Eνα από τα κυριότερα προβλήματα που μαστίζει την κοινωνία, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και διεθνώς, είναι η παραβατική συμπεριφορά των ανηλίκων. Όπως δήλωσε ο Εισαγγελέας Ρόδου κ. K. Μπούτσικος “οι συχνότερες μορφές παραβατικότητας ανηλίκων είναι κατά σειρά προτεραιότητας η παράβαση του Κ.Ο.Κ, ακολουθούν ζητήματα κλοπών, χρήσης ναρκωτικών και σπανίως τελούνται και κακουργήματα περί ναρκωτικών. Η ηλικία στην οποία βρίσκονται οι ανήλικοι παραβάτες συνήθως κυμαίνεται από 12,5 ετών στους χρήστες ναρκωτικών, 14 με 15 ετών στους κατηγορούμενους για κλοπές και 15 με 16 ετών στους παραβάτες του Κ.Ο.Κ. Είναι βέβαια εν μέρει θετικό το γεγονός ότι τα τελευταία 5 έτη το φαινόμενο παρουσιάζει μια σχετική στασιμότητα στην τοπική κοινωνία της Ρόδου με ποσοστά παραβατικότητας μικρότερα σε σύγκριση με άλλες περιοχές”.
Ιδιαίτερα ανησυχητικό όμως, είναι το γεγονός της εμφάνισης της ενδοσχολικής βίας, το οποίο σύμφωνα με όσα δήλωσε ο Επιμελητής Aνηλίκων Ρόδου, με την ιδιότητα του νομικού, κ. Δ. Τσοποτός ” έχει λάβει μεγάλες διαστάσεις τόσο τοπικά, όσο και πανελλαδικά, με ποιοτικό χαρακτηριστικό το ρατσιστικό φαινόμενο, που έχει εισβάλει στη σχολική κοινότητα, με αποτέλεσμα γονείς και εκπαιδευτικοί, να δυσκολεύονται να το αντιμετωπίσουν. Πιθανή αιτία αυτού αποτελεί η ιδεολογική κάλυψη της Χρυσής Αυγής, καθώς το φαινόμενο αποκτά όλο και μεγαλύτερη συχνότητα”.
Σε ερώτηση σχετικά με το ρόλο και τη δράση που λαμβάνει η τοπική κοινωνία της Ρόδου για την αντιμετώπιση του φαινομένου, ο κ. Τσοποτός δήλωσε πως “κεντρικά έχει γίνει προσπάθεια από το συνήγορο του παιδιού και έχει συσταθεί ένα ολόκληρο δίκτυο με σκοπό την εφαρμογή συγκεκριμένων προγραμμάτων αντιμετώπισης της παραβατικότητας στα σχολεία. Έχει σημειωθεί επίσης στη Ρόδο σημαντική προσπάθεια από το Δήμο και το Δικηγορικό Σύλλογο. Ωστόσο, απουσιάζει η έμφαση στη σημασία της λύσης των προβλημάτων, κυρίως προληπτικά”.
Σύμφωνα με τον κ. Τσοποτό “υπάρχει η διάθεση να παρέμβει η κοινότητα, όμως λείπει η οργάνωση και η συλλογική δράση”. Ως πιθανά μέτρα που θα έπρεπε να λαμβάνονται, ο κ. Τσοποτός παρουσίασε, πέραν του ήδη υπάρχοντος εγκλεισμού σε σωφρονιστικά ιδρύματα, την “επίπληξη όχι μόνο του ανήλικου παραβάτη αλλά κυρίως των κηδεμόνων και τη διαρκή επιτήρηση από την αρμόδια υπηρεσία”.
Σε αυτό το σημείο, θα ήταν ωφέλιμο για τον καθένα μας να κατανοήσει πως οι αιτίες για τις οποίες ένα παιδί προβαίνει σε παραβατικές πράξεις αφορούν ένα ευρύ φάσμα που εμπεριέχει διαστρεβλωμένες αξίες της οικογένειας, της φιλίας, του σχολείου και πάνω απ’όλα της ίδιας της κοινωνίας. Συνεπώς, το ζήτημα του εγκλεισμού των ανηλίκων σε σωφρονιστικά ιδρύματα «γεννά» μια σειρά ανησυχιών και προβληματισμού σχετικά με τη διαμόρφωση της προσωπικότητας αυτών των ευάλωτων ακόμη ατόμων και την εξέλιξή τους ως ελεύθερων πλέον πολίτων.
Προκειμένου να δοθεί μια οριστική λύση στη μάστιγα αυτή, που ταλανίζει την κοινωνία μας, απαιτείται μια σειρά μέτρων που βασίζονται κυρίως σε αυτό που ονομάζεται «νέες ευκαιρίες για τους νέους». Είναι σαφέστατα πρωταρχικής σημασίας να διασφαλιστεί, όσο κατά το δυνατόν περισσότερο, ο θεσμός της οικογένειας, η διάβρωση του οποίου προκαλεί σοβαρές ή ακόμη και καταστροφικές επιπτώσεις στην ψυχοσύνθεση ενός παιδιού. Πέραν τούτου, είναι απαραίτητο να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην έννοια της μόρφωσης και της καλλιέργειας, προσφέροντας έτσι όνειρα και στόχους στους νέους, εξοπλίζοντάς τους με όλα τα απαραίτητα εφόδια για την εκπλήρωση των φιλοδοξιών τους. Είναι άκρως επικίνδυνο για το παιδί να χάσει την ελπίδα του και αυτό θα πρέπει όλοι να το αφομοιώσουμε. Δεν θα πρέπει κανείς να μάχεται τα παιδιά, για τον ευνόητο λόγο ότι τα παιδιά είναι πάντα οι λιγότερο ένοχοι σε όποιου είδους παραβατική πράξη και αν έχουν προβεί. Η οποιαδήποτε παρεκκλίνουσα συμπεριφορά εκ μέρους των ανηλίκων συνήθως οφείλεται σε αίτια πιο βαθιά. Αυτή η ρίζα του προβλήματος πρέπει να αναζητηθεί, να εντοπισθεί και να εξυγιανθεί για να λέμε πλέον με σιγουριά πως τα παιδιά είναι το μέλλον. Ένα μέλλον μακράν καλύτερο από το παρόν.
Γαλιάτσου Γεωργία
