Την άσκηση αναιρέσεως για την ακύρωση απόφασης ανώτερου διοικητικού δικαστηρίου με την οποία επιδικάστηκε στους οικείους αποθανόντος Ροδίτη σε ατύχημα, αποζημίωση, την οποία εντέλλεται να καταβάλει ο Δήμος Ρόδου εισηγήθηκε στην Οικονομική Επιτροπή η νομική υπηρεσία.
Την 25η Οκτωβρίου 2011 επιδόθηκε στον Δήμο Ρόδου η υπ’ αριθμ. 1580/2010 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά με την οποία επιδικάσθηκε σε 7 κληρονόμους του Νίκωνος Κοψιά, ως αποζημίωση για ψυχική οδύνη για τον θάνατό του, το ποσό των 67.202 ευρώ. Η πρωτόδικη απόφαση είχε επιδικάσει ακριβώς το ίδιο ποσό.
Οι 7 κληρονόμοι του αποθανόντος άσκησαν αγωγή την 20η Ιανουαρίου 2000 με την οποία ζήτησαν να υποχρεωθεί ο Δήμος Ροδίων να τους καταβάλει συνολικά 60 εκατ. δρχ για ηθικές βλάβες που υπέστησαν από τον άδικο χαμό του οικείου τους.
Την 7η Νοεμβρίου 1999 ο Νίκων Κοψιάς είχε μεταβεί στον Ιερό Ναό Ταξιαρχών του δημοτικού νεκροταφείου για να παρακολουθήσει τον Εσπερινό.
Βρέθηκε τις πρωινές ώρες της επομένης μέσα στο ρέμα που βρίσκεται εμπρός από το δημοτικό νεκροταφείο, νεκρός, εξαιτίας της πτώσεώς του σ ‘αυτό.
Δόθηκε η εξήγηση ότι είχε μεταβεί στην άκρη του χειμάρρου για προσωπική του ανάγκη και από άγνωστο λόγο έπεσε σ’αυτόν.
Οι στενοί συγγενείς του (σύζυγος, δύο υιοί, νύμφη και τρία εγγόνια) άσκησαν αγωγή στην οποία υποστήριξαν ότι ο Δήμος είχε υποχρέωση να έχει περιφραγμένο τον χείμαρρο, ότι η παράλειψή του ήταν η αιτία της πτώσεως του συγγενούς τους και ότι ο Δήμος ήταν υποχρεωμένος να τους καταβάλει το χρηματικό ποσό που προαναφέρθηκε ως αποζημίωση για την ψυχική τους οδύνη.
Η νομική υπηρεσία του Δήμου Ρόδου εκτιμά όμως ότι δε υφίσταται νόμος ο οποίος επιβάλλει στους Δήμους ρητή υποχρέωση περιφράξεως των χειμάρρων, μικρών ρεμάτων κ.λ.π. που βρίσκονται στην περιοχή τους. Το θέμα θεωρεί η νομική υπηρεσία του Δήμου θεμελιώδες γιατί μόνο η παράβαση συγκεκριμένης υποχρεώσεως που να προκύπτει από το νόμο, παράβαση με την μορφή είτε της πράξεως είτε της παραλείψεως είτε και της απλής υλικής πράξεως οργάνου, υπαλλήλου, χωρίς προηγούμενη απόφαση συγκεκριμένου οργάνου των ΟΤΑ, θεμελιώνει παράνομη συμπεριφορά η οποία να γεννά υποχρέωση σε αποζημίωση.
Θεωρεί επιπλέον ότι ούτε η πρωτόδικη απόφαση, ούτε η εφετειακή προσδιόρισαν συγκεκριμένο νόμο, νομική υποχρέωση, την οποία να παραβίασε ο Δήμος.
Η νομική υπηρεσία του Δήμου Ρόδου επεσήμανε σε σχετική εισήγηση επιπλέον ότι η εφετειακή απόφαση θεμελίωσε την υποχρέωση του Δήμου «στην κείμενη εν γένει νομοθεσία, τα δεδομένα, της κοινής πείρας και τις αρχές της καλής πίστεως, αφού στις αρμοδιότητες της δημοτικής αρχής ανήκει και η προστασία της ζωής και της υγείας των κατοίκων».
Εν όψει των ανωτέρω η νομική υπηρεσία εισηγήθηκε στην Οικονομική Επιτροπή να λάβει απόφαση για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως κατά της αποφάσεως αυτής και στην Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών να κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες για την πληρωμή της αποζημιώσεως, η οποία θα πρέπει να γίνει μετά την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως (εάν βέβαια ληφθεί σχετική απόφαση από την Οικονομική Επιτροπή).
