«Σταθερό το ενδιαφέρον της ροδιακής κοινωνίας για την αναδοχή»

Αναγνωρίζοντας την αναγκαιότητα υποστήριξης του παιδιού και της οικογένειας σε μία εποχή που οι αρχές και οι ανθρώπινες αξίες περνούν κρίση ιδρύθηκε η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «ΑΝΑΔΟΧΗ ΑΓΚΑΛΙΑ» με στόχο την προώθηση του θεσμού της αναδοχής, την υπoστήριξη των ανάδοχων οικογενειών αλλά και την υποστήριξη των παιδιών που ζουν στους χώρους των ιδρυμάτων.
Το βράδυ της Παρασκευής, στα γραφεία της 2ης ΥΠΕ Πειραιώς & Αιγαίου, πραγματοποιήθηκε σε μια άκρως συγκινησιακή ατμόσφαιρα, η πρώτη δημόσια εκδήλωση με σκοπό να κοινολογηθούν οι στόχοι και οι σκοποί του θεσμού.
Ομιλητές ήταν ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ρόδου κ. Κ. Μπούτσικος και η Κοινωνική Λειτουργός κ. Κ. Βορεινάκη.
Μίλησαν επίσης ο πρώην πρόεδρος του Κ.Π.Μ. Θηλέων Ρόδου (1985 – 2005) δικηγόρος κ. Γιάννης Ζερβός και η κ. Δέσποινα Μουτάφη – Κουντούρη, Περιφερειακή Σύμβουλος Ν. Αιγαίου, υπεύθυνη στα θέματα Κοινωνικής Μέριμνας για τις Περιφερειακές Ενότητες Δωδ/σου.
Η αναδοχή ως θεσμός παιδικής προστασίας, αφορά την ανάληψη της φροντίδας ενός παιδιού από ανάδοχη οικογένεια ή ανάδοχο άτομο δεν αποτελεί εκδήλωση φιλανθρωπίας, αλλά προσφορά εξατομικευμένης φροντίδας στο παιδί, η οποία περιλαμβάνει ψυχοσυναισθηματική υποστήριξη με ευκαιρίες ανάπτυξης κοινωνικών και εκπαιδευτικών δεξιοτήτων.
Σύμφωνα με το θεσμό η ανάδοχη οικογένεια αναπληρώνει την αδύναμη φυσική οικογένεια προσφέροντας στο ανήλικο τέκνο ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών, ασφάλεια, αγάπη και την ευκαιρία να μεγαλώσει σε περιβάλλον οικογενειακό, να αναπτύξει την ταυτότητά του και να διαμορφώσει προσωπικότητα υγιή με αρχές και αξίες.
Συντελεί στην ανατροφή και στη διαμόρφωση μίας προσωπικότητας από την οποία εκλείπει το στίγμα του «ιδρύματος» και η ταμπέλα «ότι αυτό το παιδί μεγάλωσε σε ίδρυμα».
Όπως εξήγησε η κ. Βορεινάκη ο θεσμός της αναδοχής και της υιοθεσίας εφαρμόζεται στα Κέντρα Παιδικής Μέριμνας και στα Θεραπευτήρια εδώ και έξι χρόνια. Παιδιά από Μονάδες Κοινωνικής Φροντίδας της 2ης ΥΠΕ Πειραιώς & Αιγαίου (Θ.Χ.Π.Π. Ο Αγιος Ανδρέας» & Κ.Π.Μ. Θηλέων Ρόδου) έχουν αγκαλιαστεί από ανάδοχες οικογένειες.
Η εξέλιξη και η πρόοδος των παιδιών σε όλους τους τομείς είναι εμφανής αλλά και η χαρά και η ικανοποίηση των οικογενειών είναι μεγάλη. Το ενδιαφέρον της ροδιακής κοινωνίας παραμένει σταθερό και αμείωτο σχετικά με το θεσμό κι αυτό ήταν ακόμα ένα κίνητρο για τη σύσταση της εταιρείας.
Η κ. Βορεινάκη επεσήμανε επιπλέον ότι η αναδοχή δεν παραπέμπει απλά, σε ένα σύμπλεγμα υποχρεώσεων ευθυνών φύλαξης και φροντίδας αλλά στην αντίληψη του ανήκω της κοινωνικής αλληλεγγύης, της διαπαιδαγώγησης και της ουσιαστικής προαγωγής των δικαιωμάτων του παιδιού.
Συνταγή για να γίνει κάποιος ανάδοχος γονιός δεν υπάρχει. Αυτό που καταθέτουν οι ανάδοχοι γονείς από την εμπειρία τους είναι ότι η σχέση που δημιουργείται είναι δυνατή, αληθινή γιατί είναι μοναδική.
«Προϋποθέσεις βασικές είναι το ενδιαφέρον, η αγάπη, η προσφορά και η προσωπική θυσία για την ανατροφή ενός παιδιού που δεν είναι δικό σου. Ενός παιδιού που δεν είναι το παιδί της κοιλιάς αλλά είναι το παιδί της καρδιάς» όπως τόνισε η κ. Βορεινάκη.
Μίλησε εν συνεχεία για το νομικό πλαίσιο βάσει του οποίου γίνεται επιλογή των ανάδοχων οικογενειών, για τα κριτήρια και προϋποθέσεις καταλληλότητας των αναδόχων οικογενειών αλλά και τις προκλήσεις που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν.
Ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου επεσήμανε εισαγωγικά ότι οι ανάδοχες οικογένειες σώζουν παιδικές ψυχές τονίζοντας ότι παιδιά που βρίσκονται σε ιδρύματα δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς τι έχουν βιώσει στην κατ’ ευφημισμό οικογένεια στην οποία ζούσε.
«Μάνα δεν είναι αυτή η οποία γέννησε και εγκατέλειψε το παιδί. Πατέρας δεν είναι αυτός ο οποίος απλά έτεκε και μετά δεν ενδιαφέρθηκε. Μάνα και πατέρας είναι αυτοί που θα σκύψουν πάνω στο πρόβλημα του παιδιού, θα του βάλουν το θερμόμετρο όταν έχει πυρετό, θα το πάνε την πρώτη μέρα στο σχολείο, θα του αγοράσουν ρούχα, θα το αγκαλιάσουν και θα του πουν ένα παραμύθι για να κοιμηθεί» τόνισε ο κ. Μπούτσικος, που αναφέρθηκε εν συνεχεία σε παραδείγματα περιπτώσεων που κλήθηκε να αντιμετωπίσει και με την ιδιότητα του Εισαγγελέα Ανηλίκων.
Αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε οικογένεια, όπου το ανδρόγυνο είχε συχνούς «ομηρικούς», όπως τους χαρακτήρισε, καβγάδες και το παιδί όταν αναλήφθηκε από ανάδοχη οικογένεια όποτε άκουγε αστραπές κρυβόταν κάτω από το κρεβάτι.
Ο νομοθέτης όπως πάντα στην Ελλάδα ακολούθησε την κοινωνία, είπε ο κ Εισαγγελέας, επισημαίνοντας ότι η κοινωνία προηγήθηκε στο θεσμό της αναδοχής άτυπα αφού πριν θεσμοθετηθεί η αναδοχή με παραινέσεις, με κίνδυνο να υποστούν συνέπειες κάποιοι πρόεδροι και κάποια διοικητικά συμβούλια ιδρυμάτων βλέποντας την θέληση προσφοράς άρχισαν να δίνουν τα παιδιά στην αρχή για φιλοξενία.
Η κεντρική ιδέα του Προεδρικού Διατάγματος του 2009 βάσει του οποίου γίνονται οι αναδοχές είναι ότι «όλα γίνονται για το συμφέρον του παιδιού» είπε ο κ. Εισαγγελέας τονίζοντας ότι στους ανάδοχους γονείς υποχωρεί το «εγώ» μπροστά στο συμφέρον του παιδιού.
«Στο ερώτημα γιατί θέλει κάποιος να γίνει ανάδοχος γονέας ο υποψήφιος πρέπει πρώτα να απαντήσει στον εαυτό του» τόνισε ο κ. Μπούτσικος, προσθέτοντας ότι «δεν παίρνει ένα παιδάκι 30 ημερών – μέχρι 6 μηνών που όπως λένε οι ψυχολόγοι δεν έχει βιώματα αλλά ένα μεγαλύτερο παιδί που έχει ζήσει συχνά εξαιρετικά άσχημες εμπειρίες».
Δίνοντας ένα δεύτερο παράδειγμα αναφέρθηκε σε μια οικογένεια που είχε υιοθετήσει ένα παιδί 40 ημερών το οποίο πλέον σπουδάζει και ήταν άριστος μαθητής στο σχολείο. Η ίδια οικογένεια στην πορεία έγινε ανάδοχη ενός κοριτσιού 4 ετών το οποίο είχε περάσει τα πάνδεινα και υπήρχαν υποψίες ότι είχε βιαστεί από τον εραστή της μητέρας της. Η ανάδοχη οικογένεια επέστρεψε το 17χρονο κορίτσι στο ίδρυμα γιατί δεν είχε εκπληρώσει τις επιθυμίες και τις προσδοκίες τους…
Ο κ. Εισαγγελέας τόνισε ότι σε όσες αναδοχές έχουν γίνει τα παιδιά είναι ευτυχισμένα αναφερόμενος στην περίπτωση ενός κοριτσιού που του πρόσφερε ένα τριαντάφυλλο και μια κάρτα…
«Είναι η μεγαλύτερη αγαλλίαση και επιβράβευση για μένα να ξέρω ότι το παιδί αυτό πήγε εκεί που πρέπει για να είναι ευτυχισμένο» τόνισε.
Ο κ. Μπούτσικος καυτηρίασε εν συνεχεία το γεγονός ότι καταργείται μέσα στα άλλα ελέω μνημονίου και το οικονομικό βοήθημα που προέβλεπε ο νόμος για τις ανάδοχες οικογένειες.
Ο κ. Ζερβός αναφέρθηκε στην εμπειρία του ως προέδρου του Κ.Π.Μ. Θηλέων Ρόδου και στις προσπάθειες που κατέβαλε για να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης νομοθετημάτων για το θεσμό της αναδοχής αλλά και για την ανάγκη ύπαρξης και ενίσχυσης ταμείου βοήθειας των παιδιών που φιλοξενούνται σε ιδρύματα διότι όταν συμπληρώνουν τα 18 έτη ηλικίας και τα εγκαταλείπουν θα πρέπει να τους δίδεται οικονομική βοήθεια για τα μετέπειτα στάδια της ζωής τους.