«Δεν μπορεί η πολιτική να είναι άθλημα πλουσίων»: Προβληματισμός στο Περιφερειακό Συμβούλιο για τις αποζημιώσεις των συμβούλων

• Χατζη­μάρ­κος: «Είναι τερά­στιος λαϊ­κι­σμός να ζητάς από ανθρώ­πους να θυσιά­σουν την επαγ­γελ­μα­τική τους πορεία για να προ­σφέ­ρουν στα κοινά» • Η αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης κα Για­σι­ράνη ειση­γή­θηκε το θέμα της μείωσης των απο­ζη­μιώ­σεων και των συνε­πειών για τη συμ­με­τοχή στην αυτο­διοί­κηση

Πολύς λόγος για τον ρόλο της αυτο­διοί­κη­σης, το κόστος της συμ­με­το­χής στα κοινά και τα όρια που θέτει η νέα νομο­θε­σία έγινε στη συνε­δρί­αση του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου Νοτίου Αιγαίου, που έλαβε χώρα στη Ρόδο, την Τρίτη 1η Σεπτεμ­βρίου, ανα­φο­ρικά με το θέμα των απο­ζη­μιώ­σεων των περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων.

Η εισή­γηση της αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη Διοι­κη­τι­κής Μεταρ­ρύθ­μι­σης κας Χαρί­κλειας Για­σι­ράνη άνοιξε μια ευρύ­τερη συζή­τηση για το κατά πόσο οι προ­βλε­πό­με­νες απο­ζη­μιώ­σεις αντα­πο­κρί­νο­νται στις πραγ­μα­τι­κές απαι­τή­σεις του θεσμι­κού ρόλου των αιρετών, ιδιαί­τερα σε μια νησιω­τική Περι­φέ­ρεια, όπου οι μετα­κι­νή­σεις και η συμ­με­τοχή στις συνε­δριά­σεις συνε­πά­γο­νται επι­πλέον χρόνο και έξοδα.

Η εισή­γηση Για­σι­ράνη για τη μείωση των απο­ζη­μιώ­σεων

Η κα Για­σι­ράνη χαρα­κτή­ρισε εξαρχής το θέμα «όχι και τόσο ευχά­ρι­στο», υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο ρόλος των περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων, αντί να ανα­δει­κνύ­ε­ται και να ανα­βαθ­μί­ζε­ται, «μερικώς υπο­βαθ­μί­ζε­ται».

Όπως εξήγησε, με τον νέο Κώδικα η προ­βλε­πό­μενη απο­ζη­μί­ωση για τη συμ­με­τοχή στις συνε­δριά­σεις του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου και της Περι­φε­ρεια­κής Επι­τρο­πής μειώ­νε­ται σε σχέση με την προη­γού­μενη περίοδο. Η ίδια εξέ­φρασε την άποψη ότι η αλλαγή αυτή συνιστά απα­ξιω­τική αντι­με­τώ­πιση της αυτο­διοί­κη­σης και ιδιαί­τερα των περι­φε­ρεια­κών συμ­βού­λων.

«Δεν είναι μόνο η προ­σβολή και η απα­ξί­ωση, αλλά είναι και ένας λόγος παρα­πάνω», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, θέτο­ντας το πρα­κτικό ερώτημα με ποιον τρόπο ένας περι­φε­ρεια­κός σύμ­βου­λος θα μπορεί να αντα­πο­κρί­νε­ται οικο­νο­μικά στις υπο­χρε­ώ­σεις του, όταν αφιε­ρώ­νει χρόνο στις συνε­δριά­σεις και στις εργα­σίες των συλ­λο­γι­κών οργάνων χωρίς αντί­στοιχη κάλυψη των εξόδων του.

Η αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης σημεί­ωσε, πάντως, ότι το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο καλεί­ται να εφαρ­μό­σει το ισχύον νομο­θε­τικό πλαίσιο, αφή­νο­ντας ανοικτό το ενδε­χό­μενο νέων παρεμ­βά­σεων στο επόμενο διά­στημα. Όπως ανέφερε, υπάρ­χουν πλη­ρο­φο­ρίες ότι και άλλες Περι­φέ­ρειες προ­σα­να­το­λί­ζο­νται σε κινή­σεις για τη διόρ­θωση των προ­βλέ­ψεων σχετικά με τις απο­ζη­μιώ­σεις.

Γ. Χατζη­μάρ­κος: «Η πολι­τική δεν μπορεί να είναι προ­νό­μιο ανθρώ­πων που είναι πλού­σιοι»

Στο θέμα τοπο­θε­τή­θηκε εκτενώς ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, συν­δέ­ο­ντας το ζήτημα των απο­ζη­μιώ­σεων με τη γενι­κό­τερη λει­τουρ­γία της αυτο­διοί­κη­σης και τη δυνα­τό­τητα ανθρώ­πων δια­φο­ρε­τι­κών οικο­νο­μι­κών και επαγ­γελ­μα­τι­κών δυνα­το­τή­των να συμ­με­τέ­χουν στα κοινά.

Ο ίδιος, υπεν­θύ­μισε ότι μετά την έκδοση του νέου Κώδικα, τόσο η ΕΝΠΕ όσο και άλλες Περι­φέ­ρειες ξεκί­νη­σαν προ­σπά­θεια αλλαγής σειράς δια­τά­ξεων, σημειώ­νο­ντας ότι από τα πρώτα αιτή­ματα που τέθηκαν, η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα έγινε απο­δε­κτή. Παράλ­ληλα, προ­α­νήγ­γειλε ότι θα ακο­λου­θή­σουν και νέες παρεμ­βά­σεις, καθώς, όπως είπε, έχουν εντο­πι­στεί πολλά ακόμη σημεία του Κώδικα που χρειά­ζο­νται αλλαγές.

Ο περι­φε­ρειάρ­χης στάθηκε ιδιαί­τερα στη σύγκριση με τα δεδο­μένα στην ευρω­παϊκή αυτο­διοί­κηση. Περι­γρά­φο­ντας εμπει­ρία του από συνε­δριά­σεις ευρω­παϊ­κών αυτο­διοι­κη­τι­κών οργάνων, ανα­φέρ­θηκε στις πολυ­πλη­θείς απο­στο­λές και στην οργα­νω­τική υπο­στή­ριξη που δια­θέ­τουν αιρετοί άλλων χωρών.

Στον αντί­ποδα, υπο­στή­ριξε ότι στην Ελλάδα συχνά αντι­με­τω­πί­ζε­ται η αυτο­διοι­κη­τική δράση με μια λογική περιο­ρι­σμού κάθε σχε­τι­κής δαπάνης, ακόμη και όταν αυτή συν­δέ­ε­ται άμεσα με την άσκηση των καθη­κό­ντων των αιρετών.

«Η πολι­τική δεν μπορεί να είναι προ­νό­μιο ή άθλημα ανθρώ­πων πλου­σίων. Χάνει την ουσία της», ανέφερε, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι η οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση που συνε­πά­γε­ται η συμ­με­τοχή στα κοινά μπορεί να λει­τουρ­γή­σει απο­τρε­πτικά για πολίτες που δεν έχουν οικο­νο­μική άνεση.

Το κόστος της συμ­με­το­χής και το ζήτημα των νέων

Ιδιαί­τερη αναφορά έκανε ο κ. Χατζη­μάρ­κος και στους νέους ανθρώ­πους, εξη­γώ­ντας ότι η απουσία τους από την πολι­τική δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζε­ται μόνο με τη δημιουρ­γία συμ­βου­λίων ή άλλων θεσμών συμ­με­το­χής.

Όπως ανέφερε, οι νεό­τε­ροι βρί­σκο­νται συχνά σε μια περίοδο κατά την οποία προ­σπα­θούν να χτίσουν την επαγ­γελ­μα­τική τους πορεία, να βρουν εργασία και να δημιουρ­γή­σουν οικο­γέ­νεια. Υπό αυτές τις συν­θή­κες, η απαί­τηση να αφιε­ρώ­σουν χρόνο στην πολι­τική χωρίς ουσια­στική οικο­νο­μική υπο­στή­ριξη μπορεί να λει­τουρ­γή­σει απο­τρε­πτικά.

«Είναι τερά­στιος ο λαϊ­κι­σμός να ζητάς από όλους τους ανθρώ­πους να κατα­στρέ­ψουν ενδε­χο­μέ­νως την επαγ­γελ­μα­τική τους στα­διο­δρο­μία για να προ­σφέ­ρουν στα κοινά», σημεί­ωσε, θέτο­ντας στο επί­κε­ντρο το ερώτημα γιατί η δημόσια προ­σφορά θα πρέπει να προ­ϋ­πο­θέ­τει προ­σω­πική οικο­νο­μική θυσία.

Για τον περι­φε­ρειάρχη, η αμοιβή των αιρετών δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως προ­νό­μιο, αλλά ως στοι­χείο που εξα­σφα­λί­ζει ότι η πολι­τική συμ­με­τοχή παρα­μέ­νει ανοιχτή σε όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρους πολίτες. Η αξιο­λό­γηση του έργου κάθε αιρετού, όπως υπο­στή­ριξε, γίνεται τελικά από τους πολίτες στην κάλπη.

«Τα χρήματα είναι από τον δικό μας προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό»

Ένα ακόμη σημείο της συζή­τη­σης αφο­ρούσε στο αν υπάρχει δημο­σιο­νο­μι­κός χώρος για τη θέσπιση ανώ­τα­του ορίου στις απο­ζη­μιώ­σεις. Σε σχετική ερώτηση κατά τη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης, επι­ση­μάν­θηκε ότι τα ποσά προ­έρ­χο­νται από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό της Περι­φέ­ρειας και όχι από πρό­σθετη κρατική χρη­μα­το­δό­τηση.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος συμ­φώ­νησε με αυτή την επι­σή­μανση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα συγκε­κρι­μένα χρήματα απο­τε­λούν μέρος του ήδη κατα­νε­μη­μέ­νου προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Περι­φέ­ρειας. Κατά την άποψή του, επο­μέ­νως, μια δια­φο­ρε­τική δυνα­τό­τητα καθο­ρι­σμού της απο­ζη­μί­ω­σης από κάθε Περι­φέ­ρεια δεν θα είχε ουσια­στική επί­πτωση στον κρατικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Παράλ­ληλα, επα­νέ­λαβε ότι το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο δεν έχει τη δυνα­τό­τητα να λάβει δια­φο­ρε­τική απόφαση από αυτή που προ­βλέ­πει ο νόμος. Η εφαρ­μογή της διά­τα­ξης είναι υπο­χρε­ω­τική, ενώ η διεκ­δί­κηση αλλαγής της θα γίνει σε επόμενο επίπεδο.

«Σήμερα δεν μπορεί να παρθεί άλλη απόφαση, αυτός είναι ο νόμος», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά, ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι η προ­σπά­θεια αλλαγής του πλαι­σίου θα συνε­χι­στεί.

Οι μετα­κι­νή­σεις των νησιω­τών και το ζήτημα της δια­μο­νής

Στη συζή­τηση τέθηκε και η ιδιαί­τερη διά­σταση που έχει το ζήτημα για το Νότιο Αιγαίο. Η συμ­με­τοχή ενός περι­φε­ρεια­κού συμ­βού­λου από ένα νησί δεν περιο­ρί­ζε­ται στην παρου­σία του στη συνε­δρί­αση. Απαι­τού­νται μετα­κι­νή­σεις, διαμονή και χρόνος εκτός επαγ­γελ­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Ο κ. Χατζη­μάρ­κος ανα­φέρ­θηκε χαρα­κτη­ρι­στικά στις δυσκο­λίες που προ­κύ­πτουν από τα όρια των ποσών που ανα­γνω­ρί­ζο­νται για διαμονή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το πρό­βλημα δεν είναι ότι δεν υπάρ­χουν δωμάτια, αλλά ότι συχνά δεν υπάρ­χουν δια­θέ­σιμα δωμάτια στην τιμή που προ­βλέ­πει ο οργα­νι­σμός.

Με αυτό το επι­χεί­ρημα συνέ­δεσε το ζήτημα των απο­ζη­μιώ­σεων με το συνο­λικό κόστος άσκησης των αυτο­διοι­κη­τι­κών καθη­κό­ντων.

Συμ­φω­νία επί της ουσίας, δυσα­ρέ­σκεια για την αντι­με­τώ­πιση από την Πολι­τεία

Η συζή­τηση που ακο­λού­θησε χαρα­κτη­ρί­στηκε σε μεγάλο βαθμό από κοινή ανα­γνώ­ριση ότι οι περι­φε­ρεια­κοί σύμ­βου­λοι δια­θέ­τουν σημα­ντικό προ­σω­πικό χρόνο για την άσκηση των καθη­κό­ντων τους.

Από την πλευρά της αντι­πο­λί­τευ­σης δια­τυ­πώ­θη­καν επίσης επι­κρί­σεις για τη θέσπιση ανώ­τα­του ορίου στις απο­ζη­μιώ­σεις. Εκφρά­στηκε, μεταξύ άλλων, η άποψη ότι είναι αντι­φα­τικό η Πολι­τεία να θεσπί­ζει ανώτατα όρια για την απο­ζη­μί­ωση των αιρετών, ενώ δεν αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τον ίδιο τρόπο άλλες κατη­γο­ρίες δαπανών.

Ωστόσο, δεν υπήρξε απόλυτη ταύτιση ως προς την ψήφο, με την μειο­ψη­φία να κατα­ψη­φί­ζει το θέμα, δηλώ­νο­ντας ότι δεν επι­θυ­μούν να λάβουν την προ­βλε­πό­μενη απο­ζη­μί­ωση, ενώ άλλοι επέ­μει­ναν στην ανάγκη να εφαρ­μο­στεί ο νόμος μέχρι να υπάρξει αλλαγή του θεσμι­κού πλαι­σίου.

Το θέμα ανέ­δειξε έτσι μια ευρύ­τερη συζή­τηση που ξεπερνά το συγκε­κρι­μένο ποσό της απο­ζη­μί­ω­σης. Αφορά στο μοντέλο με το οποίο οργα­νώ­νε­ται η συμ­με­τοχή των πολιτών στην αυτο­διοί­κηση, ιδιαί­τερα σε μια νησιω­τική Περι­φέ­ρεια, αλλά και στο κατά πόσο η δημόσια προ­σφορά μπορεί να συν­δυα­στεί με τις επαγ­γελ­μα­τι­κές και οικο­γε­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις των αιρετών.

Η συζή­τηση, όπως προ­έ­κυψε και από την τοπο­θέ­τηση του περι­φε­ρειάρχη, ανα­μέ­νε­ται να συνε­χι­στεί σε επίπεδο Ένωσης Περι­φε­ρειών και Πολι­τείας, καθώς το νέο θεσμικό πλαίσιο έχει ήδη προ­κα­λέ­σει σειρά αντι­δρά­σεων και αιτη­μά­των για αλλαγές.