Δουλειά στο Μαντράκι με γραφεία στην καρδιά του βροχερού Λονδίνου

Δεν αποτελεί πρακτική μόνο των μεγάλων επιχειρηματιών και των ανωνύμων εταιρειών η μεταφορά της έδρας τους στο εξωτερικό για φορολογικούς και άλλους λόγους. Την οδό της μεταφοράς έδρας στην αλλοδαπή εξετάζουν και μικροί επιχειρηματίες και επιτηδευματίες. Μάλιστα σε αρκετούς, φαντάζει ως ιδιαίτερα προκλητική η ιδέα να δουλεύουν στο Μαντράκι και να έχουν έδρα το Λονδίνο.
Είναι γεγονός πως οι Ροδίτες, ως ανέκαθεν πρωτοπόροι στον επιχειρηματικό κλάδο, επιζητούν λύσεις που θα τους διασφαλίσουν ευκολότερη πρόσβαση σε δανειακά κεφάλαια και επιπρόσθετα ένα φιλικό φορολογικό περιβάλλον. Αυτού του είδους τις λύσεις τις προσφέρουν επιχειρηματικοί σύμβουλοι, οι οποίοι μάλιστα βλέπουν πως στο μέλλον θα υπάρχει ολόκληρη λίστα Ρόδιων επιχειρηματιών στα εμποροβιομηχανικά μητρώα του εξωτερικού.
Οι Ρόδιοι επιχειρηματίες που ήδη δηλώνουν και δεύτερη έδρα στο εξωτερικό είναι σήμερα ελάχιστοι και ακόμα πιο λίγοι εκείνοι που έχουν ως μοναδική έδρα το εξωτερικό, αλλά ασκούν την επαγγελματική τους δραστηριότητα στο νησί. Στην τελευταία κατηγορία βρίσκονται μόνον εκείνοι που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της παροχής υπηρεσιών (με μπλοκάκι) και δεν χρειάζεται να διατηρούν αποθήκη ή να διακινούν εμπόρευμα.
Οι μη Ρόδιοι που εργάζονται στη Ρόδο ως επιτηδευματίες, αλλά έχουν την έδρα της επιχείρησής τους στο εξωτερικό είναι πολλοί περισσότεροι. Πρόκειται κυρίως για Ευρωπαίους, που ήρθαν στο νησί για καλύτερη ζωή. Οι άνθρωποι αυτοί ασκούν σειρά δραστηριοτήτων με συνηθέστερες εκείνες του τουριστικού πράκτορα, του προγραμματιστή – σχεδιαστή μακετών, του συντηρητή κήπων, του διαχειριστή κατοικιών και του ξεναγού. Με έδρα το εξωτερικό δραστηριοποιούνται στη Ρόδο και αρκετοί ιδιοκτήτες κατοικιών τις οποίες προσφέρουν προς ενοικίαση στη διάρκεια του καλοκαιριού, αποκομίζοντας πολύ μεγάλα έσοδα.
Το όλο σκηνικό αναμένεται να αλλάξει σημαντικά στα χρόνια που έρχονται, καθώς όλο και περισσότεροι επιτηδευματίες αντιλαμβάνονται πως δεν είναι τελικά τόσο δύσκολο να έχεις έδρα στο εξωτερικό και δεν χρειάζεται να είσαι η coca cola για να επιχειρήσεις κάτι τέτοιο.
Το κόστος για την ίδρυση μιας επιχείρησης στο εξωτερικό, για παράδειγμα στο Λονδίνο, δεν ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ και με μια μικρή, πρόσθετη δαπάνη είναι δυνατόν να υπάρχει και προσωπική γραμματέας για τα τηλέφωνα και τα ραντεβού. Ειδικά η έδρα στο Λονδίνο παρέχει και το πλεονέκτημα της εύκολης πρόσβασης σε τραπεζικό χρήμα και για κεφάλαιο μέχρι 75.000 ευρώ για εκκίνηση.
Το κοστολόγιο είναι χαμηλότερο για την ίδρυση εταιρείας στη Βουλγαρία, η οποία αποτελεί και τη «μόδα» των τελευταίων ετών.
Για τους «μικρούς» επιτηδευματίες η μεταφορά της έδρας στο εξωτερικό γίνεται κυρίως για την αποφυγή δυσάρεστων φορολογικών εκπλήξεων στη διάρκεια της επιχειρηματικής τους πορείας (περαιώσεις, αυστηρά πρόστιμα για λογιστικά λάθη, αδυναμία ευελιξίας). Δυστυχώς, το ελληνικό φορολογικό περιβάλλον έχει το χαρακτήρα του «αντιπάλου» της επιχείρησης, γι’ αυτό και «ο φόβος της εφορίας» είναι μεγαλύτερος από το φόβο του «επιχειρηματικού ρίσκου».
Για τους μεγάλους επιχειρηματίες, οι λόγοι που τους οδηγούν στη μεταφορά έδρας είναι διαφορετικοί και αφορούν περισσότερο στη δυσκολία άντλησης κεφαλαίων, στις δυσοίωνες προοπτικές για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, στις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, στην αρνητική εικόνα της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές και ασφαλώς στο διαρκώς μεταβαλλόμενο φορολογικό πλαίσιο.
Σήμερα η επιχειρηματική Ρόδος αλλάζει. Η αλλαγή αυτή γίνεται με αργά, αλλά σταθερά βήματα και δεν απέχει πολύ η χρονική εκείνη στιγμή κατά την οποία ολόκληρος ο τζίρος των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο νησί θα δηλώνεται και θα φορολογείται σε κάποια χώρα του εξωτερικού. Ισως τότε, ακόμα και τα κέρδη από τις τοπικές δραστηριότητες θα επενδύονται σε άλλες περιοχές, όπως ήδη κάνουν οι αλυσίδες των σούπερ μάρκετ, οι τράπεζες και οι λοιπές πολυεθνικές που έχουν υποκαταστήματα στον υπέροχο τόπο μας.