Α.Τσίπρας: Μπορεί να μη βάλω γραβάτα, αλλά δεν θέλω να φύγω και με φέσι

Το χα­μή­λω­μα του πήχη προσ­δο­κιών για την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση σε ό,τι αφορά το χρέος, απο­τυ­πώ­νε­ται πλέον και στις δια­τυ­πώ­σεις του Πρω­θυ­πουρ­γού, όπως σε αυτή περί “φε­σιού”, στο πλαί­σιο συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου που πα­ρα­χώ­ρη­σε κατά την επί­σκε­ψή του στο υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών.

Στο ίδιο πλαί­σιο, ωστό­σο, ο κ. Τσί­πρας χα­ρα­κτή­ρι­σε “όψιμο” το εν­δια­φέ­ρον της αντι­πο­λί­τευ­σης για το χρέος πα­ρό­τι ζή­τη­σε να υπάρ­ξουν συ­γκλί­σεις.

Κι αυτό, γιατί όπως είπε: “Η συ­ζή­τη­ση για τη βιω­σι­μό­τη­τα του χρέ­ους δεν είναι συ­ζή­τη­ση συ­γκυ­ρί­ας, αφορά το μέλ­λον της χώρας και χρειά­ζο­νται συ­γκλί­σεις και αν είναι δυ­να­τόν και εθνι­κή γραμ­μή”.

Νω­ρί­τε­ρα εξάλ­λου, το Capital.gr ανέ­φε­ρε σε σχε­τι­κό δη­μο­σί­ευ­μά του με τίτλο: “Κα­τε­βαί­νει ο πήχης για την Κυ­βέρ­νη­ση: QE να’ ναι… κι ό,τι να’ ναι” πως η Ελ­λά­δα θα κάνει απο­δε­κτή μόνο μια λύση που να της ανοί­γει την πόρτα στις αγο­ρές, επα­νέ­λα­βε χθες ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, αυτή τη φορά έχο­ντας ως απεύ­θυν­ση τα μέλη του ΣΕΒ.

Το πλαί­σιο της συμ­φω­νί­ας που ανα­ζη­τεί η Κυ­βέρ­νη­ση, όπως δη­λώ­νουν τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες τα μα­ξι­μι­νά στε­λέ­χη, είναι αυτό που θα επι­τρέ­πει την επα­λή­θευ­ση του οδι­κού χάρτη: Έντα­ξη στο πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης και έξο­δος στις αγο­ρές.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός χθες, μι­λώ­ντας στη Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του ΣΕΒ, μί­λη­σε ξε­κά­θα­ρα για τους όρους της υπό δια­πραγ­μά­τευ­ση συμ­φω­νί­ας : Να βγά­ζει τη χώρα στις αγο­ρές με βιώ­σι­μα επι­τό­κια, ώστε στο τέλος του προ­γράμ­μα­τος το 2018, να είναι σε θέση η Ελ­λά­δα να ανα­χρη­μα­το­δο­τεί το χρέος της, χωρίς προ­σφυ­γή σε τέ­ταρ­το ( κατ΄ άλ­λους πέμ­πτο) μνη­μό­νιο.

“Σήμα” σε επεν­δυ­τές

Μεί­ζων προ­τε­ραιό­τη­τα για την κυ­βέρ­νη­ση στη φάση αυτή του­λά­χι­στον που δια­φά­νη­κε ξε­κά­θα­ρα το Βε­ρο­λί­νο δεν έχει πρό­θε­ση να της προ­σφέ­ρει αβί­α­στα τον προσ­διο­ρι­σμό των με­σο­πρό­θε­σμων μέ­τρων για το χρέος, είναι η εύ­ρε­ση μιας φόρ­μου­λας που θα εντάσ­σει τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα στο πρό­γραμ­μα της ΕΚΤ.

Αυτό θα θε­ω­ρη­θεί , όπως είπε και χθες ο κ. Τσί­πρας στη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση του ΣΕΒ, το απαι­τού­με­νο “σήμα” προς επεν­δυ­τές , ότι η χώρα επι­στρέ­φει στην κα­νο­νι­κό­τη­τα και η οι­κο­νο­μία στα­θε­ρο­ποιεί­ται.

Αυτή είναι πλέον η “με­ζού­ρα” που θα με­τρή­σει την “επι­τυ­χία” της δια­πραγ­μά­τευ­σης για την Κυ­βέρ­νη­ση, καθώς ανα­ζη­τεί­ται τρό­πος να μην πε­ρά­σει ξανά κάτω από τον πήχη των προσ­δο­κιών που έχει καλ­λιερ­γή­σει εδώ και μήνες.

“Είναι ανα­γκαίο να γε­φυ­ρω­θούν οι δια­φο­ρές και να κα­τα­λή­ξουν όλοι , και η ΕΚΤ, σε θε­τι­κές εκτι­μή­σεις για τη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους”, είπε χθες ο πρω­θυ­πουρ­γός, μι­λώ­ντας στο ίδιο πλαί­σιο, εν όψει της 15ης Ιου­νί­ου.

Κι­νη­τι­κό­τη­τα

Στο Μα­ξί­μου είναι εξαι­ρε­τι­κά φει­δω­λοί στις πλη­ρο­φο­ρί­ες που δί­νουν για τις πα­ρα­σκη­νια­κές συ­ζη­τή­σεις και επα­φές τόσο του Α. Τσί­πρα όσο και της υπό­λοι­πης δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ομά­δας. Το μόνο βέ­βαιο είναι πως τα τη­λέ­φω­να έχουν πάρει φωτιά ακόμη και αν δεν δη­μο­σιο­ποιού­νται (ακόμη) οι σχε­τι­κές συ­ζη­τή­σεις.

Κι­νη­τι­κό­τη­τα κα­τα­γρά­φε­ται και σε εσω­κομ­μα­τι­κό πεδίο, καθώς ξε­κι­νούν οι εσω­τε­ρι­κές ζυ­μώ­σεις που είχαν “πα­γώ­σει” μετά το ναυά­γιο του πρό­σφα­του Eurogroup.

Η ανη­συ­χία σε στε­λέ­χη και βου­λευ­τές του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κο­ρυ­φώ­νε­ται, καθώς ακόμη κα­νείς δεν γνω­ρί­ζει πώς και πότε θα τε­λειώ­σει το νέο θρί­λερ για συμ­φω­νία.

Αυτό απο­τυ­πώ­θη­κε σε χθε­σι­νή συ­νε­δρί­α­ση του Πο­λι­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του κόμ­μα­τος, όπου δια­τυ­πώ­θη­κε η αγω­νία για τις εξε­λί­ξεις. Την πιο οξεία πα­ρέμ­βα­ση την έκανε η Τασία χρι­στο­δου­λο­πού­λου- η οποία όπως είχε με­τα­δώ­σει εγκαί­ρως το Capital.gr, είχε εκ­φρά­σει στο κόμμα έντο­νη δυ­σφο­ρία μετά το φιά­σκο του Eurogroup.

Προ­σε­χώς θα συ­νε­δριά­σει η Πο­λι­τι­κή Γραμ­μα­τεία του κόμ­μα­τος, με το κλίμα να είναι βαρύ.

Όπερ απο­τυ­πώ­νε­ται και στην δρα­μα­τι­κή απο­στρο­φή του Ευ­κλεί­δη Τσα­κα­λώ­του: Νιώθω πως προ­ε­τοι­μά­ζω μια ομάδα πο­δο­σφαί­ρου και δεν ξέρω πού είναι το τέρμα.

capital.gr