Κυριάκος Μητσοτάκης: Απέναντι σε αναθεωρητικές διεκδικήσεις γειτόνων μας απαντάμε με ισχυρές συμμαχίες – Στην αδικία αντιτάσσουμε την ισονομία

Στη συμ­φω­νία μεταξύ της Μονής Σινά και της Αιγύ­πτου αλλά και το σκάν­δαλο με τους στη­μέ­νους αγώνες στο μπάσκετ ανα­φέ­ρε­ται ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης στην ανάρ­τησή του στο Facebook σήμερα Κυριακή (25.10.26) με τον εβδο­μα­διαίο απο­λο­γι­σμό του κυβερ­νη­τι­κού έργου.

Για τη συμ­φω­νία μεταξύ της Μονής Σινά και της Αιγύ­πτου ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τονίζει πως «δίνει ασφαλή νομική βάση στη δια­χρο­νία ενός ζωντα­νού ορθό­δο­ξου προ­σκυ­νή­μα­τος με ιστορία δεκα­πέ­ντε αιώνων», υπο­γραμ­μί­ζο­ντας πως με αυτόν τον τρόπο αντι­με­τω­πί­ζε­ται «μια θεσμική εκκρε­μό­τητα 1.500 χρόνων, που άφηνε εκτε­θει­μένη την ίδια την υπό­σταση της Ιεράς Μονής».

«Η σημα­ντική αυτή εξέλιξη έρχεται την ίδια εβδο­μάδα που επα­νεκ­κί­νη­σαν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις Ελλάδας και Αιγύ­πτου για την οριο­θέ­τηση του ενα­πο­μεί­να­ντος τμή­μα­τος της μεταξύ μας Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης, σε συνέ­χεια της συμ­φω­νίας που υπέ­γραψε η κυβέρ­νησή μας το 2020. Οι δύο εξε­λί­ξεις επι­βε­βαιώ­νουν το βάθος μιας σχέσης εμπι­στο­σύ­νης, με απτά απο­τε­λέ­σματα για τη χώρα μας. Απέ­να­ντι σε ανα­θε­ω­ρη­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις γει­τό­νων μας που στε­ρού­νται ερεί­σμα­τος στο διεθνές δίκαιο, απα­ντάμε με ισχυρές συμ­μα­χίες στον αραβικό κόσμο, με διάλογο και με νομικά δεσμευ­τι­κές συμ­φω­νίες που κατο­χυ­ρώ­νουν τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα. Αυτή η πολι­τική απαιτεί υπομονή, προ­ε­τοι­μα­σία και συνέ­πεια», επι­ση­μαί­νει ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Παράλ­ληλα, ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­φέ­ρε­ται και στο Basketgate που έχει συγκλο­νί­σει τον χώρο του ελλη­νι­κού αθλη­τι­σμού.

«Αυτή την εβδο­μάδα είδαμε τις συλ­λή­ψεις του προ­έ­δρου της Ελλη­νι­κής Ομο­σπον­δίας Καλα­θο­σφαί­ρι­σης και διαι­τη­τών, στο πλαίσιο έρευνας για δωρο­δο­κία και χει­ρα­γώ­γηση αγώνων. Και τις συλ­λή­ψεις στην υπόθεση της γνωστής αλυ­σί­δας εστί­α­σης, για καταγ­γελ­λό­μενο οργα­νω­μένο μηχα­νι­σμό μεγάλης φορο­δια­φυ­γής», σημειώ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός.

«Πρό­κει­ται για σοβαρές υπο­θέ­σεις, για τις οποίες θα απο­φαν­θεί η Δικαιο­σύνη, με πλήρη σεβασμό στο τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας. Θέλω, όμως, να θυμίσω κάτι που είχα πει στη ΔΕΘ τον Σεπτέμ­βριο του 2023, ανα­δει­κνύ­ο­ντας τη νομι­μό­τητα σε κεντρική απο­στολή αυτής της κυβερ­νη­τι­κής θητείας: όταν το κράτος αφήνει τρύπες στα δίχτυα των ελέγχων και από αυτές περνούν τα «μεγάλα ψάρια», οι υπό­λοι­ποι πολίτες αισθά­νο­νται ότι αδι­κού­νται. Και αυτή η αδικία δια­βρώ­νει στα­διακά την εμπι­στο­σύνη προς την πολι­τεία και τους θεσμούς. Είχα πει τότε και κάτι ακόμη: “Στην αδικία αντι­τάσ­σουμε την ισο­νο­μία”», γράφει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η ανάρ­τηση του Κυριά­κου Μητσο­τάκη

Ξεκινώ με μια εξέλιξη ιστο­ρι­κής σημα­σίας: τη συμ­φω­νία μεταξύ της Ιεράς Μονής Αγίας Αικα­τε­ρί­νης του Σινά και της Αιγύ­πτου, η οποία δίνει ασφαλή νομική βάση στη δια­χρο­νία ενός ζωντα­νού ορθό­δο­ξου προ­σκυ­νή­μα­τος με ιστορία δεκα­πέ­ντε αιώνων. Για πρώτη φορά, με ειδικό, νομικά δεσμευ­τικό κείμενο, κατο­χυ­ρώ­νο­νται στο διη­νε­κές ο θρη­σκευ­τι­κός χαρα­κτή­ρας και ο μονα­στι­κός τρόπος ζωής της Μονής, καθώς και η απο­κλει­στική χρήση και κατοχή των χώρων λατρείας από την αδελ­φό­τητά της με την εγγύηση της Αιγύ­πτου και χωρίς καμία δυνα­τό­τητα αλλοί­ω­σης των λατρευ­τι­κών χώρων.

Αντι­με­τω­πί­ζε­ται έτσι μια θεσμική εκκρε­μό­τητα 1.500 χρόνων, που άφηνε εκτε­θει­μένη την ίδια την υπό­σταση της Ιεράς Μονής. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση στήριξε με επιμονή και δια­κρι­τι­κό­τητα αυτή την προ­σπά­θεια, σε συνερ­γα­σία με τη φίλη Αίγυπτο και με σεβασμό στην αυτο­νο­μία της Μονής. Ιδιαί­τερη σημασία έχει η συναί­νεση του Οικου­με­νι­κού Πατριάρχη, των Πατριαρ­χών Αλε­ξαν­δρείας και Ιερο­σο­λύ­μων και των Αρχιε­πι­σκό­πων Αθηνών και Κύπρου: ένα ισχυρό μήνυμα ενό­τη­τας και ευθύνης του ελλη­νορ­θό­δο­ξου κόσμου.

Θέλω να συγχαρώ τόσο το υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών όσο και το Υπουρ­γείο Παι­δείας & Θρη­σκευ­μά­των για την επιμονή και τη μεθο­δι­κό­τητα με την οποία εργά­στη­καν μέχρι να φτά­σουμε σε αυτή την εθνική επι­τυ­χία. Και να ευχα­ρι­στήσω προ­σω­πικά τον Υπουργό Εξω­τε­ρι­κών για τον συντο­νι­σμό όλης αυτής της προ­σπά­θειας καθώς και τον Αρχιε­πί­σκοπο Συμεών, με τον οποίο επι­κοι­νώ­νησα προ­σω­πικά εκφρά­ζο­ντάς του τη στήριξη των Ελλήνων στις απο­φά­σεις της Μονής, για την ουσια­στική συμβολή του στην ευόδωσή της.

Υπάρ­χουν παρα­κα­τα­θή­κες που ξεπερ­νούν τον ορί­ζο­ντα κάθε κυβέρ­νη­σης και κάθε γενιάς. Χρέος μας είναι να τις παρα­δί­δουμε ασφα­λείς στους επό­με­νους.

Η σημα­ντική αυτή εξέλιξη έρχεται την ίδια εβδο­μάδα που επα­νεκ­κί­νη­σαν οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις Ελλάδας και Αιγύ­πτου για την οριο­θέ­τηση του ενα­πο­μεί­να­ντος τμή­μα­τος της μεταξύ μας Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης, σε συνέ­χεια της συμ­φω­νίας που υπέ­γραψε η κυβέρ­νησή μας το 2020. Οι δύο εξε­λί­ξεις επι­βε­βαιώ­νουν το βάθος μιας σχέσης εμπι­στο­σύ­νης, με απτά απο­τε­λέ­σματα για τη χώρα μας. Απέ­να­ντι σε ανα­θε­ω­ρη­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις γει­τό­νων μας που στε­ρού­νται ερεί­σμα­τος στο διεθνές δίκαιο, απα­ντάμε με ισχυρές συμ­μα­χίες στον αραβικό κόσμο, με διάλογο και με νομικά δεσμευ­τι­κές συμ­φω­νίες που κατο­χυ­ρώ­νουν τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα. Αυτή η πολι­τική απαιτεί υπομονή, προ­ε­τοι­μα­σία και συνέ­πεια. Τα απο­τε­λέ­σματά της απο­τε­λούν την πιο ουσια­στική απά­ντηση τόσο στους εγχώ­ριους επι­κρι­τές όσο και σε όσους, εκτός συνόρων, επι­διώ­κουν να επι­βά­λουν τετε­λε­σμένα που ωστόσο απορ­ρί­πτο­νται από σύσσωμη τη διεθνή κοι­νό­τητα, τους εταί­ρους και συμ­μά­χους μας. Μόνον έτσι η Ελλάδα γίνεται ισχυ­ρό­τερη. Όταν μετα­τρέ­πει το δίκιο της σε συμ­φω­νίες και τις σχέσεις της σε στα­θε­ρές συνερ­γα­σίες.

Υπάρ­χουν εβδο­μά­δες που δια­φο­ρε­τι­κές ειδή­σεις μάς φέρνουν μπροστά στο ίδιο ερώτημα: αν μπο­ρούμε να χτί­σουμε μια κοι­νω­νία στην οποία οι κανόνες προ­στα­τεύ­ουν τους ανθρώ­πους και η ισχύς δεν εξα­σφα­λί­ζει εξαι­ρέ­σεις. Αυτή η ευθύνη συνδέει τρεις εξε­λί­ξεις των τελευ­ταίων ημερών, στις οποίες θέλω να σταθώ πριν περάσω στη σημε­ρινή ανα­σκό­πηση.

Την Πέμπτη ψηφί­στηκε το ηλι­κιακό όριο των 15 ετών για την πρό­σβαση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Ένα βήμα που το οφεί­λουμε στα παιδιά και στους γονείς που αγω­νιούν, συχνά αισθα­νό­με­νοι ότι δίνουν μόνοι τους μια άνιση μάχη. Θα περί­μενα ότι εδώ θα μπο­ρού­σαμε να συνα­ντη­θούμε περισ­σό­τε­ρες πολι­τι­κές δυνά­μεις. Δυστυ­χώς, ο νόμος εγκρί­θηκε μόνο με τις ψήφους της Νέας Δημο­κρα­τίας. Το ΠΑΣΟΚ επέλεξε το «παρών» επί της αρχής και κατα­ψή­φισε τις βασικές δια­τά­ξεις. Δυσκο­λεύ­ο­μαι να κατα­λάβω αυτή την επιλογή, ιδιαί­τερα από ένα κόμμα που διεκ­δι­κεί τον χώρο της υπεύ­θυ­νης αντι­πο­λί­τευ­σης. Όταν το 80% των πολιτών στη­ρί­ζει περιο­ρι­σμούς και ηλι­κιακό όριο για την προ­στα­σία των ανη­λί­κων, αξίζει του­λά­χι­στον να ανα­ρω­τη­θεί κανείς γιατί αυτή η ευρεία κοι­νω­νική συμ­φω­νία δεν βρίσκει αντί­κρι­σμα στη Βουλή. Η ανάγκη δια­φο­ρο­ποί­η­σης από την κυβέρ­νηση φαί­νε­ται πως υπε­ρί­σχυσε της δυνα­τό­τη­τας να κάνουμε μαζί κάτι χρήσιμο για τις οικο­γέ­νειες. Κάθε καθυ­στέ­ρηση, όμως, παρα­τεί­νει μια κατά­σταση που βολεύει τις μεγάλες πλατ­φόρ­μες. Τα παιδιά και οι γονείς χρειά­ζο­νται προ­στα­σία τώρα. Η πολι­τική οφείλει να μπορεί να συμ­φω­νεί, ιδίως όταν δια­κυ­βεύ­ε­ται κάτι τόσο σημα­ντικό όσο η παιδική ηλικία.

Πηγή: newsit.gr