Δημοτικά τέλη: Ποιες αλλαγές φέρνει ο «Κλεισθένης 1»

Αλ­λα­γές στο θέμα των δη­μο­τι­κών τελών επι­φέ­ρει με το άρθρο 182 ο «Κλει­σθέ­νης 1».

Συ­γκε­κρι­μέ­να, όπως ανα­φέ­ρει η ιστο­σε­λί­δα aftodioikisi.gr,  θε­σμο­θε­τεί κατ’ ελά­χι­στον τρεις γε­νι­κούς συ­νε­τε­λε­στές  που δια­φο­ρο­ποιού­νται ανά­λο­γα με τη χρήση κάθε ακι­νή­του ως εξής :

1ος συ­ντε­λε­στής : ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κά για κα­τοι­κία.

2ος συ­ντε­λε­στής: ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται για κοι­νω­φε­λείς, μη κερ­δο­σκο­πι­κούς και φι­λαν­θρω­πι­κούς σκο­πούς .

3ος συ­ντε­λε­στής: ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την άσκη­ση πάσης φύσης οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Πα­ράλ­λη­λα δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο «να ορί­σει ει­δι­κούς συ­ντε­λε­στές, ως δια­βαθ­μί­σεις των γε­νι­κών συ­ντε­λε­στών, για συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες ακι­νή­των, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι αυτό αι­τιο­λο­γεί­ται ει­δι­κώς λόγω της επι­φά­νειας, της χρή­σης τους ή της γε­ω­γρα­φι­κής ζώνης στην οποία βρί­σκο­νται ή άλλων ιδιαί­τε­ρων αντι­κει­με­νι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών τους.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, κατά τον κα­θο­ρι­σμό των γε­νι­κών και ει­δι­κών συ­ντε­λε­στών λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι ιδιό­τη­τες των ακι­νή­των (εμ­βα­δό, στε­γα­σμέ­νο ή μη, χρό­νος χρή­σης κλπ), ο βαθ­μός κατά τον οποίο τα ακί­νη­τα επι­βα­ρύ­νουν τις πα­ρε­χό­με­νες από τον οι­κείο δήμο αντα­πο­δο­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, καθώς και την ευ­ρύ­τε­ρη λει­τουρ­γία αυτού.

Ο γε­νι­κός συ­ντε­λε­στής του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους που αφορά τις κα­τοι­κί­ες ορί­ζε­ται υπο­χρε­ω­τι­κά σε χα­μη­λό­τε­ρο ύψος σε σχέση με τους υπό­λοι­πους δύο γε­νι­κούς συ­ντε­λε­στές, καθώς και τους ει­δι­κούς αυτών.

Ο εκά­στο­τε ανώ­τα­τος σε ύψος γε­νι­κός ή ει­δι­κός συ­ντε­λε­στής δεν μπο­ρεί να ορι­στεί πέραν του δε­κα­πλα­σί­ου του γε­νι­κού συ­ντε­λε­στή της κα­τοι­κί­ας.»

Ανα­λυ­τι­κά: 

Άρθρο 182

Έν­νοια, πε­ριε­χό­με­νο και τρό­πος κα­θο­ρι­σμού αντα­πο­δο­τι­κών τελών

Η παρ. 1 του άρ­θρου 1 του ν. 25/1975 (Α’ 74) τρο­πο­ποιεί­ται ως εξής:

«Το ενιαίο αντα­πο­δο­τι­κό τέλος κα­θα­ριό­τη­τας, φω­τι­σμού και πρα­σί­νου επι­βάλ­λε­ται σε κάθε ακί­νη­το που βρί­σκε­ται εντός της διοι­κη­τι­κής πε­ρι­φέ­ρειας των δήμων και προ­ο­ρί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά για την κά­λυ­ψη των πάσης φύσης δα­πα­νών που αφο­ρούν την πα­ρο­χή των υπη­ρε­σιών της απο­κο­μι­δής και δια­χεί­ρι­σης των απορ­ριμ­μά­των, του ηλε­κτρο­φω­τι­σμού των οδών, των πλα­τειών και του συ­νό­λου των κοι­νό­χρη­στων χώρων, των υπη­ρε­σιών συ­ντή­ρη­σης του πρα­σί­νου, καθώς και κάθε άλλης πα­γί­ως πα­ρε­χό­με­νης υπη­ρε­σί­ας από τους δή­μους που σχε­τί­ζε­ται ή είναι συ­να­φής με αυτές. Απα­γο­ρεύ­ε­ται η με οποιον­δή­πο­τε χρήση ή δέ­σμευ­ση των πόρων που προ­έρ­χο­νται από την εί­σπρα­ξη του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους κα­θα­ριό­τη­τας, φω­τι­σμού και πρα­σί­νου για την κά­λυ­ψη οποιον­δή­πο­τε άλλων δα­πα­νών και υπο­χρε­ώ­σε­ων.

Το ενιαίο αντα­πο­δο­τι­κό τέλος κα­θα­ριό­τη­τας, φω­τι­σμού και πρα­σί­νου υπο­λο­γί­ζε­ται επί της επι­φά­νειας του εκά­στο­τε ακι­νή­του και προ­κύ­πτει από τον πολ­λα­πλα­σια­σμό των τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων αυτής επί του συ­ντε­λε­στή του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους, ο οποί­ος ορί­ζε­ται, ανά κα­τη­γο­ρία χρή­σε­ως των ακι­νή­των, με από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, η οποία πα­ρέ­χει ακρι­βή, επί­και­ρη και πλή­ρως στοι­χειο­θε­τη­μέ­νη αι­τιο­λό­γη­ση για τον κα­θο­ρι­σμό των συ­ντε­λε­στών του τέ­λους στο προ­σή­κον ύψος.

Η συ­ζή­τη­ση και ψη­φο­φο­ρία για τη λήψη από­φα­σης του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου για τον κα­θο­ρι­σμό των συ­ντε­λε­στών του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους διε­ξά­γε­ται επί της πρό­τα­σης της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής και επί κα­τα­τε­θει­μέ­νων εναλ­λα­κτι­κών προ­τά­σε­ων. Ως έγκυ­ρες θε­ω­ρού­νται οι ψήφοι υπέρ συ­γκε­κρι­μέ­νης πρό­τα­σης, είτε της κα­τα­τε­θεί­σας από την Οι­κο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή είτε υπέρ εναλ­λα­κτι­κών προ­τά­σε­ων. Οι λευ­κές ψήφοι δεν λαμ­βά­νο­νται υπόψη για τον υπο­λο­γι­σμό της πλειο­ψη­φί­ας. Οι εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις κα­τα­τί­θε­νται είτε στην Οι­κο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή κατά το στά­διο σύ­ντα­ξης της ει­σή­γη­σής της είτε στο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο, κατά τη συ­ζή­τη­ση και ψή­φι­ση των συ­ντε­λε­στών του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους. Οι εν­δε­χό­με­νες εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις συ­ζη­τού­νται δια­κρι­τά ,ανά γε­νι­κό ή ει­δι­κό συ­ντε­λε­στή του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους, και τί­θε­νται σε ψη­φο­φο­ρία κατ’ αντι­πα­ρά­θε­ση. Κάθε εναλ­λα­κτι­κή πρό­τα­ση λαμ­βά­νει υπο­χρε­ω­τι­κά υπ’ όψιν το σύ­νο­λο των κω­δι­κών αριθ­μών εσό­δων ή/και δα­πα­νών που αφο­ρούν στις υπη­ρε­σί­ες, για τις οποί­ες επι­βάλ­λε­ται το ενιαίο αντα­πο­δο­τι­κό τέλος, και οι οποί­οι θα πρέ­πει να τρο­πο­ποιού­νται κα­ταλ­λή­λως, ώστε σε κάθε πε­ρί­πτω­ση να δια­σφα­λί­ζε­ται η ισο­σκέ­λι­ση των δα­πα­νών με τα έσοδα.

Η πρό­τα­ση που συ­γκε­ντρώ­νει την από­λυ­τη πλειο­ψη­φία των πα­ρό­ντων μελών του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου συ­νι­στά και τον εγκε­κρι­μέ­νο, αντί­στοι­χα, γε­νι­κό ή ει­δι­κό συ­ντε­λε­στή. Σε πε­ρί­πτω­ση που καμία πρό­τα­ση δεν συ­γκε­ντρώ­σει την πλειο­ψη­φία των πα­ρό­ντων μελών του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, τότε η ψη­φο­φο­ρία επα­να­λαμ­βά­νε­ται με­τα­ξύ των δύο πρώ­των σε ψή­φους προ­τά­σε­ων

Η παρ. 4 του άρ­θρου 1 του ν. 25/1975 τρο­πο­ποιεί­ται ως εξής:

«Οι συ­ντε­λε­στές του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους, που κα­θο­ρί­ζο­νται με την από­φα­ση της πα­ρα­γρά­φου 1 δια­κρί­νο­νται σε γε­νι­κούς και ει­δι­κούς συ­ντε­λε­στές.

Οι γε­νι­κοί συ­ντε­λε­στές είναι ανε­ξάρ­τη­τοι με­τα­ξύ τους, κατ’ ελά­χι­στον τρεις (3) και δια­φο­ρο­ποιού­νται ανά­λο­γα με τη χρήση κάθε ακι­νή­του ως εξής :

1ος συ­ντε­λε­στής : ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται απο­κλει­στι­κά για κα­τοι­κία.

2ος συ­ντε­λε­στής: ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται για κοι­νω­φε­λείς, μη κερ­δο­σκο­πι­κούς και φι­λαν­θρω­πι­κούς σκο­πούς .

3ος συ­ντε­λε­στής: ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νται για την άσκη­ση πάσης φύσης οι­κο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας.

Πέραν των ανω­τέ­ρω γε­νι­κών συ­ντε­λε­στών, το δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο δύ­να­ται να ορί­σει ει­δι­κούς συ­ντε­λε­στές, ως δια­βαθ­μί­σεις των γε­νι­κών συ­ντε­λε­στών, για συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες ακι­νή­των, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι αυτό αι­τιο­λο­γεί­ται ει­δι­κώς λόγω της επι­φά­νειας, της χρή­σης τους ή της γε­ω­γρα­φι­κής ζώνης στην οποία βρί­σκο­νται ή άλλων ιδιαί­τε­ρων αντι­κει­με­νι­κών χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών τους.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, κατά τον κα­θο­ρι­σμό των γε­νι­κών και ει­δι­κών συ­ντε­λε­στών λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι ιδιό­τη­τες των ακι­νή­των (εμ­βα­δό, στε­γα­σμέ­νο ή μη, χρό­νος χρή­σης κλπ), ο βαθ­μός κατά τον οποίο τα ακί­νη­τα επι­βα­ρύ­νουν τις πα­ρε­χό­με­νες από τον οι­κείο δήμο αντα­πο­δο­τι­κές υπη­ρε­σί­ες, καθώς και την ευ­ρύ­τε­ρη λει­τουρ­γία αυτού.

Ο γε­νι­κός συ­ντε­λε­στής του ενιαί­ου αντα­πο­δο­τι­κού τέ­λους που αφορά τις κα­τοι­κί­ες ορί­ζε­ται υπο­χρε­ω­τι­κά σε χα­μη­λό­τε­ρο ύψος σε σχέση με τους υπό­λοι­πους δύο γε­νι­κούς συ­ντε­λε­στές, καθώς και τους ει­δι­κούς αυτών.

Ο εκά­στο­τε ανώ­τα­τος σε ύψος γε­νι­κός ή ει­δι­κός συ­ντε­λε­στής δεν μπο­ρεί να ορι­στεί πέραν του δε­κα­πλα­σί­ου του γε­νι­κού συ­ντε­λε­στή της κα­τοι­κί­ας.

Πηγή topontiki.gr