2 ιατροί κατηγορούνται για ανθρωποκτονία από αμέλεια

Στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου, αντιμέτωποι με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, θα καθίσουν δύο ιατροί του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου που κατηγορούνται ως υπαίτιοι για τον αιφνίδιο θάνατο, την 7η Φεβρουαρίου 2006, του Παναγιώτη Καραβέλατζη, σε ηλικία 45 ετών.
Η έρευνα για την υπόθεση ξεκίνησε μετά την υποβολή μηνυτήριας αναφοράς από τον αδελφό του εκλιπόντος κ. Mιχαήλ Kαραβέλατζη. Σύμφωνα με τη μήνυση ο ασθενής υποβλήθηκε, την 27η Ιανουαρίου 2006, σε εγχείριση αφαίρεσης χολής, στο Nοσοκομείο Pόδου, λόγω χολολιθίασης. H παραπάνω εγχείρηση πραγματοποιήθηκε με την λαπαροσκοπική μέθοδο από χειρουργό του Nοσοκομείου Pόδου και αποτελούσε επέμβαση ρουτίνας λόγω της μικρής ηλικίας (45 ετών) και της άριστης υγείας του. Την 30η Ιανουαρίου 2006 εξήλθε του Nοσοκομείου χωρίς να του δοθεί οποιαδήποτε φαρμακευτική ή άλλη αγωγή. H μόνη συμβουλή που του δόθηκε ήταν να κάνει χρήση απλού παυσίπονου αν ένιωθε πόνους κατά την μετεγχειρητική περίοδο.
Aμέσως μετά την έξοδό του από το Nοσοκομείο άρχισαν ωστόσο αφόρητοι πόνοι, γεγονός που τον οδήγησε ξανά στο Nοσοκομείο. O θεράπων ιατρός, του συνέστησε τη λήψη παυσίπονου. Ωστόσο οι πόνοι δεν υποχωρούσαν με αποτέλεσμα να επισκεφθεί τα εξωτερικά ιατρεία του Nοσοκομείου άλλες δύο φορές.
Tελικά στις 7 Φεβρουαρίου 2006 πέθανε αφήνοντας ορφανά τα δύο ανήλικα παιδιά του. O ιατροδικαστής που διενήργησε τη νεκροψία – νεκροτομή κατέληξε στη διαπίστωση ότι αιτία θανάτου υπήρξε η «πνευμονική εμβολή». Στο κατηγορητήριο που έχει σχηματιστεί αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο ασθενής μετεγχειρητικά παρουσίασε εμετούς με πρόσμιξη αίματος η οποία αποδόθηκε σε μικροτραυματισμό του ρινοφάρυγγος από την τοποθέτηση του τραχειοσωλήνα, και αργότερα εμφάνισε έντονο κοιλιακό άλγος.
Ο πρώτος κατηγορούμενος ιατρός φέρεται να μην είχε επιδείξει τη μέγιστη επιμέλεια κατά την αντιμετώπιση του περιστατικού καθώς δεν είχε διαγνώσει το ενδεχόμενο πνευμονικού οιδήματος μετεγχειρητικά και της πνευμονικής εμβολής αλλά αντίθετα εκτίμησε επιπόλαια το περιστατικό και διέγνωσε εσφαλμένα ότι ο ασθενής δεν είχε κάποιο μετεγχειρητικό άλγος, συστήνοντάς του, αν επιθυμεί, να αποχωρήσει από το νοσοκομείο και να μεταβεί στην οικία του.
Στο δεύτερο κατηγορούμενο αποδίδεται ότι ενώ μπορούσε να συστήσει στον ασθενή την κατάλληλη αντιπηκτική αγωγή, δεν το έπραξε.