Βάζουν πάλι στο «μάτι» το Πάρκο του «Θέρμαι»!

Εντονο θόρυβο στη δημοτική αρχή Ρόδου και όχι, μόνο έχει προκαλέσει η απόφαση της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου και της Διεύθυνσης Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων Αιγαίου να εισηγηθεί στον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κ. Φ. Χατζημιχάλη την έκδοση απόφασης για την κατεδάφιση όλων των κατασκευών εντός του πάρκου του Θέρμαι και την χρήση του ως κοινόχρηστου χώρου πρασίνου!!
Το σχέδιο της απόφασης απεστάλη από την Προϊσταμένη της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου κ. Αικ. Μπαλατσούκα στον Γενικό Διευθυντή Δασών και Αγροτικών Υποθέσεων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κ. Ν. Θεοδωρίδη, ο οποίος αφού το ενέκρινε, το υπέβαλε προς υπογραφή στον κ. Χατζημιχάλη.
Η απόφαση δεν έχει ακόμη υπογραφεί καθώς συνεκτιμάται και έκθεση επιθεωρητών της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος για το ίδιο θέμα.
Στα πλαίσια ποινικής και διοικητικής έρευνας που προκάλεσαν αναφορές της Ε.Τ.Α. προέκυψε ότι το πάρκο εμπίπτει στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας και ότι οι οικοδομικές εργασίες έγιναν χωρίς την έγκριση της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου!
Η κ. Κ. Μπαλατσούκα υποστηρίζει ότι η έκταση που καταλαμβάνει το πάρκο του Θέρμαι καλύπτεται από δασική βλάστηση άνω του 25%, έχει έκταση μεγαλύτερη των 3 στρεμμάτων, ο χαρακτηρισμός του πάρκου στο ρυμοτομικό σχέδιο του Δήμου Ροδίων είναι κοινόχρηστος χώρος πρασίνου και επομένως έχει εφαρμογή νόμος που συγκαταλέγει την περιοχή στις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας. Αναφέρει δε ότι οι εργασίες εντός του πάρκου έγιναν χωρίς σχετική άδεια της δασικής υπηρεσίας.
Με επίκληση συγκεκριμένων νόμων υποστηρίζει παραπέρα ότι δεν επιτρέπεται η μεταβολή της χρήσεως και του προορισμού των πάρκων και αλσών μέσα στον οικιστικό ιστό, προσθέτοντας ότι οι εργασίες που εκτελέσθηκαν χωρίς την άδεια της δασικής αρχής οδήγησαν σε διαταραχή του ριζικού συστήματος των δέντρων και των φυρών με άγνωστες συνέπειες όσον αφορά τη μελλοντική εξέλιξη της βλάστησης. Εκτιμά παραπέρα ότι μετά την ολοκλήρωση των κατασκευών δεν υφίσταται πλέον φυσικό ενδοδασογενές περιβάλλον μέσα στην πόλη ο δε χώρος χρησιμοποιήθηκε ως χώρος αστικού πρασίνου και όχι ως πάρκο.
Το γεγονός είχε προκαλέσει την αντίδραση του πρώην Δήμου Ροδίων που υπεραμύνθηκε της νομιμότητας των εργασιών στο πάρκο μετά την έκδοση της υπ’ αριθμ. 183/2008 απόφασης που έλαβε το δημοτικό συμβούλιο Pοδίων και την έγκριση των σχετικών μελετών από το ΣΧΟΠ.
H άδεια για τις εργασίες στο πάρκο του Θέρμαι εδράζεται στο άρθρο 19 του N. 1577/85 που προβλέπει ότι στους κοινόχρηστους χώρους επιτρέπονται κατασκευές για τη διαμόρφωση του εδάφους, όπως κλίμακες, τοίχοι, διάδρομοι, κεκλιμένα επίπεδα, για τον εξοπλισμό τους, όπως στέγαστρα, αποχωρητήρια, περίπτερα, κιόσκια, τέντες, εγκαταστάσεις παιδότοπων και ανθοδόχες, εγκαταστάσεις στήριξης φυτών και γενικά κατασκευές για την εξυπηρέτηση του προορισμού των χώρων αυτών.
Eπίσης στους κοινόχρηστους χώρους επιτρέπονται δίκτυα υποδομής και εγκαταστάσεις κοινής ωφέλειας, όπως συγκοινωνιακά και υδραυλικά έργα βάσει μελέτης της αρμόδιας αρχής.
Η εμπλοκή στο έργο της ανάπλασης και αξιοποίησης του πάρκου του Θέρμαι είχε σημειωθεί με την έναρξή του μετά από παρέμβαση του πρώην Διευθυντή Δασών Pόδου κ. Φ. Kοντίτση ο οποίος με έγγραφό του προς την εταιρεία Δημοτικές Tουριστικές Ξενοδοχειακές Eπιχειρήσεις Pόδου AE, που κοινοποιήθηκε στη Διεύθυνση Πολεοδομίας του Δήμου Pοδίων και στην Γ’ Eφορεία Νεωτέρων Mνημείων ζήτησε τη διακοπή των εργασιών με επίκληση νομοθεσίας σύμφωνα με την οποία το πάρκο εμπίπτει στις διατάξεις περί δασών και δασικών εκτάσεων.
Η Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου δεν είχε εγκρίνει εξάλλου τη σχετική μελέτη. Tην 31 Mαρτίου 2008 η POΔΩN AE με το αριθμ. πρωτ. 133 έγγραφό της ζήτησε την έγκριση της μελέτης ανάπλασης του πάρκου από την Διεύθυνση Δασών.
Tην 1η Aπριλίου 2008 η Διεύθυνση Δασών με το αριθμ. πρωτ. 2448 έγγραφοό της προς την Διεύθυνση Πολεοδομίας ζήτησε να της χορηγηθεί σε ψηφιακή μορφή αν είναι δυνατόν, αντίγραφο του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλης της Pόδου προκειμένου να γνωρίσει τις περιοχές που είναι χαρακτηρισμένες ως πάρκα και άλση, αρμοδιότητας της Yπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 4 του ν. 998/79, όπως ισχύει.
Την 9η Aπριλίου 2008 η Διεύθυνση Πολεοδομίας απέστειλε στη Διεύθυνση Δασών το ρυμοτομικό σχέδιο της πόλης της Pόδου.
Tην 16η Απριλίου 2008 η Διεύθυνση Δασών στο με αριθμ. πρωτ. 2733 έγγραφό της ανέφερε ότι η έκταση που καταλαμβάνει το Πάρκο του “Θέρμαι” χαρακτηρίζεται στο Pυμοτομικό Σχέδιο Πόλης Pόδου ως Kοινόχρηστος Xώρος-Xώρος Πρασίνου.
Διαπιστώνει ότι πρόκειται για χώρο καλυπτόμενο από βλάστηση, σε δενδρώδη και θαμνώδη μορφή, στο μέγιστο ποσοστό του και ως εκ τούτου, η έκταση του Πάρκου “Θέρμαι” εμπίπτει στην κατηγορία των “πάρκων” του άρθρου 3 παρ. 4 του N. 998/79 όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, από το άρθρο 1 παρ. 1 εδάφιο 5 του N. 3208/03, δηλαδή εμπίπτει στις διατάξεις περί δασών και δασικών εκτάσεων νόμων και διατάξεων. Με επίκληση σχετικής νομοθεσίας είχε ζητήσει τότε την διακοπή των εργασιών.
Ακολούθησε η υποβολή αναφοράς της Ε.Τ.Α. που επεδίωκε διακαώς να ακυρώσει μέσω τριτανακοπής την απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου με την οποία περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Ροδίων το Θέρμαι.
Το Εφετείο Δωδεκανήσου με απόφασή του απέρριψε τους ισχυρισμούς της Ε.Τ.Α. στην τριτανακοπή της και δικαίωσε εκ νέου τον Δήμο.
Για το ίδιο ζήτημα σημειώθηκε όμως και παρέμβαση της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος.
Η τομεάρχης της Ειδικής Υπηρεσίας Επιθεωρητών Περιβάλλοντος κ. Γεωργία Κοτίνη είχε παραγγείλει μεταξύ άλλων υπηρεσιών και στη Διεύθυνση Δασών Δωδεκανήσου να προβεί στην εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας για τυχόν αυθαίρετες κατασκευές επί εκτάσεων που προστατεύονται από την Δασική Νομοθεσία.
Η όλη ενασχόληση των επιθεωρητών σχετικά με την κατασκευή των εγκαταστάσεων της εκμισθώτριας εταιρείας εντός του πάρκου του “Θέρμαι” ξεκίνησε μετά από ερώτηση που κατέθεσε για τους Υπουργούς Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και Προστασίας του Πολίτη ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Φ. Κουβέλης.
Στο πόρισμα γίνεται ειδική μνεία στις θέσεις της κ. Μπαλατσούκα και συγκεκριμένα ότι έγιναν ευρείες τσιμεντοστρώσεις, εκχέρσωση της υπορόφου βλάστησης και γενικότερα αλλαγή της χρήσης και του προορισμού του χώρου ως δάσους.
Διάχυτη είναι η εντύπωση ότι «κάποιοι» έχουν κατά νουν να επαναφέρουν το πάρκο στην προτέραν αυτού κατάσταση, δηλαδή να το μετατρέψουν σε σκουπιδότοπο, άγριο τοπίο υπανάπτυκτης περιοχής και άντρο ναρκομανών και ότι υποκρύπτονται και συμφέροντα.
Αυτό που δεν εννοούν, ίσως, να αντιληφθούν είναι ότι αν επιμείνουν στα ανόητα σχέδιά τους θα προκαλέσουν τέτοιες αντιδράσεις, που δύσκολα θα ελεγχθούν.