Απορρίφθηκε αγωγή των οικείων 33χρονης που έχασε τη ζωή της σε φοβερό τροχαίο στην επαρχιακή οδό Ρόδου – Καλλιθέας

Με την υπ’ αριθμ. 52/2022 απόφαση του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθηκε αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και του Δήμου Ρόδου, που υπέ­βα­λαν 4 οικείοι της αδι­κο­χα­μέ­νης σε ηλικία 33 ετών, σε τροχαίο δυστύ­χημα, Φωτει­νής Κου­φο­μα­νώλη.

Η 33χρονη, την 23η Φεβρουα­ρίου 2015, σε αδιευ­κρί­νι­στο χρονικό σημείο μεταξύ της 14.00 και 19:45 ώρας, κόρη των δύο πρώτων ενα­γό­ντων, αδελφή του τρίτου και μνηστή του τέταρ­του, οδη­γούσε αυτο­κί­νητο τύπου Suzuki Swift επί της επαρ­χια­κής οδού Ρόδου – Καλ­λι­θέας με κατεύ­θυνση προς την Καλ­λι­θέα και κατα­λαμ­βά­νο­ντας το άκρο δεξιό αυτού του ρεύ­μα­τος πορείας. Οδη­γούσε με ταχύ­τητα περίπου 40 χ/ω στο 10° χιλιό­με­τρο της οδού, που δια­κρί­νε­ται από σταθερά αυξη­μένο κυκλο­φο­ριακό φορτίο και στο σημείο εκείνο δια­μορ­φώ­νε­ται σε ευθεία συνο­λι­κού πλάτους 6,90 μ. (= 3,45 μ. ανά ρεύμα πορείας), ενώ στην κρίσιμη στιγμή το ασφάλ­τινο οδό­στρωμά της ήταν ιδιαι­τέ­ρως ολι­σθηρό λόγω της εξε­λισ­σό­με­νης έντονης βρο­χό­πτω­σης. Ευρι­σκό­μενη σε από­σταση 20 μέτρων περίπου πριν από γέφυρα άνωθεν ρέματος – χει­μάρ­ρου, δηλαδή σε σημείο με εξ’ ορισμού αυξη­μένη πιθα­νό­τητα εκτρο­πής, το όχημα της εισήλθε σε τερά­στια και αδιό­ρατη με λιμνά­ζο­ντα ύδατα λακ­κούβα (μήκους άνω των 4 μέτρων πλάτους περίπου 3,5 μέτρων), που βρι­σκό­ταν στο δικό της ρεύμα πορείας, χωρίς να έχει επι­ση­μαν­θεί με κανέναν τρόπο από τους ενα­γό­με­νους.

Το όχημα γλί­στρησε και εξε­τράπη με αρι­στε­ρό­στροφη κατεύ­θυνση, οπότε προ­σέ­κρουσε σε σάπια και προ­δή­λως ακα­τάλ­ληλα κιγκλι­δώ­ματα (προ­στα­τευ­τικά, κατ’ ευφη­μι­σμόν, των πεζών κι όχι βέβαια οχη­μά­των), κείμενα στην αρι­στερή, κατά την πορεία του οχή­μα­τος, πτέρυγα της γέφυρας και τελικώς, κατέ­πεσε στο ρέμα, λόγω θραύσης των ακα­τάλ­λη­λων κιγκλι­δω­μά­των, από ύψος περίπου 10 μέτρων, γεγονός που επέφερε τον θανά­σιμο πνιγμό της από εισ­ρό­φηση ύδατος.

Οι ενά­γο­ντες τονί­ζουν ότι το συγκε­κρι­μένο τμήμα της επαρ­χια­κής οδού Ρόδου – Καλ­λι­θέας υπά­γε­ται στη συναρ­μο­διό­τητα των τριών ενα­γό­με­νων από άποψη κατα­σκευής, συντή­ρη­σης/ επι­σκευής της οδού, καθα­ρι­σμού του οδο­στρώ­μα­τος και κατα­σκευής, συντή­ρη­σης /επι­σκευής των ανα­γκαίων συστη­μά­των ανα­χαί­τι­σης οχη­μά­των (ΣΑΟ) ενόψει της γέφυρας.

Τονί­ζουν δε ότι είναι προ­φα­νές και αυτα­πό­δει­κτο ότι το ως άνω τροχαίο ατύχημα οφεί­λε­ται σε συνυ­παι­τιό­τητα των ενα­γό­με­νων που αμέ­λη­σαν τις ανωτέρω υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Με την αγωγή τους διεκ­δι­κούν απο­ζη­μί­ωση ύψους 150.000 ευρώ έκαστος και να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.

Το Δικα­στή­ριο με την απόφασή του έκρινε πως από κανένα στοι­χείο δεν απο­δει­κνύ­ε­ται η επι­κα­λού­μενη φθορά, λόγω παλαιό­τη­τας των κιγκλι­δω­μά­των, που υπήρχαν κατά μήκος της ένδικης γέφυρας. Ως εκ τούτου, δεν προ­έ­κυψε ανα­γκαιό­τητα αντι­κα­τά­στα­σής τους, ούτε στοι­χειο­θε­τεί­ται παρά­νομη παρά­λειψη της ενα­γό­με­νης Περι­φέ­ρειας να τα αντι­κα­τα­στή­σει.

Επίσης, έκρινε πως δεν υφί­στατο υπο­χρέ­ωση της ενα­γό­με­νης να τοπο­θε­τή­σει στηθαία ασφα­λείας (Σ.Α.Ο) στο σημείο, για την απο­τροπή της πτώσης οχη­μά­των εντός του χει­μάρ­ρου αφού η επίμαχη οδός, εντασ­σό­μενη στην κατη­γο­ρία κιν­δύ­νου 3, με το όριο επι­τρε­πό­με­νης ταχύ­τη­τας στα 50χλμ/ ώρα, δεν απαι­τούσε την εγκα­τά­σταση στη­θαίων ασφα­λείας, αλλά αρκού­σαν τα υπάρ­χο­ντα κατά την κρίσιμη χρονική στιγμή κιγκλι­δώ­ματα.

Κρίθηκε πως δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται αδι­κο­πρα­κτική ευθύνη της ενα­γό­με­νης Περι­φέ­ρειας για τη μη απο­τροπή, με τα κατάλ­ληλα προ­στα­τευ­τικά μέτρα, της πτώσης του επί­μα­χου οχή­μα­τος στον χεί­μαρρο.

Περαι­τέρω, έκρινε πως η ύπαρξη λιμνα­ζό­ντων υδάτων στο σημείο, ήτοι στο ρεύμα πορείας του εν λόγω οχή­μα­τος από το μέσον και προς το δεξιά, όπου υπάρχει δια­σταύ­ρωση με άλλη οδό δεν οφεί­λε­ται σε λακ­κούβα.

Εκρινε ότι η εκτροπή του οχή­μα­τος οφεί­λε­ται σε υδρο­λί­σθηση, η οποία ως φυσικό φαι­νό­μενο που προ­κα­λεί η παρου­σία ύδατος σε οποια­δή­ποτε επι­φά­νεια, απο­τρέ­πε­ται κατά την κίνηση των αυτο­κι­νή­των με την έγκαιρη και κατάλ­ληλη προ­σαρ­μογή της ταχύ­τη­τάς τους στο επι­τρε­πό­μενο όριο ταχύ­τη­τας και τις επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες, που επι­τρέ­πει να μην χαθούν η πρό­σφυση των ελα­στι­κών στο οδό­στρωμα και ο έλεγχος του οχή­μα­τος.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι υπαίτια για την εκτροπή του οχή­μα­τός της ήταν, η οδηγός, η οποία δεν ρύθμισε, όπως όφειλε, συμπε­ρι­φε­ρό­μενη, ως κατάλ­ληλα και ανάλογα με τις επι­κρα­τού­σες κατά τον κρίσιμο χρόνο συν­θή­κες, την ταχύ­τητα του οχή­μα­τός της, ώστε να δύναται να δια­τη­ρεί συνεχώς τον έλεγχό του στο ολι­σθηρό, ούτως ή άλλως, εξαι­τίας της βροχής, οδό­στρωμα, ακόμη και σε περί­πτωση συγκέ­ντρω­σης υδάτων σε αυτό, που είναι σφόδρα πιθανή και ανα­με­νό­μενη υπό τέτοιες συν­θή­κες, καθώς και να απο­φεύ­γει τέτοιες θέσεις συγκέ­ντρω­σης υδάτων, τις οποίες, μάλιστα, έγκαιρα θα μπο­ρούσε να εντο­πί­σει, δεδο­μέ­νου ότι δεν εμπο­δι­ζό­ταν η ορα­τό­τητά της, η δε κυκλο­φο­ρία στην οδό ήταν κανο­νική.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται ευθύνη εξ αδι­κο­πρα­ξίας της ενα­γό­με­νης Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου να απο­ζη­μιώ­σει τους ενά­γο­ντες.

Κατά της απο­φά­σεως ανα­μέ­νε­ται να ασκηθεί έφεση.

Οι ενα­γό­με­νοι εκπρο­σω­πή­θη­καν από τον δικη­γόρο κ. Στέργιο Καπράρα, το Ελλη­νικό Δημόσιο από την δικα­στική πλη­ρε­ξού­σια του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους κ. Ελένη Χαρ­λαύτη, ο Δήμος Ρόδου από τον κ. Δημή­τριο Σαλα­μα­στράκη και η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου από την κ. Ευαγ­γε­λία Ταρα­σλιά.