ΑΠΟΨΕΙΣ

Σαράντα χρόνια μετά τη μεγάλη νίκη του ΠΑΣΟΚ, ποιο πρέπει να είναι το διακύβευμα των εκλογών στις 5 και 12 Δεκεμβρίου;

news room
1 λεπτό ανάγνωση
Μέγεθος γραμμάτων

Στην πο­λι­τι­κή ζωή οι συ­μπε­ρι­φο­ρές και πρά­ξεις πρέ­πει να βα­σί­ζο­νται σε έναν λόγο δη­μό­σιο και όχι προ­σω­πι­κό. Ως πο­λι­τι­κό στέ­λε­χος της ιστο­ρι­κής πο­λι­τι­κής πα­ρά­τα­ξης ΠΑΣΟΚ και πλέον ΚΙΝΑΛ, κα­τα­θέ­τω κά­ποιους προ­βλη­μα­τι­σμούς αλλά και προ­τά­σεις για την επό­με­νη ημέρα. Ξε­κι­νώ­ντας, με την πα­ρα­δο­χή πως ο αρ­χέ­γο­νος χα­ρα­κτή­ρας της πο­λι­τι­κής δια­τη­ρεί έως σή­με­ρα τον πυ­ρή­να του νο­ή­μα­τος του, δηλ την ταύ­τι­ση του με το δη­μό­σιο χώρο και τη διά­κρι­ση του από το ιδιω­τι­κό, οι συ­μπε­ρι­φο­ρές και οι πρά­ξεις πρέ­πει να βα­σί­ζο­νται σε έναν λόγο δη­μό­σιο και όχι προ­σω­πι­κό. Το εγώ και το εμείς συ­γκρο­τού­νται μέσα από μια αμοι­βαία πο­λι­τι­κή πράξη δρά­σης-αντί­δρα­σης, από μια αλ­λη­λε­πί­δρα­ση, έναν συ­νε­χή, ανοι­κτό διά­λο­γο σε μια μορφή δη­μό­σιας αμοι­βαιό­τη­τας, δη­λώ­νο­ντας την πρόσ­δε­ση του ατο­μι­κού στις αρε­τές του συλ­λο­γι­κού. Μόνο μέσα από το πρί­σμα της συλ­λο­γι­κής ευ­θύ­νης μπο­ρεί να ιδω­θεί η πο­λι­τι­κή πράξη, να βιω­θεί η ώσμω­ση της συ­νερ­γα­τι­κό­τη­τας μέσα από κοι­νούς στό­χους, κοι­νές αξίες, κοινό τόπο πο­λι­τι­κής δρά­σης . Εν προ­κει­μέ­νω, οι εσω­κομ­μα­τι­κές εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες στο ΚΙΝΑΛ εγεί­ρουν πολλά θέ­μα­τα προς συ­ζή­τη­ση αλλά και προ­βλη­μα­τι­σμούς που συ­μπυ­κνώ­νο­νται, αφε­νός στην επό­με­νη ημέρα της πα­ρά­τα­ξης, και αφε­τέ­ρου στις πο­λι­τι­κές επι­λο­γές του κάθε υπο­ψη­φί­ου. Ήδη έχει ξε­κι­νή­σει μια έντο­νη και ανα­τρε­πτι­κή δια­δι­κα­σία ως προς την κά­θο­δο των υπο­ψή­φιων προ­έ­δρων, ει­δι­κά μετά την αιφ­νί­δια απο­χώ­ρη­ση από την εκλο­γι­κή δια­δι­κα­σία, της νυν Προ­έ­δρου, Φώφης Γεν­νη­μα­τά, λόγω σο­βα­ρών θε­μά­των υγεί­ας! Εν μία μια νυκτί, πα­ρου­σιά­στη­καν κι άλλες υπο­ψη­φιό­τη­τες πέραν των αρ­χι­κών (των κκ Λο­βέρ­δου, Αν­δρου­λά­κη, Κα­στα­νί­δη), φθά­νο­ντας έως αυτή τη στιγ­μή τον αριθ­μό 6!!! Εξί­σου αιφ­νι­δια­στι­κά εμ­φα­νί­ζε­ται δυ­να­μι­κά σε αυτή τη δια­δι­κα­σία ο τέως Πρό­ε­δρος και πρώην πρω­θυ­πουρ­γός, Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου (και Πρό­ε­δρος του ΚΙ­ΔΗ­ΣΟ), προ­κα­λώ­ντας πολλά ερω­τη­μα­τι­κά που συ­ναρ­τώ­νται με την ενό­τη­τα της πα­ρά­τα­ξης, το ρόλο που θέλει να δια­δρα­μα­τί­σει, δηλ αν επι­θυ­μεί να απο­τε­λέ­σει το γε­φυ­ρο­ποιό και εγ­γυ­η­τή της δια­δι­κα­σί­ας, ή έναν εν δυ­νά­μει διεκ­δι­κη­τή της Προ­ε­δρί­ας. Στην πρώτη πε­ρί­πτω­ση, τότε ποιος ο ρόλος της Προ­έ­δρου, Φώφης Γεν­νη­μα­τά, η οποία δή­λω­σε ξε­κά­θα­ρα πως θα πα­ρα­μεί­νει Πρό­ε­δρος του ΚΙΝΑΛ έως ότου ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­δι­κα­σί­ες δια­σφα­λί­ζο­ντας την ενό­τη­τα της πα­ρά­τα­ξης! Αν ισχύ­σει το δεύ­τε­ρο σε­νά­ριο, δηλ να κα­τέλ­θει υπο­ψή­φιος για την Προ­ε­δρεία ο Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου, τότε πως θα απο­φευ­χθεί μια «κα­ρα­μπό­λα» με ομο­γά­λα­κτους συ­νυ­πο­ψη­φί­ους του; Θα απο­συρ­θούν ή θα μεί­νουν ενερ­γοί; Και αν απο­χω­ρή­σουν τότε οι υπο­γρα­φές που συλ­λέ­γο­νται, θα απο­τε­λέ­σουν ανα­μνη­στι­κά κει­μή­λια; Πολλά τα ερω­τή­μα­τα αλλά ακόμα πιο πολλά τα ζη­τή­μα­τα που τί­θε­νται ως προς την επό­με­νη ημέρα καθώς ο σκο­πός αυτής της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σί­ας δεν είναι μόνο η διεκ­δί­κη­ση της προ­ε­δρί­ας ενός ιστο­ρι­κού χώρου αλλά η απο­δο­χή της ιδε­ο­λο­γι­κής πλατ­φόρ­μας του κι­νή­μα­τος από την κοι­νω­νία, μέσα από μια έντι­μη, δια­λε­κτι­κή και πα­ρα­γω­γι­κή σχέση μαζί της! Η στό­χευ­ση μας στις επό­με­νες εθνι­κές εκλο­γές και σαφώς ο ξε­κά­θα­ρος προ­σα­να­το­λι­σμός σε επί­πε­δο κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τας, απο­τε­λούν ερω­τή­μα­τα της κοι­νω­νί­ας που χρειά­ζο­νται έντι­μες απα­ντή­σεις καθώς οι συ­ζη­τή­σεις για μια αυ­τό­νο­μη, ανε­ξάρ­τη­τη πο­ρεία, σε αυτή τη φάση απο­τε­λούν πομ­φό­λυ­γες.. Εκ των συν­θη­κών, το ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ αν επι­θυ­μεί αύ­ξη­ση των πο­σο­στών του θα πρέ­πει να έχει ένα ξε­κά­θα­ρο πο­λι­τι­κό λόγο! Άλ­λω­στε, το πα­ρά­δειγ­μα της Γερ­μα­νί­ας, ανα­δει­κνύ­ει πως οι κυ­βερ­νη­τι­κές συ­νερ­γα­σί­ες απο­τε­λούν μο­νό­δρο­μο καθώς οι πο­λί­τες δεν επι­θυ­μούν αυ­το­δύ­να­μες μο­νο­κομ­μα­τι­κές κυ­βερ­νή­σεις..

Η με­τά­βα­ση της ατο­μι­κό­τη­τας σε επί­πε­δο συλ­λο­γι­κής πο­λι­τι­κής πρά­ξης , απο­τε­λεί βα­σι­κό πυ­λώ­να της εύ­ρυθ­μης λει­τουρ­γί­ας της και της προ­ά­σπι­σης του κύ­ρους και της αξιο­πι­στί­ας τη πα­ρά­τα­ξης μας! Η επα­να­φο­ρά του πο­λί­τη στο επί­κε­ντρο των πο­λι­τι­κών μας απο­τε­λεί την πεμ­πτου­σία της πο­λι­τι­κής μας πλατ­φόρ­μας. Ο πο­λί­της που βρί­σκε­ται στο πε­ρι­θώ­ριο, που βάλ­λε­ται πα­ντα­χό­θεν και πλήτ­τε­ται από μια γι­γά­ντια κρίση σε αξια­κό, κοι­νω­νι­κό, οι­κο­νο­μι­κό και πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό επί­πε­δο, πρέ­πει να μας εμπι­στευ­τεί εκ νέου, ελ­πί­ζο­ντας στην εδραί­ω­ση μιας νέας τάξης πραγ­μά­των στα πο­λι­τι­κά δρώ­με­να της χώρας μας!!! Το δια­κύ­βευ­μα της 3ης Σε­πτέμ­βρη αφο­ρού­σε στην επα­νά­στα­ση των μη προ­νο­μιού­χων. Σα­ρά­ντα χρό­νια (40) μετά την πρώτη ιστο­ρι­κή νίκη του ΠΑΣΟΚ, (18.11.1981), ο δη­μό­σιος διά­λο­γος πρέ­πει εκ νέου να επι­κε­ντρω­θεί στον άν­θρω­πο και στην αντι­με­τώ­πι­ση των ζω­τι­κών προ­βλη­μά­των που βιώ­νει τα τε­λευ­ταία χρό­νια, στον πο­λί­τη και στη θω­ρά­κι­ση της δη­μο­κρα­τί­ας και του κοι­νο­τι­κού κε­κτη­μέ­νου, στην προ­ώ­θη­ση της ευ­ρω­παϊ­κής ολο­κλή­ρω­σης, κ.α. Η Πρό­ε­δρος μας, Φώφη Γεν­νη­μα­τά αφή­νει πίσω της μια γεν­ναία προί­κα ως προς τη θω­ρά­κι­ση της πα­ρά­τα­ξης, τη κα­θα­ρό­τη­τα του ιδε­ο­λο­γι­κού μας στίγ­μα­τος και κυ­ρί­ως , την ενό­τη­τα του χώρου μας! Μια κλη­ρο­νο­μιά ισά­ξια κάθε ηγε­σί­ας που δια­δέ­χθη­κε τον αεί­μνη­στο, Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου και που πρε­σβεύ­ει το εξής: Η πο­λι­τι­κή είναι η τέχνη να μοι­ρά­ζε­σαι, να ενώ­νεις, να συν­θέ­τεις, ή χρη­σι­μο­ποιώ­ντας την ιστο­ρι­κή φράση του Α. Πα­παν­δρέ­ου: «Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξου­σί­ας, δε γεν­νή­θη­κε για να απο­τε­λέ­σει διάτ­το­ντα αστέ­ρα, δεν χα­ρί­ζε­ται και δεν τε­μα­χί­ζε­ται»!!! Ως οπα­δός της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης, ως ένα στέ­λε­χος που αγω­νί­ζο­μαι επί σειρά ετών να στα­θεί όρθια η ιστο­ρι­κή πα­ρά­τα­ξη που πρε­σβεύ­ει τις αρχές της σύγ­χρο­νης ευ­ρω­παϊ­κής σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας, ένα μόνο επι­θυ­μώ: την επό­με­νη ημέρα της 12ης Δε­κεμ­βρί­ου η πα­ρά­τα­ξη μας να βγει ενω­μέ­νη και κερ­δι­σμέ­νη. Σύ­ντρο­φοι, ως υπο­ψή­φιοι πρό­ε­δροι έχετε ιστο­ρι­κή ευ­θύ­νη απέ­να­ντι στην ιστο­ρία αλλά και το μέλ­λον της πα­ρά­τα­ξης μας, στους ψη­φο­φό­ρους της

 

Με συ­ντρο­φι­κούς χαι­ρε­τι­σμούς,

Ελευ­θε­ρία Φτα­κλά­κη,

Ρόδος, 18.11.2021

 

§ Πο­λι­τι­κός επι­στή­μων/Διε­θνο­λό­γος/ Δι­δά­κτωρ ευ­ρω­παϊ­κών σπου­δών και διε­θνών σχέ­σε­ων/ Υπο­ψή­φια μετα-δι­δά­κτωρ στο Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου

 

§ Υπο­ψή­φια βου­λευ­τής στα Δω­δε­κά­νη­σα/ Το­με­άρ­χης Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής ΚΙΝΑΛ/ τ. Πε­ρι­φε­ρεια­κός Σύμ­βου­λος Ν.Αι­γαί­ου / πρώην αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χης του­ρι­σμού, ευ­ρω­παϊ­κών θε­μά­των και διε­θνών σχέ­σε­ων της ΠΝΑ

 

§ Μέλος του UEF Ελ­λά­δας

Σχολιασμός Άρθρου

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται.

Προσθέστε ένα σχόλιο

Το E-mail δεν θα δημοσιευτεί.
Πρέπει να συμπληρωθούν όλα τα πεδία για την υποβολή του σχολίου.