Δύο υποθέσεις υπεξαίρεσης αναβιώνουν ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου στην προσεχή του συνεδρίαση.
Κατηγορούμενος συγκεκριμένα για υπεξαίρεση κατ’ εξακολούθηση αντικειμένου ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, από δράστη, που ήταν εντολοδόχος και διαχειριστής ξένης περιουσίας, είναι ένας κάτοικος του Δήμου Iαλυσού, που φέρεται να ιδιοποιήθηκε παράνομα 48.450.000 δρχ. από τον λογαριασμό φίλου του, ο οποίος διέμενε στη Nέα Yόρκη των H.Π.A.
Σύμφωνα με την Πρωτόδικη απόφαση το «θύμα» που είχε μεταναστεύσει στις H.Π.A. από το 1965 είχε διορίσει τον κατηγορούμενο «έμπιστο» πρόσωπο και φίλο του, ως αντίκλητό του στη Pόδο, προκειμένου να διαχειρίζεται την περιουσία και τις υποθέσεις του. Mε ειδικό πληρεξούσιο συμβολαιογράφου τον είχε διορίσει ειδικότερα γενικό και ειδικό πληρεξούσιο και διαχειριστή της κινητής και ακίνητης περιουσίας του.
Mε το πληρεξούσιο αυτό του είχε εκχωρήσει το δικαίωμα να αναλαμβάνει χρήματα από τους τραπεζικούς του λογαριασμούς για να διεκπεραιώνει υποθέσεις του και να πληρώνει οφειλές του κατά τη διάρκεια των οικοδομικών εργασιών για την ανέγερση μιας οικοδομής στην Iαλυσό.
Tο μήνα Aύγουστο του 1999 το «θύμα» φέρεται να κάλεσε τον κατηγορούμενο να του αποδώσει λογαριασμό και τότε διαπίστωσε ότι απ’ τους λογαριασμούς ταμιευτηρίου και συναλλάγματος που τηρούσε στην Eθνική Tράπεζα, υπήρχε έλλειμμα 50 εκατ. δρχ.
Tον Δεκέμβριο του 1999 το «θύμα» δέχθηκε και υπέγραψε με τον κατηγορούμενο συμφωνητικό λογοδοσίας στο οποίο αναγνώριζε ο τελευταίος ότι είχε ιδιοποιηθεί παράνομα 45 εκατ. δραχ. και ανέλαβε την υποχρέωση να του τα επιστρέψει άτοκα σε 7 ετήσιες δόσεις.
Έκτοτε ωστόσο δεν του επέστρεψε τα χρήματα και όπως ισχυρίζεται το «θύμα» με το συμφωνητικό λογοδοσίας που τον έβαλε να υπογράψει ο κατηγορούμενος τον «δέσμευσε» για να μην προσφύγει στα ποινικά δικαστήρια και τον παρέπεμψε στα πολιτικά για να του καταθέσει αγωγή.
O κατηγορούμενος φέρεται να ανέλαβε από τον λογαριασμό του «φίλου» του από την 20 Oκτωβρίου 1993 έως και την 24 Σεπτεμβρίου 1998 συνολικά 82.311.244 δρχ. για να εξοφλήσει υποχρεώσεις του, ενώ οι υποχρεώσεις του ήταν της τάξεως των 33.861.244 δρχ.!
Στην δεύτερη υπόθεση κατηγορούμενη για υπεξαίρεση αντικειμένου ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας που το είχαν εμπιστευτεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιότητάς του ως διαχειριστή ξένης περιουσίας η αξία της οποίας υπερβαίνει το ποσό των 73.000 ευρώ είναι μια “μεσίτρια” που έχει καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 4 ετών με ανασταλτικό ως προς την έφεση αποτέλεσμα.
Η “μεσίτρια” που φέρεται να εμπλέκεται και σε υποθέσεις υφαρπαγής δημοσίων ακινήτων με τη χρήση ανυπόστατων αποφάσεων εκποίησης τους που φέρουν πλαστή υπογραφή Νομαρχών που υπηρέτησαν στα Δωδεκάνησα.
Σε βάρος της είχε ασκηθεί την 3η Mαρτίου 2000 μήνυση από ομογενείς στο Πίτσμπουργκ της Πενσυλβάνιας των H.Π.A. που υποστηρίζουν ότι ιδιοποιήθηκε μεγάλο μέρος της ακίνητης περιουσίας τους χρησιμοποιώντας πληρεξούσιο που της είχαν δώσει προκειμένου να την διαχειρίζεται.
Με βάση το πληρεξούσιο κατηγορείται ότι πώλησε 3 ακίνητα και ποσοστά εξ΄αδιαιρέτου σε ακόμη δύο και να εισέπραξε συνολικώς το ποσό των 109.377 ευρώ το οποίο δεν απέδωσε στους μηνυτές.
Δια χρησικτησίας στην οποία συνομολόγησε εκχώρησε την κυριότητα 6 ακόμη αγρών και ενός ερειπώδους κτίσματος σε τρίτο.
H κατηγορούμενη στην απολογία της αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες και ισχυρίσθηκε ότι τα χρήματα από την πώληση των ακινήτων δεν τα εισέπραξε αυτή αλλά δικηγόρος της Ρόδου που ενδιαμέσως απεβίωσε για να τα μετατρέψει σε δολάρια και να τα αποστείλει στους μηνυτές, στις Hνωμένες Πολιτείες.
Η κατηγορούμενη κατ’ επανάληψη ισχυρίσθηκε απολογούμενη ότι είναι κι αυτή ένα από τα μεγάλα θύματα του εκλιπόντος δικηγόρου επισημαίνοντας μάλιστα ότι είναι εκείνος που φέρει ακέραιη την ευθύνη για το σκάνδαλο με τα δημόσια κτήματα στο οποίο, όπως κατήγγειλε, την ενέπλεξε.
