Βλέπω αυτές τις ημέρες στην τηλεόραση το σχεδόν πλέον βυθισμένο κρουαζιερόπλοιο στις ακτές της Τεργέστης στην Ιταλία και είναι ανθρώπινο να με καταλαμβάνει θλίψη για την άδικη απώλεια τόσων ανθρώπων, όπως είναι φυσικό να αισθάνεται ο καθένας από μας. Παράλληλα όμως εύλογα δημιουργούνται τόσα ερωτήματα για το πώς και γιατί και κυρίως για την ευθύνη αυτού του καπετάνιου και των λοιπών μελών οι οποίοι οδήγησαν από αμέλειά τους από πράξεις και παραλείψεις τους ανθρώπινες ζωές στον υγρό τάφο και τους επιζήσαντες να υποστούν την δοκιμασία της ανθρώπινης τραγωδίας. Μάλιστα τα ερωτηματικά πληθαίνουν όταν ακούς ότι ο καπετάνιος εγκατέλειψε το σκάφος πριν την αποβίβαση του πληρώματος, διότι σκόνταψε λέει και έπεσε σε βάρκα, πριν αποβιβαστεί και ο τελευταίος επιβάτης από το βυθιζόμενο πλοίο. Έμεινε έτσι γερμένο το τεράστιο αυτό καράβι και σχεδόν βυθισμένο με τα μόνα σημεία του να διακρίνονται πλέον τα φουγάρα του και κάποιες καμπίνες για να θυμίζουν μέχρις ότου αυτό ανελκυστεί αν ποτέ ανελκυστεί ότι «ενθάδε κείται ο υγρός τάφος» μερικών ανθρώπινων ζωών, ότι αυτό ήταν το κρουαζιερόπλοιο Costa Concordia που διέσχιζε θάλασσες και ωκεανούς, μεταφέροντας τουρίστες οι οποίοι θέλησαν να πραγματοποιήσουν μια κρουαζιέρα είτε για να διασκεδάσουν, είτε να ξεχάσουν έστω και προσωρινά τα βάσανα της ζωής. Όλα δε αυτά συνέβησαν εξ αιτίας του εγκληματικού σφάλματος του καπετάνιου να μη δώσει εντολή αλλά αντίθετα να εμποδίσει την αναγκαστική αποβίβαση των επιβατών πριν ήταν αργά. Αντίθετα δε ο ίδιος και άλλα μέλη του πληρώματος έσπευσαν να αποβιβαστούν και να διασωθούν πριν εγκαταλείψει το πλοίο και ο τελευταίος επιβάτης. Σκεπτόμενος την ανθρώπινη αυτή τραγωδία που οφείλεται πιστεύω σε εγκληματική αμέλεια με ενσυνείδητο όμως δόλο των υπευθύνων, σκέφτηκα πόσες χιλιάδες ανθρώπινες ζωές χάνονται καθημερινά στο βωμό των συμφερόντων και σκοπιμοτήτων των μεγάλων δυνάμεων, μια κοινή διαπίστωση όλων των κατοίκων του πλανήτη.
Όμως βλέποντας αυτό το βυθισμένο πλοίο που μόνο ελάχιστα σημεία του δεν έχουν βυθιστεί, άθελαά μου έκανα τον συνειρμό ότι μήπως και το κρουαζιερόπλοιο «ΕΛΛΑΣ» δεν είναι σχεδόν πλέον βυθισμένο, από τους αδέξιους χειρισμούς του καπετάνιου της και μελών του πληρώματός του.
Μήπως και ο καπετάνιος του «ΕΛΛΑΣ» δεν έλεγε στους επιβαίνοντες του σκάφους ότι δεν υπάρχει κίνδυνος και «ότι εγώ θα σας περάσω από την τρικυμία χωρίς να πάθει κανένας τίποτα διότι διαθέτω όλα τα σωστικά μέσα και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας»;
Μήπως ο καπετάνιος μας πριν καν αρχίσει να βυθίζεται το σκάφος δεν κάλεσε τα ρυμουλκά όχι να μας σώσουν από το ναυάγιο, αλλά να συμβάλουν στην ναυαγιαίρεση του παίρνοντας σαν αμοιβή οι διασώστες όχι μόνο την αξία του σκάφους, αλλά ό,τι πολύτιμο είχαν και οι επιβαίνοντες στο σκάφος επιβάτες; Μήπως ο καπετάνιος του «ΕΛΛΑΣ» δεν εγκατέλειψε το σκάφος σαν τον καπετάνιο του Concordia πριν την ολοσχερή βύθισή του, καλώντας ένα άλλον καπετάνιο και αφήνοντας περίπου τα ίδια μέλη του πληρώματος του σκάφους; Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό, ο δικός μας είχε και μια παγκόσμια πρωτοτυπία πριν την βύθιση του σκάφους κάλεσε τα μέλη του πληρώματος τα οποία είχε επιλέξει ο ίδιος και όχι η πλοιοκτήτρια εταιρία, στο κατάστρωμα, να τον χειροκροτήσουν, να του πουν ότι είναι ένας ανεπανάληπτος καπετάνιος ο οποίος φάνηκε στην φουρτούνα, ότι τον εμπιστεύονται και ότι θα οδηγήσει το σκάφος σε ασφαλές λιμένα, όμως την επόμενη σε πείσμα αυτών που τον εμπιστεύτηκαν κατέβηκε από το σκάφος παραιτηθείς από καπετάνιος. Πρωτοτύπησε όμως και σε άλλο τομέα, θέλει να έχει ακόμα λόγο στη διαδικασία βύθισης του σκάφους, διότι θέλει από κοντά να παρακολουθεί τις εξελίξεις.
Παρέλειψα να αναφέρω ότι ο κατελθών του σκάφους καπετάνιος πριν από την κάθοδό του και εν μέσω των θερμών χειροκροτημάτων των μελών του πληρώματος έλεγε ότι όχι μόνο έσωσε το σκάφος, αλλά υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους καπετάνιους της ιστορικής διαδρομής του «ΕΛΛΑΣ». Όλα δε αυτά συμβαίνουν ενώ αυτός παρακολουθεί την διαδικασία βυθίσεως του σκάφους. Πολλά άλλα θα μπορούσα να αναφέρω παρά ταύτα προτιμώ να κλείσω τις σκέψεις και την μελαγχολία μου, με την βεβαιότητα ότι ο καπετάνιος και τα μέλη του πληρώματος του Concordia ή όσα από αυτά δεν έπραξαν το καθήκον τους, το μόνο σίγουρο είναι ότι θα παραπεμφθούν στην Ιταλική Δικαιοσύνη για τον καταλογισμό ποινικών ευθυνών για όσους υπάρχουν.
Το ερώτημά μου όμως είναι ότι για τον δικό μας καπετάνιο πέραν πλέον από την γνώμη των επιβαινόντων στο σκάφος η οποία στη συντριπτική πλειοψηφία της τον έχει καταδικάσει, αν υπάρχουν άλλες ευθύνες, ή και εδώ είναι μόνο πολιτικές. Αν δεν διδαχθούμε τίποτα άλλο από την δική μας τραγωδία, τουλάχιστον ας θυμηθούμε την Ιταλική Δικαιοσύνη η οποία δεν διστάζει όχι μόνο να δικάσει αλλά και να καταδικάσει τον οποιονδήποτε καπετάνιο πιστεύει ότι είναι ένοχος. Διαφορετικά θα πρέπει να γίνει «μακελειό» στην περίπτωση που ο καπετάνιος δεν λογοδοτήσει στην Δικαιοσύνη και όχι στην περίπτωση που κληθεί να δώσει τις εξηγήσεις του.
Το Σύνταγμα και οι νόμοι υπάρχουν για όλους τους πολίτες, εκτός και αν εξαιρούνται αυτοί που κατά καιρούς μετέχουν, πολλοί μάλιστα τυπικά, στη διαδικασία ψήφισής τους.
Κωνσταντίνος Σαρρής
Δικηγόρος
