Ομιλία Δ. Κρεμαστινού επί του Ν/Σ για την Παιδεία

Σε ομιλία του στη Βουλή, την Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου, επί του Ν/Σ του υπουργείου Παιδείας, ο βουλευτής Δωδ/σου του ΠΑΣΟΚ κ. Δημ. Κρεμαστινός είπε τα ακόλουθα:
Παρά τις μεμψιμοιρίες και τις πολλές φορές δικαιολογημένες επικρίσεις από την εκάστοτε αντιπολίτευση, η ελληνική παιδεία έχει αποδώσει καρπούς.
Στα γράμματα, στις επιστήμες, στις τέχνες έχει δώσει εκατοντάδες ανθρώπους με διεθνή ακτινοβολία.  Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τα νόμπελ λογοτεχνίας των μεγάλων ποιητών μας; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τους μεγάλους πεζογράφους μας με επικεφαλής τον Νίκο Καζαντζάκη, που τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 40 γλώσσες; Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει τους επιστήμονές μας με διεθνή καριέρα, με κορυφαίο τον Γεώργιο Παπανικολάου; Και τέλος ποιος μπορεί να αμφισβητήσει στην τέχνη τη διεθνή παρουσία ενός Δημήτρη Μητρόπουλου, ενός Μάνου Χατζιδάκι, ενός Μίκη Θεοδωράκη στη μουσική ή ενός Κώστα Γαβρά στον κινηματογράφο;
Όλα αυτά επιτεύχθηκαν χάρη σε φωτισμένους δασκάλους οι οποίοι με την παρουσία τους λάμπρυναν την Παιδεία μας.  Αλλά και χάρη σε βασικές μεταρρυθμίσεις που εν τω μεταξύ συντελέσθηκαν.
Ο πολιτικός χώρος που εκπροσωπώ, διαχρονικά απέδειξε πόσο ευαίσθητος είναι στα θέματα παιδείας.  Θα σας θυμίσω ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου, από εποχής Ελευθερίου Βενιζέλου, ως υπουργός Παιδείας επεχείρησε την πρώτη μεταρρύθμιση. Στη συνέχεια, ως πρωθυπουργός το 1963, ανέλαβε ο ίδιος το Υπουργείο Παιδείας για να σηματοδοτήσει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του για την παιδεία.  Τότε μαζί με τον Ευάγγελο Παπανούτσο συνέχισαν τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια, με την εισαγωγή της δημοτικής γλώσσας και το μπακαλορεά για την εισαγωγή των μαθητών στα πανεπιστήμιά μας.  Προσπάθειες που σταμάτησε η περίοδος της δικτατορίας. 
Η δωρεάν παιδεία που τότε ο Γεώργιος Παπανδρέου εισήγαγε δεν ήταν απλό σχήμα λόγου. Τότε για να αγοράσει ένας φοιτητής ένα πανεπιστημιακό σύγγραμμα δεν του έφταναν ούτε τρεις μισθοί καθηγητών. Τότε στα Προπύλαια ηχούσε μαζί με το «1-1-4» και το σύνθημα «15% (του ΑΕΠ) προίκα στην παιδεία», από τους επαναστατημένους φοιτητές, που διαδήλωναν παρά την καταδίωξη των αστυνομικών αρχών. Καταδίωξη που έφτανε μέχρι τα Προπύλαια του πανεπιστημίου, όπου τους προστάτευε το πανεπιστημιακό άσυλο. Το αίτημα να σπουδάζουν και οι φτωχοί έγινε τότε πραγματικότητα, γιατί με τη δωρεάν παιδεία μπορούσε πράγματι κι ένας φτωχός νέος να σπουδάσει.  Έτσι άλλαξε η δομή της παιδείας μας,  με τη δυνατότητα και των φτωχών οικογενειών να σπουδάζουν τα παιδιά τους στα πανεπιστήμια.
Τέλος, η μεγάλη μεταβολή συντελέσθηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου με την κατάργηση του μεσαιωνικού θεσμού της έδρας.  Θεσμού που ήταν συνδεδεμένος με την οικογενειοκρατία, τη συναλλαγή και τη διαφθορά. Δυστυχώς όμως, παρά την προσπάθεια της εποχής εκείνης, η εξάρτηση των καθηγητών από τις μικρότερες βαθμίδες δια των πανεπιστημιακών εκλογών, δημιούργησε  ομάδες καθηγητών συναλλασσομένων που υποκατέστησαν την αμαρτωλή έδρα. Η εξάρτηση αυτή, σε πολλές περιπτώσεις ξεπέρασε κάθε όριο ανοχής. 
Αυτό είναι το πρώτιστο καθήκον σας, κ. Υπουργέ. Να πατάξετε τη συναλλαγή στα πανεπιστήμια.  Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, δύο καθηγητές με διεθνή παρουσία, που δεν έχουν κανένα λόγο να διεκδικήσουν διοικητικές θέσεις στα πανεπιστήμια, αφού είναι ήδη ομότιμοι, σας λένε ότι η συναλλαγή συνεχίζεται στα πανεπιστήμια μας και συνεχίζεται γιατί επαναφέρατε τις εκλογές, κατά τις οποίες οι μικρότερες βαθμίδες καθηγητών συναλλάσσονται ως ψηφοφόροι με τους καθηγητές που ψηφίζουν για να καταλάβουν τις διοικητικές θέσεις. 
Έτσι παρεμποδίζεται η ανανέωση του πανεπιστημιακού δυναμικού από εξαίρετους Έλληνες επιστήμονες που διαπρέπουν στο εξωτερικό.  Οι ψηφοφόροι των κατωτέρων βαθμίδων διασφαλίζουν την προσωπική τους εξέλιξη από βαθμίδα σε βαθμίδα, χωρίς ποτέ να ζητούν προκήρυξη θέσεων σε γνωστικά αντικείμενα της σύγχρονης εποχής.
Το χειρότερο όμως, κ. Υπουργέ, είναι ότι δεν συμπεριλάβατε στον νόμο τους περιορισμούς που ο προηγούμενος νόμος περιλάμβανε, προκειμένου να περιορίσει τη συναλλαγή. Έτσι π.χ. ένας πρύτανης που είχε υπηρετήσει με τον παλιό νόμο και δεν δικαιούτο επανεκλογή, με τον νέο νόμο, μπορεί να ξαναείναι υποψήφιος και  να επανεκλεγεί.  Το ίδιο συμβαίνει και με τις άλλες διοικητικές θέσεις, ωσάν το διοικητικό σύστημα του πανεπιστημίου να προέκυψε από παρθενογένεση.
Η Παιδεία, κ. Υπουργέ, είναι όπως το ανθρώπινο σώμα, που διαθέτει άκρα (πόδια) που αντιστοιχούν στη Βασική Παιδεία, που διαθέτει κορμό (δηλαδή ζωτικά όργανα) που αντιστοιχεί στη Μέση Παιδεία και που διαθέτει εγκέφαλο που αντιστοιχεί στην Ανωτάτη Παιδεία. Αν ο εγκέφαλος δεν είναι υγιής, ούτε τα πόδια μπορούν να κινηθούν, ούτε τα χέρια μπορούν να κινηθούν, ούτε τα ζωτικά όργανα  μπορούν να λειτουργήσουν κανονικά, πρακτικά δηλαδή ο άνθρωπος είναι ημιθανής. Το ίδιο συμβαίνει και με την Παιδεία. Αν η Ανωτάτη Παιδεία πάσχει, τα στελέχη που παράγει και τροφοδοτούν τη Βασική και  Μέση Παιδεία είναι στελέχη δεύτερης και τρίτης ποιότητας και έτσι ολόκληρο το οικοδόμημα καταρρέει.
ΓιΆ αυτό και υπάρχει διάχυτη αγωνία, γιατί παρά τη συντελεσθείσα πρόοδο, δεν βλέπουμε σήμερα στο διεθνές στερέωμα την παρουσία Ελλήνων με ανάλογη προσωπικότητα εκείνων που ανέφερα στην αρχή της ομιλίας μου. 
Τώρα, όσον αφορά το σχέδιο νόμου που καλούμαστε να ψηφίσουμε σήμερα, αποτυπώνει την προσπάθεια της κυβέρνησης να αναβαθμίσει το λύκειο και την τεχνική εκπαίδευση, ούτως ώστε να περιορίσει τον θεσμό των φροντιστηρίων και να ανοίξει τον δρόμο για τα Ανώτατα Ιδρύματα.   Το ΠΑΣΟΚ τον Δεκέμβριο του 2012 κατέθεσε συγκεκριμένη πρόταση νόμου επί του θέματος, πολλές από τις διατάξεις του οποίου έχουν ενσωματωθεί στον παρόν νομοσχέδιο, όπως ο εισηγητής  μας κ. Κουτσούκος στην ομιλία του το έχει αναλύσει.
Όμως, επιτρέψτε μου να σας εκφράσω την προσωπική μου γνώμη.  Καλό θα ήταν οι εξετάσεις των ιδιωτικών και των δημοσίων λυκείων να είναι πανελλήνιες με κοινά θέματα, προκειμένου να αποτραπεί η δημιουργία διαφόρων κυκλωμάτων, τα οποία αφενός θα βλάψουν τον ίδιο τον θεσμό, αφετέρου θα αδικήσουν τους οικονομικά αδύνατους  μαθητές. Το ίδιο θα υποστηρίξω και για την ενισχυτική διδασκαλία, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει και τα τέσσερα μαθήματα που απαιτούνται για τις πανελλήνιες εξετάσεις, προκειμένου να εισαχθεί ο μαθητής στις Ανώτατες Σχολές – ιδιαίτερα μάλιστα σε μια εποχή που λόγω της οικονομικής κρίσης οι φτωχότερες οικογένειες δεν μπορούν να επιβαρύνονται με ιδιωτικά φροντιστήρια.
Κλείνοντας, θα θυμίσω και πάλι τον Γεώργιο Παπανδρέου ο οποίος μόλις ανέλαβε πρωθυπουργός, διπλασίασε τους μισθούς των εκπαιδευτικών και των δικαστικών, προκειμένου να σηματοδοτήσει ότι μια χώρα για να αναβαθμισθεί θεσμικά πρέπει να υποστηρίζει και οικονομικά τους θεσμούς της. 
Η Ιαπωνία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν η μόνη χώρα που διέθεσε τα κονδύλια του σχεδίου Μάρσαλ για την αναβάθμιση  της παιδείας της.  Και εκείνη η αναβαθμισμένη παιδεία οδήγησε στο θαύμα της μεταπολεμικής Ιαπωνίας, της οποίας  η τεχνολογία και η βιομηχανία ανταγωνίζεται σήμερα και αυτήν την τεχνολογία των  ΗΠΑ.
Προς αυτή λοιπόν την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθείτε, κ. Υπουργέ, φέρνοντας άμεσα ένα νόμο που πραγματικά θα εξυγιάνει την Ανωτάτη Παιδεία, που εξακολουθεί να είναι και σήμερα ο μεγάλος ασθενής.