• Επικαλούμενη την καταδικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κατέθεσε αίτηση αναψηλάφισης κατά απόφασης του ανώτατου δικαστηρίου • Η αίτηση καταχωρίστηκε στο Α2 Πολιτικό Τμήμα και ορίστηκε προς εκδίκαση στις 9 Νοεμβρίου 2026
Έξι χρόνια δικαστικής διαδρομής, τρεις βαθμοί δικαιοδοσίας στην Ελλάδα, μια καταδικαστική απόφαση από το Στρασβούργο και 2 παιδιά που βρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες χωρίς επικοινωνία με τη μητέρα τους από τον Δεκέμβριο του 2024.
Αυτός είναι ο σκληρός πυρήνας μιας υπόθεσης που όπως αποκαλύπτει σήμερα η «δημοκρατική» επιστρέφει στον Άρειο Πάγο μέσω ενός νεοεισαχθέντος δικονομικού εργαλείου: της αναψηλάφισης λόγω παραβίασης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Η Ροδίτισσα κατέθεσε αίτηση αναψηλάφισης κατά της υπ’ αριθμόν 1830/2023 απόφασης του Α2 Πολιτικού Τμήματος, που είχε επικυρώσει τη διαταγή επιστροφής των ανηλίκων στη Φλόριντα. Δικάσιμος ορίστηκε η 9η Νοεμβρίου 2026.
Η αίτηση στηρίζεται σε διάταξη που εισάγει για πρώτη φορά στο ελληνικό δίκαιο τη δυνατότητα αναψηλάφησης αποφάσεων Πρωτοδικείων, Εφετείων και του ίδιου του Αρείου Πάγου, εφόσον το ΕΔΔΑ έχει διαπιστώσει παραβίαση θεμελιώδους δικαιώματος.
Αντικείμενο προσβολής αποτελεί αποκλειστικά η υπ’ αριθμόν 1830/2023 απόφαση του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε την αίτηση αναίρεσης που είχε ασκήσει η ημεδαπή και επικύρωσε ουσιαστικά την υπ’ αριθμόν 325/2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου, που διέτασσε την επιστροφή των ανηλίκων στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
Η αίτηση αναψηλάφισης αιτείται τρία συγκεκριμένα πράγματα: πρώτον, την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης 1830/2023, δεύτερον, την επανάληψη της διαδικασίας με υποχρεωτική ακρόαση των ανηλίκων από το Δικαστήριο, και τρίτον, την επαναφορά των πραγμάτων στην κατάσταση που υπήρχε πριν από την εκτέλεση της εφετειακής απόφασης, ζητώντας κατ’ ουσίαν την επιστροφή των παιδιών στην Ελλάδα.
Το ιστορικό της δικαστικής διαδρομής μέσα από την αίτηση
Η ένδικη διαφορά εκκίνησε με αίτηση του πατέρα τον Ιούλιο του 2021, κατ’ επίκληση της Σύμβασης της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα διεθνούς απαγωγής παιδιών. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου, με απόφασή του, απέρριψε την αίτηση επιστροφής. Το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου εξαφάνισε την πρωτόδικη κρίση και διέταξε την επιστροφή των παιδιών, απορρίπτοντας ως μη νόμιμη, κατά κύριο λόγο, και ως ουσιαστικά αβάσιμη, κατ’ επικουρικό λόγο, την ένσταση σοβαρού κινδύνου. Ο Άρειος Πάγος, επικύρωσε την εφετειακή κρίση και απέρριψε την αναίρεση.
Ο πυρήνας της νομικής επιχειρηματολογίας
Η αίτηση αναψηλάφισης εστιάζει στο εύρημα του ΕΔΔΑ ότι κανένα από τα τρία εθνικά δικαστήρια που επιλήφθηκαν της υπόθεσης σε διάστημα περίπου δυόμισι ετών δεν εξέτασε αυτεπαγγέλτως τη σκοπιμότητα ακρόασης των παιδιών, ούτε αιτιολόγησε την παράλειψη αυτή.
Το ΕΔΔΑ έκρινε ότι, ενόψει της αντίθεσης μεταξύ πρωτόδικης και εφετειακής απόφασης και της ριζικής μεταβολής που θα επέφερε στις συνθήκες ζωής των ανηλίκων η επιστροφή στις ΗΠΑ, τα εθνικά δικαστήρια δεν χρησιμοποίησαν όλα τα μέσα που είχαν στη διάθεσή τους για να αποκλείσουν τον σοβαρό κίνδυνο κατά το άρθρο 13 παράγραφος 1 εδάφιο β της Σύμβασης της Χάγης, με αποτέλεσμα η αναγκαστική επιστροφή να μην μπορεί να θεωρηθεί απαραίτητη σε μια δημοκρατική κοινωνία.
Η μητέρα υποστηρίζει ότι από τις 4 Δεκεμβρίου 2024 δεν έχει επικοινωνήσει ούτε τηλεφωνικά με τα παιδιά της, ενώ δηλώνει ότι αγνοεί ακόμη και τον ακριβή τόπο διαμονής τους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ζητεί από τον Άρειο Πάγο να ακούσει τα ίδια τα παιδιά, με κάθε πρόσφορο μέσο και διαδικασία προσαρμοσμένη στην ηλικία τους, ώστε να αναδειχθεί η βούλησή τους και να κριθεί, βάσει αυτής, η ουσιαστική βασιμότητα της ένστασης σοβαρού κινδύνου.
