Το “κράτος των Αθηνών” απέτυχε παταγωδώς

«Η χώρα βρέθηκε στο χείλος μιας ταπεινωτικής χρεοκοπίας επειδή χρεοκόπησε το “κράτος των Αθηνών”. Χρεοκόπησε διότι απέτυχε παταγωδώς να λειτουργήσει παραγωγικά και χρήσιμα για τον πολίτη».
Αυτά τονίζει, μεταξύ των άλλων ενδιαφερόντων, σε συνέντευξή του προς την «δημοκρατική», με τη συμπλήρωση ενός χρόνου θητείας, ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιάννης Μαχαιρίδης, για να προσθέσει, με έμφαση:
«Η σωτηρία της χώρας είναι εθνική υπόθεση και αφορά όλους μας, με απαραίτητη προϋπόθεση, να προτάσσουν όλοι το εθνικό συμφέρον και όχι το προσωπικό ή κομματικό».
Αναφερόμενος στον «Καλλικράτη» για τον οποίον εκφράζει, πάντως, και σοβαρές ενστάσεις, τονίζει: «Η χρονική συγκυρία, με μια χώρα ουσιαστικά πτωχευμένη και ένα πολιτικό σύστημα ανήμπορο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, δεν ευνοεί την ομαλή μετάβαση σε μια άλλη εποχή διαχείρισης των τοπικών μας πραγμάτων. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαξιώνεται η επιτομή της ιδέας και της αναγκαιότητας για να αλλάξει η Αυτοδιοίκηση, να αλλάξει το κράτος και συνολικά η δημόσια διοίκηση».
Αναφερόμενος στο «κράτος των Αθηνών», ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, τονίζει: «Ποτέ δεν θέλησαν να χτίσουν ένα μικρό, επιτελικό και παραγωγικό κράτος με ισχυρές αυτοδιοικητικές δομές σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Νομίζουν ότι θα σώσουν την Ελλάδα ταμπουρωμένοι στα ελάχιστα οικοδομικά τετράγωνα του κέντρου της Αθήνας, όπου κατοικοεδρεύουν».
Σχετικά με την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας, ο κ. Γ. Μαχαιρίδης, δηλώνει: «Παρά τη σπερμολογία, ειδικά των τελευταίων ημερών, η Περιφέρεια δεν έχει κανένα λόγο να κάνει τον διαχειριστή. Και είμαι κατηγορηματικός σε αυτό».
Σε ό,τι αφορά το πολιτικό του μέλλον, αποφεύγει την ευθεία τοποθέτηση. Αφήνει, μάλλον, όλα τα ενδεχόμενα ανοικτά, αν και η πρώτη ανάγνωση κάτι άλλο υπονοεί. Οτι δηλαδή, θα αφήσει το πηδάλιο σε άλλους, «για να οδηγήσουν τα νησιά μας εκεί που τους αξίζει».
Η συνέντευξη του περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γ. Μαχαιρίδη, αναλυτικά:
Το 2011 ήταν η πρώτη χρονιά εφαρμογής του «Καλλικράτη». Τι άλλαξε στην Αυτοδιοίκηση, προς το καλύτερο ή το χειρότερο;
Δεν ανήκω σε αυτούς που βιάζονται να καταδικάσουν και να ενταφιάσουν τη διοικητική μεταρρύθμιση. Από την πρώτη μέρα εφαρμογής της, παρά τις αδυναμίες και τα κενά που είχαμε εντοπίσει ακόμα και πριν γίνει νόμος του κράτους, αρχίσαμε να χτίζουμε τους νέους θεσμούς, σε επίπεδο Δήμων και Περιφέρειας, μέσα σε ένα οικονομικό περιβάλλον που πράγματι σε αποθαρρύνει κάποιες στιγμές. Σήμερα το κεντρικό κράτος διέπεται ακόμα από την άκρως συγκεντρωτική, συντηρητική, αντιδημοκρατική και αναχρονιστική αντίληψη να σχεδιάζει και να προγραμματίζει την περιφερειακή ανάπτυξη.
Τίποτα δεν γίνεται εύκολα και κανένας δεν πρόκειται να μας χαρίσει το αυτονόητο, που δεν είναι άλλο από την πλήρη αποκέντρωση αρμοδιοτήτων και πόρων. Ο πρώτος χρόνος υλοποίησης αυτής της μεγάλης μεταρρύθμισης σφραγίστηκε από καθημερινές συγκρούσεις, τόσο με το κεντρικό κράτος όσο και με τους κακούς εαυτούς μας.
Από τη μια είχαμε και έχουμε απέναντί μας μια κεντρική διοίκηση, πολιτική και υπηρεσιακή, που πεισματικά αρνείται να απολέσει κεκτημένα από συστάσεως του Ελληνικού κράτους, και από την άλλη αποδεικνύεται ότι υπάρχει μια αδυναμία απαλλαγής από νοοτροπίες και πρακτικές που ακολουθούνταν στην τοπική αυτοδιοίκηση.
Η χρονική συγκυρία, με μια χώρα ουσιαστικά πτωχευμένη και ένα πολιτικό σύστημα ανήμπορο να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, δεν ευνοεί την ομαλή μετάβαση σε μια άλλη εποχή διαχείρισης των τοπικών μας πραγμάτων. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαξιώνεται η επιτομή της ιδέας και της αναγκαιότητας για να αλλάξει η Αυτοδιοίκηση, να αλλάξει το κράτος και συνολικά η δημόσια διοίκηση. Ο σχεδιασμός και η υλοποίηση της ανάπτυξης σε όλα τα επίπεδα πρέπει να γίνεται στα πλαίσια της εθνικής στρατηγικής και να περάσει εξ ολοκλήρου στα χέρια της αυτοδιοίκησης.
Η ανάπτυξη δεν αντιμετωπίζεται με ημίμετρα, μετέωρα βήματα και θεσμικά μερεμέτια.
• Πάντως πυκνώνουν οι φωνές όσων είχαν υποστηρίξει με θέρμη τη διοικητική μεταρρύθμιση, και σήμερα κάνουν λόγο για μοιραίο λάθος. Πώς το εξηγείτε;
Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιος που πίστεψε με ειλικρίνεια και με βαθιά πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς όρους τη διοικητική μεταρρύθμιση, και σήμερα να την καταδικάζει θέλοντας να γυρίσει ο χρόνος πίσω.
Στις δυσκολίες πρέπει να χαλυβδώνεσαι και να μένεις όρθιος. Προσωπικά νοιώθω υποχρεωμένος να παλέψω για την επιτυχία του θεσμού, για τον οποίο πρόσθεσα ένα μικρό λιθαράκι για τον σχεδιασμό του σε νησιωτικό επίπεδο.
Αλίμονο αν κατεβάζαμε τα χέρια στα δύσκολα. Κανένας δεν μας είχε υποσχεθεί ότι η υλοποίηση της διοικητικής μεταρρύθμισης θα ήταν ένας υγιεινός περίπατος. Τέτοιες αυταπάτες δεν καλλιεργήσαμε ποτέ. Κάθε μέρα του 2011 ήταν και ένας αγώνας για να στηθεί με τρόπο αποτελεσματικό και ωφέλιμο για τον πολίτη η νέα διοικητική μηχανή. Τόσο σε περιφερειακό, όσο και σε δημοτικό – φαντάζομαι – επίπεδο.
Ειδικά στο νησιωτικό χώρο, αυτές οι αλλαγές έχουν συχνά τον χαρακτήρα των ριζικών ανατροπών. Αν κάποιοι είχαν την ψευδαίσθηση ότι θα άλλαζε ως διά μαγείας ο διοικητικός χάρτης της χώρας με τη ψήφιση απλώς ενός νόμου, προφανώς δεν μέτρησαν καλά τα πράγματα. Και εν πάση περιπτώσει, κανείς δεν υποχρεώνει κανέναν να υπηρετεί κάτι που δεν πιστεύει.
Εμείς αυτό το οποίο ξεκαθαρίσαμε από την πρώτη στιγμή και δώσαμε και δίνουμε μάχες είναι, η αυτοδιοίκηση να αποτελεί ουσιαστικά τη φωνή των πολιτών.
Θέλουμε την αυτοδιοίκηση πρωταγωνιστή των εξελίξεων αναδεικνύοντας τον διοικητικό, αναπτυξιακό και κοινωνικό της ρόλο.
Και πιστεύω, σα θεσμός, ως ένα βαθμό έχουμε με το έργο και τη δράση μας την εκτίμηση του πολίτη, αν και υπάρχει ακόμα ένα μεγάλο ποσοστό που θεωρεί τις αιρετές περιφέρειες προέκταση του κεντρικού κράτους.
• Προφανώς δεν είστε ούτε εσείς ικανοποιημένος με το πώς λειτουργεί ο «Καλλικράτης». Τι κάνετε προς την κατεύθυνση να θεσπιστούν αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο;
Πιστέψτε με, πολύ περισσότερα απ’ όσα δημοσιοποιούνται από τις ανακοινώσεις της Περιφέρειας, ή της ΕΝΠΕ. Επειδή πιστεύω στην ιστορική σημασία της μεταρρύθμισης και δηλώνω φανατικός της αποκέντρωσης, είμαι απ’ αυτούς που ασκούν αφόρητη πίεση προκειμένου να υπάρξουν δραστικές διορθώσεις και βελτιώσεις στο θεσμικό πλαίσιο που διέπει τον «Καλλικράτη», με ειδικές αναφορές στο Νότιο Αιγαίο.
Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, είναι σε εξέλιξη ένας ακόμα αγώνας για να μεταφερθούν στις περιφέρειες όλες οι αρμοδιότητες που δεν προσκρούουν στο Σύνταγμα.
Ξέρω ότι οι αντιστάσεις είναι σθεναρές από την κεντρική διοίκηση. Όμως, αν δεν κατανοήσουν εκεί στην Αθήνα ότι το κράτος – τέρας που έφτιαξαν είναι αυτό που χρεοκόπησε, και μαζί με αυτό η χώρα, τότε είναι υπόλογοι απέναντι στην ιστορία.
Ποιος αλήθεια δεν βλέπει το παράδοξο, η χώρα να είναι δέσμια των οφειλετών της, να υποβάλλεται ο Έλληνας σε αιματηρές θυσίες, και η «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» να αποτελείται από μερικές δεκάδες υπουργούς και υφυπουργούς.
Γιατί αυτό; Διότι ποτέ δεν θέλησαν να χτίσουν ένα μικρό, επιτελικό και παραγωγικό κράτος με ισχυρές αυτοδιοικητικές δομές σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Νομίζουν ότι θα σώσουν την Ελλάδα ταμπουρωμένοι στα ελάχιστα οικοδομικά τετράγωνα του κέντρου της Αθήνας όπου κατοικοεδρεύουν.
Τώρα, με το σχετικό νομοσχέδιο, τους δίνεται και μας δίνεται αυτή η μεγάλη ευκαιρία. Ας τολμήσουν το επόμενο και πιο γενναίο βήμα. Μια νέα δημοκρατική διακυβέρνηση με επιτελικό κράτος και ισχυρή αυτοδιοίκηση. Αυτό επιτάσσουν οι νέες προκλήσεις της σύγχρονης εποχής.
• Πόσο αρμονική είναι η συνύπαρξη με τις Κυκλάδες; Τελευταία τίθεται ξανά θέμα διοικητικής αυτοτέλειας της Δωδεκανήσου. Ποια είναι η άποψή σας;
Μπορώ να κατανοήσω μέχρι κάποιου σημείου όσους επαναφέρουν το ζήτημα της «αυτοτέλειας» της Δωδεκανήσου. Μπορώ να κατανοήσω τον άδολο πατριωτισμό όσων θέλουν τα Δωδεκάνησα να διεκδικήσουν τη διοικητική τους αυτονομία. Αντίστοιχες απόψεις και φωνές ακούγονται και στις Κυκλάδες.
Απλά να θυμίσω, για την ιστορία, ότι στα πρώτα στάδια της διαβούλευσης για τη διοικητική μεταρρύθμιση, η προσωπική μου πρόταση ήταν η Δωδεκάνησος να αποτελεί τη δέκατη τέταρτη Περιφέρεια της χώρας. Είχαμε ισχυρά επιχειρήματα για παλέψουμε αυτήν την ιδέα, κρίθηκε όμως τελικά σκόπιμο να μην υπάρξουν αλλαγές στον περιφερειακό χάρτη της χώρας.
Η συνύπαρξη Δωδεκανήσου και Κυκλάδων δεν είναι κάτι καινούργιο ούτε προέκυψε την 1η Ιανουαρίου του 2011. Η υλοποίηση των ευρωπαϊκών επιχειρησιακών προγραμμάτων είχε φέρει, εκ των πραγμάτων, κοντά τους δύο νομούς, εδώ και χρόνια. Σήμερα, με την αιρετή Περιφέρεια, πέρα από τον «τεχνικό», αναδεικνύεται και ο πολιτικός χαρακτήρας αυτής της συνύπαρξης, όπου οι εκλεγμένοι πλέον εκπρόσωποι όλων των νησιών καλούνται να αντιμετωπίσουν κοινά προβλήματα και να διεκδικήσουν μαζί την επίλυση οξυμμένων προβλημάτων στο νησιωτικό μας χώρο.
Βλέπω ιδιαίτερα θετικά την επαναφορά της διοικητικής αυτονομίας των δύο πρώην Νομαρχιών, με τα αντίστοιχα Επαρχεία, πάντα υπό την «ομπρέλα» της αιρετής Περιφέρειας. Αυτό μπορούμε να το συζητήσουμε και ήδη, προσωπικά, έχω κάνει τις πρώτες σχετικές εισηγήσεις.
Ας μην υποβαθμίζει όμως κανείς τη μεγάλη πρόκληση, το Νότιο Αιγαίο να είναι το σημείο αναφοράς και εκκίνησης ουσιαστικών διεκδικήσεων και ειδικών πολιτικών για τον νησιωτικό μας χώρο, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα προβλήματα της υγείας, της ενέργειας, των μεταφορών, της συγκοινωνίας, της προσβασιμότητας γενικότερα, δεν είναι Δωδεκανησιακά, ούτε Κυκλαδίτικα – είναι προβλήματα του νησιωτικού χώρου, είναι συνολικά του Αιγαίου.
Γι’ αυτό πιστεύω και παλεύω για την απόλυτη οικονομική αυτοτέλεια του θεσμού, ώστε να έχουμε τους πόρους και τις αρμοδιότητες προκειμένου να δίνουμε λύσεις στα προβλήματα υγείας, όπως η λειτουργία των Νοσοκομείων, και της προσπελασιμότητας. Χωρίς την αποκέντρωση αυτών των αρμοδιοτήτων, κάποιοι παροικούντες το κέντρο επιφυλάσσουν στον εκλεγμένο Περιφερειάρχη το ρόλο του ικέτη και επαίτη.
Τους το διαμηνύω συχνά δια ζώσης, το επαναλαμβάνω και σε εσάς: δεν ήταν ούτε είναι αυτή η φιλοδοξία μου ως εκλεγμένος Περιφερειάρχης.
• Πρέπει πάντως να ομολογήσετε ότι υπάρχει ένα θέμα με την επιλογή της Σύρου ως έδρας της Περιφέρειας, με την απαξίωση της Ρόδου και με το γεγονός ότι εσείς που αναδειχθήκατε στα Δωδεκάνησα έχετε πλέον ουσιαστικά εγκατασταθεί στην Ερμούπολη.
Οι μύθοι και οι ψευδείς εντυπώσεις είναι δυστυχώς πολλές, και δύσκολα φαίνεται ότι μπορεί να περάσει η αλήθεια στον απλό κόσμο. Ναι, η Σύρος παρέμεινε έδρα της Περιφέρειας, όπως καλώς ή κακώς επελέγη πολλά χρόνια πριν.
Αυτό όμως που αποσιωπάται και διαστρεβλώνεται συστηματικά είναι το πραγματικό γεγονός ότι η Ρόδος είναι η έδρα των τριών από τις έξι Γενικές Διευθύνσεις της Περιφέρειας, όχι επειδή έπρεπε να αποψιλωθεί η Ερμούπολη, αλλά διότι σε αυτό το νέο ξεκίνημα, οφείλαμε να περάσουμε το μήνυμα ότι οι δύο τόποι θα έχουν ίδιο μερίδιο ευθύνης στην αναπτυξιακή τους πορεία. Αυτή η κατανομή δεν έχει γίνει σε καμιά άλλη Περιφέρεια της χώρας, και δεν έγινε από μόνη της ή τυχαία.
Δικό μας μέλημα δεν ήταν «να τα πάρει όλα» η Σύρος ή η Ρόδος, αλλά να γίνει συνείδηση στους Αιγαιοπελαγίτες ότι σε αυτήν τη νέα εποχή θα πάμε μαζί, με όρους ισοτιμίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, με στόχο το κοινό όφελος.
Για να υπηρετηθεί αυτός ο στόχος, ο Περιφερειάρχης είναι υποχρεωμένος να νοιάζεται για κάθε ένα από τα σαράντα οκτώ κατοικημένα νησιά του Νοτίου Αιγαίου. Όποιος παρακολουθεί το πρόγραμμά μου, ξέρει καλά ότι σχεδόν καθημερινά είμαι στις λίστες επιβατών κάποιου πλοίου ή αεροπλάνου. Είναι ζήτημα αν στην έδρα της Περιφέρειας βρίσκομαι μία ή δύο συνεχόμενες ημέρες κάθε εβδομάδα.
Οι ανάγκες της Περιφέρειας και του ιδίου του θεσμού απαιτούν να βρίσκομαι κοντά στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, εις βάρος της προσωπικής και οικογενειακής σου ζωής. Η έδρα μπορεί να είναι στη Σύρο, το σπίτι μου όμως είναι στη Ρόδο.
Σαν Περιφερειάρχης όμως και σαν μέλος της Διοικούσας της ΕΝΠΕ, έχεις μάχες να δώσεις στην Αθήνα. ¶λλες κερδίζονται, για άλλες χρειάζεται να επανέλθεις. Είσαι εκεί και διεκδικείς από τα άδεια ταμεία το «κάτι παραπάνω» για τα νησιά σου και διαπιστώνεις από απόσταση αναπνοής τις επιπτώσεις μιας πρωτοφανούς κρίσης, από την οποία δεν θέλεις ο τόπος σου να βγει χαμένος.
Αν κάποιοι πιστεύουν ότι η πίεση και οι διεκδικήσεις μπορούν να γίνουν από το κάθισμα ενός γραφείου, τηλεφωνικώς ή με ένα email, προφανώς δεν έχουν ιδιαίτερη σχέση με την πραγματικότητα.
• Δυόμιση χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης έχετε σκεφτεί πώς έφτασε η χώρα σε αυτό το σημείο;
Το ΅χω πει πολλές φορές και το πιστεύω ακράδαντα: Η χώρα βρέθηκε στο χείλος μιας ταπεινωτικής χρεοκοπίας επειδή χρεοκόπησε το «κράτος των Αθηνών». Χρεοκόπησε διότι απέτυχε παταγωδώς να λειτουργήσει παραγωγικά και χρήσιμα για τον πολίτη.
Η σωτηρία της χώρας είναι εθνική υπόθεση και αφορά όλους μας με απαραίτητη προϋπόθεση να προτάσσουν όλοι το εθνικό συμφέρον και όχι το προσωπικό ή κομματικό.
Πολιτικοί και πολίτες, δεν έχουμε άλλη επιλογή, από το να δουλέψουμε σκληρά προς την κατεύθυνση του επαναπροσδιορισμού θεσμών και αξιών προκειμένου να καταφέρουμε να δημιουργήσουμε συνθήκες κοινωνικής και οικονομικής ανάκαμψης.
• Αυτή η κατάσταση επιβάλλει και την αλλαγή πλεύσης ή την προσαρμογή των πολιτικών σας ως περιφερειακή αρχή;
Κατ’ αρχάς, μένουμε προσηλωμένοι και επιμένουμε, με περισσότερη ένταση ακόμα, στον αρχικό μας σχεδιασμό για αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ. Αυτό είναι το δικό μου στοίχημα, αυτή είναι η πρώτη μας προτεραιότητα.
Προσωπικά ασχολούμαι αρκετά με το στόχο αυτό, διότι έχω κατανοήσει αυτό που όλοι – εννοώ και αυτοδιοικητικούς – πρέπει να συνειδητοποιήσουν. Ότι οι πόροι του ΕΣΠΑ είναι η τελευταία μας ευκαιρία για να γίνουν πράγματα σημαντικά στον τόπο μας, με χρήματα που λιμνάζουν στα ταμεία.
Έπρεπε δηλαδή να έλθει κάποιος Γιοχάνες Χαν ή κάποιος Ράιχενμπαχ για να μας υποδείξουν και να μας επιβάλλουν το αυτονόητο; Ειδικά μάλιστα σε μια περίοδο κρίσης που μας υποχρεώνει να διαμορφώσουμε προϋποθέσεις και ένα περιβάλλον που θα διασφαλίζει δουλειές για χιλιάδες συμπατριώτες μας.
Πρέπει σε αυτή τη συγκυρία να εξαντλήσουμε όλα τα οικονομικά μας περιθώρια για να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας και από την άλλη δίνουμε έμφαση, πράγματι, και στις κοινωνικές μας δομές – όπως το Κοινωνικό Παντοπωλείο – το έργο των οποίων κάνει τη διαφορά στην καθημερινότητα εκατοντάδων συμπατριωτών μας. Όμως παρά την ανακούφιση απ’ αυτές τις συμβολικές πρωτοβουλίες της κοινωνίας μας, έχουμε τη δυνατότητα να καθορίσουμε εμείς τους όρους μιας αναπτυξιακής διαδικασίας, ακόμα και υπό το βάρος μιας αβάσταχτης κρίσης.
Για εμάς κάθε απώλεια θέσης, κάθε λουκέτο επιχείρησης, είναι μια ανοικτή πληγή στον κοινωνικό μας ιστό που δοκιμάζεται. Δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς και άπραγοι μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα. Κάθε λοιπόν εργοτάξιο μεταφράζεται σε μερικές δεκάδες θέσεις απασχόλησης, άρα και σε ενέσεις αισιοδοξίας και αξιοπρέπειας σε οικογένειες συμπατριωτών μας που βιώνουν το μαρτύριο της ανεργίας.
Γι’ αυτό ζητώ καθημερινά από τους δημάρχους και από άλλους φορείς να ανεβάσουμε τον πήχη των στόχων και των οραμάτων μας και κυρίως να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο τρόπο τους πολύτιμους πόρους που έχουμε.
Το βάρος της κρίσης οφείλουμε να το σηκώσουμε μαζί, Αυτοδιοίκηση και κοινωνία. Δεν γίνεται διαφορετικά.
• Ποια είναι η άποψή σας για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας στη Ρόδο και σε άλλα νησιά μας;
Η πρότασή μας στον «Καλλικράτη» για το νησιώτικο χώρο προέβλεπε τη μεταφορά του συνόλου των αρμοδιοτήτων στον ένα και ισχυρό δήμο.
Μάλιστα προτείναμε, και είναι απόφαση και του συλλογικού μας οργάνου, πέραν των αρμοδιοτήτων, και όλη η δημόσια περιουσία να μεταφερθεί στους δήμους, εκτός αυτής που μπορεί να καλύψει ανάγκες δημοσίων υπηρεσιών.
Ήμουν και παραμένω σαφής στην πάγια θέση μου, ότι οι Δήμοι πρέπει και θα έχουν τον πρώτο λόγο. Αυτή ήταν εξ αρχής η πρότασή μας όταν σχεδιάζαμε τον «Καλλικράτη», σε αυτήν μένουμε αμετακίνητοι μέχρι και σήμερα.
Παρά τη σπερμολογία, ειδικά των τελευταίων ημερών, η Περιφέρεια δεν έχει κανένα λόγο να κάνει τον διαχειριστή. Και είμαι κατηγορηματικός σε αυτό. Αυτή είναι δουλειά και υποχρέωση του ισχυρού Δήμου, όπως τον φανταζόμασταν και τον θέλαμε μέσα στον νέο διοικητικό χάρτη της χώρας, ειδικά στον νησιωτικό μας χώρο.
Είμαι βέβαιος ότι αυτό μπορεί να γίνει με σύνεση, με σχέδιο και στο πλαίσιο ενός αναπτυξιακού προγραμματισμού. Αν κριθεί από τους ίδιους τους Δήμους ότι η Περιφέρεια μπορεί να σταθεί αρωγός στην προσπάθειά τους, προφανώς και θα ανταποκριθούμε.
• Η νέα χρονιά ξεκινά στην Περιφέρεια με ανακατατάξεις σε πρόσωπα και ρόλους. Γιατί κρίνατε ότι αυτό είναι απαραίτητο;
Είναι κάτι που συμφωνήθηκε στο εσωτερικό της παράταξης, με σκοπό να δοθεί η ευκαιρία στο σύνολο των στελεχών μας, κατά τη διάρκεια της θητείας μας, να προσφέρουν από θέσεις ευθύνης.
Το έργο που έχει γίνει, υπό αντίξοες και πρωτόγνωρες συνθήκες, είναι εξαιρετικά σημαντικό και σε λίγες ημέρες, μέσα από την πολιτική διαδικασία της λογοδοσίας στην κοινωνία, θα γίνει γνωστός ο απολογισμός των δράσεων της περιφερειακής αρχής.
Όσοι λοιπόν πάρουν τη σκυτάλη, είναι υποχρεωμένοι να στηριχθούν σε αυτό το έργο, να το συνεχίσουν και να το πολλαπλασιάσουν. Οι νησιώτες έχουν μεγάλες απαιτήσεις από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, έναν θεσμό που τον υπηρετούμε με υψηλό αίσθημα ευθύνης προς όφελος των νησιωτών.
Αυτή η ευθύνη δεσμεύει όλους μας, ανεξάρτητα από το ποιοι κατέχουν ρόλους και αξιώματα.
• Και σε ό,τι αφορά εσάς; Πώς βλέπετε το πολιτικό σας μέλλον και την προσωπική σας διαδρομή;
Το καλοκαίρι του 2014, όταν θα λήγει η θητεία μου ως πρώτου εκλεγμένου Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, είμαι βέβαιος ότι θα νοιώθω όπως νοιώθω και σήμερα. Πλήρης και σε ένα μεγάλο βαθμό δικαιωμένος για την επιλογή μου να είμαι παρών και μάχιμος στην πρώτη γραμμή.
Κάνω και εγώ τον προσωπικό μου απολογισμό ως αιρετός νομάρχης Δωδεκανήσου επί οκτώ χρόνια και τώρα ως Περιφερειάρχης. Χίλια διακόσια έργα και δράσεις, μικρότερης ή μεγαλύτερης κλίμακας, που πιστεύω ότι συνέβαλαν στην καλυτέρευση της ζωής των συμπατριωτών μου, σηματοδοτούν μια διαδρομή γεμάτη προσπάθεια, αγώνα και ολοκληρωτική αφοσίωση.
Είναι πολλοί αυτοί που αφιέρωσαν και αφιερώνουν τον εαυτό τους για την προκοπή του τόπου μας. Εξ ίσου πολλοί είναι οι άξιοι συμπατριώτες μας που μπορούν και δικαιούνται του προνομίου της προσφοράς, να συνεχίσουν, να πάρουν αυτοί το πηδάλιο και να οδηγήσουν τα νησιά μας εκεί που τους αξίζει.