ΠΟΕΣΕ για τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ: Αόρατη η εστίαση για τον πρωθυπουργό

“Τα μέτρα που εξαγ­γέλ­θη­καν στη ΔΕΘ από τον Πρω­θυ­πουργό αφήνουν για ακόμα μια φορά την εστίαση χωρίς ουσια­στική στήριξη, φέρ­νο­ντας τον κλάδο σε ακόμη δυσκο­λό­τερη θέση”, ανα­φέ­ρει η Πανελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Εστια­το­ρι­κών και Συναφών Επαγ­γελ­μά­των (ΠΟΕΣΕ).

“Για ακόμη μία φορά, η εστίαση απα­ξιώ­νε­ται από την κυβέρ­νηση”, τονίζει η Ομο­σπον­δία σε σχετική ανα­κοί­νωση και προ­σθέ­τει: “Ο κλάδος είχε κατα­θέ­σει συγκε­κρι­μένα και στο­χευ­μένα αιτή­ματα:

-Επαναφορά ενιαίου ΦΠΑ στο 13% για το σύνολο της εστί­α­σης, με εξαί­ρεση τα αλκο­ο­λούχα.

-Κατάργηση του Ειδικού Φόρου Κατα­νά­λω­σης στον καφέ.

-Κατάργηση του φόρου παρε­πι­δη­μού­ντων για online παραγ­γε­λίες, delivery και διανομή.

-Κατάργηση των προ­σαυ­ξή­σεων στις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές για εργασία σε αργίες, Κυρια­κές και νυχτε­ρι­νές ώρες, για όλες τις συμ­βά­σεις.

-Κανένα από αυτά τα πάγια αιτή­ματά μας δεν έγινε πράξη!

Αντί­θετα, ο Πρω­θυ­πουρ­γός επέλεξε να αυξήσει το εργα­σιακό κόστος μέσω της αύξησης του κατώ­τα­του μισθού και να παρου­σιά­σει ως αντι­στάθ­μι­σμα μια μείωση κατά 0,5% των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών των εργα­ζο­μέ­νων.

Για έναν κλάδο που ήδη δίνει καθη­με­ρινά μάχη με το αυξη­μένο κόστος λει­τουρ­γίας, τη φορο­λο­γία, τις ασφα­λι­στι­κές επι­βα­ρύν­σεις και τη μείωση του τζίρου, αυτό δεν είναι ουσια­στική στήριξη.

Είναι μια επιλογή που δημιουρ­γεί ακόμη μεγα­λύ­τερη πίεση στις επι­χει­ρή­σεις.

Η εστίαση δεν ζήτησε ειδική μετα­χεί­ριση. Μίλησε με στοι­χεία και ζήτησε στο­χευ­μένα μέτρα για τη βιω­σι­μό­τητα του κλάδου. Ζήτησε να ακου­στεί. Και για μια ακόμα φορά δεν ακού­στηκε.

Σήμερα, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι αν η κυβέρ­νηση γνω­ρί­ζει τα προ­βλή­ματα της εστί­α­σης. Τα γνω­ρί­ζει!

Το ερώτημα είναι γιατί, ενώ τα γνω­ρί­ζει, επι­λέ­γει να μην τα αντι­με­τω­πί­σει.

Ως θεσμι­κός εκπρό­σω­πος του κλάδου, οφεί­λουμε να το επι­ση­μά­νουμε καθαρά:

Η εστίαση δεν μπορεί να παρα­μέ­νει αόρατη για την κυβέρ­νηση. Δεν μπορεί ένας από τους μεγα­λύ­τε­ρους εργο­δο­τι­κούς και παρα­γω­γι­κούς κλάδους της χώρας να αντι­με­τω­πί­ζε­ται με αυτόν τον τρόπο.

Η εστίαση απαιτεί σεβασμό, ισο­νο­μία  και πολι­τική ευθύνη.

ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ:

Καφέ με 15 χρόνια λει­τουρ­γίας, 5 εργα­ζο­μέ­νους και ετήσια μισθο­δο­σία 105.000 ευρώ: Ο φόρος μειώ­νε­ται από 4.783 σε 2.249 ευρώ. Ετήσιο όφελος: 2.534 ευρώ.

Είναι όμως αυτή η ελά­φρυνση που πραγ­μα­τικά χρειά­ζε­ται η εστίαση;

Μια τέτοια επι­χεί­ρηση είναι λογικό να πραγ­μα­το­ποιεί τζίρο περίπου 350.000–400.000 ευρώ τον χρόνο. Το συγκε­κρι­μένο καφέ τους τελευ­ταί­ους 18 μήνες έχει δει τον τζίρο του να μειώ­νε­ται αλλά να αυξά­νο­νται όλα τα κόστη του.

Αν ο τζίρος που σήμερα επι­βα­ρύ­νε­ται με ΦΠΑ 24% υπα­γό­ταν στο 13%, με ίδιες τελικές τιμές για τον κατα­να­λωτή, η διαφορά θα μπο­ρούσε να φτάσει:

• Στις 350.000 ευρώ τζίρο: 27.477 ευρώ

• Στις 375.000 ευρώ τζίρο: 29.439 ευρώ

• Στις 400.000 ευρώ τζίρο: 31.401 ευρώ

Ακόμη και αν συνυ­πο­λο­γί­σουμε τον ΦΠΑ των δαπανών που εκπί­πτει, η διαφορά παρα­μέ­νει πολ­λα­πλά­σια της φορο­λο­γι­κής ελά­φρυν­σης των 2.534 ευρώ. Στο τελικό κέρδος θα έχει φορο­λο­γία εισο­δή­μα­τος και προ­κα­τα­βολή φόρου.

Το πραγ­μα­τικό ερώτημα: Με τη μισθο­δο­σία στις 105.000 ευρώ, τον ΦΠΑ στο 24%,την ενέρ­γεια στα ύψη, τις πρώτες ύλες, τις τρα­πε­ζι­κές προ­μή­θειες, τους φόρους υπέρ τρίτων, τους ΕΦΚ, τα ενοίκια και όλα τα λει­τουρ­γικά έξοδα αυξη­μένα, πόσο πραγ­μα­τικό εισό­δημα θεωρεί το οικο­νο­μικό επι­τε­λείο ότι απο­μέ­νει τελικά στον επαγ­γελ­μα­τία για να φορο­λο­γη­θεί;

Και κλεί­νουμε με ένα από­σπα­σμα από την χθεσινή ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού:

“Το χει­ρό­τερο λάθος είναι το επα­να­λαμ­βα­νό­μενο λάθος””, κατα­λή­γει η ανα­κοί­νωση της Ομο­σπον­δίας.

Πηγή: capital.gr