Αναστολή κατάσχεσης 7 εκατ. ευρώ πολλαπλών τελών από το Τελωνείο σε υπόθεση λαθρεμπορίας

• Με απόφαση χορη­γή­θηκε μερική ανα­στολή κατά­σχε­σης εις χείρας τρίτου, με το δικα­στή­ριο να σταθ­μί­ζει τη ζημία από την άμεση εκτέ­λεση και να «παγώνει» την απόδοση στο Δημόσιο όσων ποσών θα εισ­ρεύ­σουν σε λογα­ρια­σμούς έως την ορι­στική κρίση επί ανα­κο­πής

Υπόθεση που απα­σχό­λησε το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανέ­δειξε, με τρόπο ιδιαί­τερα καθαρό, το ειδικό βάρος που απο­κτούν συγκε­κρι­μένα ποσά όταν μετα­τρέ­πο­νται από λογι­στι­κές κατα­χω­ρί­σεις σε άμεσα εκτε­λε­στά μέτρα διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης. Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ, που ανα­φέ­ρε­ται ως πολ­λα­πλά τέλη, δηλαδή το χρη­μα­τικό απο­τύ­πωμα μιας τελω­νεια­κής παρά­βα­σης που χαρα­κτη­ρί­στηκε λαθρε­μπο­ρία, στο πλαίσιο ελέγχων για από­κρυψη πωλή­σεων ζύθου και μη κατα­βολή των αντί­στοι­χων επι­βα­ρύν­σεων.

Το ποσό αυτό, που ξεπερνά τα 7 εκατ. ευρώ, λει­τουρ­γεί ως βασικός άξονας της οικο­νο­μι­κής πίεσης που περι­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία και συν­δέ­ε­ται, κατά την κρίση του δικα­στη­ρίου, με τον κίνδυνο ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης από την άμεση εκτέ­λεση.

Το αίτημα αφο­ρούσε ανα­στολή εκτέ­λε­σης πράξης ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης εις χείρας τρίτου που είχε επι­βλη­θεί σε τρα­πε­ζικό ίδρυμα, για οφειλές έως 26.079.805,61 ευρώ, όπως αυτές απο­τυ­πώ­νο­νταν σε πίνακα χρεών.

Το δικα­στή­ριο ξεχώ­ρισε ότι ο πίνακας χρεών, ως έγγραφο πλη­ρο­φο­ρια­κού χαρα­κτήρα, δεν έχει εκτε­λε­στό­τητα και, συνεπώς, το σχετικό σκέλος του αιτή­μα­τος κρίθηκε απα­ρά­δε­κτο ως προς αυτό το έγγραφο.

Το κρίσιμο, ωστόσο, ήταν η τύχη της κατά­σχε­σης ως πράξης διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης. Η ανα­στολή ζητή­θηκε έως τη δημο­σί­ευση ορι­στι­κής από­φα­σης επί ανα­κο­πής που είχε ασκηθεί κατά της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης και εκκρε­μούσε ενώπιον του ίδιου δικα­στη­ρίου.

Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει ως αφε­τη­ρία ελέγ­χους από υπη­ρε­σία δίωξης οικο­νο­μι­κού εγκλή­μα­τος σε εγκα­τά­σταση εται­ρείας που λει­τουρ­γούσε ως εγκε­κρι­μέ­νος απο­θη­κευ­τής και δια­τη­ρούσε φορο­λο­γική αποθήκη στη Ρόδο, με αντι­κεί­μενο, μεταξύ άλλων, χον­δρικό εμπόριο ποτών και παρα­γωγή και εμπορία ζύθου. Κατά το πόρισμα που απο­τυ­πώ­νε­ται στην απόφαση, δια­πι­στώ­θηκε από­κρυψη πωλή­σεων σημα­ντι­κής ποσό­τη­τας ζύθου και μη κατα­βολή επι­βα­ρύν­σεων, για την περίοδο από Ιανουά­ριο 2008 έως και Μάιο 2012, ύστερα από συσχέ­τιση δηλώ­σεων ειδικού φόρου κατα­νά­λω­σης με συγκε­ντρω­τι­κές κατα­στά­σεις εμπο­ρι­κού τμή­μα­τος.

Στη συνέ­χεια, εκδό­θηκε κατα­λο­γι­στική πράξη που χαρα­κτή­ρισε την παρά­βαση ως λαθρε­μπο­ρία και κατα­λό­γισε, μεταξύ άλλων, πολ­λα­πλά τέλη ύψους 7.008.817,45 ευρώ, καθώς και δασμο­φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις 2.281.516,10 ευρώ. Το ποσό των 7.008.817,45 ευρώ ξεχω­ρί­ζει, όχι μόνο λόγω μεγέ­θους αλλά και γιατί απο­τε­λεί, πρα­κτικά, το βασικό «κομμάτι» της χρη­μα­τι­κής επι­βά­ρυν­σης που συνο­δεύει τον χαρα­κτη­ρι­σμό της τελω­νεια­κής παρά­βα­σης ως λαθρε­μπο­ρίας.

Σε όρους οικο­νο­μι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, πρό­κει­ται για ποσό που από μόνο του μπορεί να καθο­ρί­σει την αντοχή μιας επι­χεί­ρη­σης στη ρευ­στό­τητα, ανε­ξάρ­τητα από το ύψος του κύκλου εργα­σιών.

Η υπόθεση δεν έμεινε εκεί. Η απόφαση ανα­φέ­ρε­ται και σε μετα­γε­νέ­στε­ρους ελέγ­χους, όπου απο­δί­δε­ται από­κρυψη πωλή­σεων ζύθου και μη κατα­βολή επι­βα­ρύν­σεων για τα έτη 2012, 2013, 2014 και 2015, με νέα κατα­λο­γι­στική πράξη που κατα­λό­γισε πολ­λα­πλά τέλη 7.305.580,22 ευρώ και δασμο­φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις 2.378.118,56 ευρώ.

Η συσ­σώ­ρευση αυτών των ποσών εξηγεί γιατί η κατά­σχεση που επι­βλή­θηκε αργό­τερα συν­δέ­ε­ται με συνο­λικό ύψος οφειλών που εμφα­νί­ζε­ται ως ιδιαί­τερα υψηλό.

Η προ­σβαλ­λό­μενη πράξη ήταν κατά­σχεση εις χείρας τρίτου σε τρα­πε­ζικό ίδρυμα, δηλαδή μέτρο που «μπλο­κά­ρει» την κίνηση κεφα­λαίων και επι­διώ­κει να οδη­γή­σει στην απόδοση χρη­μά­των στον πιστωτή, εδώ το Δημόσιο, από ό,τι οφείλει ή θα οφείλει η τράπεζα προς τον οφει­λέτη.

Το δικα­στή­ριο περι­γρά­φει ότι η πράξη κατα­σχέ­σεως στρε­φό­ταν σε ποσά που οφεί­λο­νται ή θα οφεί­λο­νται στο μέλλον, μέχρι του ορίου των 26.079.805,61 ευρώ.

Στο σημείο αυτό ανα­δει­κνύ­ε­ται ο ρόλος του ποσού των 7.008.817,45 ευρώ. Παρότι η κατά­σχεση εμφα­νί­ζε­ται να αφορά πολύ μεγα­λύ­τερο συνο­λικό ποσό, τα 7 εκατ. ευρώ των πολ­λα­πλών τελών απο­τε­λούν έναν από τους βασι­κούς πυλώνες των οφειλών, με τον οποίο συν­δέ­ε­ται η οικο­νο­μική πίεση που επι­κα­λού­νται οι αιτού­ντες και που τελικά συνε­κτιμά το δικα­στή­ριο για να κρίνει την ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη.

Με άλλα λόγια, ακόμη και μέσα σε ένα συνο­λικό ποσό που ξεπερνά τα 26 εκατ. ευρώ, τα 7.008.817,45 ευρώ έχουν αυτο­τε­λές βάρος ως μέγεθος και ως περιε­χό­μενο, επειδή αφορούν πολ­λα­πλά τέλη.

Από την πλευρά των αιτού­ντων, προ­βάλ­λε­ται ότι η ανακοπή κατά της κατά­σχε­σης στη­ρί­ζε­ται σε λόγους που εκτι­μά­ται ότι θα οδη­γή­σουν σε ευδο­κί­μηση. Η απόφαση κατα­γρά­φει ισχυ­ρι­σμούς που σχε­τί­ζο­νται με κοι­νο­ποι­ή­σεις, ενη­μέ­ρωση, προσ­διο­ρι­σμό ποσών, πρό­σβαση σε στοι­χεία, καθώς και ανα­λο­γι­κό­τητα των μέτρων ενόψει εκκρε­μο­τή­των. Το δικα­στή­ριο, ωστόσο, έκρινε ότι στο στάδιο της προ­σω­ρι­νής δικα­στι­κής προ­στα­σίας δεν μπορεί να κατα­λή­ξει σε συμπέ­ρα­σμα περί προ­δή­λως απα­ρα­δέ­κτου ή προ­δή­λως βάσιμου, καθώς απαι­τεί­ται ενδε­λε­χής έρευνα πραγ­μα­τι­κών και νομικών ζητη­μά­των.

Η κρίσιμη μετα­τό­πιση γίνεται στο πεδίο της ανε­πα­νόρ­θω­της βλάβης, εκεί όπου το μέγεθος των ποσών, και ειδικά τα 7.008.817,45 ευρώ, απο­κτούν άμεση πρα­κτική σημασία.

Για να κριθεί αν συντρέ­χει ανε­πα­νόρ­θωτη βλάβη, το δικα­στή­ριο συνε­κτί­μησε οικο­νο­μικά στοι­χεία που παρα­τί­θε­νται στην απόφαση. Ανα­φέ­ρε­ται, μεταξύ άλλων, εικόνα απο­τε­λε­σμά­των χρήσης με ζημίες σε έτη, λογι­στικά κέρδη σε άλλες χρήσεις, υψηλός κύκλος εργα­σιών αλλά συνο­λικά ζημιο­γόνα απο­τε­λέ­σματα σε συγκε­κρι­μέ­νες χρήσεις, καθώς και σημα­ντι­κές υπο­χρε­ώ­σεις προς προ­μη­θευ­τές.

Περι­γρά­φο­νται επίσης πάγιες υπο­χρε­ώ­σεις λει­τουρ­γίας, μισθο­δο­σία εργα­ζο­μέ­νων 48 ατόμων, λογα­ρια­σμοί ΔΕΚΟ με ενδει­κτική αναφορά ρεύ­μα­τος 16.000,00 ευρώ ανά μήνα, καθώς και στοι­χεία τρα­πε­ζι­κών υπο­λοί­πων με χαμηλά δια­θέ­σιμα.

Η απόφαση δεν καταρ­γεί την κατά­σχεση συνο­λικά, αλλά χορηγεί μερική ανα­στολή με συγκε­κρι­μένη έννοια: από την έκδοση της από­φα­σης και έως τη δημο­σί­ευση ορι­στι­κής από­φα­σης επί της ανα­κο­πής κατά της κατα­σχε­τή­ριας έκθεσης, δεν επι­τρέ­πε­ται η δέσμευση και η απόδοση στο Δημόσιο όσων ποσών εισ­ρεύ­σουν στους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς που τηρού­νται στο συγκε­κρι­μένο πιστω­τικό ίδρυμα.

Πρό­κει­ται για μια δια­τύ­πωση με πρα­κτικό απο­τέ­λε­σμα, καθώς δεν αφορά μόνο υφι­στά­μενα υπό­λοιπα αλλά και μελ­λο­ντι­κές εισροές, δηλαδή χρήματα που θα μπο­ρού­σαν να καλύ­ψουν μισθο­δο­σίες, λει­τουρ­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις και συναλ­λα­γές της επι­χεί­ρη­σης κατά το διά­στημα εκκρε­μο­δι­κίας.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε το δικη­γο­ρικό γραφείο «Μηνάς Τσέρκης και Συνερ­γά­τες».