Μια φωτογραφία (ξανά)

Βλέπω αυτή τη φω­το­γρα­φία από προ­χθές και θέλω να βάλω τα κλά­μα­τα. Δεν έχω δει τί­πο­τα πιο συ­γκλο­νι­στι­κό εδώ και πολύ καιρό. Την είχε βάλει την δί­χρο­νη κο­ρού­λα του ο δύ­σμοι­ρος πα­τέ­ρας μέσα στη μπλού­ζα του για να μην τη χάσει. Και δεν την έχασε… Μια φω­το­γρα­φία στις όχθες του πο­τα­μού Ρίο Γκρά­ντε του Με­ξι­κού, που ξύ­πνη­σε κακές μνή­μες, από τότε που τον γύρο του κό­σμου έκανε η φω­το­γρα­φία ενός άλλου νε­κρού παι­διού, του 3χρο­νου. Και τότε τα δά­κρυα του κό­σμου σχη­μά­τι­σαν μια θά­λασ­σα, όμοια με αυτή στην οποία πνί­γη­καν χι­λιά­δες άν­θρω­ποι, με­τα­τρέ­πο­ντας την Με­σό­γειο σε ένα υγρό νε­κρο­τα­φείο. Τί­πο­τα όμως δεν άλ­λα­ξε… Οι άν­θρω­ποι που ξε­κι­νούν λόγω της φτώ­χειας, των πο­λέ­μων και της κα­τα­στρο­φής του πε­ρι­βάλ­λο­ντος να κά­νουν το με­γά­λο τα­ξί­δι με βάρκα την ελ­πί­δα, χά­νο­νται. Οι πο­λι­τι­κές που δη­μιουρ­γούν αυτές τις τρα­γω­δί­ες πα­ρα­μέ­νουν ισχυ­ρές και καμία πρό­θε­ση αλ­λα­γής δεν φαί­νε­ται, ανα­δει­κνύ­ο­ντας την εγκλη­μα­τι­κή στάση χωρών και κυ­βερ­νή­σε­ων.  «Η φω­το­γρα­φία μπο­ρεί να αφή­σει τους αν­θρώ­πους άφω­νους με τη δύ­να­μη και την ομορ­φιά της. Μπο­ρεί να στεί­λει ένα μή­νυ­μα, να κάνει τους αν­θρώ­πους να κλαί­νε ή να γε­λά­νε ή και τα δύο. Μπο­ρεί να κάνει τους αν­θρώ­πους να αι­σθά­νο­νται ένο­χοι -ή να δώ­σουν χρή­μα­τα για καλό σκοπό. Και μπο­ρεί να κάνει τους αν­θρώ­πους να το σκε­φτούν ξανά, πριν τρα­βή­ξουν τη σκαν­δά­λη». Τάδε έφη ο αεί­μνη­στος φω­το­γρά­φος Γιάν­νης Μπε­χρά­κης. Ας το σκε­φτού­με ξανά…Υ.Γ. Ζητώ συγ­γνώ­μη για τη φω­το­γρα­φία. Ξέρω ότι κά­ποιους θα τους σο­κά­ρει. Αλλά κά­ποιες φορές πρέ­πει να γί­νε­ται κι αυτό.