Αθώωση Σαμψάκου και καταδίκη Αμύγδαλου με αναστολή μετά την πτώση εργαζόμενου από σκάλα σε εργασία του Δήμου Μεγίστης

• Το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ευθύνη για τον πρώην δήμαρχο, ενώ για τον αντι­δή­μαρχο ανα­γνώ­ρισε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και επέβαλε ποινή 4 μηνών με 3ετή ανα­στολή

Η απόφαση του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου Κακουρ­γη­μά­των έρχεται να κλείσει έναν κύκλο αντι­πα­ρά­θε­σης που ξεκί­νησε από ένα περι­στα­τικό καθη­με­ρι­νής εργα­σίας στη Μεγίστη και κατέ­ληξε να εξε­τα­στεί με αυστηρό δικα­στικό φακό, μέσα από το πρίσμα της ευθύνης αιρετών για ζητή­ματα ασφά­λειας εργα­ζο­μέ­νων.

Το δικα­στή­ριο δια­φο­ρο­ποί­ησε καθαρά τη θέση των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων, απαλ­λάσ­σο­ντας τον πρώην δήμαρχο Γεώργιο Σαμψάκο και κατα­δι­κά­ζο­ντας τον αντι­δή­μαρχο Μιχαήλ Στρατή Αμυ­γδάλο για σωμα­τική βλάβη από αμέλεια από υπόχρεο διά παρα­λεί­ψεως, με ανα­στολή στην εκτέ­λεση της ποινής.

Οι δύο αιρετοί κατη­γο­ρή­θη­καν ως υπαί­τιοι για πράξη που απο­δί­δε­ται σε αμέλεια λόγω παρά­λει­ψης, σε χρόνο και τόπο που προσ­διο­ρί­ζο­νται στη Μεγίστη και περί ώρα 13:30. Η υπόθεση δεν κινή­θηκε γύρω από πρόθεση ή άμεση ενέρ­γεια που προ­κά­λεσε τραυ­μα­τι­σμό, αλλά γύρω από το τι δεν έγινε, από την πλευρά εκείνων που είχαν καθήκον επι­μέ­λειας.

Στο επί­κε­ντρο βρέθηκε η υπο­χρέ­ωση λήψης μέτρων προ­στα­σίας της υγείας και της ασφά­λειας των εργα­ζο­μέ­νων, καθώς και η ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο δόθηκε και υλο­ποι­ή­θηκε εντολή εργα­σίας. Η αναφορά σε «συγκλί­νουσα αμέλεια» δείχνει ότι η υπόθεση εξε­τά­στηκε ως απο­τέ­λε­σμα συν­δυα­σμού παρα­λεί­ψεων, μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η ασφά­λεια έπρεπε να είναι προ­ϋ­πό­θεση και όχι εκ των υστέρων συζή­τηση.

Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει ότι δόθηκε εντολή στον εργα­ζό­μενο του Δήμου Μεγί­στης Χρήστο Χρι­στο­φό­ρου, ο οποίος απα­σχο­λού­νταν ως Υ.Ε. εργατών γενικών καθη­κό­ντων, να προ­χω­ρή­σει στην κοπή κλάδων δέντρου που βρί­σκο­νταν πάνω από την οροφή κατα­στή­μα­τος εστί­α­σης, δίπλα σε όμορο Ιερό Ναό.

Το κρίσιμο σημείο, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, δεν είναι μόνο η ίδια η εργασία του κλα­δέ­μα­τος, αλλά οι συν­θή­κες υπό τις οποίες αυτή πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε. Περι­γρά­φε­ται ότι ο εργα­ζό­με­νος ανέβηκε με χρήση σκάλας στην οροφή, ολο­κλή­ρωσε το κλάδεμα και στη συνέ­χεια, όταν επι­χεί­ρησε να επι­στρέ­ψει προς το επίπεδο της αυλής, η σκάλα ήταν χωρίς επαρκή στήριξη, με απο­τέ­λε­σμα την πτώση του στο έδαφος.

Ο τραυ­μα­τι­σμός που κατα­γρά­φε­ται απο­δί­δε­ται σε χρόνια συμ­πτώ­ματα, με αναφορά σε χρο­νί­ζουσα οσφυοι­σχιαλ­γία με νευ­ροϊ­σχαι­μική συν­δρομή, καθώς και σε χρο­νί­ζον οίδημα και άλγος, στοι­χεία που προσ­δί­δουν στο περι­στα­τικό βαρύ­τητα, καθώς δεν πρό­κει­ται απλώς για πρό­σκαιρη κάκωση αλλά για πρό­βλημα που περι­γρά­φε­ται ως επίμονο.

Στον αντι­δή­μαρχο ανα­γνω­ρί­στηκε το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου.

Ως συνή­γο­ρος του παρέστη ο δικη­γό­ρος κ Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας η δικη­γό­ρος κ. Μαρία Ευθυ­μί­α­δου.