Το ύστατο χαίρε από τον Ιατρικό Σύλλογο Ρόδου στον Δημήτρη Κρεμαστινό

Με με­γά­λη λύπη και ιδιαί­τε­ρη συ­γκί­νη­ση πλη­ρο­φο­ρη­θή­κα­με την τρα­γι­κή εί­δη­ση για τον θά­να­το του δια­κε­κρι­μέ­νου Ια­τρού Κα­θη­γη­τή Καρ­διο­λο­γί­ας και πο­λι­τι­κού Δη­μη­τρί­ου Κρε­μα­στι­νού. Μία σπά­νια και με­γά­λων δια­στά­σε­ων προ­σω­πι­κό­τη­τα, από τις πιο εμ­βλη­μα­τι­κές και χα­ρι­σμα­τι­κές που γνώ­ρι­σε ο τόπος μας τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες.

Ένας εξέ­χων Έλ­λη­νας με αξιο­ση­μεί­ω­τη προ­σφο­ρά στην Ια­τρι­κή Επι­στή­μη, στην πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου και γε­νι­κό­τε­ρα στην Ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία.

Ο Ομό­τι­μος Κα­θη­γη­τής Καρ­διο­λο­γί­ας του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών Δη­μή­τριος Κρε­μα­στι­νός, διε­τέ­λε­σε Αντι­πρό­ε­δρος της Βου­λής των Ελ­λή­νων, Υπουρ­γός Υγεί­ας Πρό­νοιας και Κοι­νω­νι­κών Ασφα­λί­σε­ων, Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, Πρό­ε­δρος της Ελ­λη­νι­κής Καρ­διο­λο­γι­κής Εται­ρεί­ας και του Ελ­λη­νι­κού Κολ­λε­γί­ου Καρ­διο­λο­γί­ας και Διευ­θυ­ντής των Καρ­διο­λο­γι­κών Κλι­νι­κών των Νο­σο­κο­μεί­ων “Γ. Γεν­νη­μα­τά”, “Ωνα­σεί­ου” και “Ατ­τι­κόν”.

Ο εκλι­πών, παρά την συ­ντο­νι­σμέ­νη φρο­ντί­δα δια­κε­κρι­μέ­νων Κα­θη­γη­τών της Ια­τρι­κής και ει­δι­κών Ια­τρών, δυ­στυ­χώς δεν τα κα­τά­φε­ρε και άφησε την τε­λευ­ταία του πνοή στην Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας του Ευαγ­γε­λι­σμού το πρωί της 8ης Μαΐου 2020.

Ο Δη­μή­τριος Κρε­μα­στι­νός υπήρ­ξε μια πο­λυ­σχι­δής προ­σω­πι­κό­τη­τα, με τε­ρά­στιο έργο προ­σφο­ράς τόσο στην Ια­τρι­κή όσο και στην πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου αλλά και σε όλη την Ελ­λη­νι­κή Επι­κρά­τεια με τις και­νο­τό­μες ιδέες του για την Δη­μο­σία Υγεία, την οποία υπη­ρέ­τη­σε με πάθος και αφο­σί­ω­ση για πάνω από 50 χρό­νια.

Ο Δη­μή­τριος Κρε­μα­στι­νός του Θωμά και της Ευαγ­γε­λί­ας γεν­νή­θη­κε στη Χάλκη της Δω­δε­κα­νή­σου την 1η Μαΐου 1942 και με­γά­λω­σε στον Αρ­χάγ­γε­λο της Ρόδου. Απο­φοί­τη­σε από το Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου και ολο­κλή­ρω­σε τις γυ­μνα­σια­κές του σπου­δές στο Βε­νε­τό­κλειο εξα­τά­ξιο Γυ­μνά­σιο Ρόδου.

Ει­σή­χθη στην Ια­τρι­κή Σχολή του Εθνι­κού και Κα­πο­δι­στρια­κού Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αθη­νών και έλαβε το πτυ­χίο της Ια­τρι­κής την 28η Απρι­λί­ου 1968.

Την 17η Μαρ­τί­ου 1969 έλαβε την άδεια ασκή­σε­ως Ια­τρι­κού επαγ­γέλ­μα­τος από το Υπουρ­γείο Κοι­νω­νι­κών Υπη­ρε­σιών και την Διεύ­θυν­ση Ια­τρι­κών και Πα­ραϊ­α­τρι­κών Επαγ­γελ­μά­των.

Διε­τέ­λε­σε μέλος του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου από τις 27 Οκτω­βρί­ου 1970 έως και την 29η Απρι­λί­ου 1971 όπου και με­τα­γρά­φει στον Ια­τρι­κό Σύλ­λο­γο Αθη­νών για να ολο­κλη­ρώ­σει την ει­δι­κό­τη­τα της Καρ­διο­λο­γί­ας στο Λαϊκό Νο­σο­κο­μείο Αθη­νών.

Υπη­ρέ­τη­σε την στρα­τιω­τι­κή του θη­τεία ως δό­κι­μος αξιω­μα­τι­κός Ια­τρός στο Πα­ρα­δεί­σι της Ρόδου και εκ­πλή­ρω­σε την υπη­ρε­σία υπαί­θρου στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου την πε­ρί­ο­δο 1970 – 1971 και συ­γκε­κρι­μέ­να στις κλι­νι­κές των αει­μνή­στων ια­τρών Σταύ­ρου Αυ­γου­στά­κη και Ιω­άν­νη Βο­λο­νά­κη.

Παρά τη σύ­ντο­μη εξω­κοι­νο­βου­λευ­τι­κή Υπουρ­γι­κή του θη­τεία (1993-1996) ο Δη­μή­τριος Κρε­μα­στι­νός υπήρ­ξε ένας εκ των βα­σι­κό­τε­ρων με­ταρ­ρυθ­μι­στών του Εθνι­κού Συ­στή­μα­τος Υγεί­ας. Στε­λέ­χω­σε το ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα για πρώτη φορά με Ια­τρούς Αναι­σθη­σιο­λό­γους και Καρ­διο­λό­γους, αφού μέχρι τότε το στε­λε­χια­κό δυ­να­μι­κό των ασθε­νο­φό­ρων απο­τε­λεί­το μόνο με νο­ση­λευ­τές.

Έχο­ντας δια­γνώ­σει τα προ­βλή­μα­τα των ακρι­τι­κών νη­σιών σχε­τι­κά με την ανά­γκη άμε­σης με­τα­κί­νη­σης των ασθε­νών από τις δυ­σπρό­σι­τες και νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές της χώρας, προς τις δευ­τε­ρο­βάθ­μιες και τρι­το­βάθ­μιες δομές υγεί­ας, προ­έ­βη στη δη­μιουρ­γία νέων πτη­τι­κών μο­νά­δων του ΕΚΑΒ για την αε­ρο­δια­κο­μι­δή των ασθε­νών, με εξει­δι­κευ­μέ­νο ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό.

Πα­ράλ­λη­λα, ορα­μα­τί­στη­κε και εγκα­τέ­στη­σε το πρώτο σύ­στη­μα τη­λεϊ­α­τρι­κής στην Ελ­λά­δα, δη­μιουρ­γώ­ντας τους πρώ­τους σταθ­μούς σε πολλά απο­μα­κρυ­σμέ­να νησιά του Αι­γαί­ου.

Στον τομέα της ψυ­χι­κής υγεί­ας, ανα­μόρ­φω­σε το Ψυ­χια­τρείο της Λέρου, το οποίο και ανα­βάθ­μι­σε σε “Πρό­τυ­πο Ψυ­χια­τρι­κό Κέ­ντρο”.

Κατά τη διάρ­κεια της θη­τεί­ας του στο Υπουρ­γείο Υγεί­ας κα­τά­φε­ρε να εξαι­ρέ­σει τον τομέα δρά­σης του από τη συν­θή­κη του Μά­α­στριχτ, με την Ελ­λά­δα να απο­τε­λεί την μο­να­δι­κή εξαί­ρε­ση χώρας που μπο­ρού­σε να ανα­πτύ­ξει κοι­νω­νι­κό κρά­τος, με νέους, κοι­νο­τι­κούς πό­ρους πέραν από τον εθνι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Ο Δη­μή­τριος Κρε­μα­στι­νός δη­μιούρ­γη­σε το Πα­νε­πι­στη­μια­κό Νο­σο­κο­μείο Ατ­τι­κό, αλλά και δέκα (10) με­γά­λα πε­ρι­φε­ρεια­κά νο­σο­κο­μεία σε όλη την επι­κρά­τεια, καθώς και στην κα­τα­σκευή με­γά­λων προ­νοια­κών υπο­δο­μών (ΚΕ­ΚΥ­ΚΑ­μεΑ) για την υπο­στή­ρι­ξη των ΑμεΑ.

Η με­γά­λη κλη­ρο­νο­μιά που αφή­νει σε όλους εμάς τους συ­ντο­πί­τες του με τη δη­μιουρ­γία του νέου Νο­σο­κο­μεί­ου της Ρόδου που εγκαι­νιά­στη­κε την 1η Μαΐου του 2000 είναι τε­ρά­στια και τον το­πο­θε­τεί στο “Πάν­θε­ον” των Δω­δε­κα­νη­σί­ων Ια­τρών.

Η συ­νο­λι­κή απα­ρά­μιλ­λη δια­δρο­μή του απέ­δει­ξε πως ο τόπος μας έχασε ένα με­γά­λο ορα­μα­τι­στή και δη­μιουρ­γό, ο οποί­ος ήταν προι­κι­σμέ­νος με σπά­νιες δε­ξιό­τη­τες, αξια­κές αρε­τές, πνευ­μα­τι­κές και ηθι­κές. Δια­κρί­θη­κε για την εντι­μό­τη­τα του, την ακε­ραιό­τη­τα του και την συ­νέ­πεια των πρά­ξε­ων του, ενώ κα­θη­με­ρι­νά ήταν πάντα πρό­θυ­μος να προ­σφέ­ρει ανι­διο­τε­λώς την βο­ή­θειά του σε οποιον­δή­πο­τε την χρεια­ζό­ταν.

Ο “Καρ­διο­λό­γος όλων των Ελ­λή­νων” είχε πε­τύ­χει την κα­θο­λι­κή ανα­γνώ­ρι­ση του και εκτός των τει­χών της χώρας, αφού απο­τέ­λε­σε μέλος της Αμε­ρι­κα­νι­κής Καρ­διο­λο­γι­κής Εται­ρεί­ας ενώ ήταν και επι­σκέ­πτης Κα­θη­γη­τής στα Πα­νε­πι­στή­μια του Βε­λι­γρα­δί­ου και του Έμορυ της Ατλά­ντα των Η.Π.Α.

Σή­με­ρα τα Δω­δε­κά­νη­σα απο­χαι­ρε­τούν έναν με­γά­λο ευ­πα­τρί­δη, έναν αλη­θι­νό άρ­χο­ντα ήθους, που χά­ρα­ξε μια λα­μπρή πο­ρεία η οποία άφησε ανε­ξί­τη­λο το απο­τύ­πω­μά της, με την ανε­κτί­μη­τη προ­σφο­ρά του στην Ια­τρι­κή, στην Πο­λι­τι­κή ζωή του τόπου και γε­νι­κό­τε­ρα στην Ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία.

Αεί­μνη­στε, Αγα­πη­μέ­νε μας συ­νά­δελ­φε Δη­μή­τρη,

Όλοι εμείς οι συ­νά­δελ­φοί σου του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου σε απο­χαι­ρε­τά­με, απο­τί­ο­ντας το ύστα­το χαίρε και τον ελά­χι­στο φόρο τιμής προς εσένα, σε ανα­γνώ­ρι­ση της τε­ρά­στιας προ­σφο­ράς σου στην Ια­τρι­κή Επι­στή­μη, στους νέους συ­να­δέλ­φους, στους ασθε­νείς και τους πο­λί­τες ολό­κλη­ρης της Ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας.

Το ανε­κτί­μη­της αξίας έργο που μας κλη­ρο­δό­τη­σες, θα μεί­νει για πάντα άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­νο με το όνομά σου και θα απο­τε­λεί για όλους εμάς πυ­ξί­δα, πηγή έμπνευ­σης και ορα­μα­τι­σμού και θα κα­τα­βάλ­λου­με κάθε προ­σπά­θεια για την επί­τευ­ξη των στό­χων και την υλο­ποί­η­ση αυτών.

Δη­μή­τρη μας, σε ευ­χα­ρι­στού­με πολύ και σε απο­χαι­ρε­τού­με για το με­γά­λο σου τα­ξί­δι στην αιω­νιό­τη­τα.

Για το Δ.Σ.

Ο Πρό­ε­δρος                           Ο Γεν. Γραμ­μα­τέ­ας

Ηλίας Ι. Τσέρ­κης                    Μι­χα­ήλ Ν. Βο­λο­νά­κης

Το παρόν δη­μο­σιεύ­ε­ται στον τύπο, τη­ρώ­ντας τα έκτα­κτα μέτρα πρό­λη­ψης της Κυ­βέρ­νη­σης για την εξά­πλω­ση του Κο­ρω­νοϊ­ού.

Για το λόγο αυτό δεν είναι δυ­να­τή η πα­ρου­σία των Μελών του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Ια­τρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και ια­τρών Μελών στην Εξό­διο Ακο­λου­θία, καθώς και η ανά­γνω­ση Επι­κή­δειου Λόγου και Ψη­φί­σμα­τος από τον Πρό­ε­δρο του.