Αποτελέσματα…ευρωεκλογών φοβούνται στις μεθαυριανές κάλπες τα κόμματα εξουσίας και οι δανειστές, ενώ στο παρασκήνιο εντείνονται οι διεργασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης την 7η Μαΐου.
Οι μετρήσεις που φτάνουν στα κόμματα προκαλούν σοκ, όπως και οι τηλεοπτικές εικόνες από τις συγκεντρώσεις, καθώς τα άλλοτε κραταιά κόμματα μάλλον θα ζηλεύουν τον όγκο και τον παλμό των ψηφοφόρων της Αλέκας Παπαρήγα και του Αλέξη Τσίπρα. Όλοι, άλλωστε, συμφωνούν πως ο άλλοτε πανίσχυρος δικομματισμός, που το μικρότερο ποσοστό που διαχειρίστηκε υπήρξε το 77,4% του 2009, καταρρέει, ενώ τυχόν κυβέρνηση συνεργασίας που δεν θα στηρίζεται στην πολιτική νομιμοποίηση του 51%, πολύ δύσκολα θα μακροημερεύσει, έστω και αν αρκεί ένα 40% για κοινοβουλευτική πλειοψηφία άνω των 155 εδρών.
Τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα, αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις διαφόρων κομματικών επιτελείων πως ο ένας πόλος του δικομματισμού, το έως πρόσφατα κυβερνών κόμμα, νοιώθει πίσω του την ανάσα του τρίτου κόμματος, με τη δυναμική που δείχνει να διαθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Τυχόν σοβαρό πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ, πάντως, μάλλον δεν χαροποιεί ιδιαιτέρως την ηγεσία της ΝΔ, καθώς η ηγεσία της Συγγρού γνωρίζει πως η ρευστότητα που ξεκινά από τον ένα πόλο του δικομματισμού, μεταφέρεται σύντομα και στον άλλο πόλο.
Τρίτο κόμμα το…μπόνους!
Από τα πολύ περίεργα της επερχόμενης εκλογικής αναμέτρησης ο νέος εκλογικός νόμος, που δίνει μπόνους 50 έδρες στο πρώτο κόμμα, 10 έδρες δηλαδή περισσότερες απ’ ό,τι έδινε ο προηγούμενος εκλογικός νόμος, γνωστός και ως «νόμος Σκανδαλίδη». Ο νέος νόμος, ο αποκαλούμενος και «νόμος Παυλόπουλου», έχει βασιστεί στην ενίσχυση του πρώτου κόμματος, ώστε να λάβει την αυτοδυναμία. Μόνο που οι εποχές άλλαξαν και το πρώτο κόμμα, με πιθανά ποσοστά 25-28%, ίσως και 30%, δεν αγγίζει μεν την αυτοδυναμία, λαμβάνει όμως μπόνους ύψους έως και το 80%-ίσως και παραπάνω-της βουλευτικής του δύναμης! Για να παραφράσουμε κάπως μια διαφήμιση, σε κάθε έναν βουλευτή που εκλέγει, λαμβάνει και έναν…δώρο! Οπως σημειώνει σε ανάλυσή του ο Γιώργος Δελαστίκ οι 50 έδρες αντιστοιχούν στο 16,5% του συνόλου των εδρών, ενώ βάσει του ισχύοντος εκλογικού νόμου για να επιτύχει αυτές τις έδρες ένα κόμμα πρέπει να λάβει ποσοστό γύρω στο 20%!
Το μπόνους, δηλαδή, είναι σίγουρα το τρίτο και πολύ πιθανό και το…δεύτερο κόμμα στη Βουλή που έρχεται!
Οι τελευταίες αψιμαχίες
Σήμερα τα κόμματα έχουν την τελευταία τους ευκαιρία να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους, καθώς από τα μεσάνυχτα απόψε απαγορεύεται η επίσημη προεκλογική δραστηριότητα και οι πολιτικοί αρχηγοί προγραμματίζουν χαλαρές συναντήσεις με τους δημοσιογράφους των ρεπορτάζ. Όλα όμως δείχνουν πως η σημερινή ημέρα δύσκολα θα αλλάξει κάποια πράγματα στους συσχετισμούς που έχουν διαμορφωθεί.
Τι βγάζει η κάλπη
της Κυριακής
Για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση ακόμα και τώρα που βρισκόμαστε λίγες ώρες πριν αρχίσει η ψηφοφορία για την εκλογή της νέας Βουλής όλα τα ενδεχόμενα παραμένουν ανοιχτά και όλα τα κόμματα αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να είναι από μεγάλοι νικητές ως και μεγάλοι χαμένοι της αναμέτρησης.
Είναι η ίδια ρευστότητα που αποτυπώνεται και στην κοινωνία. Οι πολίτες δείχνουν τη διάθεση να αποδοκιμάσουν ό,τι θεωρούν ως κατεστημένο γιατί του αποδίδουν μέρος της ευθύνης για το δράμα που ζούμε.
Αυτοδυναμία δε φαίνεται να προκύπτει από πουθενά.
Η ΝΔ που προκάλεσε την εκλογική αναμέτρηση, μπορεί να βρεθεί από το 24% που θα σημάνει εσωκομματικό πρόβλημα για τον Α. Σαμαρά έως και το 30% που θα είναι ποσοστό το οποίο θα επιτρέψει στον πρόεδρό της να αξιώσει την πρωθυπουργία.
Το ΠΑΣΟΚ αν κινηθεί κάτω από το 17% θα κληθεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατί θα πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει. Και αν βρεθεί έστω και λίγο πάνω από το 20% – το μισό από όσο είχε λάβει στην κάλπη πριν 2,5 χρόνια- θα θεωρήσει ότι κατέγραψε θρίαμβο.
Το ΚΚΕ μετά τη λαίλαπα που έπληξε τα λαϊκά στρώματα πρέπει να καταγράψει ποσοστά πολύ υψηλότερα από το σχεδόν 8% των προηγούμενων εκλογών. Το ορόσημο του 10% είναι ένας ελάχιστος πήχης. Αν δεν τον περάσει θα γίνει μέρος του προβλήματος αφού θα είναι πια δεδομένα τα όρια και η δυναμική του.
Ο ΣΥΡΙΖΑ δημοσκοπικά καταγράφει υψηλά ποσοστά και οι εκτιμήσεις τον θέλουν τρίτο κόμμα με σαφώς διψήφιο νούμερο. Το ερώτημα είναι αν θα το λάβει και πώς θα το διαχειριστεί, αφού κατέστησε εαυτό ως κόμμα εξουσίας. Και ένα κόμμα που στοχεύει στην εξουσία δεν μπορεί να έχει ποσοστά κομμάτων διαμαρτυρίας.
Το κόμμα του κ. Καμμένου εκτιμάται ότι κερδίζει άνετα την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση σε αυτή την πρώτη του μάχη. Το ζητούμενο είναι αν θα γίνει ένα ακόμα αρχηγικό κόμμα μιας χρήσης όπως πολλά στο παρελθόν -π.χ. κόμμα Αβραμόπουλου, Στεφανόπουλου, Αρσένη κλπ- ή θα βρει μια καθαρή θέση στον πολιτικό χάρτη και θα καλύψει κάποιο τμήμα της κοινωνίας, οπότε και θα μακροημερεύσει.
Και το κόμμα του κ. Κουβέλη φαίνεται ότι θα μπει στη Βουλή. Μπορεί με 6 ή και 7%. Λίγη σημασία έχει το ποσοστό του. Το σημαντικό είναι αν θα βρει ένα αυτόφωτο ρόλο ή θα γίνει ένα ακόμα κεντροαριστερό κόμμα διαμαρτυρίας τύπου ΠΑΣΟΚ εσωτερικού.
Ο ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη εάν βρεθεί στη νέα βουλή θα έχει περάσει την τρικυμία και θα καταγραφεί ως ανθεκτική πολιτική οντότητα. Έτσι θα έχει την ευκαιρία να αναδιατάξει τη στρατηγική του. Αν δεν μπει…
Η κα Μπακογιάννη δεν κατάφερε να δημιουργήσει ένα πολιτικό φορέα που να αναπτύξει δυναμική. Αν εισέλθει στο κοινοβούλιο θα μπορεί να διαπραγματευτεί το επόμενό της βήμα από θέση ισχύος. Αλλιώς τα περιθώριά της στενεύουν και θα πρέπει να μειώσει πολύ τις άμεσες -τουλάχιστον- απαιτήσεις της για να γυρίσει στο… μαντρί ή έστω να ενταχθεί σε ένα νέο πόλο.
Οι Oικολόγοι παλεύουν για πρώτη φορά με τόσο σοβαρές πιθανότητες να περάσουν τον πήχη του 3%, ενώ η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ φαίνεται ότι ίσως να γίνει το πρώτο πραγματικά ακροδεξιό κόμμα που θα εκπροσωπηθεί στο κοινοβούλιο.
Όλες οι παραπάνω εκτιμήσεις μπορούν κάλλιστα να ανατραπούν από το πραγματικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αν όμως επιβεβαιωθούν παράγουν πολιτική αστάθεια.
Γιατί ακόμα και αν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ίσως και με τη σύμπραξη ή έστω την ανοχή κάποιου τρίτου κόμματος σχηματίσουν κυβέρνηση, αυτή θα είναι ευάλωτη. Έτσι είναι βέβαια όλες οι κυβερνήσεις συνεργασίας ανά τον κόσμο. Αλλά με δεδομένη την …ελληνική πολιτική κουλτούρα δε θα είναι εύκολο να μακροημερεύσει και να επιτύχει. ¶ρα οι επόμενες εκλογές που πιθανώς να έχουν και νέα σχήματα δε θα αργήσουν πολύ.
Αν πάλι δε βρεθεί φόρμουλα συνεργασίας και οδηγηθούμε σε επαναληπτικές εκλογές κατά τα μέσα Ιουνίου τίποτα δε διασφαλίζει, παρά τις ακραίες πιέσεις που θα δεχθούμε από τους δανειστές μας, ότι τα κόμματα εξουσίας θα επιτύχουν μεγαλύτερα ποσοστά ή αυτοδυναμίες.
Σε κάθε περίπτωση καθίσταται φανερό ότι οι πολίτες αποφάσισαν να επιβάλουν μια νέα πολιτική πραγματικότητα. Μένει να αποδειχθεί αν οι πολιτικοί μπορούν να ανταποκριθούν.
Γερμανικό ενδιαφέρον
για την κάλπη
«Το ζητούμενο είναι να προκύψει σταθερή κυβέρνηση» τόνισε ο εκπρόσωπος της Καγκελαρίας Γκέοργκ Στράιτερ, απαντώντας σε ερώτηση σχετική με τις εκλογές στην Ελλάδα.
Στο πλαίσιο της τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων, ο κ. Στράιτερ ρωτήθηκε μεταξύ άλλων και για τα κέντρα φιλοξενίας μεταναστών που λειτουργούν στην Ελλάδα, για να δηλώσει, ωστόσο, ότι δεν προτίθεται να πάρει θέση «για ένα τέτοιο θέμα τρεις μέρες πριν από τις εκλογές».
Σύμφωνα με την Deutsche Welle, οι εκλογές και η άνοδος της ακροδεξιάς αποτελούν κύριο θέμα σε πληθώρα γερμανόφωνων δημοσιευμάτων από τα οποία δεν λείπουν και ρεπορτάζ για τον πολιτισμό αλλά και την κοινωνική ευαισθησία.
«Την Κυριακή η Ελλάδα αποφασίζει. Είναι η πιο σημαντική εκλογή από την πτώση της δικτατορίας το 1974. Οι εκλογές γίνονται εν μέσω της μεγαλύτερης ύφεσης που γνώρισε η χώρα εδώ και δεκαετίες» γράφει η Süddeutsche Zeitung
Ο «Μοναχικός σωτήρας της Ελλάδας» είναι ο τίτλος του ρεπορτάζ της Zeit online, το οποίο αναφέρεται στον Αντώνη Σαμαρά.
Η εφημερίδα γράφει: «Ο Σαμαράς δηλώνει στο πλήθος: Δεν θέλω να κυβερνήσω με το ΠΑΣΟΚ! Μια τέτοια συνεργασία δεν είναι προς όφελος του ελληνικού λαού».
Στον πρόεδρο της ΝΔ αναφέρεται και η αυστριακή der Standard η οποία με τίτλο «Ο Σαμαράς και το όνειρο της αυτοδυναμίας» υπογραμμίζει ότι «στις βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα την Κυριακή παίζονται οι πιστώσεις δισεκατομμυρίων και η παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Ο αρχηγός των συντηρητικών θέλει να τα καταφέρει μόνος του».
«Ανάμεσα στην οργή και την επιθυμία για σταθερότητα» τιτλοφορείται το σχετικό άρθρο με τις ελληνικές εκλογές και στη Neue Zürcher Zeitung η οποία γράφει: «Η εποχή του δικομματισμού φαίνεται να τελείωσε. Ολα δείχνουν πως θα υπάρχει αλλαγή πολιτικής κατεύθυνσης. Οργισμένοι πολίτες δεν ανέχονται πια το ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Παρόλα αυτά το παλιό πολιτικό προσωπικό φαίνεται πως θα σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση.»
Οι Welt και Bild ασχολούνται με την άνοδο της ακροδεξιάς: «Τα μεγάλα κόμματα θα πληρώσουν το λογαριασμό, καθώς με την κακή οικονομική πολιτική τους οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία. Αυτοί που θα επωφεληθούν από αυτές τις εκλογές είναι τα πολλά μικρά κόμματα που αρνούνται το μνημόνιο και εν μέρει εκπροσωπούν ακραίες πολιτικές θέσεις» γράφει ειδικότερα η Welt ενώ η Bild αναφέρει: «Τάσσονται κατά των ξένων, σηκώνουν το χέρι και χαιρετούν κατά το χαιρετισμό του Χίτλερ, προκαλούν τον φόβο και τον τρόμο στην Αθήνα. Το ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή προκαλεί ανησυχία στην Ευρώπη».
