Η Κλεονίκη Αλεξοπούλου με δεσμούς στη Ρόδο ανάμεσα στους συλληφθέντες του «Οξυγόνου» στον Στόλο Αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη

• Η πα­νε­πι­στη­μια­κός που με­γά­λω­σε και φοί­τη­σε σε σχο­λεία της Ρόδου, με ισχυ­ρούς προ­σω­πι­κούς δε­σμούς με το νησί, οι­κο­γε­νεια­κή φίλη του πρώην βου­λευ­τή Δη­μή­τρη Γάκη και με στενή σχέση με την Έλλη Πα­ρα­σκευά, βρέ­θη­κε ανά­με­σα στους Έλ­λη­νες ακτι­βι­στές που συ­νε­λή­φθη­σαν από τις ισ­ραη­λι­νές δυ­νά­μεις στο τα­ξί­δι αν­θρω­πι­στι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης προς τη Γάζα

Η σύλ­λη­ψη του ελ­λη­νι­κού πλη­ρώ­μα­τος του πλοί­ου «Οξυ­γό­νο» από τις ισ­ραη­λι­νές δυ­νά­μεις στα διε­θνή ύδατα δεν απο­τέ­λε­σε απλώς μια διε­θνή εί­δη­ση, αλλά συ­γκλό­νι­σε ιδιαί­τε­ρα και τη Ρόδο.

Κι αυτό γιατί ανά­με­σα στους επι­βαί­νο­ντες βρι­σκό­ταν η Κλε­ο­νί­κη Αλε­ξο­πού­λου, πα­νε­πι­στη­μια­κός με διε­θνές κύρος και ενερ­γή δράση στο κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης για την Πα­λαι­στί­νη, η οποία όμως συν­δέ­ε­ται στενά με το νησί, καθώς με­γά­λω­σε εδώ και φοί­τη­σε σε σχο­λεία του.

Η ελ­λη­νι­κή απο­στο­λή και ο διε­θνής στο­λί­σκος

Το πλοίο «Οξυ­γό­νο», με συμ­βο­λι­κό όνομα που πα­ρα­πέ­μπει στην τρα­γω­δία των Τε­μπών, συμ­με­τεί­χε στον Global Sumud Flotilla, μια απο­στο­λή που συ­γκέ­ντρω­σε 561 ακτι­βι­στές από δε­κά­δες χώρες. Στό­χος του στο­λί­σκου ήταν να με­τα­φέ­ρει αν­θρω­πι­στι­κή βο­ή­θεια στη Γάζα και να ανα­δεί­ξει διε­θνώς την ανά­γκη τερ­μα­τι­σμού του απο­κλει­σμού.

Η ελ­λη­νι­κή πα­ρου­σία ήταν έντο­νη, με τρία πλοία, ανά­με­σά τους και το «Οξυ­γό­νο», στο οποίο επέ­βαι­ναν η βου­λευ­τής της Νέας Αρι­στε­ράς Πέτη Πέρκα, γνω­στοί ακτι­βι­στές και πα­νε­πι­στη­μια­κοί. Η απο­στο­λή τους είχε σαφή στόχο: να κα­ταγ­γεί­λει την «πα­ρά­νο­μη πο­λιορ­κία» και να δη­λώ­σει ότι η διε­θνής κοι­νό­τη­τα δεν μένει αμέ­το­χη στη συ­νε­χι­ζό­με­νη αι­μα­το­χυ­σία.

Η Κλε­ο­νί­κη Αλε­ξο­πού­λου και οι δε­σμοί με τη Ρόδο

Η πα­ρου­σία της Κλε­ο­νί­κης Αλε­ξο­πού­λου στο πλοίο είχε βα­ρύ­νου­σα ση­μα­σία για τη Ρόδο, καθώς το νησί δια­τη­ρεί μαζί της ισχυ­ρούς δε­σμούς. Έχο­ντας με­γα­λώ­σει και φοι­τή­σει στα σχο­λεία της Ρόδου, η πα­νε­πι­στη­μια­κός είναι γνω­στή στην το­πι­κή κοι­νω­νία, τόσο για τη νε­α­νι­κή της δια­δρο­μή όσο και για τις φι­λί­ες που δια­τή­ρη­σε στο χρόνο.

Ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα απο­κτά η οι­κο­γε­νεια­κή της φιλία με τον πρώην βου­λευ­τή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ Δη­μή­τρη Γάκη, με τον οποίο την συν­δέ­ουν στε­νοί κοι­νω­νι­κοί δε­σμοί. Η Αλε­ξο­πού­λου υπήρ­ξε μά­λι­στα συμ­μα­θή­τρια της κόρης του, με την οι­κο­γέ­νεια Γάκη να γνω­ρί­ζει καλά το επι­στη­μο­νι­κό της έργο αλλά και την ακτι­βι­στι­κή της δράση.

Επι­πλέ­ον, η σχέση της με την Έλλη Πα­ρα­σκευά, πρό­σω­πο με έντο­νη πα­ρου­σία στα πο­λι­τι­κά και κοι­νω­νι­κά δρώ­με­να, ενι­σχύ­ει ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο το απο­τύ­πω­μά της στο νησί. Οι συν­δέ­σεις αυτές δεν είναι απλώς προ­σω­πι­κές, αλλά συν­θέ­τουν ένα δί­κτυο σχέ­σε­ων που κα­θι­στά την υπό­θε­σή της ση­μείο ανα­φο­ράς για τη ρο­δί­τι­κη κοι­νω­νία.

Το τα­ξί­δι με το «Οξυ­γό­νο»

Η ίδια η Αλε­ξο­πού­λου πε­ριέ­γρα­ψε το τα­ξί­δι προς τη Γάζα με συ­γκλο­νι­στι­κό τρόπο, μι­λώ­ντας για «ένα κα­τάρ­τι – σταυ­ρό» που έβλε­πε κάθε πρωί όταν ξυ­πνού­σε, για την εμπει­ρία να με­τρά­ει «αστέ­ρια και drones», για τη θά­λασ­σα που τη νύχτα γι­νό­ταν «μαύρη άβυσ­σος» και για την ψυ­χι­κή δύ­να­μη που προ­σέ­φε­ρε το κοινό όραμα των επι­βαι­νό­ντων.

Η μαρ­τυ­ρία της λίγο πριν τη σύλ­λη­ψη ήταν απο­κα­λυ­πτι­κή:

«Έχου­με όλους τους λό­γους του κό­σμου να πο­λε­μή­σου­με για το δίκιο αυτού του λαού που αντι­στέ­κε­ται τόσα πολλά χρό­νια, με φο­βε­ρή αντο­χή. Δεν ει­σβάλ­λου­με στο Ισ­ρα­ήλ, πη­γαί­νου­με στη Γάζα, που θα έπρε­πε να είναι πε­ριο­χή της ανα­γνω­ρι­σμέ­νης Πα­λαι­στί­νης».

Η στάση της, όπως και των υπο­λοί­πων Ελ­λή­νων, ήταν σαφής: ει­ρη­νι­κή αντί­στα­ση, άρ­νη­ση να υπο­γρά­ψουν έγ­γρα­φα που θα νο­μι­μο­ποιού­σαν την ισ­ραη­λι­νή εκ­δο­χή περί «πα­ρά­νο­μης ει­σό­δου» και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα να συ­νε­χί­σουν τον αγώνα, ακόμη κι αν αυτό σή­μαι­νε κρά­τη­ση.

Η ανα­χαί­τι­ση και οι συ­νέ­πειες

Η ανα­χαί­τι­ση του πλοί­ου «Οξυ­γό­νο» πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της Πέμ­πτης 2 Οκτω­βρί­ου. Ισ­ραη­λι­νές δυ­νά­μεις επι­βι­βά­στη­καν στο σκά­φος, κα­τέ­σχε­σαν εξο­πλι­σμό και με­τέ­φε­ραν τους επι­βαί­νο­ντες σε ισ­ραη­λι­νό λι­μά­νι.

Από την πρώτη στιγ­μή, ορ­γα­νώ­σεις αλ­λη­λεγ­γύ­ης μί­λη­σαν για «πει­ρα­τεία σε διε­θνή ύδατα», πα­ρα­βί­α­ση του Διε­θνούς Δι­καί­ου και κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των. Το March to Gaza Greece εξέ­δω­σε σκλη­ρή ανα­κοί­νω­ση, κα­λώ­ντας την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να ανα­λά­βει άμεσα δράση για την απε­λευ­θέ­ρω­ση των συλ­λη­φθέ­ντων.

Οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις στην Ελ­λά­δα

Η εί­δη­ση της σύλ­λη­ψης προ­κά­λε­σε κύμα αντί­δρα­σης στην Ελ­λά­δα. Χθες το πρωί ορ­γα­νώ­θη­καν συ­γκε­ντρώ­σεις έξω από το Υπουρ­γείο Εξω­τε­ρι­κών, ενώ το από­γευ­μα προ­γραμ­μα­τί­στη­κε πο­ρεία από το Πάρκο Ελευ­θε­ρί­ας προς την ισ­ραη­λι­νή πρε­σβεία. Το κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης κά­λε­σε σε μα­ζι­κή συμ­με­το­χή, το­νί­ζο­ντας ότι «η διε­θνής κοι­νό­τη­τα πρέ­πει να δρά­σει τώρα».

Η υπό­θε­ση έχει λάβει έντο­νη πο­λι­τι­κή διά­στα­ση, με κόμ­μα­τα και ορ­γα­νώ­σεις να ζη­τούν από την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να επα­νε­ξε­τά­σει τις στρα­τη­γι­κές σχέ­σεις με το Ισ­ρα­ήλ, ενώ η κοι­νω­νία δεί­χνει να ταυ­τί­ζε­ται με την αγω­νία των επι­βαι­νό­ντων.

Το απο­τύ­πω­μα μιας επι­λο­γής

Η συμ­με­το­χή της Κλε­ο­νί­κης Αλε­ξο­πού­λου στον Στόλο Αλ­λη­λεγ­γύ­ης δεν ήταν μια στιγ­μιαία από­φα­ση, αλλά συ­νέ­χεια μιας δια­δρο­μής επι­στη­μο­νι­κής και κοι­νω­νι­κής στρά­τευ­σης. Οι δε­σμοί της με τη Ρόδο δί­νουν στο γε­γο­νός μια πιο άμεση διά­στα­ση, καθώς η το­πι­κή κοι­νω­νία πα­ρα­κο­λου­θεί με συ­γκί­νη­ση και ανη­συ­χία τις εξε­λί­ξεις.

Η ιστο­ρία της είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή της γε­νιάς που με­γά­λω­σε στο νησί, συν­δέ­θη­κε με προ­σω­πι­κό­τη­τες όπως ο Δη­μή­τρης Γάκης και η Έλλη Πα­ρα­σκευά, και τε­λι­κά βρέ­θη­κε να διεκ­δι­κεί με πρά­ξεις, και όχι μόνο με λόγια, το δίκιο ενός λαού που βιώ­νει την πιο σκλη­ρή πο­λιορ­κία της σύγ­χρο­νης επο­χής.