«Δεν σε θέλουμε εδώ. Φύγε από το νησί»-Αναζητώντας θεραπεία για τη «ρετσινιά» που αφήνει ο ιός

Ο Αργύρης Βλάχος θυμάται πολύ καθαρά τη στιγμή που έμαθε πως έχει κορω­νοϊό. Δεκάδες δια­φο­ρε­τι­κές σκέψεις πέρασαν από το μυαλό του ή μάλλον δεκάδες άνθρω­ποι: οι δικοί του, οι υπάλ­λη­λοι στον οικο­γε­νειακό τους φούρνο, οι πελάτες του. Μπορεί να είχε κολ­λή­σει κάποιον; Και ο ίδιος; Μπορεί να χει­ρο­τέ­ρευε; Να κιν­δύ­νευε; Το μόνο που δεν μπο­ρούσε να φαντα­στεί με τίποτα εκείνη τη στιγμή είναι πως ο γολ­γο­θάς που μόλις ξεκι­νούσε ελά­χι­στα θα είχε να κάνει με τη νόσο αλλά με το στίγμα που θα άφηνε αυτή στην επι­χεί­ρησή του.

Την επόμενη κανό­νισε όσοι υπάλ­λη­λοι είχαν έρθει σε επαφή μαζί του να κάνουν πρωί πρωί το τεστ και οι υπό­λοι­ποι να καλύ­ψουν τα κενά ώστε να εξυ­πη­ρε­τη­θούν οι πελάτες – κυρίως τα δεκάδες εστια­τό­ρια τα οποία προ­μη­θεύει. Παράλ­ληλα ξεκί­νησε τις δια­δι­κα­σίες για να κλείσει ο φούρνος αλλά και το εργα­στή­ριο. Ακόμα και εάν όλα εκείνα τα τεστ έβγαι­ναν αρνη­τικά, θα έπρεπε έστω και για λίγες ημέρες να κλεί­σουν. Μέχρι το βράδυ και αφού είχαν στα χέρια τους άλλα πέντε θετικά τεστ ανα­κοί­νω­σαν στους πελάτες την απόφαση να ανα­στεί­λουν τη λει­τουρ­γία  για του­λά­χι­στον 14 ημέρες. «Πολλοί μου είπαν πως αυτό ήταν το μεγάλο μου λάθος: Το να πω τον λόγο που κλεί­σαμε. Θεω­ρούσα όμως πως ήταν το αυτο­νό­ητο. Ακόμα πιστεύω πως έκανα το σωστό», λέει σήμερα ο κ. Βλάχος στην «Κ».

Το επόμενο διά­στημα κανό­νισε και έγιναν τρεις απο­λυ­μάν­σεις. «Μία από αυτές που κάνουν στα νοσο­κο­μεία και μετά δύο “απλές” με χλώριο». Το προ­σω­πικό (21 άτομα) δεν υπήρχε η δυνα­τό­τητα να μπει τότε σε ανα­στολή (δεν είχε ξεκι­νή­σει η καρα­ντίνα) και ο λογι­στής υπο­λό­γισε πρό­χειρα πως αυτές οι δύο εβδο­μά­δες θα τους κόστι­ζαν 60.000 ευρώ. Για καλή τους τύχη όμως κανείς δεν νόσησε βαριά, οπότε όταν μετά 14 ημέρες και με όλα τα τεστ αρνη­τικά ήταν έτοιμοι να ανοί­ξουν ξανά, η ανα­κού­φιση ήταν μεγάλη. Κρέ­μα­σαν αφίσες για να υπεν­θυ­μί­ζουν τη σημασία της μάσκας (με σύνθημα: «Πες αλεύρι, η μάσκα σε γυρεύει») και έστει­λαν το εξής μήνυμα στους πελάτες τους: «Επειτα από 14 ολό­κλη­ρες ημέρες ανη­συ­χίας φόβου και άγχους… επι­στρέ­φουμε (…) Ανυ­πο­μο­νούμε να σας δούμε», έγραφαν.

Ο κ. Βλάχος, που μέχρι πολύ πρό­σφατα έβλεπε καθη­με­ρινά 50% πτώση στις πωλή­σεις, δεν μετα­νιώ­νει για το πώς το χει­ρί­στηκε, αλλά προ­σπα­θεί σε ένα μαγαζί που λει­τουρ­γεί 22 χρόνια στην ίδια γει­το­νιά να ξανα­χτί­σει την εμπι­στο­σύνη από την αρχή και να ξεπε­ρά­σει αυτό που χαρα­κτη­ρί­ζει «τη ρετσι­νιά του κορω­νοϊού».

«Δεν σε θέλουμε εδώ»

Μια αντί­στοιχη εμπει­ρία κοι­νω­νι­κού απο­κλει­σμού είχε βιώσει και η Κυριακή, ένα 24χρονο κορίτσι που νόσησε το καλο­καίρι. Είχε μόλις επι­στρέ­ψει από τη Θεσ­σα­λο­νίκη όπου σπού­δαζε, στο νησί κατα­γω­γής της για τις καλο­και­ρι­νές δια­κο­πές. Με έναν επίμονο πονό­λαιμο πήγε στο γενικό νοσο­κο­μείο του νησιού να κάνει το τεστ, παρότι οι δικοί της θεω­ρού­σαν πως υπε­ρέ­βαλλε. Οταν το τεστ βγήκε θετικό, πανι­κο­βλή­θηκε κυρίως γιατί είχε συνα­ντη­θεί με αρκετό κόσμο, φίλους και συγ­γε­νείς. Αμέσως μάζεψε μερικά πράγ­ματα από το δωμάτιό της, απο­μο­νώ­θηκε σε έναν ξεχω­ρι­στό χώρο του σπιτιού και ξεκί­νησε να ενη­με­ρώ­νει όλους όσοι είχε έρθει σε επαφή. Ηταν από τα πρώτα κρού­σματα στο νησί και από ό,τι έμαθε αργό­τερα το νέο κυκλο­φό­ρησε με ταχύ­τατα φωτός.

Προ­σπα­θούσε όσο μπο­ρούσε η αυστηρή καρα­ντίνα να μην την παίρνει από κάτω – διάβαζε, χάζευε στο Ιντερ­νετ, έβλεπε ταινίες, μέχρι που ένα μεση­μέρι έλαβε ένα μήνυμα στο κινητό της και σε μια στιγμή άλλαξε η ψυχο­λο­γία της: Κάποιοι, άγνω­στοι σε εκείνη, την κατη­γο­ρού­σαν πως είχε φέρει τον κορω­νοϊό στον τόπο τους: «Δεν σε θέλουμε εδώ. Φύγε από το νησί», της έγραφαν μεταξύ άλλων. Εκείνη τα έχασε, μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε νιώσει ποτέ πως φταίει που είχε κολ­λή­σει, τώρα ξαφνικά ένιωθε εκτός από απο­μο­νω­μένη και στιγ­μα­τι­σμένη.

Ακο­λού­θησε και άλλο αντί­στοιχο μήνυμα και ανα­στα­τω­μένη είπε τι είχε συμβεί στους γονείς της. Αρχικά δεν ήθελε να δώσει συνέ­χεια, αλλά μιλώ­ντας με τη δικη­γόρο τής οικο­γέ­νειας απο­φά­σισε να κατα­θέ­σει μηνυ­τή­ρια αναφορά. «Αντί να την επι­βρα­βεύ­σουν που είπε την αλήθεια για να προ­στα­τεύ­σει τους γύρω της, στο­χο­ποι­ή­θηκε», εξηγεί στην «Κ» η Κατε­ρίνα Γιαννίου-Αθανασίου, δικη­γό­ρος της νεαρής κοπέλας. «Είναι και ένα μήνυμα αφύ­πνι­σης, γιατί τέτοιου είδους συμπε­ρι­φο­ρές κοι­νω­νι­κού ρατσι­σμού, μπορούν να οδη­γή­σουν κάποιους άλλους στο να μην πουν στους γύρω τους ότι νοσούν και αυτό θα ήταν εγκλη­μα­τικό», κατα­λή­γει.

Αντί­στοι­χες συμπε­ρι­φο­ρές βίωσαν και άλλοι συνά­δελ­φοί της: Η Αλίκη, ιατρός στην ίδια κλινική, έκπλη­κτη ενη­με­ρώ­θηκε πως η πολυ­κα­τοι­κία απο­φά­σισε ότι εκείνη συγκε­κρι­μένα δεν θα έπρεπε να χρη­σι­μο­ποιεί το ασανσέρ ή η Σοφία, νοση­λεύ­τρια σε άλλο νοσο­κο­μείο που ένα από­γευμα χτύπησε στη γει­τό­νισσά της για να αφήσει τα κοι­νό­χρη­στα, άκουσε πίσω από την κλειστή πόρτα μια φωνή να της λέει να απο­μα­κρυν­θεί, να βάλει σε ένα σακου­λάκι τα χρήματα και να τα αφήσει στο χαλάκι.

Πηγή: kathimerini.gr

Μαριάννα Κακα­ου­νάκη