Παρουσιάστηκε αυτοβούλως καταζητούμενος Ροδίτης

Ελεύθερος χωρίς όρους αφέθηκε χθες ένας 41χρονος ομογενής, κάτοικος Απολλώνων Ρόδου, που παρουσιάστηκε αυτοβούλως ενώπιον του Εισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου, όταν ενημερώθηκε ότι διώκεται και καταζητείται με ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης των γερμανικών αρχών ως εμπλεκόμενος σε σκάνδαλο επενδυτών μαζί με έναν κάτοικο Αλεξανδρούπολης και έναν Γερμανό.

Όπως έχει αποκαλύψει η “δημοκρατική” τα κέρδη από τo επενδυτικό σκάνδαλο φέρονται σύμφωνα με το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, να υπερβαίνουν τα 21 εκατ. ευρώ!!
Ο 41χρονος, συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του κ. Μανώλη Κουτσούκο, παρουσιάστηκε ενώπιον του Αντεισαγγελέα Εφετών Δωδεκανήσου κ. Γ. Κτιστάκη όπου και εξέθεσε με παρουσίαση στοιχείων ότι την αποκλειστική ευθύνη για τα αδικήματα τα οποία του αποδίδονται φέρει και έχει αποδεχτεί με ένορκη κατάθεσή του αλλά και με υπεύθυνη δήλωση – βεβαίωση στις γερμανικές αρχές ο ιδρυτής της ασφαλιστικής εταιρείας στην οποία εργαζόταν. Κατέστησε επιπλέον σαφές ότι ο ίδιος δεν έχει αποκομίσει κανένα κέρδος από την παραβατική συμπεριφορά του εργοδότη του.
Στο προσεχές διάστημα θα διαβιβαστούν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Γερμανίας στην Εισαγγελία Εφετών Δωδεκανήσου έγγραφα σχετιζόμενα με τη δικογραφία που εκκρεμεί σε βάρος του και ακολούθως θα κληθεί ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, σε δημόσια συνεδρίαση, για να εκθέσει τις θέσεις του. Το δικαστικό συμβούλιο θα αποφασίσει εάν συντρέχουν οι λόγοι και οι προϋποθέσεις για την εκτέλεση ή μη του εντάλματος και για την έκδοσή του στη Γερμανία.
Ο εργοδότης του 41χρονου ομογενή σε πολυσέλιδη ένορκη κατάθεσή του έχει αναλάβει, όπως προαναφέρθηκε την αποκλειστική ευθύνη για το σκάνδαλο.
Επισημαίνει ότι μέσω ενός Γερμανού που ξεκίνησε στις αρχές του 2004 να εργάζεται ως νέος συνεργάτης στην εταιρεία του γνώρισε τον Ροδίτη και τον κάτοικο Αλεξανδρούπολης και άρχισε να τους απασχολεί ως πωλητές προθεσμιακών ασφαλειών ζωής της ασφαλιστικής εταιρείας Barmenia.
Το μοντέλο λειτουργίας της εταιρείας προέβλεπε ότι οι νέοι πελάτες κέρδιζαν ένα πιστωτικό ποσό ήτοι μια έκπτωση ισόποση με τα ασφάλιστρα (συνδρομή) ενός μηνός. Στη συνέχεια πλήρωνε στους πωλητές του περίπου 10% από το ποσό της προμήθειας που έπαιρνε ο ίδιος για τα συμβόλαια που έκλειναν.
Μερίδια από τις προμήθειες του Γερμανού επενδύονταν σε διάφορα επενδυτικά μοντέλα υψηλής κερδοφορίας στο ίντερνετ, στα λεγόμενα HYIP-Investments (π.χ. GMT, GTC Global Tech Connect, Foreign Fund, Forex zero, Invest now, NCM, ec-Club κ.λπ.) καθώς και σε διάφορες επενδυτικές εταιρείες (π.χ. Ascania, Payfect, psg, Rose, Aktienpower κ.λπ.)
Αυτά τα επενδυτικά προγράμματα επέφεραν στο παρελθόν, στο κατακόρυφό τους, απόδοση μέχρι και 10% την εβδομάδα.
Ο Γερμανός εκθέτει ότι από αυτές τις επιδόσεις θα χρηματοδοτούνταν οι τρέχουσες μηνιαίες πληρωμές προς τους πελάτες. Όλες οι επενδύσεις έκλεισαν ωστόσο με ολική απώλεια.
Για την αρνητική αυτή κατάσταση δεν είχαν ενημερωθεί οι δύο Έλληνες ενώ ο Γερμανός επεδίωκε να ανακάμψει επενδύοντας σε άλλα προγράμματα στη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία που δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.
Την άνοιξη του 2006 η εταιρεία του Γερμανού είχε σταματήσει πλέον την πώληση ασφαλιστικών συμβολαίων και τα νέα της έσοδα προέρχονταν αποκλειστικά από δανειοδοτικά συμβόλαια.
Οι επιχειρηματικές δραστηριότητες του είχαν ως εξής εισέπραττε χρήματα από τους πελάτες της εταιρείας του IFS ως δάνειο. Μέσω της IFS, υποσχόταν στους πελάτες απόδοση τόκων του ύψους 3-11% μηνιαίως, δηλαδή 33-121% ετησίως. Αν ο πελάτης δεν έλυε το συμβόλαιο, εισέπραττε στον επόμενο χρόνο τους τόκους για 12 μήνες, αφού το συμβόλαιο ανανεωνόταν για ένα ακόμη έτος. Λόγω του ότι δεν είχε κέρδη, η πληρωμή των τόκων γινόταν από τα δάνεια που εισέπραττε η IFS από τους νέους πελάτες.
Το φθινόπωρο του 2007 ίδρυσε επιπλέον την ανώνυμη εταιρία Coninvest Finanz AG. Η εταιρία αυτή είχε την έδρα της στα νησιά Μάρσαλ και ένα «υποκατάστημα» στο Zug της Ελβετίας. Οι πελάτες και οι πωλητές του υπέθεταν ότι τα χρήματα τους πήγαιναν για επένδυση εκείνος όμως χρησιμοποιούσε τα μετρητά για να πληρώνει προμήθειες ή να εξοφλεί πελάτες που ήθελαν να εισπράξουν τους τόκους τους σε μετρητά.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Γερμανού, ο όγκος των επενδύσεων ανέρχονταν περίπου στα 33 με 35 εκατομμύρια ευρώ!!.
Ακολούθησαν κι άλλες αποτυχημένες επενδυτικές προσπάθειες του Γερμανού και όταν η κατάρρευση επήλθε αναγκάστηκε να αποκαλύψει τι είχε συμβεί στους υπαλλήλους του.