Τέλος εποχής για τον Ανδρέα Σταύρου!

Κάθε κύ­κλος, όσο με­γά­λος και επι­τυ­χη­μέ­νος κι αν είναι, κά­ποια στιγ­μή κλεί­νει και ο Αν­δρέ­ας Σταύ­ρου έκρι­νε πως ήρθε η κα­τάλ­λη­λη ώρα να πει το δικό του «αντίο» στην ενερ­γό προ­πο­νη­τι­κή.

Την ανα­κοί­νω­ση την έκανε ο ίδιος στο πε­ρι­θώ­ριο της ση­με­ρι­νής συ­νέ­ντευ­ξης Τύπου, η οποία προ­λό­γι­σε τον 75ο τε­λι­κό του Κυ­πέλ­λου Δω­δε­κα­νή­σου το­νί­ζο­ντας, με δά­κρυα στα μάτια, πως το ματς της Τε­τάρ­της ανά­με­σα στην ΑΕΡΑ και τον Φοίβο, θα είναι και το τε­λευ­ταίο που κά­θε­ται στον πάγκο ομά­δας.

Η το­πο­θέ­τη­σή του αιφ­νι­δί­α­σε τους πά­ντες και προ­κά­λε­σε έντο­νη συ­γκί­νη­ση, η οποία έφερε ένα πα­ρα­τε­τα­μέ­νο, ζεστό χει­ρο­κρό­τη­μα από όλους τους πα­ρα­βρι­σκό­με­νους.

Στην πο­λυ­ε­τή στα­διο­δρο­μία του στα πο­δο­σφαι­ρι­κά σω­μα­τεία της Δω­δε­κα­νή­σου, τα οποία υπη­ρέ­τη­σε με αφο­σί­ω­ση, ο Αν­δρέ­ας Σταύ­ρου γεύ­τη­κε τα πάντα και κα­τα­χω­ρή­θη­κε στη συ­νεί­δη­ση των φι­λά­θλων ως ένας από τους πλέον ικα­νούς και ανα­γνω­ρί­σι­μους τε­χνι­κούς, που μπο­ρού­σε να εγ­γυ­η­θεί την επι­τυ­χία της ομά­δας που ανα­λάμ­βα­νε.

Το βιο­γρα­φι­κό του πε­ρι­λαμ­βά­νει κα­τα­κτή­σεις πρω­τα­θλη­μά­των και κυ­πέλ­λων, όπως και την ανά­δει­ξη ουκ ολί­γων πο­δο­σφαι­ρι­στών.

Ο Κύ­πριος προ­πο­νη­τής θα έχει από εδώ και στο εξής πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο να χαρεί την οι­κο­γέ­νειά του και τη ζωή μα­κριά από τα γή­πε­δα, ωστό­σο δεν απο­κλεί­ε­ται ο χώρος του πο­δο­σφαί­ρου να μην τον χάσει, καθώς υπάρ­χει πάντα η επι­λο­γή της ενα­σχό­λη­σης με την ανα­πτυ­ξια­κή πλευ­ρά του αθλή­μα­τος, μα­κριά από το άγχος, την πίεση και τις «σκο­τού­ρες» της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.