Σακελλαροπούλου: Ο Μίκης Θεοδωράκης υπήρξε ένας πανέλληνας και οικουμενικός δημιουργός

Για έναν «πα­νέλ­λη­να και ταυ­τό­χρο­να οι­κου­με­νι­κό δη­μιουρ­γό, ένα ανε­κτί­μη­το κε­φά­λαιο του μου­σι­κού μας πο­λι­τι­σμού», κάνει λόγο η Πρό­ε­δρος της Δη­μο­κρα­τί­ας Κα­τε­ρί­να Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου, ανα­φε­ρό­με­νη στην απώ­λεια του Μίκη Θε­ο­δω­ρά­κη.

«Ο Μίκης Θε­ο­δω­ρά­κης, την απώ­λεια του οποί­ου πεν­θού­με σή­με­ρα, υπήρ­ξε ένας πα­νέλ­λη­νας και ταυ­τό­χρο­να οι­κου­με­νι­κός δη­μιουρ­γός, ένα ανε­κτί­μη­το κε­φά­λαιο του μου­σι­κού μας πο­λι­τι­σμού. Του χα­ρί­στη­κε μια πλού­σια και γό­νι­μη ζωή που την βίωσε με πάθος, μια ζωή ταγ­μέ­νη στη μου­σι­κή, τις τέ­χνες, τον τόπο μας και τους αν­θρώ­πους του, αφο­σιω­μέ­νη στις ιδέες της ελευ­θε­ρί­ας, της δι­καιο­σύ­νης, της ισό­τη­τας, της κοι­νω­νι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης», ση­μειώ­νει η κ. Σα­κελ­λα­ρο­πού­λου.

Πα­ράλ­λη­λα, υπο­γραμ­μί­ζει ότι «ο Μίκης δο­κι­μά­στη­κε σε όλα τα είδη της μου­σι­κής – το τρα­γού­δι, το ορα­τό­ριο, τη συμ­φω­νι­κή μου­σι­κή, τη μου­σι­κή για τον κι­νη­μα­το­γρά­φο – με εξαι­ρε­τι­κή επι­τυ­χία. Έγρα­ψε με­λω­δί­ες που συ­νυ­φάν­θη­καν με την ιστο­ρι­κή και κοι­νω­νι­κή πο­ρεία της Ελ­λά­δας τα με­τα­πο­λε­μι­κά χρό­νια, μου­σι­κές που λει­τούρ­γη­σαν σαν πα­ρό­τρυν­ση, σαν πα­ρη­γο­ριά, σαν δια­μαρ­τυ­ρία, σαν στή­ριγ­μα στις ζο­φε­ρές πε­ριό­δους της νε­ό­τε­ρης ιστο­ρί­ας μας».

Yπήρξε «πάντα “πο­λι­τι­κός”, συ­νέ­δε­σε την πο­λι­τι­κή πράξη με την υπέρ­βα­ση και τον αγώνα. Ο ίδιος αυ­το­χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε “μόνος, ανέ­ντα­χτος, ανε­ξάρ­τη­τος, αυ­το­στρα­τευ­μέ­νος”. Ταγ­μέ­νος στην εθνι­κή αξιο­πρέ­πεια, την αν­θρω­πιά και την ομο­ψυ­χία, δεν έπαψε ποτέ να είναι ένας βαθύς, πο­λυ­σχι­δής δη­μιουρ­γός, κι ένας καλ­λι­τέ­χνης που επέ­με­νε ως το τέλος να βλέ­πει τον κόσμο με τον ρο­μα­ντι­σμό και την εμπι­στο­σύ­νη μιας αιώ­νιας, ακα­τά­λυ­της νιό­της».