Στα δικαστήρια της Ρόδου η μάχη για την είσπραξη 726.177 ευρώ από τον καταδικασμένο ασφαλιστικό σύμβουλο

• Σήμερα εκδικάζεται το αίτημα προσωρινής διαταγής που υπέβαλε ο ασφαλιστικός σύμβουλος και συγγενικό του πρόσωπο, καθώς η υπό εκκαθάριση ασφαλιστική εταιρεία κινεί για πρώτη φορά διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης για οφειλές που ξεπερνούν συνολικά το 1 εκατ. ευρώ, με στόχο κατοικία στη Ρόδο

Νέο δικαστικό κεφάλαιο ανοίγει στην πολύκροτη υπόθεση του ασφαλιστικού συμβούλου από τη Ρόδο, ο οποίος έχει καταδικαστεί αμετακλήτως για απάτη εις βάρος επενδυτών. Η αντιπαράθεση, που επί σειρά ετών απασχόλησε την ποινική δικαιοσύνη, μεταφέρεται πλέον στο πεδίο της αναγκαστικής εκτέλεσης. Η ασφαλιστική εταιρεία στην οποία εργαζόταν, η οποία τελεί σήμερα υπό εκκαθάριση, κίνησε για πρώτη φορά διαδικασία είσπραξης με αναγκαστικά μέτρα των εξαιρετικά υψηλών οφειλών που έχει δημιουργήσει, οι οποίες σύμφωνα με στοιχεία υπερβαίνουν συνολικά το 1 εκατ. ευρώ. Το αίτημα για τη χορήγηση προσωρινής διαταγής, με το οποίο επιδιώκεται το άμεσο «πάγωμα» κάθε πράξης εκτέλεσης, έχει προσδιοριστεί προς εκδίκαση σήμερα ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου.

Η σημερινή δικάσιμος και το διακύβευμα
Η υπόθεση εισάγεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, μετά την άσκηση ανακοπής κατά της εκτέλεσης από τον ασφαλιστικό σύμβουλο και συγγενικό του πρόσωπο. Οι αιτούντες ζητούν, μέχρι να συζητηθεί η αίτηση αναστολής, να ανασταλεί κάθε ενέργεια της εταιρείας εις βάρος τους. Η ίδια η αίτηση αναστολής, η οποία στοχεύει στο «πάγωμα» της εκτέλεσης έως την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ανακοπής, πρόκειται να εκδικαστεί εντός του Σεπτεμβρίου, ύστερα από τη ματαίωση της αρχικής δικασίμου που είχε οριστεί για τα τέλη Ιουλίου.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», το κεντρικό επιχείρημα της πλευράς των αιτούντων είναι ο κίνδυνος να προχωρήσει η εταιρεία σε αναγκαστική κατάσχεση της μοναδικής και κύριας κατοικίας της συγγενούς του ασφαλιστικού συμβούλου, εξέλιξη που κατά τους ισχυρισμούς τους θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη. Το ακίνητο που βρίσκεται στο στόχαστρο της εκτέλεσης είναι κατοικία στη Ρόδο.

Η επιταγή προς εκτέλεση και η ανακοπή
Η αναγκαστική εκτέλεση επισπεύδεται δυνάμει επιταγής προς εκτέλεση της 17ης Ιουνίου 2026, η οποία στηρίζεται σε διαταγή πληρωμής που είχε εκδοθεί το 2015 από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Με την επιταγή αυτή ο ασφαλιστικός σύμβουλος και το συγγενικό του πρόσωπο καλούνται να καταβάλουν στην εταιρεία το ποσό των 726.177,68 ευρώ.
Κατά της επιταγής οι καθ’ ων η εκτέλεση άσκησαν στις 28 Ιουλίου 2026 ανακοπή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών. Η συζήτηση της ανακοπής προσδιορίστηκε για τις 3 Ιουνίου 2027, γεγονός που εξηγεί γιατί η πλευρά των οφειλετών επιδιώκει με κάθε τρόπο την προσωρινή προστασία της περιουσίας τους για το ενδιάμεσο διάστημα.
Πρόκειται για την πρώτη διαταγή πληρωμής και την πρώτη επιταγή προς εκτέλεση που εξέδωσε η υπό εκκαθάριση ασφαλιστική εταιρεία στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης. Χαρακτηριστικό είναι ότι η διαδικασία δεν στρέφεται μόνο κατά του ίδιου του ασφαλιστικού συμβούλου αλλά και κατά του συγγενικού του προσώπου.
Την υπόθεση χειρίζεται, για λογαριασμό της εταιρείας, η οποία εκπροσωπείται νομίμως από τον ασφαλιστικό εκκαθαριστή της κ. Σωτήριο Βασιλόπουλο, ο δικηγόρος κ. Κώστας Χρήστου.

Το ιστορικό της υπόθεσης
Η υπόθεση του ασφαλιστικού συμβούλου συγκλόνισε επί σειρά ετών την τοπική κοινωνία της Ρόδου και απασχόλησε όλους τους βαθμούς της ποινικής δικαιοσύνης. Ο ίδιος έχει κριθεί ένοχος, χωρίς ελαφρυντικά, για απάτη εις βάρος επενδυτών στην πόλη της Ρόδου.
Η ποινική διαδικασία κινήθηκε κατόπιν εγκλήσεων 20 ατόμων, από τα οποία φερόταν να είχε αποσπάσει, με το πρόσχημα επενδύσεων σε αμοιβαία κεφάλαια υψηλής κερδοφορίας, το συνολικό ποσό των 1.753.736,31 ευρώ. Τα φερόμενα θύματα ισχυρίζονται ότι τους χορηγούσε εικονικά αμοιβαία κεφάλαια, τα οποία ουδέποτε αντιστοιχούσαν σε πραγματικές επενδύσεις.
Η ασφαλιστική εταιρεία διατείνεται από την πλευρά της ότι τα ποσά που εξασφάλιζε ο ασφαλιστικός σύμβουλος για τα πλαστά αμοιβαία κεφάλαια που κατάρτιζε τα διαχειριζόταν μέσω τράπεζας με την οποία η ίδια δεν συνεργαζόταν. Όπως υποστηρίζει, η συγκεκριμένη τράπεζα δεν ήταν ο θεματοφύλακας των νόμιμων αμοιβαίων κεφαλαίων της θυγατρικής εταιρείας του ομίλου στον οποίο εργαζόταν ο σύμβουλος, με αποτέλεσμα οι κινήσεις αυτές να παραμένουν εκτός του επίσημου κυκλώματος της εταιρείας.
Ο ίδιος, απολογούμενος, υποστήριξε ότι οι φερόμενοι ως παθόντες του είχαν δανείσει τα χρήματα, επισημαίνοντας ότι δεν είχε πρόθεση να εξαπατήσει και να βλάψει κανέναν, ότι δεν ιδιοποιήθηκε χρήματα και ότι έχει διασυρθεί με την υπόθεση αυτή.
Ισχυρίστηκε συγκεκριμένα ότι το 1998, όταν η ελληνική χρηματαγορά ανθούσε, ανέλαβε να προωθήσει τα αμοιβαία κεφάλαια της εταιρείας και να διαμορφώσει ένα ισχυρό επενδυτικό χαρτοφυλάκιο με κέρδη για τους πελάτες του, ακολουθώντας επί μία διετία τις κατευθυντήριες οδηγίες της. Τον Σεπτέμβριο του 2000, με την πτώση του Χρηματιστηρίου, οι απώλειες των αμοιβαίων έφταναν, όπως υποστήριξε, στο 70% και οι πελάτες του ζητούσαν την εξαγορά τους. Ακολούθησαν, κατά τους ισχυρισμούς του, ρητές εντολές της εταιρείας για τη διατήρηση των πελατών, οπότε τους έπεισε να μεταφέρουν τις επενδύσεις τους σε ομολογιακά αμοιβαία κεφάλαια. Τον Μάρτιο του 2001 έλαβε, όπως είπε, νέες εντολές από 2 στελέχη να μεταφέρει τα κεφάλαια από ομολογιακά σε μετοχικά. Στην πορεία ξέσπασε νέα χρηματοπιστωτική κρίση, με απώλειες που κατά τον ίδιο έφταναν το 90%.

Υποστήριξε ότι, λόγω των σχέσεων που είχε αναπτύξει με τους πελάτες του, αποφάσισε όχι μόνο να τους επιστρέψει το κεφάλαιο της επένδυσης αλλά και να καλύψει τις απώλειές τους, οι οποίες ανέρχονταν σε αρκετά εκατομμύρια ευρώ, αρχικά εξ ιδίων χρημάτων και στη συνέχεια με τραπεζικό δανεισμό. Το 2006, όταν περιήλθε σε οικονομική αδυναμία, προσέφυγε, όπως ισχυρίστηκε, στην ίδια την εταιρεία, από την οποία έλαβε δάνειο ύψους 891.344 ευρώ. Για το δάνειο αυτό ενεγράφη προσημείωση υποθήκης σε ακίνητο της μητέρας του, με το ποσό να διατίθεται, κατά τους ισχυρισμούς του, για την κάλυψη των απωλειών 4 πελατών. Διατείνεται τέλος ότι έκτοτε ενεπλάκη σε έναν φαύλο κύκλο και αναγκάστηκε να καταφεύγει ακόμη και σε τοκογλυφικές δανειοδοτήσεις, πληρώνοντας παράλογες απαιτήσεις πελατών του.