Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος απολυθείσα επί τω εορτασμώ της 1400ης επετείου της ορθοστάδην ψαλμωδήσεως του Ακαθίστου Ύμνου δια την διάσωσιν της Βασιλευούσης εκ της πολιορκίας των Αβάρων και των Περσών.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

+ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ

ΕΛΕΩ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ ΤΩ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΘΕΟΥ

«Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια αναγράφω Σοι η Πόλις Σου, Θεοτόκε!»

Εφέτος συμπληρούνται χίλια τετρακόσια έτη αφ’ ότου, εις τιμήν της Θεοτόκου, εψάλη επισήμως επ’ εκκλησίας, και μάλιστα ορθίων ισταμένων πάντων των πιστών, το σήμερον παγκοίνως γνωστόν ως ο «Ακάθιστος Ύμνος» Κοντάκιον, ποίημα υψήγορον και διθυραμβικόν, αναφερόμενον, ιστορικώς και θεολογικώς, με μοναδικόν πλούτον καλλιεπείας, εις την Ένσαρκον Θείαν Οικονομίαν και την εις αυτήν μοναδικήν συμβολήν της Παναχράντου Θεομήτορος.

Οι προσευχόμενοι πιστοί δια του Κοντακίου τούτου χαιρετίζουν ευσεβώς την Παναγίαν με αλλεπαλλήλους επαναλήψεις της πρώτης προς την Κεχαριτωμένην προσφωνήσεως του ευαγγελιζομένου την χάριν και την χαράν Αρχαγγέλου Γαβριήλ, της λέξεως «Χαίρε», δι᾽ ης φανερούται το «απ᾽ αιώνος μυστήριον» και συγκροτείται της «σωτηρίας ημών το κεφάλαιον». Η εις τον Ύμνον τούτον επανάληψις του «Χαίρε» επί εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρας φοράς προς την Παμμακάριστον Παρθένον, έχει προδήλως μυστικήν έννοιαν. Παραπέμπει εις τας εκατόν τεσσαράκοντα τέσσαρας χιλιάδας των αγνών εκείνων Αγίων της Αποκαλύψεως, των αδόντων εν κιθάρα την «καινήν ωδήν» ενώπιον του Θρόνου του Θεού και «ακολουθούντων τω Αρνίω όπου αν υπάγη». Αγνεύων ο λαός του Θεού κατά τε το ήθος και το δόγμα, αφωσιωμένος έως εσχάτου εις τον σαρκωθέντα Θεόν Λόγον, και ηνωμένος αρρήκτως μετ’ Αυτού, υμνεί την σωτηριώδη Θείαν Οικονομίαν και ταυτοχρόνως χαιρετίζει εν ωδαίς ασμάτων μουσουργικών την Υπερένδοξον Μητέρα του Κυρίου και Μητέρα της Εκκλησίας, την κραταιάν προστασίαν αυτής και του ευσεβούς πληρώματός της!

Η Εισαγωγή του Κοντακίου, το Προοίμιόν του, ήτο εξ αρχής το γνωστόν «Το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει…», το οποίον αναφέρεται αποκλειστικώς εις τον Ευαγγελισμόν της Θεοτόκου, όπερ φανεροί ότι ο όλος ύμνος προσιδιάζει εις την μεγάλην αυτήν εορτήν, της οποίας και σήμερον ακόμη η όλη Ακολουθία των «Χαιρετισμών» αποτελεί ωραίον και καλλιανθή προεόρτιον και μεθέορτον στέφανον. Εν τη πορεία, καθιερώθη νέος εισαγωγικός ύμνος, το «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια», προκειμένου να εκφρασθή η ευγνώμων του λαού ευχαριστία προς Εκείνην, «δι’ ης εγείρονται τρόπαια», «δι’ ης εχθροί καταπίπτουσι!»

Η σωτηρία της Πόλεως και της όλης Αυτοκρατορίας εκ της δεινής εχθρικής επιδρομής Αβάρων και Περσών, απουσιάζοντος του Αυτοκράτορος Ηρακλείου μετά του στρατού, αγωνιζομένου μακράν δια την επανάκτησιν του Τιμίου Σταυρού του Χριστού, απεδόθη δικαίως εις την κραταιάν προστασίαν και βοήθειαν της Υπεραγίας Θεοτόκου, εις την Οποίαν ο κτίτωρ Ισαπόστολος Βασιλεύς Κωνσταντίνος ο Μέγας είχεν ευσεβάστως αφιερώσει την Νέαν Ρώμην. Δεχομένη η Θεομήτωρ την από καρδίας αδιάλειπτον και αγωνιώδη δέησιν κλήρου και λαού, όχι μόνον ανεπτέρωσε το φρόνημα των ολίγων υπερασπιστών, αλλά και μέγα θαύμα ειργάσατο, την δια συστροφής θυελλωδών ανέμων ολοκληρωτικήν καταστροφήν του στόλου των πολιορκητών, κατόπιν της οποίας εκείνοι ετράπησαν εις άτακτον φυγήν και ούτως εσώθη η Πόλις. Αξιοχρέως, λοιπόν, «ως λυτρωθείσα των δεινών», η Θεοτοκούπολις ανέγραψε τα νικητήρια εις την Παναγίαν, την οποίαν έκτοτε ωνόμασεν «Υπέρμαχον Στρατηγόν» της, και ως τοιαύτην πάλιν και πολλάκις επεκαλέσθη κατά την πολυκύμαντον του Γένους ιστορίαν και έλαβεν εκάστοτε γλυκείαν πείραν της αγάπης και της κραταιάς Σκέπης Της!

Ο ιστορικός Ναός των Βλαχερνών, όπου κατά παράδοσιν παλαιάν ετελείτο εβδομαδιαίως ιερά Αγρυπνία προς τιμήν της Θεομήτορος, συχνάκις και με Αυτοκρατορικήν παρουσίαν, κατά την νύκτα της 7ης Αυγούστου 626 εδέχθη τα συρρεύσαντα πλήθη του διασωθέντος θεόφρονος λαού, εν συγκινήσει πολλή και μετά δακρύων ευγνωμοσύνης «απονέμοντα Αυτή την προσκύνησιν» και ψάλλοντα το Κοντάκιον με το νέον πλέον προοίμιον, ως εποφειλομένην ευχαριστίαν και χρεωστικήν δοξολογίαν προς τον Θεόν και την «τα δευτερεία της Τριάδος την έχουσαν», κατά την μούσαν του Αγίου Ανδρέου Κρήτης, την Ελευθερώτριαν και Σώτειρα της Πόλεως και του όλου κράτους!

Από της ώρας εκείνης, ο «Ακάθιστος Ύμνος», το περίλαμπρον αριστοτέχνημα τούτο της εκκλησιαστικής ποιήσεως, ασύγκριτον μνημείον του έλληνος λόγου και χρυσοπλοκώτατον τέχνημα θεοπνεύστου Θεολογίας,  κατέστη ο πλέον δημοφιλής ύμνος της λειτουργικής ημών ζωής, εντρύφημα γλυκύτατον των Χριστιανών. Έχει μεταφρασθή προ πολλού εις πολλάς γλώσσας. Αρχιερείς και Ιερείς τον ραψωδούν εν κατανύξει. Οι Μοναχοί τον απαγγέλουν καθημερινώς, οι δε πιστοί πολλάκις καθ’ όλην την διάρκειαν του έτους. Θεολόγοι αναλύουν τας υψηλάς δογματικάς του αναβάσεις. Φιλολογούντες και λογοτεχνούντες καταδύονται εις τους ωραίους βυθούς της εκφραστικής του κομψότητος και του ποιητικού του μεγαλείου. Ποιηταί και ζωγράφοι εμπνέονται από τας φωτεινάς λυρικάς του εκφράσεις. Αγιογράφοι ιστορούν ωραίας εικόνας εκ των πολυπληθών του περιεχομένου του. Οι μύσται της εκκλησιαστικής μουσικής τον επενδύουν με περίτεχνα ιερά μελίσματα. Αλλά ο «Ακάθιστος Ύμνος» πάντοτε είναι θεοπρεπής προσευχή της Εκκλησίας! Φωνή της ευσεβούσης των Χριστιανών καρδίας! Δοξολογία εν ταυτώ και ευχαριστία και δέησις και ικεσία προς τον «δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου και ενανθρωπήσαντα», και παραλλήλως προς την έχουσαν Μητρικήν προς τον Θεόν παρρησίαν και πολλαχώς και πολυτρόπως πάντοτε την κραταιάν Αυτής βοήθειαν και σκέπην δαψιλεύουσαν εις το ευσεβές Γένος των Ορθοδόξων.

Ο Ακάθιστος Ύμνος καλεί κάθε πιστόν να γρηγορή και να παραμένη ορθός και ευσταλής, εν ταπεινώσει και προσευχή, ενώπιον των μεγάλων προκλήσεων της εποχής μας, εις τας δυστήνους ημέρας των πολλών αναταράξεων και πολεμικών συρράξεων, τας οποίας διέρχεται κατ’ αυτάς η ανθρωπότης. Ας δεηθώμεν εκτενώς, όπως η Μήτηρ της «Ειρήνης του Θεού», φιλοτιμουμένη εκ της από μέρους όλων των πιστών και εν κατανύξει και ευλαβεία προσευχητικής αποδόσεως του «Ακαθίστου Ύμνου» Της, ενεργήση και αύθις ως «Υπέρμαχος Στρατηγός» παντός αδικουμένου και κινδυνεύοντος, και ως Σκέπη κραταιά των ανά την Οικουμένην τέκνων της Εκκλησίας, βραβεύουσα εις το ανθρώπινον γένος την αληθή και «πάντα νουν υπερέχουσαν» Ειρήνην του Υιού Της!

Εν έτει σωτηρίω ,βκς´, κατά μήνα Μάρτιον (κζ´), Επινεμήσεως Γ´

Ο Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίος εν Χριστώ ευχέτης.

+ ο Χαλκηδόνος Εμμανουήλ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Καρπάθου και Κάσου Αμβρόσιος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Μιλήτου Απόστολος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Προικοννήσου Ιωσήφ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Φιλαδελφείας Μελίτων εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Κολωνείας Αθανάσιος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ικονίου Θεόληπτος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Μπουένος Άϊρες Ιωσήφ εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Σουηδίας και πάσης Σκανδιναυΐας Κλεόπας εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ίμβρου και Τενέδου Κύριλλος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Ντένβερ Κωνσταντίνος εν Χριστώ ευχέτης

+ ο Αγκύρας Γρηγόριος εν Χριστώ ευχέτης

Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος για τα 1400 Έτη του Ακαθίστου Ύμνου

Ειδικότερα, κατά την ομιλία του, αναφέρθηκε τόσο στη σημασία της μεγάλης εορτής της Θεοτόκου, όσο και στην ανάγκη τερματισμού των πολέμων και ενίσχυσης της παγκόσμιας ειρήνης. Με λόγια βαθιάς πνευματικότητας τόνισε: «Κύριε, φώτισε τους μεγάλους που συναντώνται στην Αλάσκα να φέρουν ειρήνη στον κόσμο· να πάψουν οι ανθρωποκτόνοι πόλεμοι, να επικρατήσει η λογική, η δικαιοσύνη και ο αμοιβαίος σεβασμός. Στον κόσμο αυτόν τον ευλογημένο υπάρχει χώρος για όλους· δεν είναι ανάγκη να σκοτωνόμαστε για να χωρέσουμε».

Σε ανακοίνωση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αναφέρονται τα εξής για τη σημερινή μεγάλη εορτή:

Με θρησκευτική κατάνυξη και σε έντονα συγκινησιακά φορτισμένη ατμόσφαιρα εορτάστηκε στην αιγαιοπελαγίτικη Ίμβρο η μεγάλη θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας στον πανηγυρίζοντα Ι. Ναό του ορεινού χωριού των Αγριδίων,  συμπαραστατούμενος από τους Αρχιερείς Σεβ. Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο, Μοσχονησίων κ. Κύριλλο, και Μύρων κ. Χρυσόστομο και τον Θεοφιλ. Αντανίας κ. Παρθένιο, Ιεράρχη της Αρχιεπισκοπής Αχρίδος.

Εκκλησιάστηκαν Μοναχοί και Μοναχές από την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος, ο Εντιμ. κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, Μέλος της Βουλής των Ελλήνων και Γενικός Γραμματέας της ΔΣΟ, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μ.τ.Χ.Ε., εκπρόσωποι Ιμβριώτικων Σωματείων και πλήθος Ιμβρίων και επισκεπτών από την Πόλη και το εξωτερικό.

Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου

Ο Παναγιώτατος, στην ομιλία του, επεσήμανε την ιδιαίτερη ευσέβεια των Ιμβρίων προς το πρόσωπο της Παναγίας, προς τιμήν της οποίας ανήγειραν πέντε ενοριακούς Ναούς και δεκάδες εξωκκλήσια, και τόνισε ότι παρά τις δοκιμασίες που βίωσαν οι Ίμβριοι διέσωσαν και διατήρησαν τον χριστιανικό πολιτισμό της νήσου.

“Η Θεοτόκος είναι Μήτηρ της ζωής και Μητέρα πάντων ημών. Την προστασία της επικαλούμεθα στις θλίψεις και τις αγωνίες μας, προς αυτήν προσφεύγουμε εν κινδύνοις, εις αυτήν αναθέτουμε «την πάσαν ελπίδα» μας. Απτή απόδειξη για το Ορθόδοξο φρόνημα και την ευσέβεια των Ιμβρίων αποτελεί το γεγονός ότι η τιμή προς την Θεομήτορα κατέχει περίοπτη θέση στη ζωή τους. Στην Παναγία είναι αφιερωμένοι πέντε ενοριακοί ναοί μας, στο όνομά της  τιμάται μέγας αριθμός εξωκκλησιών μας, -Παναγία η Καρδαμιώτισσα, Παναγία η Ελεούσα, Παναγία η Μπαλωμένη, Παναγία η Ταξιδιανή, η Αρασιανή, η Θεοτόκος, η Ζωοδόχος Πηγή, Παναγία η Πλάκα, Παναγία η Μειντανιώτισσα και άλλα πολλά-, γνήσια μαρτυρία για τον σεβασμό των κατοίκων του νησιού μας προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Η εγγύτης της Παναγίας προς τον Υιόν της την καθιστά την κατ’ εξοχήν μεσίτριαν προς Κύριον, εκείνην η οποία προσάγει προς Αυτόν την ημετέραν προσευχήν για την σωτηρία των ψυχών μας. Όλα αυτά δεν είναι απλώς έκφραση της λαϊκής ευσεβείας, αλλά έχουν βαθύτατο θεολογικό περιεχόμενο και ανήκουν στον πυρήνα της χριστιανικής πίστεως και ταυτότητός μας.

Ο Ίμβριος Πατριάρχης αισθάνεται υπερήφανος για τους συμπατριώτες του, τους εν ειρήνη τελειωθέντας και τους περιλειπομένους, για τη συμβολή τους στη διαμόρφωση και τη διάσωση του χριστιανικού πολιτισμού της νήσου, επί μακρούς αιώνες, κάτω από δύσκολες κατά κανόνα συνθήκες. Ποτέ η εξέλιξη των ανθρωπίνων πραγμάτων δεν είναι ειδυλλιακή, ποτέ δεν υπάρχει «αδάπανος ευλάβεια». Ειδικώτερα για τη γενεά των Ιμβρίων που εβίωσαν το 1964, «την πιο μαύρη χρονιά» στην ιστορία του νησιού μας και όσα ακολούθησαν, νοιώθουμε ίδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση. Τιμούμε το σθένος, την υπομονή, την αντοχή και τις θυσίες εκείνων που έμειναν στην πατρίδα μας κατά τα πέτρινα εκείνα χρόνια. Το ξαναλέμε: Χάρη σε αυτούς υπάρχουν σήμερα τα χωριά μας, οι Εκκλησίες μας, η παρουσία μας, η λαλιά μας. Κατανοούμε και εκτιμούμε αυτούς που έφυγαν άκοντες από την Ίμβρο για τα ξένα. Έδωσαν με επιτυχία τον αγώνα της επιβιώσεως, πρόκοψαν, χωρίς να λησμονήσουν την φιλτάτην πατρίδα. Πολλοί από αυτούς, μόλις άρχισαν να βελτιώνωνται οι συνθήκες, ανακαίνισαν τα σπίτια τους, άρχισαν να επισκέπτωνται το νησί με τα παιδιά τους. Και σήμερα, από αυτές τις δύο ομάδες συμπατριωτών προέρχονται εκείνοι που έχουν τα παιδιά τους στα σχολεία μας. Το μέλλον της «παιπαλοέσσης» Ίμβρου συνδέεται με αυτούς που διέσωσαν μέσα στην καρδιά τους την Ίμβρο ως βίωμα, αξία, πολιτισμό, πυξίδα, ως παρόν και μέλλον της ζωής τους.”

Στη συνέχεια, ο Παναγιώτατος απευθύνθηκε στη νέα γενιά της ιδιαίτερης πατρίδος του, ενώ προέτρεψε τους απανταχού Ιμβρίους να συμμετάσχουν στο Πανιμβριακό Συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Σεπτέμβριο στην Αθήνα, συγχαίροντας τους οργανωτές, τους φιλογενείς χορηγούς και όλους όσοι εργάζονται για την προετοιμασία του.

“Αδυνατούμε, όπως πάντοτε συμβαίνει, να ομιλήσουμε για την Ίμβρο και να μην αναφερθούμε στην Ιμβριακή νεολαία. Αγαπητοί νέοι και νέες, είναι προνόμιο να είσθε οι φορείς και οι συνεχιστές της μακράς πολιτισμικής και πνευματικής παραδόσεως της Ίμβρου μας, του «μικρού νησιού με την μεγάλη ιστορία». Προνόμιο, βεβαια, που εμπερικλείει και συνεπάγεται και υποχρεώσεις. Σε αυτές συγκαταλέγεται το χρέος για την οικείωση και διαφύλαξη του χριστιανικού πνεύματος της Ίμβρου. Επίσης, το χρέος να επισκέπτεσθε το νησί μας όσο συχνότερα μπορείτε. Και τρίτον, να ενδιαφερθήτε ενεργά για τα σχολεία μας. Η επανεκκίνηση της ομογενειακής παιδείας επέτυχε. Η συνέχιση όμως και οι θετικές προοπτικές για το μέλλον απαιτούν στράτευση, αφιέρωση, γνήσιο και έμπρακτο ενδιαφέρον και αγάπη. Τα σχολεία μας και τα μάτια σας! Τίποτε δεν μπορεί να ευδοκιμήση στην ερατεινή πατρίδα μας χωρίς τη συμμετοχή και τη συμβολή σας, πολύ αγαπητοί μας νέοι, υπερήφανα Ιμβριωτόπουλα.

Θα αναφέρουμε για τα θέματα αυτά περισσότερα στο Πανιμβριακό Συνέδριο, τέλη Σεπτεμβρίου στην Αθήνα. Το Συνέδριό μας θα αποτελέση ένα σημαντικό γεγονός στην πορεία των αγώνων για την παρουσία και το μέλλον μας στη μικρή μας πατρίδα. Επαινούμε τους οργανωτές, τους γενναιόδωρους και φιλογενείς χορηγούς, όλους όσοι κοπιάζουν για την προετοιμασία του Συνεδρίου και των άλλων συναφών εκδηλώσεων. Πρέπει να δώσουμε οι απανταχού Ίμβριοι μαζικό και ηχηρό παρών!”

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του εξέφρασε και πάλι τη χαρά του από την συνάντησή του με τους συμπατριώτες του, και καλωσόρισε όλους τους φίλους της Ίμβρου, οι οποίοι με την παρουσία τους “πάντοτε μας ενισχύουν με την αγάπη τους”. Απευθυνόμενος προς τον Ποιμενάρχη της νήσου, Μητροπολίτη Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλο, του εξέφρασε την Πατριαρχική ευαρέσκειά του “για όλες τις εκκλησιαστικές ακολουθίες και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που οργανώνει και εφέτος στα «Ίμβρίων Θεοτόκεια» και για την ακούραστη ποιμαντική του δράση”, και, στη συνέχεια, ευχαρίστησε τον ιερό κλήρο της Ίμβρου και της Τενέδου για την πνευματική του προσφορά.

Με καρδιακούς λόγους προσφώνησαν τον Παναγιώτατο ο Ποιμενάρχης της νήσου, και ακολούθως ο Γενικός Γραμματέας της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας Εντιμ. κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος.

Αμέσως μετά, πραγματοποιήθηκε λιτάνευση της ιερής εικόνος της Παναγίας στους δρόμους του γραφικού χωριού.

Μετά την Θεία Λειτουργία προσφέρθηκε παραδοσιακό Ιμβριώτικο κέρασμα στην πλατεία των Αγριδίων, όπου νέες και νέοι από την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος τραγούδησαν και χόρεψαν προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου και όλων των προσκυνητών.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Πατριάρχης επισκέφθηκε εθιμοτυπικά τον Έπαρχο (Kaymakam) της Ίμβρου.

Ο Ελληνισμός γιορτάζει με κατάνυξη την Κοίμηση της Θεοτόκου: Το μήνυμα ειρήνης του Oικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου

Στην Ελλάδα, ειδικότερα, οι Ορθόδοξοι Έλληνες αποτινάσσουν ό,τι ζοφώδες, «ενδύονται» το φως, την αγάπη, την αισιοδοξία και γιορτάζουν τον Δεκαπενταύγουστο την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, που εύστοχα πήρε την ονομασία «το Πάσχα του καλοκαιριού», με ιδιαίτερα εμφατικό τρόπο. Κατά μυριάδες προσκυνούν με βαθύτατη ευλάβεια τις άγιες εικόνες της, ζητούν τις πρεσβείες της, εναποθέτουν σε Αυτήν τις ελπίδες τους, προσεύχονται, υμνούν και χαίρουν. Διότι η Κοίμησή Της δεν είναι πένθιμο γεγονός, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν».

«Ο θάνατος δεν είναι πλέον θάνατος. Ο θάνατος ακτινοβολεί αιωνιότητα και αθανασία. Ο θάνατος δεν είναι πλέον ρήξη, αλλά ένωση. Δεν είναι λύπη, αλλά χαρά. Δεν είναι ήττα, αλλά νίκη. Αυτά είναι όσα εορτάζουμε την ημέρα της Κοιμήσεως της Παναγίας Παρθένου, καθώς τα προεικονίζουμε, τα προγευόμαστε και τα απολαμβάνουμε από τώρα, στην αυγή της μυστικής και αιώνιας Ημέρας», κατά τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο Σμέμαν, που συγκαταλέγεται στις μεγάλες μορφές της Θεολογίας του 20ού αι.

Η μορφή Της λατρεύεται από τον ευσεβή λαό μας, που νιώθει την Παναγία ως μητέρα όλων των ανθρώπων, ως μεσίτρια προς τον Μονογενή της Υιό και Λόγο του Θεού, ως συμπαραστάτισσα σε κάθε δύσκολη στιγμή της επίγειας ζωής.

Εκκλησιαστική παράδοση
Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, εκοιμήθη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, όπου διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν.

Η αγάπη και η μνημόνευση της Εκκλησίας δεν επικεντρώνονται στο ιστορικό και πραγματικό πλαίσιο ούτε στην ημερομηνία και στον τόπο όπου η Μητέρα όλων των μητέρων ολοκλήρωσε την επίγεια ζωή της. Αντ’ αυτού, η Εκκλησία εισέρχεται στην ουσία και στο νόημα του θανάτου Της, μνημονεύοντας τον θάνατο Αυτής που ο Υιός της, σύμφωνα με την χριστιανική πίστη, κατέβαλε τον θάνατο, ανέστη εκ νεκρών, και υποσχέθηκε την τελική ανάσταση και τη νίκη της αθάνατης ζωής.

Στην Κοίμηση, αποκαλύπτεται όλο το χαρμόσυνο μυστήριο αυτού του θανάτου και γίνεται χαρά, επειδή η Παρθένος Μαρία είναι μία από μας. Ο ίδιος ο θάνατος γίνεται ζωή θριαμβεύουσα. Έτσι στη γιορτή δεν υπάρχει ούτε λύπη, ούτε νεκρώσιμα μοιρολόγια, ούτε στενοχώρια, αλλά μόνο φως και ζωή.

Υμνογραφία
Η εκκλησιαστική υμνογραφία είναι πολύ πλούσια στον χαρακτηρισμό της Παναγίας, αλλά και γεμάτη από επαίνους και ύμνους προς το πρόσωπό Της.

Το μεγαλύτερο όμως εγκώμιο της Υπεραγίας Θεοτόκου είναι ο Ακάθιστος Ύμνος, η απογείωση της υμνολογίας στο πρόσωπο της Θεοτόκου, καθώς ιστορεί με ποιητικό και λυρικό τρόπο όλο αυτό το σχέδιο της σωτηρίας.

Προσωνυμίες
Οι προσωνυμίες της Παναγίας πλείστες όσες: η Μαριάμ έφερε στον κόσμο τον Σωτήρα των ανθρώπων, εξ ου η προσωνυμία της ως Παναγία αλλά και ως Θεοτόκος.

Όμως, υπάρχει και μια πληθώρα «Θεοτοκονυμίων», όπως λέγονται, ανάλογα με τις ιδιότητες ή τα χαρίσματά της, από τον τόπο ή τον τρόπο που βρέθηκε εικόνα Της ή βρίσκεται ο ναός Της, από την τεχνοτροπία του ναού Της, από τον εικονογραφικό τύπο παραστάσεώς Της, από την παλαιότητα της εικόνας Της, από την ομορφιά και το κάλλος Της, από τα εγκώμιά της, από τον χρόνο που γιορτάζει η εκκλησία Της κ.λπ.

Εορτάζεται κάθε χρόνο, σύμφωνα με το Νέο Ημερολόγιο σήμερα, 15 Αυγούστου, και στις 28 Αυγούστου σύμφωνα με το Παλαιό (Παλαιoημερολογίτες).

Στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, η Κοίμησή Της τιμάται με λιγότερο εμφατικό τρόπο, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα.

Μάλιστα, οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές.

Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

Νηστεία
Κατά την Ορθόδοξη παράδοση, είθισται περίοδος νηστείας για τη συγκεκριμένη εορτή, που καθιερώθηκε τον 7ο αι. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους, εκείνη πριν από τη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα και εκείνη πριν της γιορτής της Κοίμησης της Θεοτόκου. Το 10ο αι., συνενώθηκαν σε μία νηστεία που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται το ψάρι. Κατά τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός κι αν η γιορτή πέσει σε ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι.

Περιλάλητοι εορτασμοί
Στην Τήνο, όπου γίνεται το μεγαλύτερο προσκύνημα, ο εορτασμός της Παναγίας καθιερώθηκε με Βασιλικό Διάταγμα του 1836 να είναι οκταήμερος και να διαρκεί έως τα «εννιάμερα της Θεοτόκου», στις 23 Αυγούστου, όταν σε ατμόσφαιρα συγκίνησης ψάλλονται ύμνοι και εγκώμια, μπροστά στον επιτάφιο και την εικόνα.

Παράλληλα, στο νησί οι Έλληνες τιμούν κι αυτούς που χάθηκαν, όταν οι Ιταλοί τορπίλισαν και βούλιαξαν την «Έλλη» στο λιμάνι ανήμερα της Παναγιάς.

Παναγία της Τήνου

Στην Παναγία Σουμελά, σύμβολο της ποντιακής πίστης, πανελλήνιο προσκύνημα αποτελούν η εικόνα της Παναγιάς, έργο του Ευαγγελιστή Λουκά, ο σταυρός του αυτοκράτορα Εμμανουήλ Κομνηνού και το ιερό ευαγγέλιο του πατρός Χριστοφόρου, επίσης δώρο του αυτοκράτορα Δαυίδ του Κομνηνού.

Εκεί, στις πλαγιές του Βερμίου, χιλιάδες προσκυνητές, καθώς και εκπρόσωποι Ομοσπονδιών και Ποντιακών Σωματείων από την Ελλάδα και το εξωτερικό θα συμμετάσχουν και φέτος στις ιερές ακολουθίες και στις πολιτιστικές εκδηλώσεις.

Στην Πάρο, γιορτάζει η Παναγία της Εκατονταπυλιανής. Ο ναός της, για τον οποίο υπάρχουν δύο ονομασίες, «Καταπολιανή» και «Εκατονταπυλιανή», βρίσκεται στην πρωτεύουσα του νησιού, Παροικιά.

Σύμφωνα με την παράδοση, η Κατοπολιανή έχει ενενήντα εννέα φανερές πόρτες, ενώ η εκατοστή είναι κλειστή και δεν φαίνεται. Η πόρτα αυτή θα φανεί και θα ανοίξει όταν οι Έλληνες πάρουν την Πόλη.

Παναγία της Εκατονταπυλιανής στην Πάρο

Άλλοι θρύλοι αναφέρονται στην Αγία Ελένη που, στον δρόμο για τους Άγιους Τόπους προκειμένου να βρει τον Τίμιο Σταυρό, έφτασε στην Πάρο και προσευχήθηκε σε έναν μικρό ναό που βρισκόταν στη θέση της Εκατονταπυλιανής.

Κατά την προσευχή της έκανε τάμα ότι αν βρει τον Τίμιο Σταυρό θα χτίσει στη θέση αυτή έναν μεγάλο ναό. Η προσευχή της εισακούστηκε. Βρήκε τον Τίμιο Σταυρό και, πραγματοποιώντας το τάμα της, ανήγειρε τον μεγαλόπρεπο ναό της Εκατονταπυλιανής, ο οποίος, όμως, στο μεγαλύτερο μέρος του καταστράφηκε, πιθανότατα από πυρκαγιά, και ανακατασκευάστηκε επί Ιουστινιανού, στα μέσα του 6ου αι.

Φημολογείται, επίσης, ότι το τάμα της Αγίας Ελένης ολοκλήρωσε ο γιος της Άγιος Κωνσταντίνος, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, καθώς η ίδια δεν πρόλαβε.

Στην Κοζάνη, ξεχωριστός είναι ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου στο ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας στο Μικρόκαστρο, του δήμου Βοΐου, όπου κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί προσκυνούν την εικόνα της Παναγίας, που χρονολογείται από το 1603, ενώ πρόσφατη έρευνα την χρονολογεί στον 13ο αι. Πιστοί από όλα τα μέρη της Ελλάδας επισκέπτονται το μοναστήρι, για να προσκυνήσουν την εικόνας Της.

Άξιο λόγου, το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» που προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες, καθώς ιππείς από τη Σιάτιστα και τη γύρω περιοχή επισκέπτονται το μοναστήρι πάνω στα καταστόλιστα άλογά τους. Το πανηγύρι έχει τις ρίζες του στην περίοδο της Τουρκοκρατίας, όταν αποτελούσε ευκαιρία για τους σκλαβωμένους να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά και έχει χαρακτηριστεί ως πανηγύρι λεβεντιάς και τόλμης.

Το έθιμο των «καβαλάρηδων της Σιάτιστας» στην Καβάλα

Στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, από το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των Εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

Στο νησί της Ορθοδοξίας, την Πάτμο, όπου βρίσκεται το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα.

Tο ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης στην Πάτμο

Στα Ζαγοροχώρια, φημισμένα σε όλη την Ελλάδα για τα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, οι εκδηλώσεις στη μνήμη της Κοίμησης της Θεοτόκου είναι τριήμερες και δίνουν την ευκαιρία για τρικούβερτο γλέντι με παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς.

Στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας όπου παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο.

Στη Λέσβο, η Παναγιά η Αγιασώτισσα προσφέρει ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου. Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 ολόκληρα χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της εκκλησίας, όπου και διανυκτερεύουν. Στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου βιώνει κανείς όλη την ατμόσφαιρα ενός γνήσιου νησιώτικου πανηγυριού.

Στην Κάρπαθο, το νησί της Δωδεκανήσου, η Παναγιά στην Όλυμπο γιορτάζεται με τον πιο κατανυκτικό τρόπο. Εδώ, οι λειτουργίες είναι βαθιά συνδεδεμένες με το πένθος για την Παναγία που «έφυγε». Αποκορύφωμα του εορτασμού είναι ο παραδοσιακός Κάτω Χορός που ξεκινά από τους άντρες σε σταθερό, αργόσυρτο βήμα και κατανυκτική διάθεση. Ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους.

H Παναγιά στην Όλυμπο Καρπάθου

Στην Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, τα φιδάκια της Παναγιάς προσελκύουν κάθε χρόνο χιλιάδες προσκυνητές.
Σύμφωνα με τον μύθο, τα μικρά άκακα φιδάκια που εμφανίζονται στον τρούλο της εκκλησίας είναι οι καλόγριες ενός παλιού μοναστηριού που υπήρχε στη περιοχή, οι οποίες προκειμένου να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών παρακάλεσαν την Παναγιά να τις μεταμορφώσει σε φίδια.

Πηγή: protothema.gr

Δεκαπενταύγουστος: Οι παραδόσεις και τα έθιμα για την Κοίμηση της Θεοτόκου σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και στα νησιά μας

Παράκληση στην Υπεραγία Θεοτόκο για τους μαθητές που διαγωνίζονται στις Πανελλήνιες

Σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανακοινώθηκε από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, αύριο Τρίτη 31 Δεκεμβρίου θα προηγηθεί εσπερινός στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπου θα γίνει και η κοπή της βασιλόπιτας.

Για το καλωσόρισμα του νέου έτους την Τετάρτη  1η Ιανουαρίου 2025 στην πόλη της Ρόδου θα πραγματοποιηθούν τα παρακάτω:
1. Γενικός σημαιοστολισμός των δημοσίων και δημοτικών κατατημάτων, των ΝΠΔΔ, και ΝΠΙΔ, των Τραπεζών, των Οργανισμών, των οικιών, των καταστημάτων καθώς και των πλοίων που θα βρίσκονται στο λιμάνι από ώρα 08.00 μέχρι και τη δύση του ηλίου.

2. Φωταγώγηση της πόλης, των δημόσιων και δημοτικών καταστημάτων, των τραπεζών, καθώς και των πλοίων που θα βρίσκονται στο λιμάνι, με τη φροντίδα των υπηρεσιών τους και του Κεντρικού Λιμεναρχείου, τις εσπερινές ώρες από της παραμονής.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα θα πραγματοποιηθούν:

Τρίτη 31 Δεκεμβρίου 2024

Ώρα 17.00 μ.μ.: Εσπερινός στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου όπου θα χοροστατήσει ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος.

Ώρα 17.45 μ.μ.: Κοπή βασιλόπιτας στον Ι. Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Τετάρτη 1η Ιανουαρίου 2025

Ώρα 07:10 πμ : Παιάνιση του Εθνικού Ύμνου από την ΜΣΕΘ|95 ΑΔΤΕ στην πόλη της Ρόδου από τον Ιερό Ναό Εισοδίων Θεοτόκου Νεοχωρίου – Καζίνο Ρόδου – Δημαρχείο – Μανδράκι- Πλατεία Κύπρου – Ακαδημία – Ιερός Ναός Εισοδίων Θεοτόκου Νεοχωρίου,

Ώρα 08:00 πμ: Επίσημη Έπαρση της σημαίας στο βωμό της Πατρίδας  με το τμήμα Απόδοσης Τιμών  και το τμήμα της ΜΣΕΘ|95 ΑΔΤΕ

Ώρα 07:00 πμ:  Ο Σεβ. Μητροπολίτης Ρόδου κ. Κύριλλος θα λειτουργήσει στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου (οδός Αντιβασιλέως Δαμασκηνού).

Ώρα 10.00 π.μ.: Τέλεση Δοξολογίας για το Νέο Έτος 2025.

Στον ιερό Ναό των Εισοδίων της Θεοτόκου η επίσημη δοξολογία για το νέο έτος

Στον ως άνω Ιερό Ναό, κατά τον Εσπερινό και την Θεία Λειτουργία θα ευρίσκεται η ιστορική εφέστιος ιερά Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου Καρυωνίτισσας Απολλώνων, η οποία και θα λιτανευτεί μαζί με το ιερό λείψανο του Αγίου Νεομάρτυρος Κωνσταντίνου του Υδραίου.

Στον Ιερό Ναό των Εισοδίων την Πέμπτη η ιστορική ιερά Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου Καρυωνίτισσας Απολλώνων

Ενα ακόμα σημαντικό έργο ολοκληρώθηκε, χάρις στην πολύτιμη συμβολή της Δωδεκανήσιας oμότιμης καθηγήτριας του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Αντωνίας Μοροπούλου, ως επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας που ανέλαβε το έργο αποκαταστάσεως του Καθολικού της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρνακόβης, στη Φωκίδα.
Το έργο ολοκληρώθηκε τον περασμένο Ιούλιο και τα θυρανοίξια του Ναού θα γίνουν την Τετάρτη 14 Αυγούστου 2024, στις 19:00 – πριν τον Εσπερινό – χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Φωκίδος κ. Θεόκτιστου, ο δε εορτασμός του Δεκαπενταυγούστου θα πραγματοποιηθεί εντός του Ναού.
Το Καθολικό της Ιεράς Μονής είχε πληγεί επανειλημμένα από ισχυρούς σεισμούς, όπως του Αιγίου το 1995 και του Ευπαλίου το 2010, είχε υποστεί σημαντικές βλάβες και είχε περιδεθεί και υποστυλωθεί.
Με την από 23/11/2020 Απόφαση του ΥΠ.ΠΟ.Α., με τη σύμφωνη γνώμη του ΚΑΣ, εγκρίθηκαν η αρχιτεκτονική και στατική μελέτη αποκατάστασης του καθολικού και των κελιών της Ιεράς Μονής Παναγιάς Βαρνάκοβας, Δήμου Δωρίδας, Π.Ε Φωκίδος. Το έργο της αποκατάστασης βάσει της έγκρισης του ΥΠ.ΠΟ.Α., πραγματοποιήθηκε από τη μοναστική κοινότητα της Ι.Μ. Παναγίας Βαρνάκοβας με ιδιωτικούς πόρους που αποφάσισε να τους διαθέσει για την έγκαιρη, έναντι παντός κινδύνου, εκτέλεση των εργασιών αποκατάστασης.
Οι εργασίες άρχισαν στις 17 Ιουλίου 2021, με Αγιασμό από τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Φωκίδος κ. Θεόκτιστο, ο οποίος και ενημερωνόταν αρμοδίως και με επί τόπου επισκέψεις σε όλη τη διάρκεια του έργου.
Το έργο αποκατάστασης χρησιμοποίησε τις προηγμένες τεχνικές, μεθοδολογίες και υλικά πλήρως συμβατά με εκείνα της αρχικής κατασκευής και βελτίωσε σημαντικά την αντισεισμική συμπεριφορά του Ναού, με υπόδειγμα τη μελέτη και το έργο στον Πανάγιο Τάφο.

Το έργο εκτελέστηκε από την τεχνική εταιρεία «Υιοί Π. Ζαφείρη Τεχνική» με βάση τη διεπιστημονική διαγνωστική μελέτη που εκπόνησε η επιστημονική ομάδα του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) με επικεφαλής την ομότιμη καθηγήτρια ΕΜΠ Αντωνία Μοροπούλου, με χρηματοδότηση της Περιφέρειας Στερεάς και την έγκριση του ΥΠ.ΠΟ.Α.
Την υψηλή επιστημονική επιστασία του έργου, σε επίρρωση των απαιτήσεων του Νόμου για έλεγχο ποιότητας των έργων συντήρησης δηλαδή και αποκατάστασης είχε το ΕΜΠ – η Διεπιστημονική Ομάδα της διαγνωστικής μελέτης – με χρηματοδότηση του ΕΛΚΕ ΕΜΠ από την Ιερά Μονή Βαρνάκοβας, την ευθύνη διαχείρισης του έργου είχε ο Νικόλαος Μορόπουλος.
Την ευθύνη της επίβλεψης εκτέλεσης της μελέτης είχαν οι μελετητές: Γεώργιος Ανδριωτάκης αρχιτέκτων μηχανικός, Χαράλαμπος Μουζάκης αναπλ. καθηγητής ΕΜΠ πολιτικός μηχανικός, Αλέξανδρος Νικολαΐδης μηχανολόγος μηχανικός. Η τοπογραφική αποτύπωση προσφέρθηκε από τον ΑΤΜ Στέλιο Ζαχαρόπουλο σε συνεργασία με τη δρ Ελισάβετ Τσιλιμαντού ενώ την τρισδιάστατη αποτύπωση πραγματοποίησαν οι συνεργάτες ΕΜΠ ΕΔΙΠ Δρ Τίμος Κουϊμτζόγλου καθώς και η Τζούλια Βομπίρη σε συνεργασία επίσης με τη δρ Ελισάβετ Τσιλιμαντού.
Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδας με επικεφαλής την έφορο Αρχαιοτήτων Αθανασία Ψάλτη είχε την κατά νόμο εποπτεία του έργου. Ο προϊστάμενος της Διευθύνσεως Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού Θεμιστοκλής Βλαχούλης και η προϊσταμένη της Διευθύνσεως Συντήρησης Αρχαίων και Νεωτέρων Μνημείων Μαρία Μερτζάνη επανειλημμένα επισκέφθηκαν το εργοτάξιο, επιθεώρησαν το Μνημείο και συνέβαλαν όπως και η Εφορεία Αρχαιοτήτων Φωκίδας με ειδικές μελέτες και έργα, όσον αφορά στη συντήρηση του τέμπλου, του δαπέδου, του φρέσκο του πρόναου κ.α.

Επί τόπου στο έργο ο πολιτικός μηχανικός Βασίλης Ζαφείρης και το συνεργείο του, η αρχαιολόγος Μαρία Βασιλείου αρχικά και μετά η Άννα Χοσιά.

Αποκαταστάθηκε το Καθολικό της Μονής Θεοτόκου Βαρνακόβης

Πολλά έχουν αναφερθεί τον τελευταίο καιρό, για την κατασκευή Μονάδας Επεξεργασίας Λυμάτων στην περιοχή «Θεοτόκος» στα Κολύμπια.

Γίναμε και εμείς δέκτες καταγγελιών, επιχειρηματιών και κατοίκων της περιοχής, που διαμαρτύρονται γιατί δεν επιθυμούν να δημιουργηθεί μια οχλούσα δραστηριότητα στον τόπο τους.

Και δεν έχουν άδικο, καθώς προγραμματίζεται να χωροθετηθεί σε μια όμορφη περιοχή, που κάθε καλοκαίρι συγκεντρώνει πλήθος ξένων επισκεπτών.Λειτουργούν εκεί πολλές επιχειρήσεις και δραστηριοποιούνται πολλοί επιχειρηματίες και εργαζόμενοι.

Στην ουσία η λειτουργία της μονάδας, θα διαταράξει τα πάντα στην περιοχή με πολλές συνέπειες και οικονομικές εκτός από τη βλάβη στο περιβάλλον.

Μας δημιουργεί επίσης πολλά ερωτηματικά το γεγονός, ότι απορρίφθηκε στην πράξη η λύση, όπως προβλέπεται στο MASTER PLAN και τεκμηριώνεται από τον καθηγητή κ.

Ανδρέα Ανδρεαδάκη και δρομολογείται η κατασκευή νέας μονάδας που θα διαταράξει τα πάντα.

Με αυτά τα δεδομένα, σε οχλούσες δραστηριότητες που προστίθενται στο νησί και θα δημιουργήσουν πλείστα προβλήματα, περιβαλλοντικά και οικονομικά, εμείς δεν μπορούμε να είμαστε σύμφωνοι.

Συμμαχία Νοτίου Αιγαίου: Δεν συμφωνούμε με την κατασκευή μονάδας επεξεργασίας λυμάτων στην περιοχή «Θεοτόκος» στα Κολύμπια

Την πανηγυρική Θεία Λειτουργία παρακολούθησαν ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Αλκιβιάδης Στεφανής, ο οποίος συνόδευσε τη Θαυματουργή Εικόνα της Θεοτόκου κατά τη μεταφορά της στο Μανδράκι, ο έπαρχος Κω & Νισύρου Ιωάννης Καμπανής, ο δήμαρχος Νισύρου Χριστοφής Κορωναίος, ο διοικητής της 80ής Ανώτατης Διοίκησης Ταγμάτων Εθνοφυλακής (80 ΑΔΤΕ) ταξίαρχος Τριαντάφυλλος Θεοδόσιος, ο αστυνομικός διευθυντής Κω ταξίαρχος Λουκάς Θάνος, ο διοικητής Διοίκησης Άμυνας Νήσου (ΔΑΝ) Νισύρου αντισυνταγματάρχης Αντώνιος Καμπίλαυκος και ο λιμενάρχης Κω αντιπλοίαρχος Ιωάννης Καρατζιούνης

Όπως αναφέρει σχετική ανακοίνωση, κατά την παραμονή του στη Νίσυρο, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας συζήτησε με τον δήμαρχο του νησιού για τη συμβολή και την υποστήριξη τού υπουργείου Εθνικής Άμυνας στα νέα έργα ανάπτυξης της τοπικής κοινωνίας, συναντήθηκε και συνομίλησε με κατοίκους του νησιού και επισκέφθηκε το Ηφαιστειολογικό Μουσείο, τον κρατήρα «Στέφανος» και την εκκλησία του Προφήτη Ηλία, στη Νικιά.

Στη Νίσυρο ο ΥΦΕΘΑ για τον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου

Στοχευμένη αστυνομική επιχείρηση σε καταυλισμό αθίγγανων στην Θεοτόκο