Κρίνεται αύριο η τύχη του ακινήτου «Ψιμόριφου»

Την “μάχη όλων των μαχών” για να τεθεί οριστικό τέλος στις διεκδικήσεις της ιδιοκτησίας του κληροδοτήματος Ψιμόριφου στην Ιαλυσό θα δώσει αύριο ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου ο Δήμος Ρόδου.
Το θέμα απασχολεί προσωπικά τον Δήμαρχο Ρόδου κ Στάθη Κουσουρνά ο οποίος έχει ζητήσει από τη νομική υπηρεσία να επιδείξει ιδιαίτερη επιμέλεια στο χειρισμό της υπόθεσης.
Προτίθεται μάλιστα να ζητήσει αρμοδίως την άσκηση ποινικών διώξεων σε όσους επιχειρήσουν να αφαιρέσουν από το Δήμο Ρόδου την ιδιοκτησία του συγκεκριμένου ακινήτου το οποίο συγκαταλέγεται στα “χρυσοφόρα” της περιουσίας του.
Πιο συγκεκριμένα ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου έχει ασκηθεί αγωγή – αίτηση χρησικτησίας της κ. Ζερµέν – Σουζάνας, συζύγου Γεράσιµου Ζησιµάτου, το γένος Ερρίκου και Αναστασίας Μας, κατοίκου Ιαλυσού Ρόδου κατά του Δήμου Ρόδου, της κ Κάρολαιν Ανν Πατρίτσια Σμίθ και της Ουλρίκε Ίρµεαρντ Σμίθ, κατοίκων Βούπερταλ Γερµανίας.
Η αιτούσα υποστηρίζει ότι είναι αποκλειστική κυρία, νοµέας και κάτοχος του ακινήτου, εκτάσεως 19.095τ.µ. στην Ιξιά, ισχυριζόμενη ότι το διεκδικούσε η μητέρα της Αναστασία Μας και ασκούσε πράξεις νομής η ίδια και εν συνεχεία οι κληρονόμοι της από το έτος 1938 έως σήμερα.
Αναφέρει επίσης ότι η μητέρα της Αναστασία Μας άσκησε την από 6.10.1961 αγωγή, με την οποία ζητούσε να αναγνωριστεί η κυριότητά της επί του επίδικου ακινήτου και υποστηρίζει ότι ενώ εκκρεμούσε η αγωγή την 13η Μαρτίου 1962 στη µερίδα του ακινήτου στο Κτηµατολόγιο Ρόδου καταχωρήθηκε το υπ’ αριθµ. 8460/10.3.1962 συµβόλαιο µε το οποίο ο «Έντουαρντ Γιάντις Μοντγκόµερυ», δυνάµει του από 26 Δεκεµβρίου 1961 πληρεξουσίου συµβολαίου Συµβολαιογράφου της Επαρχίας Κόντρα Κόστα της Καλιφόρνιας, μεταβίβασε την κυριότητα του ακινήτου στον δικηγόρο Ευάγγελο Νικολάου Ψιµόριφο.
Υποστηρίζει επίσης ότι ο Ευάγγελος Ψιµόριφος µετά την ως άνω μεταβίβαση, όχι µόνο δεν όχλησε τη µητέρα της, αλλά συνέχισε να εµφανίζεται ως πληρεξούσιος δικηγόρος του πωλητή.
Μεταξύ άλλων ακολούθησε η υπ’ αριθμ. 54/1964 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή χρησικτησίας της μητέρας της και εν συνεχεία ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά του Ε. Ψιµόριφου για απάτη, µε την κατηγορία ότι δεν απέκτησε την κυριότητα του επίδικου ακινήτου από τον αληθινό του κύριο. Με το υπ’ αριθμ. 90/1976 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών έπαυσε οριστικώς η ποινική δίωξη κατά του Ευαγγέλου Ψιμόριφου.
Ο Ψιμόριφος, όπως αναφέρεται στην αγωγή, παραιτήθηκε από τη µεταγραφή του υπ’ αριθµ. 8460/1962 συµβολαίου ενώ υποστηρίζεται ότι η μητέρα της αιτούσας δεν αποβλήθηκε ούτε τότε από τη νομή του ακινήτου.
Ο Ευάγγελος Ψηµόριφος άσκησε την από 26.9/24.11.1977 αίτηση ασφαλιστικών µέτρων κατά του Ελληνικού Δηµοσίου, µε την οποία ζητούσε την απόδοση του ακινήτου. Η αίτησή του έγινε δεκτή µε την υπ’ αριθµ. 1204/1977 απόφαση του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.
Η κ. Ζερμέν Ζησιμάτου ισχυρίζεται ότι ο Ευάγγελος Ψιµόριφος δεν προέβη σε καµία δικαστική ενέργεια ή εξώδικη όχληση κατά της µητέρας της, η οποία συνέχισε να νέµεται το ακίνητο.
Ισχυρίζεται ακόμη ότι από έρευνες προέκυψαν αδιάσειστες αποδείξεις ότι ο Εδουάρδος – Μοντκόµερυ Γιάντις, που φέρεται να µεταβίβασε το ακίνητο στον Ευάγγελο Ψιµόριφο, δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο µε τον πραγματικό κύριο του ακινήτου Έντουαρντ Μοντγκόµερυ του Γιάντις!
Ασκησαν αίτηση αναψηλάφισης της υπόθεσης η οποία και απορρίφθηκε και υποστηρίζει ότι συνέχισαν να ασκούν πράξεις νομής στο ακίνητο, ανενόχλητοι.
Επισημαίνει παραπέρα ότι ο Ευάγγελος Ψιµόριφος απεβίωσε την 29.11.1994 στη Ρόδο και ότι συνέστησε ίδρυµα µε έδρα την πόλη της Ρόδου και µε την επωνυµία «ΨΙΜΟΡΙΦΕΙΟ ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΡΟΔΟΥ» στο οποίο άφησε το ακίνητο.
Εκτοτε ανέκυψε η “κόντρα” για την κυριότητα του μεταξύ της κ. Ζησιμάτου και του Δήμου, ενώ ο Δήµος Ρόδου έχει ασκήσει αίτηση ενώπιον του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, µε την οποία ζητά να του χορηγηθεί κληρονοµητήριο, µε το οποίο να βεβαιώνεται ότι είναι κληροδόχος του Ε. Ψιµόριφου επί της κυριότητας του ακινήτου.
Η κ. Ζησιμάτου διατείνεται ότι έχει συμπληρωθεί στο πρόσωπο της ο νόμιμος χρόνος χρησικτησίας και ότι το επίδικο ακίνητο δεν ανήκε στην κυριότητα και συνεπώς δεν περιλαµβανόταν στην κληρονοµία του Ευαγγέλου Ψιµόριφου κατά το χρόνο του θανάτου του.
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον στην ένδικη διαφορά ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου είναι ότι έχει ασκηθεί κύρια παρέμβαση στη δίκη από την κ. Αναστασία Μας του Αλφρέδου και τον κ Ερρίκο Μας του Αλφρέδου κατά της Ζερμέν -Σουζάνας συζύγου Γερασίμου Ζησιμάτου, το γένος Ερρίκου και Αναστασίας Μας, του Δήμου Ρόδου, της κ Κάρολαιν Ανν Πατρίτσια Σμίθ και της Ουλρίκε Ίρµεαρντ Σμίθ, κατοίκων Βούπερταλ Γερµανίας.
Οι ανωτέρω συγγενείς της κ. Ζερμέν Ζησιμάτου ταυτίζονται με τις θέσεις της σχετικά με την κυριότητα του ακινήτου πλην όμως υποστηρίζουν ότι ουδέποτε μεταβίβασαν τα μερίδια τους επί του επιδίκου ακινήτου ούτε τα δικαιώματα της νομής του προς την συγγενή τους.
Ζητούν έτσι να αναγνωρισθεί ότι είναι μαζί με την Ζερμέν Μας χήρα Ζησιμάτου, συγκύριοι, συννοµείς και συγκάτοχοι του ακινήτου εκτάσεως 19.015 τ.µ. στην Ιξιά Ρόδου.
Ο Δήμος Ρόδου από την άλλη υπεραμύνεται της ιδιοκτησίας του στο ακίνητο, επισημαίνοντας ότι οι ισχυρισμοί των ανωτέρω έχουν καταπέσει. Θυμίζουμε μάλιστα ότι με την υπ’ αρίθμ. 7/2009 απόφαση που εξέδωσε με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου είχε διαταχθεί η αποβολή των κ.κ. Μιχαήλ Ζησιμάτου και της Ζερμέν χήρας Γεράσιμου Ζησιμάτου από το ακίνητο στην Ιαλυσό.
Επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι με την υπ’ αριθμ. 54/1964 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου που επικύρωσε την με αριθ. 728/1963 απόφαση του Πρωτοδικείου Ρόδου απορρίφθηκε η αγωγή χρησικτησίας της φερόμενης ως δικαιοπαρόχου των διεκδικητών του ακινήτου. Το έτος 1993 οι καθών υπέβαλαν αίτηση αναψηλάφισης της υπ’ αριθ. 54/1964 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου, η οποία απερρίφθη.
Σε ό,τι αφορά τη διαθήκη του Ψιμόριφου έχει κριθεί με την ίδια απόφαση ότι επειδή η σύσταση του Ιδρύματος κατέστη ανέφικτη, γιατί η Διοίκηση αρνήθηκε να προχωρήσει στην έκδοση του προβλεπόμενου Προεδρικού Διατάγματος, το Εφετείο Αθηνών, έπειτα από αίτηση του Δήμου Ρόδου εξέδωσε απόφαση με την οποία μεταξύ άλλων καθορίσθηκε ότι για την πληρέστερη και επωφελέστερη ικανοποίηση της θελήσεως του θα πρέπει να εκποιηθεί ο ανωτέρω αγρός από τον Δήμο ως κληροδόχο, το τίμημα της πωλήσεως να αποτελεί περιουσία κεφαλαίου αυτοτελούς διαχείρισης υπέρ του Δήμου Ροδίων, διακεκριμένη της λοιπής περιουσίας του, η διοίκηση δε του κεφαλαίου αυτού να γίνεται από τον Δήμο Ροδίων και να διατίθενται οι τόκοι του κεφαλαίου για εκπλήρωση των σκοπών που αναφέρονται στη διαθήκη.