Ενα από τα πιο εμβληματικά και πολυτελή ιστιοφόρα στον κόσμο, το περίφημο «Maltese Falcon» («Γεράκι της Μάλτας»), έκλεψε τις εντυπώσεις την Πέμπτη στον κόλπο της Λίνδου, προσφέροντας ένα μοναδικό θέαμα σε κατοίκους και επισκέπτες που είχαν την τύχη να το αντικρύσουν στα νερά της περιοχής, ενώ χθες Παρασκευή ήταν στην Σύμη.
Το επιβλητικό ιστιοφόρο αγκυροβόλησε από τις πρωινές ώρες έως αργά το απόγευμα στον γραφικό όρμο της Λίνδου, μετατρέποντας το τοπίο σε σκηνικό που θύμιζε κινηματογραφική παραγωγή. Από την παραλία, τα σοκάκια του παραδοσιακού οικισμού, αλλά και από τα ιδιωτικά σκάφη και γιοτ που βρίσκονταν στην περιοχή, τα βλέμματα ήταν στραμμένα στο εντυπωσιακό σκάφος, το οποίο δεσπόζει όπου κι αν εμφανίζεται.
Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να το απαθανατίσουν με κινητά τηλέφωνα, φωτογραφικές μηχανές, ενώ μέσα σε λίγες ώρες εικόνες και βίντεο από την παρουσία του στη Λίνδο κυκλοφόρησαν ευρέως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκαλώντας τον θαυμασμό χιλιάδων χρηστών.
Το «Γεράκι της Μάλτας» αποτελεί ένα πραγματικό αριστούργημα της σύγχρονης ναυπηγικής. Με μήκος σχεδόν 89 μέτρων και τρία εντυπωσιακά περιστρεφόμενα κατάρτια, που φθάνουν περίπου τα 58 μέτρα ύψος – όσο ένα κτήριο περίπου είκοσι ορόφων – κυριαρχεί στον ορίζοντα. Το χαρακτηριστικό μαύρο γεράκι που κοσμεί τα πανιά του έχει εξελιχθεί σε σήμα κατατεθέν του, καθιστώντας το αναγνωρίσιμο σε κάθε λιμάνι και αγκυροβόλιο του κόσμου.
Το πολυτελές ιστιοφόρο πραγματοποιεί αυτές τις ημέρες κρουαζιέρα στα Δωδεκάνησα, συνεχίζοντας μια παράδοση που το θέλει να επισκέπτεται συχνά τα ελληνικά νησιά. Η Ρόδος και ιδιαίτερα η Λίνδος συγκαταλέγονται στους αγαπημένους του προορισμούς, καθώς το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και τα γαλαζοπράσινα νερά δημιουργούν το ιδανικό σκηνικό για ένα από τα πιο διάσημα superyachts του πλανήτη.
Το «Maltese Falcon» δεν ξεχωρίζει μόνο για την εξωτερική του εικόνα αλλά και για τις πρωτοποριακές τεχνολογικές λύσεις που ενσωματώνει. Κατασκευάστηκε από τη φημισμένη ιταλική εταιρεία Perini Navi και θεωρείται σημείο αναφοράς στη σχεδίαση των μεγάλων ιστιοφόρων, καθώς το σύστημα ιστίων και καταρτιών του αποτελεί τεχνολογική καινοτομία που έχει αλλάξει τα δεδομένα στην κατηγορία των υπερπολυτελών ιστιοπλοϊκών. Στο εσωτερικό του κυριαρχεί η πολυτέλεια. Διαθέτει έξι υπερσύγχρονες καμπίνες, οι οποίες μπορούν να φιλοξενήσουν έως δώδεκα επισκέπτες, προσφέροντας υπηρεσίες υψηλού επιπέδου που θυμίζουν ξενοδοχείο πέντε αστέρων. Για την εύρυθμη λειτουργία και τη συντήρησή του εργάζονται συνολικά δεκαεννέα μέλη πληρώματος, τα οποία φροντίζουν για κάθε ανάγκη των επιβατών.
Οι ανέσεις που προσφέρει είναι εντυπωσιακές. Οι φιλοξενούμενοι έχουν στη διάθεσή τους ευρύχωρα σαλόνια, αίθουσα κινηματογράφου, γυμναστήριο, πολυτελείς χώρους χαλάρωσης, καθώς και πλήθος δραστηριοτήτων στη θάλασσα.
Το υπερπολυτελές ιστιοφόρο μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα που φθάνει περίπου τους 20 κόμβους, ενώ στα καταστρώματά του έχουν φιλοξενηθεί κατά καιρούς προσωπικότητες διεθνούς εμβέλειας, επιχειρηματίες, μέλη βασιλικών οικογενειών και διάσημοι από τον χώρο της τέχνης και του θεάματος. Δεν είναι τυχαίο ότι συγκαταλέγεται στα πιο αναγνωρίσιμα και πολυφωτογραφημένα ιστιοφόρα του κόσμου.
Για όσους το αντικρύζουν από κοντά, η πραγματική του διάσταση δύσκολα αποτυπώνεται σε φωτογραφίες. Μόνο όταν το βλέπει κανείς να κινείται αργά στον ορίζοντα ή να δεσπόζει αγκυροβολημένο σε έναν κλειστό κόλπο, μπορεί να αντιληφθεί το πραγματικό μέγεθος, τον όγκο και την επιβλητικότητα των τριών γιγαντιαίων καταρτιών του.
Η παρουσία του στη Λίνδο αποτέλεσε για ακόμη μία φορά σημείο αναφοράς για τους επισκέπτες του νησιού. Τουρίστες από κάθε γωνιά του κόσμου, αλλά και εκατοντάδες Ροδίτες που βρέθηκαν στην περιοχή, δεν έκρυβαν τον θαυμασμό τους, μετατρέποντας το «Γεράκι της Μάλτας» σε έναν από τους πιο πολυσυζητημένους επισκέπτες του καλοκαιριού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το υπερπολυτελές ιστιοφόρο είχε επισκεφθεί και πάλι τη Λίνδο τον Ιούλιο του 2025, ενώ σχεδόν κάθε καλοκαίρι επιλέγει τα νερά των Δωδεκανήσων για τις κρουαζιέρες του, με συχνές στάσεις στη Ρόδο, τη Σύμη και σε άλλα νησιά της περιοχής, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική γοητεία που ασκεί το νοτιοανατολικό Αιγαίο στους ιδιοκτήτες και τους επισκέπτες των μεγαλύτερων superyachts του κόσμου.
Φωτό: Κωνσταντίνος
Γεωργόπουλος

Στη Λίνδο το «Γεράκι της Μάλτας»

Κολοκυθιά η ευθύνη
Ιδιαίτερη αίσθηση έχει προκαλέσει η πρόσφατη απόφαση του Λιμεναρχείου να απαγορεύσει τη λειτουργία του τραμπολίνου στην περιοχή για λόγους ασφαλείας. Το γεγονός αυτό επαναφέρει στο προσκήνιο το ερώτημα που θέτουν αρκετοί πολίτες. Εφόσον κρίθηκε αναγκαία η διακοπή λειτουργίας μιας εγκατάστασης για την προστασία των λουομένων, γιατί δεν εξετάζεται με την ίδια αυστηρότητα και η κατάσταση του προβλήτα, για τον οποίο διατυπώνονται αντίστοιχες ανησυχίες! Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα καθώς η Λίνδος δέχεται καθημερινά μεγάλο αριθμό επισκεπτών κατά τη θερινή περίοδο, με την προβλήτα να αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου όσων καταφθάνουν μέσω θαλάσσης. Η εικόνα αυτή, όπως επισημαίνουν παράγοντες της τοπικής κοινωνίας, δημιουργεί δυσμενείς εντυπώσεις στους επισκέπτες και πλήττει το τουριστικό προφίλ ενός προορισμού που αποτελεί σημείο αναφοράς για τον ελληνικό τουρισμό. Παράλληλα, έντονη κριτική ασκείται και για τη διαχρονική μετακύλιση των ευθυνών μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων. Όπως υποστηρίζουν κάτοικοι και επαγγελματίες, το πρόβλημα παραμένει άλυτο, ενώ οι αρμόδιες υπηρεσίες επικαλούνται ζητήματα αρμοδιότητας, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει δοθεί ουσιαστική λύση. Πολλοί εκτιμούν ότι, ανεξάρτητα από το ποιος φέρει τη θεσμική ευθύνη (Αρχαιολογία, Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου, Κτηματική Εταιρεία, ΕΤΑΔ κλπ) για τη συντήρηση του προβλήτα, ο Δήμος Ρόδου οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλία και να συντονίσει τις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να αποκατασταθεί άμεσα η ασφάλεια και η λειτουργικότητα της εγκατάστασης. Υπενθυμίζουν, μάλιστα, ότι στο παρελθόν είχε υπάρξει συνεργασία μεταξύ της δημοτικής αρχής Χαζηδιάκου και της τότε διοίκησης του Λιμενικού Ταμείου Νότιας Δωδεκανήσου, με αποτέλεσμα να υλοποιηθούν-άτυπα-παρεμβάσεις που βελτίωσαν ουσιαστικά την εικόνα της περιοχής. Η ανάγκη άμεσης κινητοποίησης θεωρείται πλέον επιτακτική, καθώς η τουριστική περίοδος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και η διατήρηση μιας προβληματικής εικόνας στην κύρια θαλάσσια πύλη της Λίνδου δεν επηρεάζει μόνο την καθημερινότητα των επισκεπτών, αλλά και την αξιοπιστία ενός προορισμού που αποτελεί διαχρονικά τη «ναυαρχίδα» του τουρισμού της Ρόδου και μία από τις σημαντικότερες βιτρίνες της Ελλάδας διεθνώς. Οι ίδιοι οι επαγγελματίες βλέποντας την εικόνα εγκατάλειψης αναλαμβάνουν την προσωρινή αποκατάσταση (όμως απαιτείται ολιστική παρέμβαση) καθώς τα ημερόπλοια είναι από τους βασικούς τροφοδότες της Λινδιακής τουριστικής βιομηχανίας..

Σε τραγική κατάσταση o προβλήτας των ημερόπλοιων στη Λίνδο!

Σημαντική δικαστική εξέλιξη σε υπόθεση αυθαίρετων κατασκευών σε κοινόχρηστο χώρο αιγιαλού στην ευρύτερη περιοχή της Λίνδου καταγράφεται με την υπ’ αριθμόν 136/2026 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά.
Το δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή αίτηση ακυρώσεως ξενοδοχειακής εταιρείας και ακύρωσε τόσο την πράξη επιβολής προστίμου ύψους 81.000 ευρώ όσο και την πράξη αποκλεισμού της από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού και παραλίας για 10 έτη, αναπέμποντας την υπόθεση στη Διοίκηση προκειμένου να κριθεί εκ νέου, με πλήρη αιτιολογία, ποιο πρόσωπο φέρει πράγματι την ιδιότητα του παραβάτη.
Η αυτοψία και οι κυρώσεις της Κτηματικής Υπηρεσίας
Η υπόθεση ξεκίνησε από αυτοψία που διενήργησαν στις 13 Ιουνίου 2025 υπάλληλοι της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσων Α΄. Όπως προκύπτει από την έκθεση αυτοψίας της 29ης Σεπτεμβρίου 2025, διαπιστώθηκε ότι τμήμα ξύλινου υπερυψωμένου δαπέδου επιφάνειας 135 τ.μ., από συνολική κατασκευή 282 τ.μ., με ξύλινα σκαλοπάτια πρόσβασης και τοίχους επενδεδυμένους με πέτρα, επί του οποίου τοποθετούνταν σετ ομπρελών και ξαπλωστρών, βρισκόταν εντός της ζώνης ξηράς που βρέχεται από τις συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων, δηλαδή εντός κοινόχρηστου χώρου αιγιαλού του Δημοσίου, έμπροσθεν ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων.
Με βάση το πόρισμα αυτό, ο αναπληρωτής προϊστάμενος της Κτηματικής Υπηρεσίας εξέδωσε στις 20 Οκτωβρίου 2025 σειρά πράξεων, μεταξύ των οποίων πρωτόκολλο κατεδάφισης, πράξη άμεσης απομάκρυνσης με διαταγή σφράγισης και διακοπής λειτουργίας, πράξη επιβολής προστίμου 81.000 ευρώ και πράξη αποκλεισμού της εταιρείας από κάθε διαδικασία παραχώρησης αιγιαλού έως τον Οκτώβριο του 2035. Το πρόστιμο υπολογίστηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 του ν. 5092/2024, με βάση την έκταση των 135 τ.μ., το τετραπλάσιο του ανταλλάγματος και βάθος πενταετίας, καθώς από δορυφορικές λήψεις προέκυπτε ότι οι κατασκευές προϋπήρχαν ήδη από το 2019.

Το κρίσιμο κενό στην αιτιολογία
Η εταιρεία προέβαλε δέσμη λόγων ακυρώσεως, αμφισβητώντας τόσο την αρμοδιότητα της Κτηματικής Υπηρεσίας όσο και την οριοθέτηση του αιγιαλού. Οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν στο σύνολό τους ως αβάσιμοι, με το δικαστήριο να κρίνει ότι η παρεμπίπτουσα κρίση της υπηρεσίας για τα όρια του αιγιαλού ήταν επαρκώς αιτιολογημένη και ότι νομίμως εφαρμόστηκε το νέο νομοθετικό πλαίσιο.
Εκείνο όμως που έκρινε τελικά την έκβαση της δίκης ήταν ο ισχυρισμός περί του προσώπου του παραβάτη. Η εταιρεία υποστήριξε ότι η μόνη διασύνδεσή της με τις επίμαχες κατασκευές ήταν η αναφορά της έκθεσης αυτοψίας σε «φορολογικό στοιχείο» που ελήφθη επιτόπου, χωρίς να προσδιορίζεται από ποιον, με ποια ιδιότητα και για ποια παροχή. Επικαλέστηκε επιπλέον ότι το υπερυψωμένο δάπεδο εδράζεται σε υδραύλακα της ΔΕΥΑΡ, ο οποίος είχε ανακατασκευαστεί από την επιχείρηση μεταξύ των ετών 2013 και 2016, προσκομίζοντας τοπογραφικό διάγραμμα με αεροφωτογραφίες του 2013 από τις οποίες, όπως διατείνεται, προκύπτει ότι η κατασκευή προϋπήρχε της αποδιδόμενης σε αυτήν πενταετίας.
Το δικαστήριο δέχθηκε τον λόγο αυτόν ως βάσιμο. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, οι κυρώσεις του άρθρου 19 παρ. 1 περ. α΄ του ν. 5092/2024, δηλαδή το πρόστιμο και ο δεκαετής αποκλεισμός, επιβάλλονται σε βάρος του παραβάτη, ήτοι εκείνου που προέβη στην αυθαίρετη κατασκευή ή διαμόρφωση. Στην προκειμένη περίπτωση, ούτε στις προσβαλλόμενες πράξεις ούτε στην έκθεση αυτοψίας αναγράφεται ότι η αιτούσα ήταν αυτή που κατασκεύασε το επίδικο έργο. Κατά συνέπεια, οι κυρώσεις επιβλήθηκαν με μη νόμιμη αιτιολογία και ακυρώθηκαν, ενώ η υπόθεση αναπέμφθηκε στη Διοίκηση για νέα κρίση ως προς το πρόσωπο του παραβάτη. Κατά τα λοιπά η αίτηση απορρίφθηκε, με το πρωτόκολλο κατεδάφισης και την πράξη άμεσης απομάκρυνσης να παραμένουν σε ισχύ.
Η απόφαση παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τα Δωδεκάνησα, όπου ισχύει παράλληλα με τη γενική νομοθεσία και ο Κτηματολογικός Κανονισμός Δωδεκανήσου του 1929, βάσει του οποίου ο αιγιαλός εκτός αστικών κέντρων περιλαμβάνει και πρόσθετη ζώνη 12 μέτρων πέραν του ορίου του μεγίστου συνήθους χειμερίου κύματος. Το δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η Κτηματική Υπηρεσία διατηρεί πλήρη ελεγκτική και κυρωτική αρμοδιότητα επί των εκτάσεων αυτών και ότι η ιδιότητα μιας λωρίδας ξηράς ως αιγιαλού αποτελεί συνάρτηση φυσικών φαινομένων και όχι διοικητικής πράξης.

Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά ακύρωσε πρόστιμο 81.000 ευρώ και δεκαετή αποκλεισμό για αυθαίρετες κατασκευές σε αιγιαλό της Λίνδου

Τοπική Κοινότητα Λίνδου

Τοπική Κοινότητα Καλάθου

Τοπική Κοινότητα Πυλώνας

Η βλάβη στο δίκτυο ηλεκτροδότησης επηρεάζει τη λειτουργία των αντλιοστασίων ύδρευσης, με αποτέλεσμα να είναι πιθανές μειωμένες πιέσεις ή και προσωρινές διακοπές στην παροχή νερού έως την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης από τον ΔΕΔΔΗΕ και την πλήρη επαναλειτουργία του συστήματος ύδρευσης.

Η ΔΕΥΑΡ ευχαριστεί τους καταναλωτές για την κατανόηση και τους καλεί να κάνουν συνετή χρήση του νερού μέχρι την πλήρη ομαλοποίηση της υδροδότησης.

ΔΕΥΑΡ: Σοβαρά προβλήματα υδροδότησης στη ΔΕ Λίνδου

Χωρίς ουσιαστική κρίση επί των ισχυρισμών της, αλλά λόγω παρόδου της προθεσμίας μέσα στην οποία όφειλε να αποφανθεί το εποπτικό όργανο, έκλεισε ένα ακόμη κεφάλαιο της μακράς αντιδικίας γύρω από την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης ελεγχόμενης στάθμευσης στον οικισμό της Λίνδου. Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου ενημέρωσε εγγράφως την BLUE PROPERTIES GREECE Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε ότι η προσφυγή της δεν εξετάστηκε εντός του προβλεπόμενου χρόνου, με αποτέλεσμα να θεωρείται πλέον ότι έχει απορριφθεί σιωπηρώς. Πρόκειται για μια εξέλιξη που, αν και τυπικά διαδικαστική, αφήνει ανοιχτό το πεδίο για νέο γύρο νομικής διεκδίκησης.

Τι αναφέρει η απόφαση

Σύμφωνα με το έγγραφο που υπέγραψε στις 23 Ιουνίου 2026 η Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου, η αρχή γνωστοποίησε στην εταιρεία ότι επί της ειδικής διοικητικής προσφυγής της, η οποία είχε υποβληθεί στις 17 Απριλίου 2026, δεν εκδόθηκε απόφαση εντός της αποκλειστικής προθεσμίας των 2 μηνών από την ημέρα της κατάθεσης. Η έννομη συνέπεια αυτής της παράλειψης είναι σαφής, καθώς ο νόμος προβλέπει ότι όταν παρέλθει το συγκεκριμένο διάστημα χωρίς απάντηση, η προσφυγή λογίζεται ως σιωπηρώς απορριφθείσα.

Με άλλα λόγια, η μη έκδοση απόφασης δεν λειτουργεί υπέρ της προσφεύγουσας, αλλά μετατρέπεται σε τεκμαιρόμενη απόρριψη, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο για το επόμενο ένδικο μέσο.

Το αντικείμενο της προσφυγής

Η προσφυγή της BLUE PROPERTIES στρεφόταν κατά του ιδιωτικού συμφωνητικού παράτασης σύμβασης που είχε υπογραφεί στις 30 Μαρτίου 2026 ανάμεσα στη Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. και την ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία PRIVATE PARKING SOLUTIONS Μονοπρόσωπη Ι.Κ.Ε, η οποία είχε αναλάβει ως ανάδοχος την παροχή των επίμαχων υπηρεσιών. Το συμφωνητικό αυτό έφερε ιδιαίτερο αριθμό πρωτοκόλλου της Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. και είχε καταχωριστεί με τη σχετική ένδειξη στο Κεντρικό Ηλεκτρονικό Μητρώο Δημοσίων Συμβάσεων.

Παράλληλα, στην ίδια προσφυγή προσβαλλόταν, ως συμπροσβαλλόμενη πράξη, και η υπ’ αριθμόν 308/2025 απόφαση του Προέδρου της Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε., όπως αυτή είχε ενσωματωθεί στο πρακτικό της συνεδρίασης του Διοικητικού Συμβουλίου με ημερομηνία 18 Μαρτίου 2026. Η προσφεύγουσα, δηλαδή, δεν αμφισβητούσε μόνο την ίδια την παράταση της σύμβασης, αλλά και το διοικητικό υπόβαθρο που οδήγησε στην απόφαση συνέχισης της συνεργασίας με την υφιστάμενη ανάδοχο.

Πού μετατίθεται τώρα η υπόθεση

Στο ίδιο έγγραφο η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου υπενθυμίζει στην εταιρεία τη δυνατότητα που της απομένει. Κατά της σιωπηρής απόρριψης και εντός προθεσμίας 1 μηνός από την κοινοποίηση, η BLUE PROPERTIES μπορεί να ασκήσει προσφυγή στην Ειδική Επιτροπή του άρθρου 152 του ν. 3463/2006, η οποία εδρεύει στα γραφεία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης στη Ρόδο, στην Πλατεία Ελευθερίας.

Πρόκειται για τον προβλεπόμενο δεύτερο βαθμό διοικητικού ελέγχου, στον οποίο η υπόθεση θα μπορούσε να εξεταστεί εκ νέου, αυτή τη φορά από συλλογικό όργανο. Εφόσον η εταιρεία αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη οδό, η αντιδικία θα συνεχιστεί, χωρίς όμως μέχρι στιγμής να έχει υπάρξει κρίση επί της ουσίας των ισχυρισμών της.

Το παρασκήνιο της υπόθεσης

Η νέα απόφαση δεν αποτελεί μεμονωμένο επεισόδιο, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη και χρονικά εκτεταμένη αντιπαράθεση γύρω από τον ίδιο τομέα. Η BLUE PROPERTIES είχε εμπλακεί νωρίτερα σε διαγωνιστική διαδικασία για την παροχή υπηρεσιών υποστήριξης ελεγχόμενης στάθμευσης στη Λίνδο, την οποία είχε προκηρύξει η Δ.Ε.Ρ.Μ. Α.Ε. με εκτιμώμενη δαπάνη που, μαζί με το δικαίωμα προαίρεσης, έφτανε τα 623.000 ευρώ συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ.

Στο πλαίσιο εκείνου του διαγωνισμού η εταιρεία είχε καταθέσει προσφορά, ωστόσο αποκλείστηκε με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής. Η προσφυγή που είχε ασκήσει τότε ενώπιον της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κρίθηκε απαράδεκτη, καθώς θεωρήθηκε ότι κατατέθηκε αναρμοδίως και εκτός της διαδικασίας που προβλέπει το ειδικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων, με την αρμοδιότητα εξέτασης τέτοιων αμφισβητήσεων να ανήκει αποκλειστικά στα προβλεπόμενα από το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο όργανα.

Η εξέλιξη αυτή φωτίζει τη διπλή λογική που διέπει τις διαφορές στον χώρο των δημοσίων συμβάσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης. Από τη μία πλευρά, οι εποπτικές αρχές διατηρούν τον γενικό ρόλο ελέγχου των πράξεων των φορέων. Από την άλλη, όταν η διαφορά αφορά συγκεκριμένα στάδια ανάθεσης ή εκτέλεσης δημόσιας σύμβασης, υπεισέρχονται ειδικότεροι κανόνες και ειδικότερα όργανα, γεγονός που καθορίζει τόσο τον τρόπο όσο και τον τόπο όπου μπορεί να εξεταστεί κάθε αμφισβήτηση.

Σιωπηρή απόρριψη της προσφυγής της BLUE PROPERTIES κατά της παράτασης σύμβασης για την ελεγχόμενη στάθμευση στη Λίνδο

Μια αντιπαράθεση που ξεκίνησε ως καταγγελία για τον τρόπο λειτουργίας χώρων στάθμευσης στη Λίνδο και κατέληξε σε διασταυρούμενες μηνύσεις φτάνει σήμερα στην αίθουσα του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου.
Η εκδίκαση είχε αρχικά προσδιοριστεί με τη διαδικασία του αυτοφώρου, ωστόσο δόθηκε αναβολή προκειμένου να συνεξεταστούν οι εκατέρωθεν καταγγελίες που υπέβαλαν οι δύο πλευρές, καθώς πέρα από τα αδικήματα που αποδίδονται στους εργαζομένους ενός εκ των δύο εμπλεκόμενων συνεργείων στάθμευσης, προστέθηκαν στην εξίσωση και ισχυρισμοί για απειλή, για παράνομη βιντεοσκόπηση και για ψευδή καταμήνυση.
Στο εδώλιο κάθονται 4 κατηγορούμενοι, εργαζόμενοι εταιρείας που διαχειρίζεται χώρο στάθμευσης στην περιοχή. Πρόκειται για έναν 34χρονο αλλοδαπό αλβανικής υπηκοότητας, έναν 23χρονο ημεδαπό, έναν 43χρονο ημεδαπό και έναν ακόμη αλλοδαπό, κάτοχο άδειας διαμονής, του οποίου η ακριβής ηλικία δεν προκύπτει με σαφήνεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Σε βάρος και των τεσσάρων αποδίδονται παράβαση των διατάξεων περί άγρας πελατών, παρακώλυση συγκοινωνιών και απειλή, ενώ ειδικά για τον 23χρονο προστίθεται και η κατηγορία της ψευδούς καταμήνυσης.

Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», αφετηρία της δικογραφίας υπήρξε καταγγελία που υπέβαλε ο διαχειριστής ανταγωνίστριας εταιρείας στάθμευσης, ένας 45χρονος ημεδαπός. Ο καταγγέλλων φέρεται να ενημερώθηκε από υπάλληλό του για μειωμένη κίνηση στον δικό του χώρο στάθμευσης και, όπως υποστηρίζει, για ενέργειες εργαζομένων της ανταγωνίστριας πλευράς οι οποίες, κατά την άποψή του, αντέβαιναν σε δικαστική απόφαση που είχε ήδη εκδοθεί και αφορούσε στη συγκεκριμένη δραστηριότητα.
Όπως αναφέρει στην κατάθεσή του, μετέβη ο ίδιος στη Λίνδο για να διαπιστώσει τα καταγγελλόμενα. Περί τις 10:20 της 1ης Ιουνίου 2026 ισχυρίζεται ότι εντόπισε αρχικά σε κιόσκι της περιοχής μια γυναίκα με μπλούζα που έφερε τα διακριτικά της εταιρείας, η οποία κρατώντας ασύρματο υποδείκνυε σε οδηγούς πού να σταθμεύσουν. Κινούμενος προς την κεντρική παραλία, διατείνεται ότι αντίκρισε περίπου 5 οχήματα ακινητοποιημένα επί του οδοστρώματος και έναν υπάλληλο ο οποίος, υψώνοντας το χέρι, σταματούσε τα διερχόμενα αυτοκίνητα και κατεύθυνε τους οδηγούς σε συγκεκριμένες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, σύμφωνα με τον ίδιο, δεύτερος εργαζόμενος συνέχιζε την ίδια δραστηριότητα.
Ο καταγγέλλων υποστηρίζει ότι πλησίασε τον πρώτο υπάλληλο και του επισήμανε πως οι ενέργειές του ήταν παράνομες και ότι υφίστατο δικαστική απόφαση που τις απαγόρευε. Κατά τον ισχυρισμό του, έλαβε ως απάντηση τη φράση ότι ο εργαζόμενος θα έκανε τη δουλειά του όπως ήθελε ο ίδιος, καθώς και μια δεύτερη φράση που εξέλαβε ως απειλή, η οποία επαναλήφθηκε. Όπως αναφέρει, ένιωσε φόβο για τη σωματική του ακεραιότητα και αποχώρησε από το σημείο, καλώντας στη συνέχεια την Αστυνομία.
Όταν έφτασε η Αστυνομία
Κομβικό σημείο της υπόθεσης αποτελεί η άφιξη των αστυνομικών στο σημείο κατόπιν της κλήσης. Όπως προκύπτει, οι αστυνομικοί ενημέρωσαν τον καταγγέλλοντα ότι, κατά τον χρόνο που βρέθηκαν εκεί, δεν διαπίστωσαν οι ίδιοι ενέργειες προσέλκυσης πελατών ή παρεμπόδισης της κυκλοφορίας από τους συγκεκριμένους εργαζομένους. Στο ίδιο σημείο, οι αρχές φέρεται να τον ενημέρωσαν ότι ένας εκ των υπαλλήλων είχε ήδη υποβάλει μήνυση σε βάρος του, αποδίδοντάς του απειλή και παράνομη βιντεοσκόπηση.
Ο 45χρονος αρνείται στο σύνολό τους τους ισχυρισμούς αυτούς. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε απείλησε τον εργαζόμενο και ότι δεν προέβη σε καμία παράνομη πράξη, σημειώνοντας πως οι ενέργειές του περιορίστηκαν στη διαπίστωση των περιστατικών και στην ενημέρωση των αρχών. Εκφράζει δε την άποψη ότι δεν επρόκειτο για μεμονωμένο γεγονός, αλλά για συστηματική πρακτική, και ζήτησε την ποινική δίωξη των εμπλεκομένων.
Η γραμμή της υπεράσπισης
Διαφορετική εικόνα δίνει η πλευρά των κατηγορουμένων. Η δικηγόρος που τους εκπροσωπεί, η κ. Βασιλική Δεστούνη, τονίζει ότι οι εργαζόμενοι ενήργησαν αποκλειστικά εντός του πλαισίου που προβλέπει η σύμβαση της εταιρείας με τη ΔΕΡΜ ΑΕ για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας, και ότι σε καμία περίπτωση δεν στοιχειοθετείται άγρα πελατών. Κατά την υπεράσπιση, η αποδιδόμενη πράξη δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και οι εντολείς της καταμηνύθηκαν ψευδώς, ενώ παράλληλα προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι οι ίδιοι βιντεοσκοπήθηκαν παρανόμως κατά τη διάρκεια του επεισοδίου.
Πάνω σε αυτό το σημείο πατά και η μήνυση που υπέβαλε ο 23χρονος εργαζόμενος σε βάρος του διαχειριστή της ανταγωνίστριας εταιρείας, για απειλή και για παραβίαση των διατάξεων περί προσωπικών δεδομένων λόγω της φερόμενης βιντεοσκόπησης.
Σε απάντηση, ο καταγγέλλων υπέβαλε με τη σειρά του μήνυση για ψευδή καταμήνυση, αρνούμενος ότι κατέγραψε σε βίντεο τον συγκεκριμένο εργαζόμενο. Έτσι, η ίδια στιγμή στη Λίνδο διαβάζεται με δύο εντελώς αντίθετους τρόπους από τις δύο πλευρές, και ακριβώς αυτή η σύγκρουση των αφηγήσεων καλείται να ξεδιαλύνει το δικαστήριο.

Το παρασκήνιο της αντιπαράθεσης
Πίσω από τη δικαστική διαμάχη βρίσκεται ο ανταγωνισμός δύο εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον χώρο της στάθμευσης στη Λίνδο, ένα από τα πιο πολυσύχναστα τουριστικά σημεία της Ρόδου, όπου η ζήτηση για θέσεις στάθμευσης κατά τους θερινούς μήνες είναι ιδιαίτερα υψηλή. Η μία πλευρά διαχειρίζεται χώρο που, κατά τα στοιχεία της υπόθεσης, παραχωρήθηκε ύστερα από διαγωνιστική διαδικασία, ενώ η αντίπαλη εκμεταλλεύεται ιδιωτικό χώρο στάθμευσης στην περιοχή.

Στο εδώλιο για τους χώρους στάθμευσης στη Λίνδο

Το πρόβλημα στρέφει τα βλέμματα και προς το Λιμενικό Ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου, καθώς μέχρι σήμερα δεν έχει προχωρήσει στη διαμόρφωση ενός σαφούς κανονιστικού πλαισίου για την αγκυροβόληση στον ιστορικό όρμο. Το αποτέλεσμα είναι ένα διοικητικό κενό που αφήνει ανεξέλεγκτη μία κατάσταση η οποία, χρόνο με τον χρόνο, παγιώνεται.
Παράλληλα, σοβαρά ερωτήματα προκαλεί και η δυνατότητα ουσιαστικών ελέγχων από τις αρμόδιες λιμενικές αρχές. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο λιμενικός σταθμός της Λίνδου δεν διαθέτει ούτε στοιχειώδες πλωτό μέσο για να πραγματοποιεί επιτόπιους ελέγχους στα αγκυροβολημένα σκάφη. Και ενώ η Λίνδος φιγουράρει σε διεθνείς ταξιδιωτικούς οδηγούς ως «κόσμημα» του ελληνικού τουρισμού, οι βασικές υποδομές της περιοχής παραμένουν ελλιπείς, λόγω της εμπλοκής και του υπουργείου Πολιτισμού.
Οι δύο προβλήτες, τόσο στη μικρή όσο και στη μεγάλη παραλία, εξακολουθούν να βρίσκονται σε κακή κατάσταση, καθώς οι παρεμβάσεις συντήρησης και αποκατάστασης σκοντάφτουν επί χρόνια σε γραφειοκρατικούς περιορισμούς κι εγκρίσεις από τις αρχαιολογικές υπηρεσίες.
Χωρίς σαφείς κανόνες αγκυροβόλησης και χωρίς σύγχρονες λιμενικές εγκαταστάσεις, η Λίνδος κινδυνεύει να λειτουργεί περισσότερο ως «ξέφραγο αμπέλι» πολυτελών συμφερόντων παρά ως οργανωμένος τουριστικός προορισμός διεθνών προδιαγραφών.

Παραμένουν αγκυροβολημένα στη Λίνδο χωρίς να πληρώνουν ούτε ευρώ!

Νέα τροπή σημειώνεται στην πολύκροτη υπόθεση του ξενοδοχειακού συγκροτήματος «Lindos Memories» στη Λίνδο της Ρόδου, καθώς το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου ακύρωσε την έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης ακίνητης περιουσίας που είχε επιβληθεί επί του ακινήτου της ιδιοκτήτριας εταιρείας. Η εξέλιξη αυτή, που προέκυψε με την υπ’ αριθμόν 289/2026 απόφαση, ανατρέπει τον προγραμματισμό του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού που είχε οριστεί για τις 13 Μαΐου 2026 και προσθέτει ένα ακόμη κεφάλαιο στη μακρά διαδικαστική περιπέτεια του ακινήτου, που ξεκίνησε από τα τέλη του 2023.
Η Δικαστής που εξέδωσε την απόφαση δέχθηκε την ανακοπή που είχε ασκήσει η ιδιοκτήτρια εταιρεία και έκρινε άκυρη τη διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης που είχε επισπεύσει η εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων.
Η ταυτότητα των διαδίκων και η δικαστική παράσταση
Ανακόπτουσα στην υπόθεση ήταν η «Κλιματαίρ Ξενοδοχειακή – Τουριστική – Εκμετάλλευσης Ακινήτων Μονοπρόσωπη Α.Ε.», με διακριτικό τίτλο «Κλιματαίρ Μονοπρόσωπη Α.Ε.», που εδρεύει στον Άλιμο Αττικής, νομίμως εκπροσωπούμενη από τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο, κ. Εμμανουήλ Αθανασιάδη του Βασιλείου. Στο ακροατήριο παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, κ. Δημητρίου – Αλέξιου Δημητριάδη.
Καθ’ ων η ανακοπή ήταν, αφενός η ανώνυμη εταιρεία «doValue Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις», υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστρια των απαιτήσεων της εταιρείας ειδικού σκοπού «Dysart Finance I Designated Activity Company», με έδρα στο Τιπερέρι της Ιρλανδίας, και αφετέρου η υπό ειδική εκκαθάριση «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», η οποία εκπροσωπείται από την «PQH Ενιαία Ειδική Εκκαθάριση Α.Ε.». Για λογαριασμό της πρώτης καθ’ ης παραστάθηκε η πληρεξούσια δικηγόρος, κ. Αναστασία Διακίδη, ενώ η δεύτερη καθ’ ης δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο και δικάστηκε ερήμην.

Το ιστορικό της υπόθεσης και η διαδρομή του φακέλου
Η υπόθεση του «Lindos Memories» αποτελεί ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα παρατεταμένης δικαστικής αντιπαράθεσης γύρω από ακίνητο υψηλής τουριστικής αξίας. Από τον Φεβρουάριο του 2024 έως σήμερα, η ξενοδοχειακή μονάδα έχει βρεθεί στην ηλεκτρονική πλατφόρμα πλειστηριασμών πέντε φορές, με διαφορετικούς κάθε φορά επισπεύδοντες, και κάθε απόπειρα κατέληξε σε αναστολή ή ακύρωση. Ο πρώτος πλειστηριασμός είχε προγραμματιστεί για τις 22 Φεβρουαρίου 2024, με επισπεύδουσα τη Cepal Hellas και τιμή πρώτης προσφοράς 6.600.000 ευρώ. Ακολούθησε νέα απόπειρα στις 19 Ιουνίου 2024, με επισπεύδουσα την ΑΑΔΕ και τιμή εκκίνησης 7.500.000 ευρώ, ποσό αυξημένο κατά 900.000 ευρώ σε σχέση με την πρώτη φορά. Στις 16 Οκτωβρίου 2024 επιχειρήθηκε τρίτη φορά η εκποίηση, με επισπεύδοντα τον e-ΕΦΚΑ, αλλά η διαδικασία ακυρώθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, το οποίο είχε δεχθεί τότε ανακοπή της οφειλέτιδας εταιρείας. Στις 15 Ιανουαρίου 2025 ακολούθησε τέταρτη απόπειρα από τη Cepal Hellas, ενώ στις 21 Μαρτίου 2025 ορίστηκε πέμπτος πλειστηριασμός με επισπεύδουσα δικηγόρο, διαδικασίες που ανεστάλησαν αμφότερες.
Παράλληλα, η εταιρεία είχε προχωρήσει σε ρυθμίσεις και τακτοποιήσεις οφειλών μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, επιχειρώντας να σταθεροποιήσει το πλαίσιο και να αποτρέψει αναγκαστικές εκτελέσεις, μέρος των οποίων αφορούσε το Δημόσιο και τους ασφαλιστικούς φορείς.
Ο νέος πλειστηριασμός και η εμπλοκή της doValue
Παρά τις προσπάθειες εξομάλυνσης, η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο με νέα διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, που επισπεύδεται για απαίτηση η οποία ανάγεται στον παλαιό δανεισμό από την Αγροτική Τράπεζα. Σύμφωνα με την επίσημη δημοσίευση στην ιστοσελίδα του e-ΕΦΚΑ, ο νέος ηλεκτρονικός πλειστηριασμός είχε προσδιοριστεί για τις 13 Μαΐου 2026, ημέρα Τετάρτη, από τις 10:00 το πρωί έως τις 12:00 το μεσημέρι, μέσω των ηλεκτρονικών συστημάτων πλειστηριασμού (ΗΛ.ΣΥ.ΠΛΕΙΣ.).
Η κατάσχεση είχε επιβληθεί για ποσό 500.000 ευρώ, ως μέρος του κονδυλίου του επιδικασθέντος κεφαλαίου, με ρητή επιφύλαξη της επισπεύδουσας για την είσπραξη του υπολοίπου. Η τιμή πρώτης προσφοράς είχε προσδιοριστεί στα 10.034.000 ευρώ, βάσει της από 28ης Αυγούστου 2025 έκθεσης εκτίμησης της πιστοποιημένης εταιρείας «Property Solutions Asset Management IKE», ποσό σαφώς υψηλότερο από τις τιμές των προηγούμενων πλειστηριασμών, που είχαν κινηθεί μεταξύ 6.600.000 και 7.500.000 ευρώ.

Ο εκτελεστός τίτλος και ο πυρήνας της δικαστικής διαμάχης
Η ανακοπή της ιδιοκτήτριας εταιρείας στράφηκε ευθέως κατά της εγκυρότητας του εκτελεστού τίτλου, ήτοι της υπ’ αριθμόν 318/2009 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Με την εν λόγω διαταγή, που είχε εκδοθεί στις 13 Ιανουαρίου 2009, η εταιρεία είχε διαταχθεί να καταβάλει στην «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.» το ποσό του 1.500.000 ευρώ, που απέρρεε από την υπ’ αριθμόν 295/29.5.2000 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, καθώς και 25.500 ευρώ ως δικαστική δαπάνη.
Η ανακόπτουσα διατείνεται ότι η συγκεκριμένη διαταγή πληρωμής είχε απολέσει αυτοδικαίως την ισχύ της, καθώς δεν επιδόθηκε εγκύρως εντός της προθεσμίας των δύο μηνών από την έκδοσή της. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας, η επίδοση είχε λάβει χώρα στις 6 Φεβρουαρίου 2009 στη διεύθυνση της Λεωφόρου Βουλιαγμένης, που αποτελούσε παλαιότερη έδρα της εταιρείας.
Η κρίσιμη παραδοχή του Δικαστηρίου για τον τόπο επίδοσης
Το Δικαστήριο έκρινε ως ουσία βάσιμο τον λόγο ανακοπής που αφορούσε την μη έγκυρη επίδοση. Ειδικότερα, διαπιστώθηκε ότι η επίδοση της διαταγής πληρωμής δεν είχε γίνει στην υφιστάμενη κατά τον κρίσιμο χρόνο έδρα της ανακόπτουσας εταιρείας, η οποία είχε ήδη μεταφερθεί στον Άλιμο Αττικής, αλλά στην παλαιότερη έδρα της επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης. Από τη διεύθυνση αυτή η εταιρεία είχε αποβληθεί ήδη τέσσερα χρόνια πριν από την επίμαχη επίδοση, και συγκεκριμένα στις 9 Φεβρουαρίου 2005.
Στις προτάσεις της, η πρώτη καθ’ ης η ανακοπή υποστήριξε ότι η οφειλέτιδα ουδέποτε ενημέρωσε την Αγροτική Τράπεζα για τη μεταβολή της έδρας της, όπως όφειλε σύμφωνα με σχετικό όρο της σύμβασης πίστωσης, και ως εκ τούτου η επίδοση στη δηλωθείσα διεύθυνση ήταν έγκυρη. Ο ισχυρισμός αυτός κρίθηκε αβάσιμος, καθώς το ακίνητο επί της Λεωφόρου Βουλιαγμένης ανήκε κατά κυριότητα στην «ATEleasing Α.Ε. Χρηματοδοτικής Μίσθωσης», θυγατρική εταιρεία της ίδιας της Αγροτικής Τράπεζας, η οποία είχε προβεί στην αναγκαστική αποβολή της οφειλέτιδας από τον χώρο. Συνεπώς, όπως υπογραμμίζεται στο σκεπτικό, η δανειοδότρια τράπεζα γνώριζε θετικά ότι η επιχείρηση είχε παύσει να στεγάζεται στη συγκεκριμένη διεύθυνση και παρά ταύτα προχώρησε στην επίδοση της διαταγής πληρωμής εκεί, τέσσερα χρόνια μετά τη βίαιη αποβολή.
Το Δικαστήριο επεσήμανε επιπλέον ότι, κατά πάγια νομολογία, για το κύρος της επίδοσης σε νομικό πρόσωπο δεν έχει σημασία ο τόπος που φέρεται καταστατικά ως έδρα της εταιρείας, αλλά ο τόπος εργασίας ή κατοικίας του εκπροσωπούντος αυτό φυσικού προσώπου.

Πρόσθετο στοιχείο διαδικαστικού ελαττώματος
Πέραν του τόπου, διαπιστώθηκε και δεύτερο σοβαρό ελάττωμα στην επίδοση. Σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, το δικόγραφο της διαταγής πληρωμής δεν παραδόθηκε στον νόμιμο εκπρόσωπο της εταιρείας, αλλά σε τρίτο πρόσωπο, πρώην υπάλληλο αυτής, χωρίς μάλιστα να γίνεται μνεία στην οικεία έκθεση επίδοσης ότι το πρόσωπο αυτό ήταν εξουσιοδοτημένο για την παραλαβή δικογράφων, όπως απαιτούν οι σχετικές διατάξεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Σε ξεχωριστό σκέλος της απόφασης, η ανακοπή απορρίφθηκε ως προς την υπό ειδική εκκαθάριση «Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε.», λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης. Όπως διαπιστώθηκε, την προσβαλλόμενη πράξη αναγκαστικής εκτέλεσης επέσπευδε αποκλειστικά η πρώτη των καθ’ ων, ήτοι η «doValue Greece», και ως εκ τούτου η Αγροτική Τράπεζα δεν νομιμοποιούνταν παθητικά να εναχθεί στην εν λόγω διαδικασία.
Η ταυτότητα του ακινήτου και η εμπορική του διάσταση
Το επίμαχο ακίνητο αποτελείται από αγρό συνολικής έκτασης 25.310,50 τετραγωνικών μέτρων, που βρίσκεται στη θέση «Πετροκόπιο» της κτηματικής περιφέρειας Λίνδου του Δήμου Ρόδου, σε απόσταση περίπου 1,5 χιλιομέτρου νότια του παραδοσιακού οικισμού. Εντός του γηπέδου έχει ανεγερθεί ξενοδοχειακή μονάδα κατηγορίας 5 αστέρων, δυναμικότητας 70 δωματίων και 150 κλινών, με δύο διώροφα συγκροτήματα, υπόγειους χώρους, ημιυπαίθριους χώρους, πισίνα έκτασης περίπου 300 τετραγωνικών μέτρων, υπαίθριο μπαρ, βοηθητικά κτίσματα, spa, γυμναστήριο και τμήμα ιδιωτικής παραλίας μήκους περίπου 120 μέτρων.
Στην κτηματολογική μερίδα του ακινήτου καταγράφεται πλέγμα παλαιότερων εξασφαλίσεων, μεταξύ των οποίων προσημείωση υποθήκης υπέρ της «Daikin Europe N.V.» για 9.684.519,44 ευρώ, υποθήκη υπέρ της Αγροτικής Τράπεζας για 7.336.757 ευρώ, προσημείωση υπέρ της «Alpha Τράπεζας» για 9.085.663,68 ευρώ, μετατραπείσα υποθήκη υπέρ της «Eurobank Ergasias» για 4.000.000 ευρώ, καθώς και υποθήκες υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, που αποτυπώνουν την οικονομική ιστορία του ακινήτου τα προηγούμενα χρόνια.

Οι επόμενες κινήσεις και το βάρος της απόφασης
Με την απόφαση, που δημοσιεύθηκε μόλις πέντε ημέρες πριν από την προγραμματισμένη ημερομηνία διενέργειας του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού, η αναγκαστική κατάσχεση ακυρώνεται.
Η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι ο πλειστηριασμός που είχε προσδιοριστεί για τις 13 Μαΐου 2026 δεν θα διενεργηθεί στη βάση της συγκεκριμένης διαδικασίας. Ταυτόχρονα, η απόφαση δεν εξετάζει την ουσία της απαίτησης της επισπεύδουσας, αφού η ακυρότητα προέκυψε από διαδικαστικό ελάττωμα του εκτελεστού τίτλου, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο νέων κινήσεων από την πλευρά της διαχειρίστριας εταιρείας.
Παράλληλα, εξακολουθεί να εκκρεμεί η δικαστική αξιολόγηση της ίδιας της απαίτησης που ανάγεται στον παλαιό δανεισμό από την Αγροτική Τράπεζα, για την οποία, σύμφωνα με την πλευρά της οφειλέτιδας εταιρείας, έχει προβληθεί ισχυρισμός για υπέρμετρη διόγκωση λόγω σωρευτικών επιβαρύνσεων τόκων.
Η υπόθεση του «Lindos Memories» παραμένει στο επίκεντρο, τόσο για το νομικό της βάρος όσο και για το ό,τι αφορά μια από τις πλέον προβεβλημένες ξενοδοχειακές μονάδες σε ένα από τα πιο ισχυρά τουριστικά σημεία του νησιού. Η νέα δικαστική κρίση προστίθεται σε μια διαδρομή δύο ετών αλλεπάλληλων κλυδωνισμών, στην οποία έχουν εμπλακεί διαφορετικοί επισπεύδοντες, διαφορετικές τιμές εκκίνησης και πολλαπλές διαδικαστικές ανατροπές, καθιστώντας τον φάκελο σημείο αναφοράς για τη λειτουργία του μηχανισμού των αναγκαστικών εκτελέσεων στην Ελλάδα.

Επεσε στο κενό και ο νέος πλειστηριασμός του «Lindos Memories»!

Σχεδόν έξι χρόνια μετά την τραγωδία που βύθισε στο πένθος δύο βρετανικές οικογένειες και άφησε ανοιχτή πληγή στην τοπική κοινωνία της Ρόδου, η ποινική διαδικασία εισέρχεται στην πιο κρίσιμη φάση της. Η Εισαγγελία Εφετών Δωδεκανήσου προσδιόρισε ως δικάσιμο την 5η Οκτωβρίου 2026, οπότε και ο μοναδικός κατηγορούμενος της υπόθεσης, ο 55χρονος ημεδαπός χειριστής του ταχύπλοου σκάφους και ιδιοκτήτης της επιχείρησης θαλάσσιων σπορ, θα παρουσιαστεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Κω για να απολογηθεί για κακουργηματικές πράξεις που, όπως αποτυπώνεται στο παραπεμπτικό βούλευμα, οδήγησαν στον θάνατο δύο παιδιών και στον σοβαρό τραυματισμό ενός τρίτου.
Η μοιραία ημέρα του Οκτωβρίου του 2020
Το δυστύχημα σημειώθηκε στις 28 Οκτωβρίου 2020, σε μία περιοχή που μέχρι τότε φιλοξενούσε καθημερινά εκατοντάδες τουρίστες σε δραστηριότητες θαλάσσιας αναψυχής. Στη μοιραία πτήση parasailing συμμετείχαν τρία ανήλικα παιδιά από τη Μεγάλη Βρετανία, η 15χρονη Jessica Lee Hayes, ο 15χρονος James Philip Connelly και ο 13χρονος Michael Steven Connelly, που βρίσκονταν στη Ρόδο για διακοπές μαζί με τις οικογένειές τους.
Λίγο μετά τη μία και μισή το μεσημέρι, ο Λιμενικός Σταθμός Λίνδου ενημερώθηκε τηλεφωνικά για το ατύχημα, με την πρώτη ειδοποίηση να φτάνει από το παρατηρητήριο «Γκίνας» αλλά και από αλλοδαπό εργαζόμενο σε διπλανό πόστο θαλασσίων μέσων αναψυχής. Όπως φέρεται να καταγράφεται στη δικογραφία, κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας ο κάβος ρυμούλκησης που συνέδεε το αλεξίπτωτο με το ταχύπλοο κόπηκε, με αποτέλεσμα τα τρία παιδιά να παρασυρθούν από τους ισχυρούς ανέμους που είχαν αρχίσει να εντείνονται και να συντριβούν σε βραχώδη ακτή στο ακρωτήριο «Γκίνας».
Η Jessica Lee Hayes και ο μικρός Michael Steven Connelly έχασαν ακαριαία τη ζωή τους. Ο James Philip Connelly υπέστη βαριά τραύματα, παρελήφθη από ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ και διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, ενώ οι σοροί των δύο παιδιών μεταφέρθηκαν στο νεκροτομείο, όπου αναγνωρίστηκαν από τους γονείς τους μέσα σε σκηνές που περιγράφονται ως σπαρακτικές.
Οι κατηγορίες που οδηγούν στο εδώλιο
Ο 55χρονος ημεδαπός παραπέμπεται για επικίνδυνες παρεμβάσεις στη συγκοινωνία με αποτέλεσμα τον θάνατο και τη βαριά σωματική βλάβη, σύμφωνα με το άρθρο 291 του Ποινικού Κώδικα, αλλά και για θανατηφόρα έκθεση κατά συρροή, βάσει του άρθρου 306. Το δικαστικό συμβούλιο έκρινε πως δεν πρόκειται για φαινομενική, αλλά για αληθινή συρροή των δύο αδικημάτων, στοιχείο που βαρύνει σημαντικά την ποινική του θέση ενόψει της δίκης.
Το πλέγμα των ευρημάτων για την αμέλεια
Η ανάλυση των πραγματικών περιστατικών, σκιαγραφεί ένα πλέγμα ενεργειών και παραλείψεων που εκτιμάται ότι λειτούργησαν αθροιστικά. Ο κατηγορούμενος φέρεται να επέλεξε να συνεχίσει τη δραστηριότητα παρά τις ραγδαίες μεταβολές του καιρού, ενώ εκείνες τις ώρες η ευρύτερη περιοχή επηρεαζόταν από την κακοκαιρία «Κίρκη», με ανέμους και ριπές που μπορούσαν να αλλάξουν απότομα την πορεία και την ασφάλεια της πτήσης.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, υπήρξε παρέκκλιση από την καθορισμένη και εγκεκριμένη ζώνη δραστηριοτήτων θαλάσσιων σπορ, με τους ανηλίκους να μεταφέρονται σε περιοχή που χαρακτηρίζεται βραχώδης και επικίνδυνη. Παράλληλα, καταγράφεται παραβίαση του ανώτατου ορίου επιβαινόντων στο αλεξίπτωτο, καθώς συμμετείχαν τρία άτομα αντί για δύο, ενώ ο 13χρονος Michael Steven Connelly ήταν κάτω του ορίου των δεκατεσσάρων ετών που θέτει η ισχύουσα νομοθεσία για τη συμμετοχή σε parasailing.
Στη δικογραφία περιγράφεται επίσης ότι το σκάφος δεν διέθετε βασικά μέσα ασφαλείας, μεταξύ των οποίων ανεμόμετρο, ενώ ο εξοπλισμός χαρακτηρίζεται ως ασυντήρητος και ακατάλληλος. Η συνολική εικόνα, σύμφωνα με την κρίση του συμβουλίου, καταδεικνύει αποδοχή του κινδύνου και όχι απλή τεχνική αστοχία.
Το τεχνικό μέρος και η εικόνα του εξοπλισμού
Σημαντικό βάρος αποδίδεται στο τεχνικό σκέλος της υπόθεσης, που αναμένεται να απασχολήσει εκτενώς το ακροατήριο. Στη δικογραφία φέρεται να καταγράφονται λεπτομερή ευρήματα για το σχοινί έλξης μήκους 144 μέτρων, με αναφορές σε φθορές, αλλοιώσεις και διακυμάνσεις διαμέτρου κάτω από 10 χιλιοστά σε πολλά σημεία, η οποία μάλιστα τοπικά υποχωρούσε έως και στα 4,5 χιλιοστά. Γίνεται επίσης μνεία σε κόμπο τύπου καντηλίτσα, στοιχείο που αναμένεται να συζητηθεί ενδελεχώς στη δίκη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, το όριο θραύσης του σχοινιού αναφέρεται στα 1.190 κιλά, σε αντιπαραβολή με την τιμή των 2.000 κιλών που, όπως υποστηρίζεται από την πλευρά της κατηγορίας, αποτελούσε την απαιτούμενη προδιαγραφή. Στο ίδιο πεδίο εντάσσονται περιγραφές για ελλείψεις πιστοποιήσεων στο αλεξίπτωτο και στα συστήματα ασφαλείας, καθώς και για απουσία μηχανισμών που χαρακτηρίζονται κρίσιμοι για τον περιορισμό του κινδύνου.
Καταγράφονται ακόμη τεχνικές παρατηρήσεις για μεταλλικά εξαρτήματα και ιμάντες, σε σχέση με πιστοποιήσεις και σήμανση αντοχής, καθώς και αναφορές για τον μηχανισμό έλξης, το βίντζι, με μνεία σε ασυντήρητο κινητήριο μηχανισμό και σε ελλείψεις σε όργανα ελέγχου και σε περιοριστή επιμήκυνσης, στοιχεία που συνδέονται άμεσα με τη διαδικασία έλξης και ανάκτησης του αλεξιπτώτου.
Η γραμμή υπεράσπισης του κατηγορουμένου
Από την πλευρά του, ο 55χρονος ημεδαπός έχει αρθρώσει εξαρχής μία γραμμή υπεράσπισης που εστιάζει στο απρόβλεπτο της μεταβολής του καιρού. Έχει υποστηρίξει ότι οι καιρικές συνθήκες τη στιγμή του ατυχήματος ήταν ιδανικές για parasailing και ότι είχε ελέγξει τα εξαρτήματα που χρησιμοποιούσε, με ιδιαίτερη έμφαση στο σχοινί, το οποίο, όπως διατείνεται, είχε αγοράσει την ίδια χρονιά και είχε χρησιμοποιήσει μόλις για τρεις μήνες.
Έχει αναφέρει ότι όλα τα εξαρτήματα ήταν σε άριστη κατάσταση και ότι την ίδια ημέρα, νωρίτερα, είχε ήδη πραγματοποιήσει πέντε έλξεις με αλεξίπτωτο μεγέθους 46 ποδιών, με τους χρήστες να φορούν σωσίβιο. Όπως ισχυρίζεται, τα παιδιά τον παρακάλεσαν να ανέβουν και τα τρία μαζί και ο ίδιος διαπίστωσε ότι το συνολικό τους βάρος δεν υπερέβαινε τις προδιαγραφές του αλεξιπτώτου, τις οποίες προσδιόρισε στα 325 κιλά. Έχει επίσης δηλώσει ότι όταν τα παιδιά επιβιβάστηκαν στο σκάφος δεν είχε επαφή με τους γονείς τους και θεώρησε πως υπήρχε η συγκατάθεσή τους.
Επικαλούμενος την εμπειρία του, ο κατηγορούμενος έχει υποστηρίξει ότι ασχολείται με το parasailing εδώ και οκτώ έτη, με πάνω από 1500 πτήσεις ετησίως και χωρίς κανένα προηγούμενο τραυματισμό, ενώ διατείνεται ότι το συμβάν ήταν τραγικό και πρωτοφανές, με τη μεταβολή του καιρού να είναι τόσο ξαφνική που, κατά τον ίδιο, δεν μπορούσε να προβλεφθεί. Την υπεράσπισή του στο ακροατήριο της Κω θα αναλάβουν οι δικηγόροι κ.κ. Γρηγόρης Μοράρης και Σάββας Λυριστής.

Στις 5 Οκτωβρίου 2026 η δίκη για το μοιραίο parasailing στη Λίνδο που στοίχισε τη ζωή σε δύο παιδιά

Ενημέρωση  Προέδρου

Θέμα 1ο: Επικαιροποίηση Υφιστάμενων θέσεων Στάθμευσης (Παρκινγκ) Δημοτικής Κοινότητας Λίνδου.

Θέμα 2ο: Παραχώρηση αθλητικών εγκαταστάσεων Δημοτικής Κοινότητας Λίνδου, στην ΔΕΡΜΑΕ.

Αύριο συνεδριάζει το συμβούλιο της κοινότητας Λίνδου

Λίνδος: Νέα ειδυλλιακά σημεία για πολιτικούς γάμους λόγω αυξημένης ζήτησης αποφάσισε το Συμβούλιο Λίνδου