Ως ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα του πολιτικού κόσμου της χώρας, χαρακτήρισε ο βουλευτής Δωδεκανήσου κος Νίκος Ζωίδης τις αλλαγές που επιχειρούνται για τον ουσιαστικό έλεγχο των πολιτικών και της πολιτικής ζωής του τόπου με αφορμή την συζήτηση στο κοινοβούλιο, του σχεδίου νόμου για την «τροποποίηση της ποινικής ευθύνης των υπουργών».
Ο βουλευτής του νομού μας, ζήτησε ξεκάθαρα από τον υπουργό δικαιοσύνης και τους συναδέλφους του, να υιοθετήσουν τις προτάσεις που κατέθεσε ο ίδιος μαζί με ομάδα άλλων 5 βουλευτών πρόσφατα με κυρίαρχη απαίτηση να εντοπιστούν οι ένοχοι, να δοθούν πίσω τα κλεμμένα και όσοι παρανόμησαν και να τιμωρηθούν. Όποιοι κι αν είναι αυτοί, εκμεταλλευόμενοι είτε την θέση ευθύνης που κατείχαν είτε «βάζοντας το χέρι στο μέλι» είτε δεχόμενοι «μαύρο χρήμα.». Διότι όπως διευκρίνισε, «είναι αυτοί που προκάλεσαν ζημία στο δημόσιο, κλέβοντας το παρόν και το μέλλον των παιδιών, που απελπίζονται και ψάχνουν σήμερα να βρουν το μέλλον τους εκτός συνόρων.
Διαφάνεια, ανελλιπείς έλεγχος, ευθύνη και κυρώσεις. Επιτέλους, πρέπει να αποδείξουμε εμπράκτως ότι ο νόμος δεν ισχύει μόνο για τον αδύναμο» – κατέληξε ο κ. Ζωίδης.
Στην ομιλία του σήμερα το μεσημέρι στη βουλή, τόνισε συγκεκριμένα:
«Είναι ιδιαιτέρως έκδηλο το ενδιαφέρον των συμπολιτών μας, για το πως πορευόμαστε και ως τόπος και ως χώρα και ως πολιτικό σύστημα από τώρα και στο εξής. Πρωταρχικός σκοπός και στόχος όπως επισήμανε ο κ. Ζωίδης της δημοκρατικής πολιτείας είναι τήρηση της νομιμότητας και του κράτους δικαίου.
Κι όμως η συμβιβαστική λογική, η σκοπιμότητα και εν τέλει η ατιμωρησία είναι οι διαχρονικές καταλήξεις όλων των προσπαθειών διερεύνησης και καταλογισμού ευθυνών σε παρανομίες υπουργών.
Τα δύο βασικά αίτια της κρίσης είναι το κακό κράτος, η κακή λειτουργία του δημόσιου τομέα, αλλά και το κακό αναπτυξιακό μοντέλο που είναι παρασιτικό και όχι μόνο.
Σε ότι αφορά το κράτος και το δημόσιο, θεωρώ ότι η διαφθορά και η διαπλοκή σε όλα τα επίπεδα, είναι η μεγάλη μάστιγα. Θεωρώ λοιπόν ότι οι αλλαγές, πρέπει να αρχίσουν από το ίδιο το πολιτικό σύστημα.
Οι συνταγματικές διατάξεις για την ποινική ευθύνη των υπουργών που ισχύουν σήμερα, υπερψηφίστηκαν από όλες σχεδόν τις πτέρυγες της βουλής.
Με την σημερινή συζήτηση γίνεται το πρώτο βήμα για την επιστροφή των μελών της κυβέρνησης, στην ισονομία και την ισοπολιτεία με την επιμήκυνση της παραγραφής και την εξομοίωσή της, με τις κοινές διατάξεις του ποινικού κώδικα που ισχύουν για όλους τους πολίτες. Μια προσπάθεια που θα πρέπει να αναμείνουμε να ολοκληρωθεί με την επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, από την μεθεπόμενη βουλή που θα είναι αναθεωρητική.»
Ο κος Ζωίδης σημείωσε επίσης στην ομιλία του ότι αυτό που περιμένουν πλέον οι πολίτες είναι τα νομοθετήματα να γίνονται απλά και κατανοητά στο σύνολό τους από τους ίδιους πρωτίστως, δείχνοντας έτσι αντίστοιχα ισχυρή εμπιστοσύνη στις όποιες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις γίνονται.
Είπε επίσης ότι η μεγάλη τομή που γίνεται από το νομοσχέδιο αυτό, είναι στην «κατάσχεση της ωφέλειας» στο ότι δηλαδή το κράτος πλέον θα μπορεί να πάρει πίσω όσα οι επίορκοι υπουργοί ή πολιτικοί έχουν κλέψει. Μια απτή και δίκαιη κίνηση, όπως τόνισε για κείνους που παρανόμησαν, τους οποίους δεν θα περιμένουμε πλέον να τα δώσουν, αλλά να υποχρεούται το κράτος να πάρει πίσω τα κλεμμένα με άμεση κατάσχεση στην περιουσία των επίορκων, την δέσμευση τίτλων χρηματοπιστωτικών προϊόντων, μέχρι την επιβολή περιοριστικών όρων στον επίορκο υπουργό, με την άδεια δηλαδή του κοινοβουλίου.
«Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, υπογράμμισε ο κ. Ζωίδης, έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου έχει καταρρεύσει η εμπιστοσύνη των πολιτών στην τιμιότητα προσώπων που άσκησαν εξουσία όλα αυτά τα χρόνια και στην διάχυτη δυσπιστία στην ύπαρξη αληθινής βούλησης να αποδοθούν πολιτικές ευθύνες σε όσους εμπλέκονται σε υποθέσεις τέτοιες που αφορούν διαφθορά, σπατάλη ή κατάχρηση δημοσίου χρήματος.
Το υπάρχων πολιτικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων είναι ανεπαρκές. Τι περιμένουμε δηλαδή από τον μέσο πολίτη που έχει φθάσει τα όριά του; Να μην μιλάει, βλέποντας πολιτικούς που ξεκινούν χωρίς περιουσία σταδιακά να μεταμορφώνονται σε ισχυρούς κατέχοντες, να ξεφεύγουν κάθε ελέγχου και να είναι κρυπτόμενοι; Η όλη συμπεριφορά του πολιτικού, πρέπει να είναι παράδειγμα προς μίμηση για την κοινωνία.
Έτσι λοιπόν με το νέο νομοσχέδιο γίνονται ουσιαστικά και ξεκάθαρα βήματα δικαιοσύνης και ισονομίας.
Αυτά που νομοθετούμε σήμερα είναι ιδιαιτέρως σημαντικά όμως δεν λύνουν το πρόβλημα. Το πολιτικό σύστημα σήμερα υφιστάμεθα μια απαξίωση από τον κόσμο. Οι πολίτες έχουν αποσύρει την εμπιστοσύνη τους από τα πρόσωπά μας, και ένα πέπλο ατιμωρησίας που κυριαρχούσε, πλήττει όλο το πολιτικό σύστημα κυρίως όμως την δημοκρατία. Όλοι επιρρίπτουμε τις ευθύνες γενικά στο πολιτικό σύστημα.. Δυστυχώς στην συνείδηση των πολιτικών δεν υφίσταται πλέον τεκμήριο εντιμότητας.
Όμως δεν είναι όλοι ίδιοι. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αν δεν ματώσει το πολιτικό σύστημα, δεν πρόκειται θα θεραπευτεί.
Να γίνει έλεγχος σε όλους τους πολιτικούς, σε όλους μας δεκαετίες πριν. Να ελεγχθούν όλα, να ελεγχθούν οι πάντες σε αυτή την διαδικασία και για όσους έχει αποδειχθεί ότι έχουν εμπλακεί σε παράνομο πλουτισμό, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται και να τα φέρουν πίσω αυτά που έχουν αφαιρέσει και να τιμωρηθούν.
Μόνο με αυτό τον τρόπο θα θεραπευθεί το πολιτικό σύστημα και θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη της κοινωνίας προς αυτό.»
Και κατατέληξε ο κος Νίκος Ζωίδης:
«Πιστεύω ότι η πλειοψηφία των πολιτικών ασκεί τα καθήκοντά της με σύνεση και εντιμότητα. Γι αυτό σας καλώ κύριε Υπουργέ να πάμε μέχρι τέλους αυτή την προσπάθεια που σήμερα ξεκινάμε. Σας καλώ επίσης να υιοθετήσετε την πρόταση που καταθέσαμε με την επιστολή μας πριν από μερικές μέρες. Μία και μόνο είναι η απαίτησή μας: Να δώσουν πίσω τα κλεμμένα όσοι παρανόμησαν και να τιμωρηθούν. Όποιοι κι αν είναι αυτοί, εκμεταλλευόμενοι είτε την θέση ευθύνης που κατείχαν είτε «βάζοντας το χέρι στο μέλι» είτε δεχόμενοι «μαύρο χρήμα.».
Είναι αυτοί που προκάλεσαν ζημία στο δημόσιο, κλέβοντας το παρόν και το μέλλον των παιδιών, που απελπίζονται και ψάχνουν σήμερα να βρουν το μέλλον τους εκτός συνόρων.
Διαφάνεια, ανελλιπείς έλεγχος, ευθύνη και κυρώσεις. Επιτέλους, πρέπει να αποδείξουμε εμπράκτως ότι ο νόμος δεν ισχύει μόνο για τον αδύναμο.»
