Μακρά συζήτηση έγινε χτες στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου για τα Ωνάσεια Σχολεία.
165 γονείς υπέγραψαν ότι δεν επιθυμούν τα Ωνάσεια στη Ρόδο, ενώ 220 μαθητές επιθυμούν να φοιτήσουν σε αυτά και έχουν ήδη επιλέξει να δώσουν εξετάσεις.
Γράφει ο Χ Μυστιλιάδης
Τελικά το δημοτικό συμβούλιο δεν αποφάσισε για την υιοθέτηση του ψηφίσματος της Ένωσης Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων.
Η χθεσινή συζήτηση στον Δήμο Ρόδου δεν ήταν απλώς μια ακόμη αντιπαράθεση. Ήταν η σύγκρουση δύο πραγματικών αγωνιών: του φόβου για ένα σχολείο δύο ταχυτήτων και της ανάγκης να πάψει το δημόσιο σχολείο να μένει στάσιμο.
Κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει τις ανησυχίες για εξετάσεις, φροντιστήρια και πιθανές πιέσεις στα υπόλοιπα σχολεία. Όπως κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει ότι υπάρχουν οικογένειες και μαθητές που αναζητούν περισσότερες ευκαιρίες και καλύτερες συνθήκες μάθησης.
Το δίλημμα, όμως, είναι σε μεγάλο βαθμό παραπλανητικό.
Και ο ζήτημα δεν είναι αν τα Ωνάσεια σχολεία είναι ευκαιρία ή απειλή.
👉Είναι αν η Ρόδος είναι έτοιμη να τα εντάξει χωρίς να δημιουργήσει νέες ανισότητες.
Γιατί σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που ήδη πιέζεται, κάθε «νησίδα αριστείας» κινδυνεύει να λειτουργήσει ως νησίδα απομόνωσης.
👉Η συζήτηση, λοιπόν, δεν πρέπει να εξαντλείται στο «ναι» ή «όχι» στα Ωνάσεια.
Πρέπει να μετατοπιστεί στο «πώς»: με εγγυήσεις για όλους τους μαθητές, με ενίσχυση των υπόλοιπων σχολείων και με σαφή όρια που θα διασφαλίζουν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης.
Γιατί η πρόοδος χωρίς όρους μπορεί εύκολα να γίνει διαχωρισμός. Και αυτό είναι ένα ρίσκο που καμία τοπική κοινωνία δεν μπορεί να αγνοήσει.
👉Η γνώμη του enlefko:
Η Ρόδος δεν έχει την πολυτέλεια να διχαστεί ανάμεσα σε “υπέρ” και “κατά”. Το πραγματικό στοίχημα δεν είναι αν θα δημιουργηθούν Ωνάσεια σχολεία στη Ρόδο, αλλά αν θα διασφαλιστεί ότι κανένα παιδί δεν θα μείνει πίσω. Γιατί η αριστεία χωρίς ισότητα δεν είναι πρόοδος — είναι διαχωρισμός.
