Αρθρο του Μάνου Κόνσολα

Γύρω από τη συνάντηση των πολιτικών αρχηγών αλλά και την ίδια την οικονομία καλλιεργούνται διάφοροι μύθοι.
Καιρός είναι να ειπωθούν και οι ΑΛΗΘΕΙΕΣ.
Όχι με την ξύλινη γλώσσα του παρελθόντος αλλά με καθαρό, απλό και αιχμηρό λόγο.
• ΜΥΘΟΣ ΠΡΩΤΟΣ: Ο Αντώνης Σαμαράς αρνήθηκε τη συναίνεση.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι ο Αντώνης Σαμαράς αρνήθηκε να συναινέσει σε μία πολιτική που αποδείχθηκε και αποδεικνύεται λανθασμένη.
Η κυβέρνηση προτείνει την αύξηση των φόρων. Κάπως έτσι μπήκε η οικονομία σε βαθιά ύφεση που αγγίζει το 5% ενώ έχουν καταρρεύσει και τα δημόσια έξοδα.
Ο αείμνηστος Ξενοφών Ζολώτας έλεγε ότι «οι φόροι σκοτώνουν τους φόρους». Το απλό και το αυτονόητο.
Χρειαζόμαστε μία νέα φορολογική πολιτική με μείωση των φορολογικών συντελεστών για να υπάρχει η ελπίδα και η προοπτική της ανάπτυξης.
Συναίνεση στο σωστό και όχι στο λάθος.
• ΜΥΘΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ: Δεν μπορεί να γίνει επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι μπορεί να γίνει αρκεί να συμφωνήσουμε πρώτα εμείς. Η πολιτική του Μνημονίου απέτυχε, οδήγησε και οδηγεί σε αδιέξοδο.
Οι Ιρλανδοί πέτυχαν να διαπραγματευθούν αποτελεσματικά, κράτησαν χαμηλά τους φορολογικούς συντελεστές, μείωσαν τις ασφαλιστικές εισφορές των επιχειρήσεων γιατί έχουν σχέδιο και στόχο που συνοψίζεται σε μία μόνο φράση: Επανεκκίνηση της οικονομίας τους μέσα από την ανάπτυξη. Το ίδιο και οι Πορτογάλοι.
Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου δεν διαπραγματεύθηκε ποτέ το Μνημόνιο. Το αποδέχθηκε όπως το επέβαλλαν.
Αυτό δεν το λέει η Νέα Δημοκρατία. Το είπε σε χθεσινή παρέμβαση του ο κορυφαίος οικονομολόγος Αδ. Πεπελάσης, στενός φίλος και συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου.
• ΜΥΘΟΣ ΤΡΙΤΟΣ: Η ίδια η συναίνεση.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι η κυβέρνηση ανακάλυψε, με μεγάλη καθυστέρηση και όψιμα, την ανάγκη συναίνεσης.
Τον Απρίλιο του 2010 επέβαλλε στον Ελληνικό Λαό το Μνημόνιο που μας οδήγησε στα σημερινά αδιέξοδα. Χωρίς τότε να επιδιώξει όχι τη συναίνεση αλλά την ενημέρωση των κομμάτων.
Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν τότε είχαμε διαμορφώσει μία εθνική και ενιαία γραμμή διαπραγμάτευσης.
Οφείλουν όλοι να αντιληφθούν ότι η συναίνεση δεν είναι σημαία ευκαιρίας που ανεβοκατεβαίνει ανάλογα με το να αισθάνεσαι ισχυρός ή αδύναμος. Ανάλογα με το αν είσαι στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση.
Συναίνεση σημαίνει να μην υπονομεύσεις επενδύσεις όπως αυτή της COSCO, όταν είσαι στην αντιπολίτευση, και σήμερα να εκλιπαρείς για επενδύσεις από ξένα κεφάλαια.
Συναίνεση σημαίνει να μην εμποδίζεις μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, όπως έπραττε το ΠΑΣΟΚ στην αντιπολίτευση, με την Ολυμπιακή και τον ΟΤΕ ενώ τώρα προχωρά, απροετοίμαστα και υπό το κράτος του πανικού, σε αποκρατικοποιήσεις.
Συναίνεση σημαίνει συνεννόηση και πολιτική κουλτούρα διαλόγου. Αν κάτι κερδίσει αυτή η χώρα από την κρίση είναι ότι αναγκαστικά θα αντιληφθούν όλοι το ουσιαστικό και πραγματικό νόημα της συναίνεσης.