«Να αναγνωρίσει η Ευρώπη τα σύνορα της Ελλάδας»

Mιλώντας με την ιδιότητα του Προέδρου της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων ο καθηγητής Δημήτρης Κρεμαστινός, ενώπιον αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών, Κοινωνικών, Παραγωγής & Εμπορίου και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, χθες Τρίτη 22/3/11, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Εκ μέρους της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, χαιρετίζω την Ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία. Κατ’ αρχάς θα αναφερθώ σε ένα θέμα που ανέπτυξα και κατά τη συνεδρίαση των Επιτροπών Κοινωνικών Υποθέσεων των κρατών-μελών της Ε.Ε. στις Βρυξέλλες στις 7 και 8 Δεκεμβρίου 2010.
Αναφέρομαι στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα με τους λαθρομετανάστες, τον ακριβή αριθμό των οποίων κανείς δυστυχώς δεν γνωρίζει. Σύμφωνα με τη Συνθήκη του Δουβλίνου η χώρα μας αποτελεί το ανασχετικό τείχος προς την Ευρώπη. Δυστυχώς, η Ευρωπαϊκή FRONTEX και το τείχος που έχουμε χτίσει στα βορειοανατολικά σύνορά μας δεν μπορεί να μας προστατεύσει επαρκώς διότι τα θαλάσσια σύνορά μας είναι πρακτικά αφύλακτα. Εκατοντάδες λαθρομετανάστες πνίγονται κάθε τόσο, ταξιδεύοντας με πλοιάρια και βάρκες, γεγονός που αποτελεί στίγμα για τον Ευρωπαϊκό πολιτισμό.
Και φυσικά καμία FRONTEX και κανένα τείχος δεν μπορεί να αναχαιτίσει τις ασθένειες που μπορεί να εισβάλουν με τους μετανάστες στην Ελλάδα – και δι’ αυτής στην Ευρώπη – διότι η πλειονότητα των ανθρώπων αυτών προέρχονται από χώρες που μαστίζονται από μεταδοτικές νόσους, όπως η ηπατίτιδα, το AIDS και η φυματίωση. Αν δεν θεραπευθούν οι άνθρωποι αυτοί, μεταδίδουν τις αρρώστιες με όποιον έρχονται σε επαφή και έτσι σε λίγα χρόνια οι παθήσεις αυτές θα είναι παθήσεις που θα μαστίζουν όχι μόνο την Ελλάδα αλλά και την ίδια την Ευρώπη. Αν σήμερα είναι σε μας, αύριο θα χτυπήσουν και τη δική σας πόρτα. Υποστηρίζω λοιπόν ότι πρέπει να υπάρξει ενιαία πολιτική στον τομέα της υγείας, αλλά και στον τομέα της πρόληψης.
Από την άλλη πλευρά, εάν η Ευρώπη θέλει να εξελιχθεί σε πραγματική Ενωμένη Ευρώπη κατά το πρότυπο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, πρέπει πρώτα απ’ όλα να αναγνωρίσει τα σύνορά της, χερσαία και θαλάσσια. Δεν μπορεί η Ευρώπη να μην ενδιαφέρεται για τον πλούτο των θαλασσών, για το αέριο, για το πετρέλαιο που ανήκει σε αυτήν. Δεν μπορεί να μην αναγνωρίζει ότι το Καστελόριζο ανήκει στην Ευρώπη κι ότι ο θαλάσσιος και υποθαλάσσιος χώρος του είναι χώρος ευρωπαϊκός. Γιατί σε αυτήν την περίπτωση, πώς μπορεί να πείσει η Ευρώπη ότι ενδιαφέρεται για τα πραγματικά και οικονομικά συμφέροντα κι όχι για τα συμφέροντα των χρηματιστών και διαφόρων άλλων οικονομικών παραγόντων;
Είπε ο κ. Ενγκελς ότι η Ελλάδα πρέπει να μειώσει τις στρατιωτικές της δαπάνες. Μα αν η Ευρώπη αναγνωρίσει τα σύνορα της Ελλάδας ως σύνορα της Ευρώπης, τότε η Ελλάδα δεν έχει κανένα λόγο να έχει αυτές τις υψηλές αμυντικές δαπάνες. Αρα λοιπόν δεν πρέπει η Ευρώπη να μέμφεται μόνο την Ελλάδα για τη σημερινή κατάσταση αλλά κατά κάποιον τρόπο να αναγνωρίσει και τη δική της συνυπευθυνότητα. Αλλωστε, το μεγαλύτερο μέρος των ευρωπαϊκών επιχορηγήσεων και των δανείων που ασφαλώς κακώς δεν χρησιμοποιήθηκαν για την οικονομική ανάπτυξη, επιστρέφει στην Ευρώπη με την αγορά ευρωπαϊκών βιομηχανικών προϊόντων.»