Αθώοι κρίθηκαν 4 παράγοντες της ΔΕΥΑ Ιαλυσού κατηγορούμενοι για απιστία

Αθώοι κρί­θη­καν χθες από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των ο πρώην πρό­ε­δρος, ο πρώην αντι­πρό­ε­δρος και δύο μέλη της διοί­κη­σης της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κατη­γο­ρού­με­νοι για απιστία από κοινού κατ’ εξα­κο­λού­θηση με περιου­σιακή ζημία άνω των 30.000 ευρώ σε βάρος Νομικού Προ­σώ­που Ιδιω­τι­κού Δικαίου και συγκε­κρι­μένα σε βάρος της δημο­τι­κής κοι­νω­φε­λούς επι­χεί­ρη­σης.

Οι τέσ­σε­ρις κατη­γο­ρού­με­νοι, μεταξύ των οποίων και ο πρώην πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ιαλυσού κ. Στέργος Στάγκας, είχαν αφεθεί τον Μάρτιο του 2017 ελεύ­θε­ροι χωρίς όρους μετά την απο­λο­γία τους με ομόφωνη απόφαση του Ειδικού Ανα­κριτή Δια­φθο­ράς και του Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας.

Βρέ­θη­καν συγκε­κρι­μένα υπό­λο­γοι στην πολύ­κροτη υπόθεση της μετα­τρο­πής συμ­βά­σεων εργα­ζο­μέ­νων της επι­χεί­ρη­σης σε αορί­στου χρόνου.

Η έρευνα που προ­κλή­θηκε μετά από επι­βα­ρυ­ντική έκθεση του ΑΣΕΠ, είχε τεθεί στο αρχείο στο σκέλος αυτής που αφο­ρούσε μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑ Ρόδου για την ενσω­μά­τωση των ίδιων εργα­ζο­μέ­νων στο δυνα­μικό της ενιαίας ΔΕΥΑ μετά την εφαρ­μογή του Καλ­λι­κράτη.

Σύμφωνα με το πόρισμα της εκθέ­σεως, υπήρξαν ενδεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­ντο ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θηκε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­ντο αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία.

Ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ, που ήταν και δήμαρ­χος κ. Σ. Στάγκας, καθώς και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου (μεταξύ των οποίων και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), από το έτος 2004 ως και το τέλος του 2007, απα­σχο­λού­σαν στη ΔΕΥΑΙ πρόσωπα με τα οποία είχαν συνάψει συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου, τηρώ­ντας τη δια­δι­κα­σία του ν. 2527/1997.

Με την απόφαση 50/30-6-2006 του συμ­βου­λίου αυτού, οι συμ­βά­σεις 45 υπαλ­λή­λων μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Το ίδιο επα­να­λή­φθηκε με την υπ’ αριθμ. 87/14-9-2006 όμοια απόφαση για άλλους δύο υπαλ­λή­λους.

Ως έρεισμα για τη μετα­τροπή αυτή η ΔΕΥΑΙ επι­κα­λέ­στηκε τον Οργα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας της, και συγκε­κρι­μένα την απόφαση 4/2003 του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, που εγκρί­θηκε με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ιαλυσού και την αρμόδια Γενική Γραμ­μα­τεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ.

Το άρθρο 16 (παρ. 4) του Οργα­νι­σμού αυτού προ­έ­βλεπε ότι οι συμ­βά­σεις έργου των υπαλ­λή­λων οι οποίοι συμπλή­ρω­ναν χρόνο απα­σχό­λη­σης 24 μηνών θα μπο­ρού­σαν, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ, να μετα­τρέ­πο­νται σε συμ­βά­σεις αορί­στου χρόνου. Οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ ακυ­ρώ­θη­καν με απο­φά­σεις του γενικού γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Κατά των ως άνω δύο ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων του γενικού γραμ­μα­τέα ασκή­θη­καν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (ΔΕφΠειρ) οι από 13 και 23 Νοεμ­βρίου 2006 δύο αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, αντι­στοί­χως, με αιτού­ντες σε καθεμιά αίτηση τη ΔΕΥΑΙ και τους από τις απο­φά­σεις βλα­πτό­με­νους υπαλ­λή­λους.

Εκδό­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 2193 και 2194/2008 απο­φά­σεις του ΔΕφΠειρ, παρα­πεμ­πτι­κές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ). Το ΣτΕ εξέδωσε ισά­ριθ­μες πράξεις του Προ­έ­δρου του αρμό­διου Τμή­μα­τος, με τις οποίες παρα­πέ­μπο­νται οι αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Αθηνών (ΔΕφΑΘ) αυτή τη φορά. Όταν συντά­χθηκε η έκθεση ελέγχου (11-6-2013) δεν είχε δημο­σιευ­θεί απόφαση, ήδη όμως είχε δημο­σιευ­θεί η υπ’ αριθμ. 1766/14-6-2013 απορ­ρι­πτική απόφαση του ΔΕφΑΘ, κατά της οποίας δεν χωρεί ένδικο μέσο.

Το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που, κατά τα προ­ε­κτι­θέ­μενα, προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, άσκησαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγωγές στο Μονο­με­λές (Πολι­τικό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εργα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της ΔΕΥΑΙ, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι εργά­ζο­ντο στη δημο­τική επι­χεί­ρηση με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Εκδό­θη­καν σχετικά 4 απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές 57 υπαλ­λή­λων.

Χθες ενώπιον του Κακουρ­γιο­δι­κείου ως μάρ­τυ­ρες υπε­ρά­σπι­σής τους κατέ­θε­σαν ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς και οι πρώην διευ­θυ­ντές της ΔΕΥΑ Ρόδου κ.κ. Γιώργος Υψη­λά­ντης και Μ. Δια­κο­μα­νώ­λης.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι στις απο­λο­γίες τους κατέ­στη­σαν σαφές ότι ενήρ­γη­σαν με βάση τα όσα είχαν γνω­μο­δο­τή­σει οι νομικοί σύμ­βου­λοι της επι­χεί­ρη­σης καθώς υφί­στατο μεγάλη ανάγκη για τη δρο­μο­λό­γηση του έργου του απο­χε­τευ­τι­κού στην Ιαλυσού αλλά και για την ύδρευση μετά τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης.

Επι­πλέον κατέ­στη­σαν σαφές ότι οι προ­σλή­ψεις έγιναν μετά την έγκριση του κανο­νι­σμού εσω­τε­ρι­κής υπη­ρε­σίας από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δημη­τριά­δης και Φ. Χατζη­διά­κος.