Τάκης Πότσος: Αυτή είναι η αλήθεια για το ΦΠΑ

Από τον επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης “δημο­τι­κής παρά­τα­ξης «Λαϊκή  Συσπεί­ρωση» κ. Τάκη Πότσο  ανα­κοι­νώ­θη­καν για το ΦΠΑ τα ακό­λουθα:

Ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ στα νησιά ήταν κατά­κτηση των νησιω­τών και απο­τε­λούσε ένα μικρό μέτρο – αντι­στάθ­μι­σμα στις συνέ­πειες όλων εκείνων των παρα­γό­ντων που δυσκο­λεύ­ουν τη ζωή  και στα Δωδε­κά­νησα.

Από το 2015 που «θυσιά­στηκε» στο βωμό των μνη­μο­νίων της χώρας μας με την ΕΕ και συγκε­κρι­μένα του τρίτου επί κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τη ψήφο των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ, συζη­τιέ­ται τις τελευ­ταίες μέρες μετά τις εξαγ­γε­λίες του πρω­θυ­πουρ­γού στη ΔΕΘ, η μερική επα­να­φορά του στα Δωδε­κά­νησα, εξαι­ρου­μέ­νης της Ρόδου και άλλων νησιών από το μέτρο.

Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος της Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης Τάκης Πότσος, σε παρέμ­βασή του στη σύσκεψη που οργά­νωσε η δημο­τική αρχή για την εξαί­ρεση της Ρόδου από την επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ, ξεκα­θά­ρισε τις αιτίες και της κατάρ­γη­σής τους το 2015 και της εξαί­ρε­σης της Ρόδου σήμερα, που δεν είναι άλλες από την συμ­φω­νη­μένη και συν­δια­μορ­φω­μένη με την ΕΕ δημο­σιο­νο­μική πολι­τική και τη συνεχή πει­θαρ­χία στους στόχους της.

Εξ άλλου, ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός σε συνέ­ντευξή του τόνισε ότι δεν πρό­κει­ται να θέσει «ποτέ σε κίνδυνο τη δημο­σιο­νο­μική στα­θε­ρό­τητα», δηλαδή τα μνη­μό­νια και τους εφαρ­μο­στι­κούς νόμους, που καμιά κυβέρ­νηση δεν πήρε πίσω, αλλά τους πολ­λα­πλα­σί­ασε σε βάρος του λαού για χάρη του κεφα­λαίου.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, που το ΠΑΣΟΚ προ­τεί­νει ως εναλ­λα­κτική λύση αντί της άμεσης επα­να­φο­ράς των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών στα νησιά, τη δημιουρ­γία ειδικού ταμείου από τη διαφορά του ΦΠΑ για χρη­μα­το­δό­τηση της τοπικής διοί­κη­σης, απο­δει­κνύ­ο­ντας με τη σειρά του την αδια­πραγ­μά­τευτη πει­θαρ­χία του ΠΑΣΟΚ στη δημο­σιο­νο­μική πολι­τική που συν­δια­μόρ­φω­σαν όλα τα αστικά κόμματα.

Ανα­φε­ρό­με­νος ο Τάκης Πότσος στο πλε­ό­να­σμα των 11,4 δις για το 2024 , που έχει πλη­ρώ­σει ο κόσμος και ο Ροδια­κός λαός και στο οποίο τελικά δεν χώρεσαν ούτε οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές για τη Ρόδο, ούτε καν «υπήρχε και ένα αίτημα του κόσμου του νησιού -μια και μιλάμε για την ανά­πτυξη τη του­ρι­στική και το του­ρι­στικό θαύμα- δηλαδή της αύξησης του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας και της χρο­νι­κής διάρ­κειας που επι­δο­τεί­ται το χειμώνα. Ούτε αυτό δεν υπήρχε» τόνισε.

Η αλήθεια για τις όποιες “φορο­ε­λα­φρύν­σεις” εξήγ­γειλε ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ, τις έχει προει­σπρά­ξει η κυβέρ­νηση, δυο και τρεις φορές: Με τους άδικους άμεσους και κυρίως έμμε­σους φόρους, που δεν αντι­σταθ­μί­ζουν ούτε στο ελά­χι­στο, τα ασήκωτα βάρη της ακρί­βειας, των δαπανών για την Υγεία και τη μόρφωση των παιδιών, τα ενοίκια, τα στε­γα­στικά δάνεια, το ρεύμα, το μετα­φο­ρικό κόστος.

Οι έμμεσοι φόροι, όπως είναι ο ΦΠΑ, οι ειδικοί φόροι κατα­νά­λω­σης κλπ, ξεπερ­νούν κάθε χρόνο το 60% των συνο­λι­κών φορο­λο­γι­κών εσόδων την τελευ­ταία δεκα­ε­τία. Πρό­κει­ται για τους πιο άδικους και αντι­λαϊ­κούς φόρους. Αυτοί οι φόροι μάλιστα, αυξά­νο­νται ανα­λο­γικά, ακο­λου­θώ­ντας την αύξηση των τιμών λόγω πλη­θω­ρι­σμού.

Το περι­βό­ητο «καλάθι της ΔΕΘ» απο­δεί­χθηκε ότι είναι γεμάτο με μέτρα-παροχές και «μεταρ­ρυθ­μί­σεις» για τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους, ιδιαί­τερα εκεί­νους που ετοι­μά­ζο­νται να «ξεκο­κα­λί­σουν» τα κον­δύ­λια της πολε­μι­κής οικο­νο­μίας και των εξο­πλι­σμών.

Μπροστά στα εκβια­στικά διλήμ­ματα της κυβέρ­νη­σης ή θα χάσετε αυτό ή θα πάρετε το άλλο, ή τον μειω­μένο ΦΠΑ ή το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο, ή φορο­ε­λα­φρύν­σεις ή δημο­σιο­νο­μικό εκτρο­χια­σμό, η απά­ντηση πρέπει να είναι ο αγώνας μέχρι τη δικαί­ωση.

Καμιά σύνδεση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών με το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό και με το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο.

Αξίζουν στο Ροδιακό λαό και οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ και το  Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο και μεγα­λύ­τερη μείωση της φορο­λο­γι­κής κλί­μα­κας. Αξίζει στο λαό μας η κατάρ­γηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατα­νά­λω­σης.

Στο επί­κε­ντρο είναι ανάγκη να μπει ο πραγ­μα­τι­κός υπεύ­θυ­νος των προβληµάτων που αντιµετωπίζει δια­χρο­νικά συνο­λικά ο λαός µας, δηλαδή τα συµφέροντα των επιχειρηµατικών οµίλων, η πολι­τική της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, αλλά και το σύνολο των κοµµάτων, που δια­χει­ρί­ζο­νται αυτήν την πολι­τική.

Σε αυτόν τον δρόµο και µπορεί να απο­τρέ­ψει την επι­δεί­νωση της θέσης του, να απο­σπά­σει κάποιες κατα­κτή­σεις, αλλά πάνω από όλα µπορεί να ανοίξει το δρόµο για συνο­λι­κό­τε­ρες ρήξεις και ανα­τρο­πές.