“Σκληρή γλώσσα” από τον Γ. Χατζή: Ζητά περιορισμούς στη βραχυχρόνια μίσθωση για να αντιμετωπιστεί η στεγαστική κρίση στα νησιά

Την ανάγκη για ουσια­στι­κούς περιο­ρι­σμούς στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση, προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πι­στεί η οξύτατη στε­γα­στική πίεση που κατα­γρά­φε­ται σε πολλά ελλη­νικά νησιά, έθεσε με ιδιαί­τερα αιχμηρό τρόπο ο πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Ξενο­δό­χων (ΠΟΞ), Γιάννης Χατζής, κατα­λο­γί­ζο­ντας παράλ­ληλα δια­χρο­νι­κές ευθύνες στην Πολι­τεία για την απουσία ενός ουσια­στι­κού και απο­τε­λε­σμα­τι­κού κανο­νι­στι­κού πλαι­σίου.

Η παρέμ­βαση έγινε στη συζή­τηση «Στέγαση & ποιό­τητα ζωής στα νησιά», στο πλαίσιο του 1ου Φόρουμ Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής και Ανά­πτυ­ξης «Islands Voice 2026», με τον πρόεδρο της ΠΟΞ να συνδέει ευθέως το στε­γα­στικό πρό­βλημα με τη λει­τουρ­γία της του­ρι­στι­κής οικο­νο­μίας και τη δυνα­τό­τητα των νησιω­τι­κών προ­ο­ρι­σμών να δια­τη­ρή­σουν εργα­ζο­μέ­νους και μόνι­μους κατοί­κους.

Για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, το ζήτημα έχει απο­κτή­σει κρί­σι­μες δια­στά­σεις. Η δυνα­τό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων να βρί­σκουν κατοι­κία με προσιτό κόστος δεν απο­τε­λεί πλέον μόνο κοι­νω­νικό θέμα, αλλά βασική προ­ϋ­πό­θεση για τη στε­λέ­χωση των ξενο­δο­χείων, την εύρυθμη λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων και τελικά τη βιω­σι­μό­τητα των ίδιων των προ­ο­ρι­σμών.

Χατζής: Δεν αρκούν οι απο­σπα­σμα­τι­κές παρεμ­βά­σεις

Ο Γιάννης Χατζής υπο­γράμ­μισε ότι η αντι­με­τώ­πιση του στε­γα­στι­κού δεν μπορεί να περιο­ρί­ζε­ται σε επι­μέ­ρους μέτρα, όσο συνε­χί­ζε­ται η αφαί­ρεση κατοι­κιών από τη μακρο­χρό­νια αγορά και η διο­χέ­τευσή τους στη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση.

Στην παρέμ­βασή του ανέ­δειξε ως βασική παρά­με­τρο του προ­βλή­μα­τος τη συστη­μα­τική μετα­τροπή κατοι­κιών από μακρο­χρό­νιες σε βρα­χυ­χρό­νιες μισθώ­σεις, η οποία σε περιο­χές με περιο­ρι­σμένο οικι­στικό απόθεμα επι­βα­ρύ­νει ακόμη περισ­σό­τερο τη δυνα­τό­τητα εργα­ζο­μέ­νων και μόνιμων κατοί­κων να εξα­σφα­λί­σουν στέγη.

Η θέση του προ­έ­δρου της ΠΟΞ είναι ότι χωρίς πολι­τική βούληση και σαφές κανο­νι­στικό πλαίσιο, οι απο­σπα­σμα­τι­κές λύσεις δεν μπορούν να αντι­με­τω­πί­σουν την πραγ­μα­τική αιτία του προ­βλή­μα­τος.

Το ζήτημα, κατά συνέ­πεια, δεν τίθεται μόνο ως ανάγκη αύξησης της προ­σφο­ράς κατοι­κίας, αλλά και ως ανάγκη ρύθ­μι­σης της χρήσης του υφι­στά­με­νου οικι­στι­κού απο­θέ­μα­τος.

Στο επί­κε­ντρο η βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση

Η παρέμ­βαση του Γιάννη Χατζή επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο τη συζή­τηση για τα όρια της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης στους ώριμους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Η ΠΟΞ ζητά ουσια­στικά να πάψει η αντι­με­τώ­πιση της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης απο­κλει­στικά ως φορο­λο­γι­κού ή του­ρι­στι­κού ζητή­μα­τος και να εξε­τα­στούν οι επι­πτώ­σεις της στη στε­γα­στική λει­τουρ­γία των τοπικών κοι­νω­νιών.

Σε πολλά νησιά, η περιο­ρι­σμένη προ­σφορά κατοι­κιών δημιουρ­γεί ούτως ή άλλως συν­θή­κες έντονης πίεσης. Όταν ένα μέρος αυτού του απο­θέ­μα­τος μετα­κι­νεί­ται από τη μακρο­χρό­νια αγορά στη βρα­χυ­χρό­νια εκμε­τάλ­λευση, το πρό­βλημα γίνεται εντο­νό­τερο για ανθρώ­πους που χρειά­ζο­νται κατοι­κία για ολό­κληρη τη χρονιά ή για όλη την του­ρι­στική περίοδο.

Στην περί­πτωση των εργα­ζο­μέ­νων του του­ρι­σμού, το ζήτημα είναι ακόμη πιο σύνθετο, καθώς μεγάλος αριθμός εποχικά απα­σχο­λού­με­νων χρειά­ζε­ται να μετα­κι­νη­θεί από άλλες περιο­χές της χώρας για να εργα­στεί στους νησιω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Το στε­γα­στικό μετα­τρέ­πε­ται σε πρό­βλημα στε­λέ­χω­σης

Η στε­γα­στική κρίση στα νησιά έχει πλέον άμεση επι­χει­ρη­μα­τική διά­σταση.

Η αδυ­να­μία εξεύ­ρε­σης κατάλ­λη­λης και οικο­νο­μικά προ­σι­τής κατοι­κίας απο­τε­λεί έναν από τους παρά­γο­ντες που δυσχε­ραί­νουν την προ­σέλ­κυση εργα­ζο­μέ­νων στους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς.

Έτσι δημιουρ­γεί­ται ένας φαύλος κύκλος: η του­ρι­στική ανά­πτυξη αυξάνει τις ανάγκες σε προ­σω­πικό, όμως οι άνθρω­ποι που καλού­νται να στε­λε­χώ­σουν τις επι­χει­ρή­σεις αντι­με­τω­πί­ζουν αυξη­μένο κόστος ή ακόμη και αδυ­να­μία εξεύ­ρε­σης στέγης.

Για τον ξενο­δο­χειακό κλάδο, επο­μέ­νως, η επίλυση του στε­γα­στι­κού προ­βλή­μα­τος είναι συν­δε­δε­μένη με τη δυνα­τό­τητα δια­τή­ρη­σης ενός λει­τουρ­γι­κού και αντα­γω­νι­στι­κού του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Χωρίς εργα­ζο­μέ­νους που μπορούν να ζήσουν αξιο­πρε­πώς στον τόπο όπου εργά­ζο­νται, η πίεση δεν περιο­ρί­ζε­ται στις ίδιες τις επι­χει­ρή­σεις αλλά μετα­φέ­ρε­ται στην ποιό­τητα των υπη­ρε­σιών και στη συνο­λική λει­τουρ­γία του προ­ο­ρι­σμού.

Οι δια­χρο­νι­κές ευθύνες της Πολι­τείας

Ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ άσκησε κριτική στη δια­χρο­νική απουσία ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου θεσμι­κού πλαι­σίου που θα προ­λά­βαινε τη δημιουρ­γία τόσο έντονων ανι­σορ­ρο­πιών.

Το βασικό μήνυμα της παρέμ­βα­σής του ήταν ότι το πρό­βλημα δεν εμφα­νί­στηκε ξαφνικά και δεν μπορεί πλέον να αντι­με­τω­πι­στεί με παρεμ­βά­σεις περιο­ρι­σμέ­νης εμβέ­λειας.

Η ταχεία ανά­πτυξη της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης προ­χώ­ρησε επί σειρά ετών χωρίς ένα συνο­λικό σύστημα που να εξε­τά­ζει παράλ­ληλα τον αριθμό των δια­θέ­σι­μων κατοι­κιών, τις ανάγκες των μόνιμων κατοί­κων και των εργα­ζο­μέ­νων και τη φέρουσα ικα­νό­τητα κάθε περιο­χής ως προς τη συγκε­κρι­μένη δρα­στη­ριό­τητα.

Αυτό ακριβώς είναι το πεδίο στο οποίο ο Γιάννης Χατζής ζητά πλέον σαφέ­στερη κρατική παρέμ­βαση.

Δεν είναι όλα τα νησιά ίδια

Ιδιαί­τερη έμφαση δόθηκε και στην ανάγκη να λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες κάθε προ­ο­ρι­σμού. Η στε­γα­στική πίεση, το μέγεθος του οικι­στι­κού απο­θέ­μα­τος, η ένταση της του­ρι­στι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας και οι ανάγκες σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό δια­φέ­ρουν σημα­ντικά από νησί σε νησί. Ως εκ τούτου, ένα ενιαίο ορι­ζό­ντιο μοντέλο για όλη τη χώρα ενδέ­χε­ται να μην αντα­πο­κρί­νε­ται στις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες των επι­μέ­ρους περιο­χών. Η παρέμ­βαση Χατζή συν­δέ­θηκε για τον λόγο αυτό και με την ανάγκη ενός χωρο­τα­ξι­κού πλαι­σίου το οποίο θα ανα­γνω­ρί­ζει τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες των δια­φο­ρε­τι­κών προ­ο­ρι­σμών, αντί να αντι­με­τω­πί­ζει ολό­κληρο τον νησιω­τικό χώρο ως μια ενιαία και ομοιο­γενή περί­πτωση.

Ισχυ­ρό­τερη φωνή των νησιών στα κέντρα απο­φά­σεων

Παράλ­ληλα, ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ έθεσε το ζήτημα της συμ­με­το­χής των νησιω­τι­κών κοι­νω­νιών στη δια­μόρ­φωση των πολι­τι­κών που τις αφορούν. Υπο­γράμ­μισε την ανάγκη τα νησιά να δια­θέ­τουν ισχυ­ρό­τερη φωνή στα κέντρα λήψης απο­φά­σεων, ανάλογη με την οικο­νο­μική τους συνει­σφορά και τις ιδιαί­τε­ρες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν. Η νησιω­τι­κό­τητα, σύμφωνα με αυτή την προ­σέγ­γιση, δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια γενική έννοια χωρίς πρα­κτικό αντί­κρι­σμα στη χάραξη πολι­τι­κής. Το αυξη­μένο κόστος ζωής, η δυσκο­λία στις μετα­κι­νή­σεις, η περιο­ρι­σμένη προ­σφορά γης και κατοι­κιών και η εξάρ­τηση πολλών περιο­χών από επο­χι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες δημιουρ­γούν δια­φο­ρε­τι­κές ανάγκες από εκείνες της ηπει­ρω­τι­κής χώρας.

Κατοι­κία για τους εργα­ζο­μέ­νους, αλλά και για τους κατοί­κους

Η διά­σταση που ανέ­δειξε η συζή­τηση στο Islands Voice 2026 δεν αφορά απο­κλει­στικά τους εργα­ζο­μέ­νους στον του­ρι­σμό. Η δυσκο­λία πρό­σβα­σης σε κατοι­κία επη­ρε­ά­ζει συνο­λικά τη δυνα­τό­τητα των νησιω­τι­κών κοι­νω­νιών να δια­τη­ρή­σουν μόνιμο πλη­θυ­σμό. Όταν εργα­ζό­με­νοι σε βασικές υπη­ρε­σίες, νέοι άνθρω­ποι και οικο­γέ­νειες δυσκο­λεύ­ο­νται να βρουν κατοι­κία, δημιουρ­γεί­ται ένα ευρύ­τερο πρό­βλημα για τη βιω­σι­μό­τητα των τοπικών κοι­νω­νιών. Το ζήτημα αφορά επο­μέ­νως ταυ­τό­χρονα τον του­ρι­σμό, την κοι­νω­νική συνοχή και το δημο­γρα­φικό μέλλον των νησιών.

Η παρέμ­βαση Χατζή ανα­δει­κνύει και μια κρίσιμη αντί­φαση για τους ισχυ­ρό­τε­ρους ελλη­νι­κούς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς. Η του­ρι­στική ανά­πτυξη δημιουρ­γεί θέσεις εργα­σίας, εισό­δημα και επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα, αλλά αν η ανά­πτυξη του του­ρι­στι­κού κατα­λύ­μα­τος και της βρα­χυ­χρό­νιας μίσθω­σης απορ­ροφά μεγάλο μέρος του δια­θέ­σι­μου οικι­στι­κού απο­θέ­μα­τος, μπορεί παράλ­ληλα να δυσκο­λεύει την εγκα­τά­σταση των ανθρώ­πων που απαι­τού­νται για τη λει­τουρ­γία της ίδιας της τοπικής οικο­νο­μίας. Η αντι­με­τώ­πιση αυτής της αντί­φα­σης απαιτεί ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα και στις βασικές ανάγκες της μόνιμης κοι­νω­νίας. Αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο η ΠΟΞ ζητά πλέον πιο ενεργό ρόλο της Πολι­τείας.

Το αίτημα για ουσια­στικό κανο­νι­στικό πλαίσιο

Η βασική θέση που προ­κύ­πτει από την παρέμ­βαση του Γιάννη Χατζή για τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση είναι ότι η αγορά κατοι­κίας στα νησιά δεν μπορεί να αφεθεί να λει­τουρ­γεί χωρίς κανόνες που να λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαί­τε­ρες κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες. Ο πρό­ε­δρος της ΠΟΞ ζητά ουσια­στικό κανο­νι­στικό πλαίσιο για τη βρα­χυ­χρό­νια μίσθωση και πραγ­μα­τική πολι­τική βούληση για την εφαρ­μογή περιο­ρι­σμών όπου η στε­γα­στική πίεση το επι­βάλ­λει. Η ακριβής μορφή των περιο­ρι­σμών δεν εξει­δι­κεύ­τηκε στο υλικό της παρέμ­βα­σης. Το πολι­τικό μήνυμα, ωστόσο, είναι σαφές: η συνε­χι­ζό­μενη συρ­ρί­κνωση της μακρο­χρό­νιας μίσθω­σης σε νησιά με έντονη του­ρι­στική ζήτηση δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως μια ουδέ­τερη εξέλιξη χωρίς συνέ­πειες.

Η παρέμ­βαση του προ­έ­δρου της ΠΟΞ στο Islands Voice 2026 επα­να­φέ­ρει έτσι στο επί­κε­ντρο ένα από τα πλέον σύνθετα προ­βλή­ματα της σημε­ρι­νής νησιω­τι­κής και του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής: πώς θα συνε­χι­στεί η ανά­πτυξη χωρίς να στε­ρού­νται οι άνθρω­ποι που ζουν και εργά­ζο­νται στα νησιά το βασικό δικαί­ωμα πρό­σβα­σης σε κατοι­κία.

Πηγή: money-tourism.gr