Oριστική και αμετάκλητη, παρά τις συνεχείς και κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, της ποικιλώνυμης τοπικής και κοινοβουλευτικής μας ηγεσίας, κατέστη η απώλεια σημαντικών εσόδων από την τοπική αυτοδιοίκηση στα Δωδεκάνησα και κατ’ επέκταση από τους πολίτες των νησιών, από την εκποίηση δημοσίων ακινήτων αρμοδιότητας μέχρι πρότινος της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου.
Το θέμα της διατήρησης υπέρ της τοπικής αυτοδιοίκησης του 75% των εσόδων από την εκποίηση περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου στα Δωδεκάνησα και κυρίως στη Ρόδο, όπου υφίσταται και οργανωμένο κτηματολόγιο, ήταν πάγιο και είχε απασχολήσει κατ΄επανάληψη την επικαιρότητα τόσο κατά τη διάρκεια της συζήτησης ενώπιον της Βουλής όσο και μετά την ψήφιση του Καλλικράτη.
Δημοτικά, νομαρχιακά και περιφερειακά συμβούλια αλλά και συμβούλια της ΤΕΔΚ Δωδεκανήσου είχαν ζητήσει μετ’ επιτάσεως να ληφθεί μέριμνα για την ψήφιση σχετικής τροπολογίας με δεδομένο μάλιστα ότι έχουν μειωθεί σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα τα έσοδα της αυτοδιοίκησης, με αποτέλεσμα να υπάρχει αδυναμία λειτουργίας της και εξυπηρέτησης ακόμη και των καθημερινών αναγκών των κατοίκων.
Επί του θέματος υπήρξαν δε πομπώδεις διαβεβαιώσεις από κυβερνητικούς βουλευτές… ότι τάχα, «δεν θα άλλαζε τίποτα»!
Με ειδική προσθήκη όμως σε άρθρο νόμου που αφορά στην αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους, Δημοσίων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, σύσταση Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας και άλλες διατάξεις, που συζητήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής την 11η Μαϊου 2011, απόντων όλων των κοινοβουλευτικών μας εκπροσώπων από τα Δωδεκάνησα (!!!), αποφασίστηκε πλέον τα έσοδα από την αποκρατικοποίηση και αξιοποίηση των επιχειρήσεων και των λοιπών περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου να προορίζονται αποκλειστικά για τη μείωση του δημόσιου χρέους.
Η πρόβλεψη αυτή στο νομοσχέδιο δεν έγινε… αντιληπτή ως φαίνεται ακόμη και μετά την δημοσίευση του Νόμου 3965/2011 στο πρώτο τεύχος της εφημερίδας της Κυβερνήσεως την 18η Μαϊου 2011 (αριθμ. Φύλλου 113, ¶ρθρο 23 παρ. 2 του Ν. 3965/2011).
Το θέμα έτσι αφέθηκε να περάσει στα… ψιλά και μόλις προχθές κατόπιν έρευνας αιρετού για το ενδεχόμενο είσπραξης εσόδων από τον Δήμο Ρόδου, από την εκποίηση του ακινήτου για την κατασκευή του νέου εργοστασίου της ΔΕΗ στη Νότια Ρόδο, υπήρξε επίσημη ενημέρωση ότι τέτοιο έσοδο δεν προβλέπεται μετά την εφαρμογή του Ν. 3965/2011!!
Θυμίζουμε μάλιστα ότι τρεις μέρες μετά την ψήφιση της συγκεκριμένης ως άνω διάταξης του νόμου, για την οποία δεν σημειώθηκε καμία αντίδραση, ήλθε στο νησί της Ρόδου ο Υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης για να ανακοινώσει την αξιοποίηση του Γκολφ Αφάντου και την έναρξη των διαδικασιών για την αξιοποίηση της υπόλοιπης δημοσίας περιουσίας στην περιοχή.
Είχε ανακοινώσει μάλιστα ότι εκδηλώθηκε από μεγάλο όμιλο ενδιαφέρον για το Πρασονήσι…
Όπως όλα δείχνουν προσεχώς θα βγουν στο σφυρί τα «ασημικά» της Ρόδου για να καλυφθεί η μαύρη τρύπα στα οικονομικά της χώρας χωρίς να εισπράξει ούτε ένα ευρώ η τοπική αυτοδιοίκηση για την κατασκευή ανταποδοτικών έργων υπέρ των κατοίκων της περιοχής σε μια περίοδο μάλιστα που δεν υπάρχουν και δεν διατίθενται χρήματα από το Δήμο Ρόδου ακόμη και… για αγορά λαμπών σε κολώνες δημοτικού ηλεκτροφωτισμού!!
Θυμίζουμε ότι λίγους μήνες πριν τις εκλογές του Νοέμβρη 2010 είχε υποβληθεί αίτημα στα Υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομικών να υπάρξει προσθήκη, με την μορφή τροπολογίας, στο νομοσχέδιο του Καλλικράτη για τη μεταφορά των εσόδων που προορίζοντο για την Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση από την εκποίηση δημοσίων εκτάσεων από την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου.
Η κίνηση αυτή είχε γίνει μετά από πληροφορίες που έφεραν τότε την κυβέρνηση να προσανατολίζεται στην ψήφιση νόμου που θα προβλέπει ότι το έσοδο θα καταλήγει πλέον στο Υπουργείο Οικονομικών προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα σταθερό εισόδημα από την εκμετάλλευση των δημοσίων ακινήτων.
Πηγές προσκείμενες στον Γιώργο Παπακωνσταντίνου αναπαρήγαγαν τότε με τον καλύτερο τρόπο τη θεωρία του υπουργού, που λέει ότι «η ακίνητη περιουσία του Δημοσίου έχει πολλά να δώσει και να συμβάλει στη μείωση των κρατικών ελλειμμάτων».
Από τις επαφές που υπήρξαν τότε με τα στελέχη της ΚΕΔ, υπολογίστηκε ότι η περιουσία αυτή φτάνει τα 300 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το ελληνικό χρέος, το οποίο σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου, το 2009 διαμορφώθηκε στα 298,5 δισ. ευρώ.
Τον Μάρτιο του 2011 είχε πραγματοποιηθεί μάλιστα στο Δημαρχείο σύσκεψη με αντικείμενο την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου στο νησί και είχε αποφασιστεί η καθοριστική συμμετοχή της δημοτικής αρχής στη διαχείρισή της.
Το θέμα έχει και ιστορικές προεκτάσεις….
Μετά την Ενσωμάτωση της Δωδ/σου με την Ελλάδα η Ελληνική Κυβέρνηση αντί να αποκαταστήσει όσους με τον οποιονδήποτε τρόπο απώλεσαν την περιουσία τους είτε κατά την Οθωμανική είτε κατά την Ιταλική περίοδο ψήφισε τον Ν.510/1947, προβαίνοντας στην εξής αντιφατική ενέργεια:
Αφενός μεν εισήγαγε τον ελληνικό Αστικό Κώδικα στη Δωδεκάνησο, αφετέρου δε διατήρησε επακριβώς τις επ’ ονόματι «της κυβέρνησης των ιταλικών νήσων του Αιγαίου» καταγραφές κυριότητας, προκειμένου αυτές να περιέλθουν σύμφωνα με την Συνθήκη Ειρήνης στο Ελληνικό Δημόσιο.
Η ενέργεια αυτή είναι αντιφατική με την έννοια ότι ο Ελληνικός Αστικός Κώδικας – όπως άλλωστε οι αστικοί κώδικες όλων των κρατών, τα οποία επικαλούνται ότι διέπονται από τις αρχές του κράτους δικαίου – προβλέπει ως βασική προϋπόθεση κτήσεως ακινήτου με διαδοχή εκ συμβάσεως, ο μεταβιβάζων να είναι πράγματι κύριος (άρθρο 1033 Αστικού Κώδικα), με μοναδική εξαίρεση όταν ο αποκτών εκλαμβάνει καλοπίστως τον μεταβιβάζοντα ως κύριο, εμπιστευόμενο ανακριβή εγγραφή στα βιβλία μεταγραφών, στα βιβλία του Κτηματολογίου Ρόδου στη προκειμένη περίπτωση.
Όταν ψηφίστηκε ο Ν. 973/1979 κυρίως αποσκοπούσε στο να καλυφθεί το κενό που υπήρχε σε σχέση με τη διαχείριση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου στην Δωδεκάνησο, μετά την κατάργηση του Ο.Δ.Α.Π.Δ.Δ. Για αυτό και υπήρξε ειδική πρόβλεψη στο νόμο (άρθρο 7), περί διαθέσεως των κονδυλίων από εκποιήσεις ακινήτων αποκλειστικά για την εκτέλεση έργων στην Δωδεκάνησο.
Όμως κοινή διαπίστωση είναι ότι, παρά το γεγονός της συστάσεως της Κ.Ε.Δ., η πολυδιάσπαση των αρμοδιοτήτων, σε σχέση με τα ακίνητα, μεταξύ περισσοτέρων Κρατικών Υπηρεσιών ή Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Εφορία Δημοσίων Κτημάτων, Δήμοι, Κοινότητες, ΕΟΤ, ETA κλπ.), δημιούργησαν μία κατάσταση περί την ακίνητη περιουσία του Δημοσίου στη Δωδεκάνησο, που κατά το αποτέλεσμα ζημιώνει τον τόπο και θέτει φραγμούς στην αναπτυξιακή του πορεία.
Είχε ζητηθεί έτσι κατ’ επανάληψη η σύσταση και λειτουργία στη Ρόδο φορέα ο οποίος θα απαρτίζεται από εκπροσώπους της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού και εκπροσώπους τοπικών φορέων και τάξεων (Ο.Κ.Ε) οι οποίοι θα έχουν την ευθύνη της αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας της Ρόδου, της ιεράρχησης εκτέλεσης έργων υποδομής και της διάθεσης των πόρων που θα προέρχονται από την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων.
Μέχρι σήμερα, τα έσοδα κατά 75% από την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου στα Δωδεκάνησα, περιέρχονταν δικαιωματικά στη Νομαρχία. Ο τόπος έδωσε αγώνες και μάχες για να διατηρηθεί αυτό το 75%.
Στην πορεία με τροπολογία του Υπουργείου Οικονομικών η Διυπουργική Επιτροπή απέκτησε τον πλήρη έλεγχο για τη νομή και αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας στο νησί. Σχεδιάζει και αποφασίζει μόνη της.
Πλέον δε αφαιρεί πολύτιμους πόρους και το πρόβλημα δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση. Αφορά τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στον τόπο μας.
