Απερρίφθη η προσφυγή του πρώην δημάρχου Σάκη Στάγκα

Σε απόρριψη της προσφυγής του δημοτικού συμβούλου της μείζονος μειοψηφίας και πρώην δημάρχου του καποδιστριακού Δήμου Ιαλυσού κ. Στ. Στάγκα για την ακύρωση της υπ´ αριθ. 376/21-06-2012 αποφάσεως του Δήμου Ρόδου, που αφορά την κατανομή θέσεων εποχικού προσωπικού ανταποδοτικού χαρακτήρα, προέβη με απόφασή του ο Γενικός Γραμματέας της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου κ. Φ. Χατζημιχάλης, τέσσερις μέρες μετά την υποβολή αιτήματος για την επίσπευση της κρίσης του από τον γενικό γραμματέα του Δήμου κ. Παύλο Τσίπρα.
Όπως έγραψε η “δ” ο κ. Στάγκας ζήτησε με την προσφυγή του τον έλεγχο της νομιμότητας και την εφαρμογή του κανόνα της ανταποδοτικότητας στα τέλη που εισπράττονται από το Δήμο Ρόδου, “τα οποία δεν μπορεί να είναι ψευδεπίγραφα και κατά το δοκούν”, όπως αναφέρει.
Υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι η ανταποδοτικότητα δεν υπάγεται στον περιορισμό του 10%, ότι στην απόφαση αναφέρονται 95 άτομα εποχικού προσωπικού ενώ στην Ιαλυσό θα απασχοληθούν μόνο 3, γεγονός που παραβιάζει βάναυσα την αρχή της αναλογικότητας και φυσικά τον κανόνα της ανταποδοτικότητας, ότι υπάρχουν δέκα διαφορετικές τιμές στα τέλη καθαριότητας στους 10 πρώην Δήμους και ότι ο πρώην Δήμος προσλάμβανε 70 άτομα εποχικό προσωπικό και εξοικονομούσε περαιτέρω 400.000 ευρώ για έργα στην Ιαλυσό.
Ο δήμαρχος Ρόδου από την άλλη υποστηρίζει ότι για την άσκηση της προσφυγής ο κ. Στάγκας δεν επικαλείται κανένα άμεσο και συγκεκριμένο έννομο συμφέρον. Ο κ. Κουσουρνάς προσθέτει επίσης ότι ο κ. Στάγκας δεν επικαλείται παράβαση νόμου ως προς την κατανομή του προσωπικού που εγκρίθηκε για πρόσληψη καθόσον η αρμοδιότητα αυτή είναι αποκλειστική του δημοτικού συμβουλίου το οποίο κατανέμει το προσωπικό ανάλογα με τις ανάγκες του Δήμου.
Ο κ. Χατζημιχάλης αναφέρει στην απόφασή του ότι προϋποθέσεις του παραδεκτού της προσφυγής είναι το έννομο συμφέρον του προσφεύγοντος, η προθεσμία, και η φύση της προσβαλλόμενης πράξης.
Αναφέρεται σε πάγια νομολογία του ΣτΕ (ΣτΕ 1002/2007), σύμφωνα με την οποία το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι άμεσο, προσωπικό και ενεστώς, να υπάρχει δε στο πρόσωπο του προσφεύγοντος κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης, κατά την άσκηση του ενδίκου μέσου και κατά τη συζήτηση της υπόθεσης.
Τονίζει ότι για την ύπαρξη του έννομου συμφέροντος, κατά τα ανωτέρω, δεν αρκεί το γενικό ενδιαφέρον κάθε πολίτη, αλλά απαιτείται ιδιαίτερο και άμεσο έννομο συμφέρον η ύπαρξη του οποίου κρίνεται, όταν η πράξη ή η απόφαση δεν απευθύνεται ευθέως προς τον προσφεύγοντα, μόνον εφόσον δημιουργεί γι’ αυτόν συγκεκριμένες έννομες συνέπειες από το σύνδεσμο που υπάρχει μεταξύ των εννόμων αποτελεσμάτων, τα οποία επέρχονται από την προσβαλλόμενη διοικητική πράξη και το περιεχόμενο μιας συγκεκριμένης νομικής κατάστασης ή ιδιότητας στην οποία βρίσκεται ή την οποία έχει και επικαλείται ο αιτών-προσφεύγων.
Επισημαίνει ότι ο κ. Στάγκας με την ιδιότητα του πολίτη-δημότη, δε θεμελιώνει έννομο συμφέρον ως προς την άσκηση της προσφυγής, καθώς ως λόγος ακυρότητας της προσβαλλόμενης απόφασης, προβάλλεται επί της προσφυγής η βλάβη του καλώς εννοούμενου συμφέροντός του ως δημότη.
Ο κ. Χατζημιχάλης επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι “δε θεμελιώνεται έννομο συμφέρον από την ιδιότητα του πολίτη που ενδιαφέρεται για την τήρηση του νόμου και την εφαρμογή του κανόνα της ανταποδοτικότητας όσον αφορά τις θέσεις εποχικού προσωπικού κα την κατανομή αυτών στη Δημοτική Ενότητα Ιαλυσού του Δήμου Ρόδου».