Διπλή τραγωδία στη Ρόδο μέσα σε λίγες ώρες: απόγνωση χωρίς επιστροφή για τον έναν, έγκαιρη παρέμβαση για τον άλλον

• Ένας 69χρο­νος ημε­δα­πός βρέ­θη­κε κρε­μα­σμέ­νος στο κοι­νό­χρη­στο μπαλ­κό­νι ξε­νο­δο­χεί­ου, ενώ λίγες ώρες νω­ρί­τε­ρα ένας 72χρο­νος συ­ντα­ξιού­χος κα­τέ­φθα­σε στο νο­σο­κο­μείο μετά από λήψη χα­πιών

Δύο πε­ρι­στα­τι­κά ακραί­ας από­γνω­σης, με δια­φο­ρά μόλις λίγων ωρών με­τα­ξύ τους, συ­ντά­ρα­ξαν τη Ρόδο και κι­νη­το­ποί­η­σαν αστυ­νο­μία, πυ­ρο­σβε­στι­κή, ΕΚΑΒ και ει­σαγ­γε­λι­κή αρχή. Δύο ημε­δα­ποί, ηλι­κί­ας 69 και 72 ετών, με εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κές ζωές αλλά το ίδιο συ­ντρι­πτι­κό βάρος στην ψυχή τους, επέ­λε­ξαν τον ίδιο δρόμο.

Για τον πρώτο, η κα­τά­λη­ξη ήταν τρα­γι­κή και μη ανα­στρέ­ψι­μη. Για τον δεύ­τε­ρο, ένα ανή­λι­κο παιδί ήταν εκεί­νο που έδρα­σε έγκαι­ρα.

Κρε­μα­σμέ­νος στο κοι­νό­χρη­στο μπαλ­κό­νι του 5ου ορό­φου

Λίγο μετά τις 6:30 το πρωί της 16ης Απρι­λί­ου 2026, πε­ρί­οι­κοι αντί­κρι­σαν ένα σο­κα­ρι­στι­κό θέαμα σε ξε­νο­δο­χείο της πόλης της Ρόδου. Ένας άν­δρας κρε­μό­ταν στο κοι­νό­χρη­στο μπαλ­κό­νι του 5ου ορό­φου, φέ­ρο­ντας θηλιά από σχοι­νί γύρω από τον λαιμό του.

Την ίδια στιγ­μή που ει­δο­ποιού­σαν τις αρχές, ήταν ήδη προ­φα­νές ότι δεν υπήρ­χε τί­πο­τα να γίνει.

Ο 69χρο­νος ημε­δα­πός, που διέ­με­νε στο δω­μά­τιό του στον 4ο όροφο του ίδιου ξε­νο­δο­χεί­ου, είχε κα­τα­σκευά­σει μόνος του αυ­το­σχέ­διο βρόγ­χο, περ­νώ­ντας τον στον λαιμό του, ενώ την άλλη άκρη του σχοι­νιού την είχε δέσει στη σι­δε­ρέ­νια βάση που στη­ρί­ζει τα κά­γκε­λα του μπαλ­κο­νιού. Η πυ­ρο­σβε­στι­κή υπη­ρε­σία Ρόδου κα­τέ­βα­σε τον θα­νό­ντα από την αγ­χό­νη. Το ΕΚΑΒ έφτα­σε επί­σης στο ση­μείο.

Ο ια­τρο­δι­κα­στής, ενη­με­ρω­θείς αμέ­σως, με­τέ­βη στον τόπο του συμ­βά­ντος και πα­ράγ­γει­λε τη διε­νέρ­γεια νε­κρο­ψί­ας και νε­κρο­το­μής.

Σε έρευ­να που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο δω­μά­τιο του θα­νό­ντος, ανευ­ρέ­θη ιδιό­χει­ρο ση­μεί­ω­μα. Μέσα σε λίγες γραμ­μές, ο 69χρο­νος είχε εξη­γή­σει τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν στην πράξη του. Τί­πο­τα ακα­ριαίο, κα­νέ­νας πα­ρορ­μη­τι­σμός. Μια από­φα­ση που είχε λη­φθεί.

Είχε εκτί­σει ποινή φυ­λά­κι­σης στις Αγρο­τι­κές Φυ­λα­κές Τί­ρυν­θας και απο­φυ­λα­κί­στη­κε στις 26 Νο­εμ­βρί­ου 2024, με πε­ριο­ρι­στι­κό όρο εμ­φά­νι­σης στην αρ­μό­δια αστυ­νο­μι­κή αρχή Ρόδου την 1η και την 16η ημέρα κάθε μήνα.

Από τότε διέ­με­νε προ­σω­ρι­νά στο ξε­νο­δο­χείο. Έπα­σχε από χρό­νια πνευ­μο­νι­κή ανε­πάρ­κεια, με συ­σκευή υπο­βο­ή­θη­σης ανα­πνο­ής και φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή που βρέ­θη­καν στο δω­μά­τιό του.

Η ει­κό­να που σχη­μα­τί­ζε­ται είναι εκεί­νη ενός άνδρα που έζησε τους τε­λευ­ταί­ους μήνες αντι­μέ­τω­πος με σω­ρευ­μέ­να αδιέ­ξο­δα, σω­μα­τι­κά και ψυ­χι­κά. Από το συ­γκε­ντρω­θέν προ­α­να­κρι­τι­κό υλικό δεν προ­κύ­πτουν εν­δεί­ξεις εγκλη­μα­τι­κής ενέρ­γειας.

Το ανή­λι­κο τέκνο που σή­κω­σε το τη­λέ­φω­νο

Λίγες ώρες νω­ρί­τε­ρα, το με­ση­μέ­ρι της 15ης Απρι­λί­ου 2026 και περί τις 11:10, ένα ανή­λι­κο παιδί κά­λε­σε τις αρχές.

Ο πα­τέ­ρας του, ένας 72χρο­νος ημε­δα­πός συ­ντα­ξιού­χος, είχε λάβει χάπια σε από­πει­ρα να δώσει τέλος στη ζωή του.

Αστυ­νο­μι­κοί της ομά­δας ΔΙ.ΑΣ. Ρόδου, κα­τό­πιν εντο­λής του κέ­ντρου της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δω­δε­κα­νή­σου, με­τέ­βη­σαν αμέ­σως στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, όπου ο 72χρο­νος είχε ήδη με­τα­φερ­θεί.

Κατά την εξέ­τα­σή του, κα­τέ­θε­σε ότι αντι­με­τώ­πι­ζε σο­βα­ρά ψυ­χο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα τον τε­λευ­ταίο καιρό, ταυ­τό­χρο­να με ένα πρό­βλη­μα υγεί­ας που τον βά­ραι­νε και τον απα­σχο­λού­σε έντο­να.

Η συν­δυα­στι­κή πίεση αυτών των δύο πα­ρα­γό­ντων, σύμ­φω­να με τη δική του κα­τά­θε­ση, τον είχε οδη­γή­σει στη σκέψη του να τε­λειώ­σει τα πάντα.