ΔΕΘ και Δωδεκάνησα: Οι διαβεβαιώσεις δεν μειώνουν ούτε τον ΦΠΑ ούτε τα ναύλα

Από το μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του κόμ­μα­τος Φωνή Λογικής κ. Αλέ­ξαν­δρο Γεράκη ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Η συζή­τηση για τη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης δεν μπορεί να εξα­ντλεί­ται στην απα­ρίθ­μηση εξαγ­γε­λιών. Για τους κατοί­κους των Δωδε­κα­νή­σων, το ουσια­στικό ερώτημα είναι συγκε­κρι­μένο: τι αλλάζει στο κόστος ζωής τους και ποιο απο­τέ­λε­σμα έχουν οι διεκ­δι­κή­σεις των εκπρο­σώ­πων τους;

Κάθε μέτρο που ανα­κου­φί­ζει πραγ­μα­τικά νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις έχει αξία. Οι γενικές ελα­φρύν­σεις, όμως, δεν υπο­κα­θι­στούν μια πολι­τική που αντι­με­τω­πί­ζει τις ιδιαί­τε­ρες ανάγκες των νησιών. Και στην κεντρική πρω­θυ­πουρ­γική ομιλία της φετινής ΔΕΘ δεν ανα­κοι­νώ­θηκε η επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στη Ρόδο.

ΦΠΑ Ρόδου: τι απέ­γι­ναν οι προσ­δο­κίες;

Αμέσως μετά τη ΔΕΘ του 2025, οι τέσ­σε­ρις κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές είχαν τοπο­θε­τη­θεί δημόσια. Αξίζει να θυμη­θούμε ορι­σμέ­νες χαρα­κτη­ρι­στι­κές παρεμ­βά­σεις:

Οι παρεμ­βά­σεις αυτές δεν είναι όλες ίδιες. Άλλο η κατά­θεση ερώ­τη­σης, άλλο η έκφραση ελπίδας και άλλο η πρό­βλεψη με συγκε­κρι­μένο χρονικό ορί­ζο­ντα.

Το ερώτημα, επο­μέ­νως, δεν είναι αν έγιναν δηλώ­σεις. Είναι τι συγκε­κρι­μένο προ­έ­κυψε από αυτές.

Καλώ τους κυβερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές των Δωδε­κα­νή­σων να απα­ντή­σουν καθαρά:

Σε ποια συγκε­κρι­μένη κυβερ­νη­τική ενη­μέ­ρωση στη­ρί­χθη­καν οι προσ­δο­κίες που καλ­λιερ­γή­θη­καν για τη Ρόδο; Υπήρξε δέσμευση αρμό­διου κυβερ­νη­τι­κού στε­λέ­χους, με περιε­χό­μενο και χρο­νο­διά­γραμμα, ή επρό­κειτο για προ­σω­πι­κές εκτι­μή­σεις; Και τι ισχύει σήμερα;

Οι πολίτες δικαιού­νται να γνω­ρί­ζουν αν τους μετα­φε­ρό­ταν ένας συμ­φω­νη­μέ­νος κυβερ­νη­τι­κός σχε­δια­σμός ή απλώς μια πολι­τική επι­θυ­μία.

Αντί­στοιχα, η κυβέρ­νηση οφείλει να παρου­σιά­σει το υπο­λο­γι­σμένο δημο­σιο­νο­μικό κόστος, τη συγκε­κρι­μένη θέση της και τον χρόνο υλο­ποί­η­σης. Η επί­κληση της συνε­χι­ζό­με­νης διεκ­δί­κη­σης δεν μπορεί να υπο­κα­θι­στά επ’ αόρι­στον την απόφαση.

Η νησιω­τι­κό­τητα δεν εξα­φα­νί­ζε­ται επειδή ένα νησί έχει μεγα­λύ­τερο πλη­θυ­σμό ή αυξη­μένη του­ρι­στική κίνηση. Η Ρόδος δεν χρειά­ζε­ται άλλη μία δια­βε­βαί­ωση ότι το θέμα της παρα­μέ­νει στην ατζέντα. Χρειά­ζε­ται να γνω­ρί­ζει τι θα γίνει και από πότε.

Μετα­φο­ρές: ακριβή μετα­κί­νηση, ακριβή καθη­με­ρι­νό­τητα

Δίπλα στον ΦΠΑ βρί­σκε­ται το κόστος μετα­κί­νη­σης και τρο­φο­δο­σίας των νησιών μας.

Οι επι­βα­ρύν­σεις στα εισι­τή­ρια και στη μετα­φορά εμπο­ρευ­μά­των έχουν προ­κα­λέ­σει επα­νει­λημ­μέ­νες δημό­σιες παρεμ­βά­σεις επαγ­γελ­μα­τι­κών και εργα­τι­κών φορέων των Δωδε­κα­νή­σων. Στα υπο­μνή­ματά τους ανα­δει­κνύ­ο­νται τόσο η δυσκο­λία των ανα­γκαίων μετα­κι­νή­σεων όσο και η επι­βά­ρυνση των τελικών τιμών των προ­ϊ­ό­ντων από το μετα­φο­ρικό κόστος.

Το ζήτημα το έχουν θέσει στη Βουλή και κυβερ­νη­τι­κοί βου­λευ­τές της Δωδε­κα­νή­σου, με παρεμ­βά­σεις για τους ναύλους των φορ­τη­γών και για τις υψηλές τιμές αερο­πο­ρι­κών και ακτο­πλοϊ­κών εισι­τη­ρίων. Το πρό­βλημα, επο­μέ­νως, δεν είναι άγνωστο σε όσους μας εκπρο­σω­πούν.

Για τον νησιώτη, το εισι­τή­ριο μπορεί να σημαί­νει πρό­σβαση σε γιατρό, σε σπουδές, στην εργασία ή στην οικο­γέ­νειά του. Για την επι­χεί­ρηση, η μετα­φορά εμπο­ρευ­μά­των είναι απα­ραί­τητη για τη λει­τουρ­γία της. Το μετα­φο­ρικό κόστος δεν τελειώ­νει στο λιμάνι: φτάνει στο ράφι και στον οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Η ακτο­πλοϊκή και αερο­πο­ρική σύνδεση, όπως και ο ανε­φο­δια­σμός των νησιών, δεν είναι πολυ­τέ­λεια. Είναι βασικές προ­ϋ­πο­θέ­σεις ισό­τι­μης δια­βί­ω­σης. Η νησιω­τική πολι­τική κρί­νε­ται και από το αν αυτές οι ανάγκες γίνο­νται πραγ­μα­τικά προ­σι­τές — όχι μόνο από το πόσες φορές ανα­γνω­ρί­ζε­ται το πρό­βλημα.

Εκπρο­σώ­πηση σημαί­νει απο­τέ­λε­σμα

Δεν ζητώ παρου­σιο­λό­γιο στη ΔΕΘ. Ζητώ πολι­τική λογο­δο­σία.

Το καθήκον των κυβερ­νη­τι­κών βου­λευ­τών δεν εξα­ντλεί­ται στη μετα­φορά κυβερ­νη­τι­κών ανα­κοι­νώ­σεων προς την τοπική κοι­νω­νία. Περι­λαμ­βά­νει τη μετα­φορά των αναγκών της κοι­νω­νίας προς την κυβέρ­νηση, τη διεκ­δί­κηση συγκε­κρι­μέ­νων απο­φά­σεων και τον δημόσιο απο­λο­γι­σμό του απο­τε­λέ­σμα­τος.

Η ουσια­στική παρου­σία ενός τόπου δεν κρί­νε­ται από τις φωτο­γρα­φίες των εκπρο­σώ­πων του, αλλά από το αν οι ανάγκες του βρί­σκουν θέση στις απο­φά­σεις.

Η Ρόδος δεν ζητά προ­νό­μια. Ζητά ισότιμη μετα­χεί­ριση. Και τα Δωδε­κά­νησα χρειά­ζο­νται λύσεις με περιε­χό­μενο και ημε­ρο­μη­νία — όχι την αδιά­κοπη επα­νά­ληψη ότι οι λύσεις «έρχο­νται».

Αλέ­ξαν­δρος Γεράκης

Μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής της Φωνής Λογικής