαιώ­θη­καν προ­κει­μέ­νου να ασκή­σουν ενδι­κο­φα­νείς προ­σφυ­γές για την ακύρωση των ποσών που τους κατα­λο­γί­στη­καν για οφειλές σε δημο­τικό φόρο ή να ζητή­σουν την ακύρωσή τους, που όπως όλα δεί­χνουν, δεν θα απο­δε­χτεί ο Δήμος Ρόδου.

Ο πρό­ε­δρος του Επι­με­λη­τη­ρίου κ. Γιάννης Πάππου, έχει ανα­θέ­σει στο δικη­γο­ρικό γραφείο Ζέπος και Γιαν­νό­που­λος των Αθηνών και στα δικη­γο­ρικά γραφεία Γιώργου Μαυ­ρο­μάτη και Ακη Δημη­τριάδη στη Ρόδο, τη μελέτη της υπό­θε­σης.

Ανάλογη τακτική ακο­λου­θούν και οι Δήμοι Κω και Καρ­πά­θου.

Επι­πλέον το παράρ­τημα του ΕΒΕΔ της Κω έχει προ­σφύ­γει αρμο­δίως για την ακύρωση της υπ’ αρίθμ. 408/2015 από­φα­σης του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου της Κω δια της οποίας επε­βλήθη αντα­πο­δο­τικό τέλος του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης του Δήμου Κω.

Κατά της ίδιας από­φα­σης έχει προ­σφύ­γει κι ένας ιδιο­κτή­της φρο­ντι­στη­ρίου από την Κω και έχει σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες πετύχει την ακύρωσή της.

Στην προ­σφυγή που χει­ρί­στηκε το δικη­γο­ρικό γραφείο Αλκι­βιάδη Χατζα­ντώνη για λογα­ρια­σμό του παραρ­τή­μα­τος του ΕΒΕΔ της Κω, τονί­ζε­ται ότι η απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου ελήφθη χωρίς προη­γού­μενη δια­βού­λευση κι ότι δεν τηρή­θη­καν οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις αντα­πο­δο­τι­κού τέλους.

H απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου περιέ­χει, όπως τονί­ζε­ται, απλώς έναν πίνακα 9 έργων που ανα­φέ­ρει ότι θα χρη­μα­το­δο­τη­θούν από την επιβολή του τέλους το έτος 2016 και ανα­φέ­ρει σε παρα­κεί­μενη στήλη το κόστος εκάστου έργου. Εντού­τοις, ουδεμία αναφορά γίνεται στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό εκάστου έργου, στις εργα­σίες που περι­λαμ­βά­νο­νται, στον τρόπο εκτέ­λε­σης εκάστου έργου και στις μελέτες εκάστου έργου. Βεβαίως, δεν ανα­φέ­ρε­ται ούτε εάν τα ανα­φε­ρό­μενα έργα έχουν συμπε­ρι­λη­φθεί στο πρό­γραμμα εκτε­λε­στέων έργων του έτους 2016.

Επι­πλέον, καμία αναφορά δεν γίνεται στην αντα­πο­δο­τι­κό­τητα του έργου προς τους πολίτες για να κριθεί ποια είναι η φύση της επι­βαλ­λό­με­νης οικο­νο­μι­κής επι­βά­ρυν­σης.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται επι­πλέον ότι η επιβολή του τέλους είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική λόγω παρα­βί­α­σης της αρχής της ισό­τη­τας, καθώς επι­βάλ­λε­ται σε χρόνο και με τρόπο που πλέον ξεπερνά τις δυνά­μεις των υπο­κει­μέ­νων του να το κατα­βά­λουν, λόγω της έξαρσης του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος και της αντί­στοι­χης μείωσης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Υπο­στη­ρί­ζε­ται επι­πλέον ότι η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση είναι παρά­νομη διότι εκδό­θηκε κατά παρά­βαση της αρχής της νομι­μό­τη­τας και καθ’ υπέρ­βαση των ορίων της νομο­θε­τι­κής εξου­σιο­δό­τη­σης που προ­βλέ­πο­νται από το Σύνταγμα και τονί­ζε­ται ότι δεν πρό­κει­ται περί αντα­πο­δο­τι­κού τέλους αλλά περί φόρου.

Τούτο διότι το Αντα­πο­δο­τικό Τέλος Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης Δήμου Κω δεν πληροί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας.