Δόξα Βύρωνα: Διαμαρτύρεται για την διαιτησία στο παιχνίδι με τον Διαγόρα

Ανα­κοί­νω­ση δια­μαρ­τυ­ρία για την διαι­τη­σία στο παι­χνί­δι της πε­ρα­σμέ­νης Κυ­ρια­κής με τον Δια­γό­ρα στο δη­μο­τι­κό στά­διο της πόλης μας, εξέ­δω­σε η Δόξα Βύ­ρω­να, ανα­φέ­ρο­ντας τα εξής:

«Ανα­κοί­νω­ση δια­μαρ­τυ­ρί­ας

Υπεύ­θυ­νος χο­ρο­γρα­φί­ας- σκη­νο­θε­σί­ας- σε­να­ρί­ου: Τάσος Τρι­γά­ζης (Ανα­το­λι­κής Ατ­τι­κής).

Για άλλη μία φορά, σε αγώνα της Γ’ Εθνι­κής στη Ρόδο, ζή­σα­με το ίδιο έργο.

Χωρίς κά­με­ρα κά­λυ­ψης.

Τυ­χαίο; Μάλ­λον όχι. Όταν οι ει­κό­νες δεν κα­τα­γρά­φο­νται, κά­ποιοι αι­σθά­νο­νται πιο… άνε­τοι.

Ο διαι­τη­τής της ανα­μέ­τρη­σης απο­φά­σι­σε, για μία ακόμα φορά, ότι οι πο­δο­σφαι­ρι­στές είναι απλά κο­μπάρ­σοι, και το κέ­ντρο της προ­σο­χής ανή­κει απο­κλει­στι­κά σε εκεί­νον.

• Στο 40ο  λεπτό, δί­νε­ται απευ­θεί­ας κόκ­κι­νη κάρτα σε παί­κτη της ομά­δας μας χωρίς να κάνει το πα­ρα­μι­κρό. Την ίδια στιγ­μή, ο πο­δο­σφαι­ρι­στής της αντί­πα­λης ομά­δας με το νού­με­ρο 9 ρί­χνει μπου­νιά μπρο­στά στα μάτια του διαι­τη­τή.

Από­φα­ση; Καμία κάρτα. Ίσως δεν τη… είδε. Συμ­βαί­νουν αυτά, ει­δι­κά όταν δεν υπάρ­χει κά­με­ρα.

• Στο 55ο , ο πο­δο­σφαι­ρι­στής των γη­πε­δού­χων με το νού­με­ρο 7, ήδη με κάρτα, πα­τά­ει από πίσω παί­κτη μας με προ­βο­λή. Ο διαι­τη­τής βάζει το χέρι στην τσέπη, κοι­τά­ζει τον αριθ­μό της φα­νέ­λας… και το ξα­να­βά­ζει πίσω. Η ‘’δι­καιο­σύ­νη’’ του μισού δευ­τε­ρο­λέ­πτου.

• Στο 70ο , ο παί­κτης με το νού­με­ρο 13 (που ήδη έχει κί­τρι­νη) κάνει τά­κλιν από πίσω – φάση ορι­σμός κάρ­τας.

Απο­τέ­λε­σμα; Ξανά τί­πο­τα. Ίσως σή­με­ρα ήταν η Ημέρα Στή­ρι­ξης στους το­πι­κούς αριθ­μούς φα­νέ­λας.

• Και στο πέ­ναλ­τι, η κο­ρύ­φω­ση: Ο πο­δο­σφαι­ρι­στής με το νού­με­ρο 4 δεν παί­ζει τη μπάλα, ανα­τρέ­πει τον επι­θε­τι­κό μας που έχει πε­ρά­σει και τον τερ­μα­το­φύ­λα­κα και είναι έτοι­μος να σκο­ρά­ρει σε άδειο τέρμα.

Κα­νο­νι­κά: Απευ­θεί­ας κόκ­κι­νη. Έλα όμως που ήδη είχε κάρτα…

Ο διαι­τη­τής προ­τί­μη­σε να ‘’σώσει’’ τον παί­κτη. Τι να κά­νου­με, πάνω απ’ όλα να υπάρ­χει κλίμα.

Και επει­δή στη Γ’ Εθνι­κή δεν έχου­με μόνο διαι­τη­τι­κές ‘’πα­ρα­στά­σεις’’, έχου­με και υπο­δο­μές:

• Για δεύ­τε­ρο συ­νε­χό­με­νο αγώνα στο Δη­μο­τι­κό Γή­πε­δο Ρόδου, δεν υπήρ­χε ζεστό νερό στα απο­δυ­τή­ρια. Οι πο­δο­σφαι­ρι­στές προ­φα­νώς θε­ω­ρού­νται… αθλη­τές αντο­χής σε θερ­μο­κρα­σί­ες Αρ­κτι­κής.

• Όταν ζη­τή­σα­με πάγο για τους τραυ­μα­τι­σμούς, ο πα­ρα­τη­ρη­τής μας έστει­λε… στο απέ­να­ντι κα­φε­νείο. Ναι, κα­νο­νι­κά.

Πή­γα­με για πάγο, όχι για καφέ – αν και στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πρω­τά­θλη­μα ο καφές μάλ­λον είναι πιο σο­βα­ρή υπό­θε­ση από το πο­δό­σφαι­ρο. Και κάπως έτσι, το πρω­τά­θλη­μα δι­καιώ­νει πλή­ρως τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό ‘’κα­φε­νεί­ου’’.

Δεν τον βά­λα­με εμείς. Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τον έδωσε. Κά­ποια στιγ­μή αυτό πρέ­πει να τε­λειώ­σει διότι υπάρ­χουν ομά­δες οι οποί­ες σε­βό­μα­στε την κα­τη­γο­ρία και την επέν­δυ­ση μας και αυτοί οι αγώ­νες μόνο δυ­σφή­μη­ση για το άθλη­μα είναι».